De overheidsbureaucratie is een verstikkende plaag geworden omdat het aantal regels  de pan is uitgerezen. Er is altijd wel een regel waardoor iets niet mag of juist beslist wel  móet.

De verstikkende bureaucratie in Nederland komt door: = de neiging van de overheid om steeds grotere eenheden te maken; = de wens van alle overheidsmensen om alles vooral rechtmatig te doen.

Dat de overheid rechtmatig moet handelen behoeft geen betoog.  Maar hoe handel je rechtmatig? Welnu, dat doe je door je aan de regels te houden. Even doorgetrokken betekent dit, dat je slechts rechtmatig kunt handelen als er een regel is. Als er geen regel is, dan moet je zelf iets beslissen. Dat kan derhalve niet rechtmatig zijn. Bovendien kan dat je later aanzienlijk opbreken. De overheidsdienaar verlangt derhalve naar veel regels. Ieder detail van zijn werk wil hij in regels vastgelegd zien.

• Tweet

“Nederlanders het vertrouwen teruggeven in Nederland!” dat is de Missie van de Stichting Wereldland Nederland die vandaag van start gaat. De partners in de stichting signaleren zoveel ontevredenheid onder de Nederlanders dat het in hun ogen tijd wordt voor Actie!

Op zich prima natuurlijk dit initiatief maar om na te gaan hoe het er nu voorstaat met die ‘ontevredenheid’ onder ons volk, ging de redactie van De Heer Ontwaakt vanochtend vroeg op pad. Al bij de eerste geïnterviewden viel op dat het met die ontevredenheid zo ‘s ochtends vroeg best meevalt.

Dan maar eens gekeken op de site van Wereldland Nederland & wat blijkt? Zoals iedere stichting heeft ook deze behoefte aan financiële middelen om de prestigieuze doelen te kunnen realiseren. Daarvoor wordt aan ieder van de partners die zich willen aansluiten gevraagd een bijdrage te leveren van € 8.500,-.  Kijk daarvan word je nu in tijden van crisis een optimist.

Dan vraag ik me toch af: kan dat nu niet anders? Waarschijnlijk wel, daarbij helpt ons o.m. Richard Branson….

• Tweet

Na een relatief hectische periode van troonswisseling, k(r)oningsliederen en opstandige republikeinen, denk je in een rustige (vakantie)periode terecht te komen, niets is minder waar: HR lijkt voor de niet-ingewijden wellicht op een saai vak, deze week ‘gebeurt er daarbinnen weer van alles’. & Da’s maar goed ook, het is het Vak van de Toekomst! 

Zo is daar Big Data Recruiting. Eenvoudig gezegd: de inhoud van je CV doet er niet meer toe, “On the Internet, nobody knows you’re a dog”,  dat wat je van jezelf laat zien op social media des te meer. Vervolgens is er High Performance Happy als tegenhanger van Human Resources Happy. Eenvoudig gezegd: gebak op je verjaardag en gesprekjes met de baas over dat wat je doet buiten je werk (=HRH), kan bijdragen aan je geluk maar of ook bijdraagt aan je prestaties (=HPH)?

Vervolgens lees ik deze week in een jaarverslag: “We investeren in onze mensen om onze klant beter te begrijpen.”. Vineet Nayar kan tevreden zijn…..

• Tweet

“Je draait de zaken weer om! Er is maar één iemand de baas in dit bedrijf en dat ben ik! En niet zij! Zij zijn degene die zich moeten druk maken om datgene wat ik wil! En niet andersom! Ben ik duidelijk? Zo sprak de manager in de tijd van de grijze maatpakken. Gelukkig zijn de tijden veranderd.”

De titel “manager” is niet langer een vrijbrief om als een olifant door de porseleinkast te gaan. Het tijdperk van het “baas”-zijn is voorbij. De verhoudingen en de werkomgeving zijn ingrijpend veranderd. De manager van tegenwoordig zegt “Ik kan mijn werk niet uitvoeren zonder mijn medewerkers.” Dit nieuwe inzicht maakt dat managers zich er steeds meer van bewust worden dat problemen samen aangepakt moeten worden. Immers, als de medewerkers een probleem hebben, heeft hij dat ook. En de oplossing is even eenvoudig als doeltreffend: als hij de problemen van de medewerkers oplost, lost hij ook zijn eigen problemen op.

En zie daar: samenwerking is geboren en men werkt met elkaar mee in plaats van elkaar tegen.

• Tweet

Achteraf kun je concluderen dat burgemeester Eberhard Van der Laan zich het protest tijdens Koninginnedag wat al te rooskleurig had voorgesteld. OK, zijn levenspartner verscheen aan het eind van de dag in een opvallend rood gewaad (Nb; als vorm van stil protest van een PVDA-er of louter toeval?) maar de ca. 1.000 demonstranten die, naar eigen zeggen van het Nieuw Republikeins Genootschap, gedurende de dag op het Waterlooplein verschenen, stonden in schril contract tegenover de ca. 750.000 bezoekers aan de abdicatie in de hoofdstad.

Zoals überscepticus Maarten van Rossem gisteravond in Pauw & Witteman al opmerkte: het vraagt om een faux pas van de 3 dochters van de Koning en Koningin wil de monarchie in ons land überhaupt omvallen. ‘Dat is dus nog zeker 10 jaar wachten.’ aldus Van Rossem.

Voor dat laatste is ‘iets’ te zeggen. Dus er van uitgaande dat de Republikeinen zo lang dienen te wachten, valt er dan tussentijds ‘iets’ te leren van het (verander)suc6 van anderen, anderen zoals sportcoaches en machtige vrouwen?

• Tweet

Koning Willem-Alexander is nog niet geïnstalleerd of er is al een burgerinitiatief tegen zijn beloning die, naar schatting, € 829.000/jaar gaat bedragen, gelijk aan dat van zijn voorganger. Menig CEO van een beursgenoteerde onderneming die na de benoeming zijn, haar kan ook, privacy volledig kwijt is & ook nog eens regelmatig op zou mogen komen draven voor banaliteiten als ‘koekhappen’ e.d., had in de salarisonderhandeling minstens voor het 3-voudige geopteerd; een president onbekend met het fenomeen ‘familiebedrijf’ waarschijnlijk ook….

Overigens, niet alleen CEO’s gaan zo ver om hun belangen veilig te stellen. Bestuurders in het (semi-)publieke domein weten er ook alles van, laat staan presentatoren die werkzaam zijn binnen de publieke omroep. Mogelijk dat het ‘burgerinitiatief’ dan ook ruimer kan worden ingestoken?

Los van dat wat je kost, is het belangrijker of de investering die er in je wordt gedaan ook Rendeert!? Toch? Daarvoor zijn er meerdere instrumenten, zoals de recent verschenen ‘Dream Company Diagnostic’.

• Tweet

“Eén van de lessen die we leren van de aanslag in Boston is dat de mogelijkheid van informatie om zich razendsnel te verspreiden zowel kansen als gevaar in zich heeft.” &: “We leven in een wereld waarin amplified individuals* (d.i. mensen empowered** d.m.v. nieuwe technologieën en de collectieve intelligentie van hun sociale netwerken) tot dingen in staat zijn die tot voor kort alleen te realiseren waren door grote organisaties.”

Een scala aan mogelijkheden in onze maatschappij ontwikkelt zich, in een rap tempo zelfs. Alleen hebben we uitzonderlijke omstandigheden nodig om ieder van ons zich daarvan bewust te laten zijn. Zo’n ‘bijzondere omstandigheid’ is de aanslag op 15 april in Boston.

Dat openbare, en minder openbare, camera’s maar ook onze van GPS voorziene pda’s en smartphones onze privacy nagenoeg volledig hebben doen verdwijnen, dat wisten we al of hebben we kunnen weten. Dat instanties als de FBI over allerlei gadgets beschikken om mensen op te kunnen sporen, ook. Maar dat het collectief een cruciale bijdrage levert aan de razendsnelle oplossing van een probleem, da’s voor velen nieuw.

Mogelijk schuilt hierin inderdaad een gevaar, maar het kan ook een kans zijn: als je organisatie in ontwikkeling c.q. in verandering is bijv……

• Tweet

Reorganisatie. Een begrip waarvan u hoopt dat deze niet zal vallen binnen uw organisatie, maar die wel steeds weer voorkomt in deze tijden. Een reorganisatie, kleinschalig of grootschalig, brengt altijd verandering met zich mee. Veranderingen voor de organisatie, maar ook voor mensen werkzaam in die organisatie. Maar hoe ziet een goed reorganisatiebeleid eruit? En welke gevolgen heeft dit voor de betrokken partijen?

Reorganisatiebeleid en invloed op betrokken partijen

Reorganisatie heeft grote gevolgen voor het bedrijf, de achterblijvende werknemers en de boventallig verklaarde werknemers. Of er sprake is van negatieve effecten, hangt af van de manier waarop de reorganisatie is doorgevoerd. Een goed reorganisatiebeleid vervult, naar omstandigheden, de belangen en wensen van alle betrokkenen. Bij een slecht reorganisatiebeleid worden de boventallig verklaarde werknemers zonder pardon aan de kant geschoven; de achterblijvende werknemers voelen de kille sfeer in hun werkomgeving, zijn ontevreden en geven hun loyaliteit op.

• Tweet

NB: Na het besluit van het Nationaal Comité Inhuldiging dat het ‘maar een lied is’, heb ik de oorspronkelijke entry enigszins aangepast. Hoe dan ook, het rumoer rondom het Koningslied is een prima metafoor voor organisatieverandering.

Even leek 30 april op D-Day: Miskende geesten, ego’s, jaloezie, de ‘druppel die de crisisemmer doet overlopen’…. wat de oorzaak was van de (bijna) massale volksopstand tegen het ‘Koningslied’ & wie dit heeft aangezwengeld, biedt zeker ruimte aan empirisch onderzoek. Dat componist John Ewbank vervolgens zaterdagnacht dan ook besloot zijn compositie terug te trekken is zeker te begrijpen. ‘Als je denkt dat het beter kan, dan doe je het toch lekker zelf.’, zal wellicht zijn motivatie zijn.

Ook mooi, maar wat dan? Het volksfeest dat de Regering voor ogen heeft, ‘even ergens anders aan denken dan aan een Dijsselbloemdoctrine, een sociaal akkoord e.d…..’, en dat over 9 dagen in AHOY dient los te barsten voor Lex & Max, komt dan ernstig op losse schroeven te staan.

Het is zoiets als het idee voor verandering in je organisatie zoals jij dat voor ogen hebt maar een idee dat op het laatste moment onderuit lijkt te worden gehaald. Wat nu?

• Tweet