Allereerst het minder goede nieuws & dat is dat ‘Duurzaamheid’ als Strategie toch vooral wordt toegepast omdat de klant dit wil c.q. eist. Het opmaken van deze specifieke Strategie gebeurt nauwelijks op eigen initiatief. Ruim 4.000 corporate leaders uit 113 landen die zijn ondervraagd door MIT Sloan i.s.m. Boston Consulting Group voor hun jaarlijkse Sustainability Review bevestigen dat de klant de belangrijkste motivator is om een Duurzaamheid Beleid toe te passen & zo de continuïteit van de organisatie te garanderen. Ergo: v.w.b. ‘duurzaamheid’ ligt er dus een belangrijke machtsfactor bij de klant.

Het goede nieuws is dat organisaties die Duurzaamheid niet alleen als Strategie maar ook als business model en binnen hun organisatie-inrichting weten toe te passen, zelfs managers worden dan op hun ‘duurzaamheid-bijdrage’ beoordeeld, daarmee zéér succesvol zijn: 31% van de corporate leaders bevestigt dat duurzaamheid bijdraagt aan de winstgevendheid van hun organisatie! Zij zijn de zgn. Harvesters (nb; rooiers) uit dit onderzoek.

Mooi, maar zoals mijn studenten zichzelf afvragen: ”Je kan Duurzaamheid dan wel als Strategie hebben, hoe duurzaam kun je werkelijk zijn als je daarvoor ‘vervuilende’ economische principes hanteert?”

• Tweet

Terwijl ‘onderwijskundige bollebozen’ van mening zijn dat het met de kwaliteit van taal (leren) en rekenen binnen het onderwijzen van jongeren stukken beter kan, is de praktijk dat diezelfde jongeren, zodra zij op de werkvloer komen, in het bezit komen van I-Pads e.a. tablets voorzien van een gedigitaliseerde van jargon doorspekte LvA* en rekenapps als EXCEL a.t. likes. Tegelijkertijd verschijnt APPLE aan de horizon die met hun nieuwe app. I-Tunes U het onderwijs een (volledig) nieuwe dimensie gaat geven.

Het is zoiets als koetsenmaker Joe die rond de vorige eeuwwisseling zijn nieuwe voorraad koetsen ging voorzien van een update: een extra handrem voor de koetsier. In de praktijk bleek dat Joe’s koetsen toch iets te snel van een heuvel afdenderden. Terwijl Joe bezig was aan zijn updates, liet enkele straten verder Henry Ford zijn 1e T van de band rollen**.

APPLE is niet de enige die voor een volgende (r)evoltie kan zorgen, FACEBOOK is dat ook. Zo vraagt FORBES zich dit weekeinde af Is Facebook a Central Bank, Too? Ofwel: krijgen de koetsiers van de financiële dienstverlening ook te maken met een T? Het zou mij niet verbazen…..

• Tweet

“Crowdsourcing: organisaties (overheid, bedrijven, instituten) of personen maken gebruik van een grote groep niet vooraf gespecificeerde individuen (professionals, vrijwilligers, geïnteresseerden) voor consultancy, innovatie, beleidsvorming en onderzoek.” aldus het hier nog niet uit de lucht gehaalde Wikipedia (nb; wordt dat uit de lucht halen ook een trend?).

Als je medewerker, omdat hij/zij ‘Het Nieuwe Werken’ toepast, nu toch uit je blikveld is verdwenen wordt het Crowdsourcen van je werkzaamheden dan geen redelijk alternatief?

Het outsourcen van werk kende we al, bedrijven m.n. in India zijn er Groot van geworden & dat crowdsourcing een redelijk alternatief is voor de tijdelijke of flexwerkkracht, dat realiseren zich steeds meer multinationals; de multimediale, wereldwijde, flexibele werkplek.

Opmerkelijk is nu dat binnen ons eigen Kennis-Netwerk de term ‘crowdsourcing’ m.n. in het middelpunt van de aandacht stond in 2008/2009; tijd voor een update, dus.

• Tweet

Inderdaad kan, zelfs zal, het zo zijn dat je perceptie van het begrip ‘oud’ (nb; op de werkvloer) wordt bepaald door de gemiddelde leeftijd van de werknemers. Als die gemiddelde leeftijd in jouw land dan ruim 10 jaar lager is dan die in ons land (ca. 42), dan kan het inderdaad zo zijn dat je een 57-jarige als ‘oud’ definieert…..

Dat gebeurt dan ook door de Slowaken. In ons land definiëren we ‘oud’ pas op de leeftijd van 70,4 jaar & we scoren daarmee het hoogst binnen de EU! “On average, 63.9 years is when people think one starts to be regarded as “old”.” lezen we in het jongste EUROSTAT rapport ‘Active Aging’.

De EU vergrijst, de EU-welzijnstaat komt onder druk te staan dus dat we op de werkvloer niet alleen een andere definitie dienen te geven aan ‘oud’ maar ook de organisatie-inrichting daaraan aan dienen te passen, is nog zo’n mooie Strategie waarop we ons dit én de komende jaren kunnen gaan richten.

Wie zei ook alweer dat ’2012 een moeilijker jaar dan 2011 zou worden’?

• Tweet

Het 1e goede nieuws van dit boek is dat alle opbrengsten die het genereert worden overgemaakt aan het World Food Programme van de United Nations. De auteur van het boek heeft de opbrengsten persoonlijk dan ook niet echt nodig. David Novak is nl. succesvol CEO van YUM! (nb; YUM! heeft de merken Kentucky Fried Chicken, Pizza Hut en Taco Bell.) YUM! heeft een uitgesproken CSR Beleid.*

Novak publiceert het boek Taking People With You: mensen met je meenemen, als CEO/manager. De subtitel: The Only Way to Make Big Things Happen. Mee eens, als je mensen je niet kunnen volgen (m.n. figuurlijk ‘wat bedoelt ie nou?’), dan wordt het nix met je organisatie.

Het boek is gebaseerd op het Management Development programma van YUM! Een MD programma waarin Novak een cruciale rol speelt. Novak ziet het ontwikkelen van zijn managers dan ook als zijn belangrijkste taak…..

Dan de essentie van Taking People with You, the only way to make big things happen.

• Tweet

2012 kondigt zich aan als een moeilijk jaar. Niet dat ik het reeds weet. Ik heb het, zoals de meesten onder u, ook van horen zeggen. Iedereen heeft er de mond vol van. Over hoe de macro-economische problemen hun directe weerslag zouden hebben op de werkgelegenheid en op uw en mijn portemonnee.

Ik zag op het Journaal van zeven uur nochtans hoe de consument breed lachend zijn beurs gul bovenhaalde om die toch niet te missen afgeprijsde kledingstukken in huis te halen. Elke geïnterviewde gaf blijk van intens koopgeluk. Geld dat kon gemist worden. Zou de reportage tendentieus geweest zijn en zou de man in de straat aandachtig gecast zijn, met als doel ons vertrouwen te geven in de toekomst? Ik denk het niet. De solden (= uitverkoop) zijn de solden, crisis of niet.

Wat er ook van zij, op de werkvloer zal de sfeer wellicht anders zijn. Daar laat het massa-pessimisme zich wel voelen. Vallen de cijfers wat tegen het eerste kwartaal, de crisis zal de schuldige zijn. Ligt de werkdruk nog wat hoger, de crisis verhindert aanwervingen. Hoe hou je dan je medewerkers gemotiveerd in tijden die zich neerslachtig uitdrukken?

• Tweet

Royement WALMART, staking schoonmakers, 23% loonsverhoging in Bangladesh, is hierin enig logisch verband te herkennen? Op het 1e oog misschien niet maar kijken we ‘iets’ dieper dan wel: het gaat bij alle 3 namelijk om mensen.

We beginnen met het royement van WALMART als beleggingsmiddel door het ABP. Motivatie van het ABP: “Met name ten aanzien van arbeidsomstandigheden en de (on)mogelijkheid voor werknemers om zich te organiseren in vakbonden blijft WALMART achter.”

De nu stakende schoonmakers in ons land zullen zich helemaal kunnen vinden in deze motivatie, alleen maken zij niet schoon bij WALMART. Vraag is dan: dien je de aanbesteders van schoonmaakwerk ook niet te royeren?

& Dan kijken we ook nog even naar een voorbeeld van het Britse MARKS & SPENCER, een collega van WALMART. Zij hebben de arbeidsomstandigheden van hun medewerkers in Bangladesh aanmerkelijk verbeterd & dat heeft ook hen zeker geen windeieren gelegd.

• Tweet

Om te voorkomen dat met het afronden van een Lean project ook de resultaten wegvloeien, is het essentieel dat er continue aandacht blijft voor de resultaten. Die continuïteit kan alleen vanuit het lijnmanagement worden geboden. Verder betekent verandering dat er pijn optreedt: financieel, qua inspanning en/of door het loslaten van bestaande structuren en patronen.

Is de manager bereid die pijn te dragen? Door in een verandertraject regie te voeren op het beleggen van eigenaarschap in de lijn wordt duidelijk of de wil en de ambitie voor verandering daadwerkelijk aanwezig zijn.

Hoe herken je eigenaarschap? Waaraan herken je of het eigenaarschap ook écht in de lijn verankerd ligt of dat het een ‘feestje’ van de projectleider is? Enkele vragen die als handvat kunnen dienen bij deze diagnose:

• Tweet

Duurzaamheid, of beter nog Corporate Social Responsibility, wordt de basis van de Strategie van je organisatie of je dat nu wil c.q. denkt of niet…..

De wateroverlast van de laatste dagen lijkt voor ons een “Groot Probleem” te zijn (nb; inderdaad kun je jezelf afvragen of we een stijging van het waterniveau met een extra 15 cm. ’overleven’, maar dat ‘terzijde’), het is i.i.g. nog niets in vergelijking met de extra koopkracht van een nieuwe middenklasse van 3 miljard wereldburgers zoals we die in de komende 25 jaar kunnen verwachten.

Die nieuwe, extra koopkracht legt een grotere druk op de beschikbare natuurlijke bronnen als water, brand- & grondstoffen. Dat vraagt noodzakelijkerwijs om efficiencyverbetering & innovatie willen we daarvan met z’n allen kunnen blijven profiteren; een mooie Strategische uitdaging…..

• Tweet