Gisteren ontving ik waardevolle feedback: een potentiële klant voor het Investors in People Model besloot de invoering er van (voorlopig) uit te stellen. De motivatie voor dit besluit: ‘De invoering van het IiP Model kost ons te veel tijd, tijd die we nu niet beschikbaar hebben.’ Een teleurstellende mededeling uiteraard, toch vormt het tegelijkertijd voor mij waardevolle feedback. (nb; verrast? verrast dat ik er toch nog ‘iets’ positiefs uithaal, uit de mededeling dat een opdracht niet doorgaat? niet doen, dat verrast zijn, conform de IiP-principes valt er altijd ‘iets’ te leren, ook als iets niet doorgaat….. )
De feedback is waardevol omdat ik nu constateer dat ik tijdens mijn inleiding over het IiP-Model, enkele weken daarvoor, onvoldoende duidelijk ben geweest. Ik heb onvoldoende duidelijk uit weten te leggen of toe te lichten dat Investors in People naadloos aansluit bij de lopende werkzaamheden en dat je als organisatie vooral zelf je ontwikkelsnelheid bepaalt, niet IiP! Dan doen we de volgende keer dus anders!
‘Maar wat kost het je dan wel aan extra tijd? Het kan toch niet zo zijn dat er helemaal geen extra inspanning wordt gevraagd?’ Terechte vraag & het antwoord is…..
Gerenommeerd golfer & personal brand Tiger Woods heeft een slippertje gemaakt, hij is uit de bocht gevlogen, sloeg naast de baan, zowel letterlijk als figuurlijk. ‘Kan iedereen overkomen.’ zou je zeggen. Toch gaat dat niet op voor Tiger Woods.
Woods is wellicht dé exponent van Personal Branding: hij weet zijn merknaam tot in het ultieme te exploiteren. Hij is de 1e professionele sporter die de $ 1 miljard grens doorbreekt & dat is meer dan knap. Woods doet ook nog eens veel goede dingen met dat geld, hij gedraagt zich op en buiten the green als een echte heer dus wat wil je nog meer? Een slippertje, want zoals ieder van ons is ook Tiger Woods maar een mens.
Waar of niet waar, er valt i.i.g. iets te leren. Wanneer te handelen als jou iets onverwachts/ongewensts overkomt? Wanneer doe je iets? Wanneer doe je niets?
(naar: Let the Response Fit the Scandal; HBR 1209)
Woods’ incident levert niet alleen een geinig Chinees(!) filmpje op, het is ook leerstof voor organisaties. Je merknaam zou door een intern ’onbelangrijk geacht incident’ plotseling zijn glans kunnen verliezen…..
4 1/2 maand zwanger, dat is Anouk, maar Man, She Rocks!
Gisteravond was één van haar laatste optredens voor dat ze met ‘zwangerschapsverlof’ gaat, van die ‘bijzondere situatie’ bij de rockzangeres viel weinig te merken. Eerder zagen we Celine D., Mariah C., Anastacia, Shakira, Christina A., allemaal goede zangeressen, héél goed zelfs. Maar na gisteravond is het voor mij nog duidelijker geworden Anouk is beter!
Anouk heerst op het podium. Zij bepaalt wat haar 12-koppige band doet, zij regisseert roadies, beveiligers zelfs groupies, zij instrueert medewerkers van AHOY en on top of it all: zij Leidt haar Publiek. Leidt haar publiek naar een ultieme climax. Kortom: Anouk is hét voorbeeld van de female CEO.
Het voorprogramma mocht er ook wezen: de, in de huidige samenstelling, 2 mans band The Black Box Revelation.
Voor sommige bezoekers een verrassing, TBBR, een dame voor ons deed zelfs oordopjes in (…..), voor mij was het 1 van de beste supporting acts die ik zag.
Opmerkelijk was ook nog het grote aantal dames dat aanwezig was in een uitverkocht AHOY: met een voorzichtige schatting kom ik op 2/3e vrouwen en 1/3e mannen. Waarbij de laatsten vaak nog aanwezig waren omdat zij hun partner, vriendin, vrouw begeleidden. Met mij was mijn oudste dochter meegegaan. Zou deze opmerkelijke verhouding, voor een rock concert(!), misschien voortkomen uit het feit dat Anouk voor vrouwen een wensbeeld is & voor mannen een schrikbeeld? Als mijn veronderstelling klopt dan hebben we nog een lange weg te gaan naar sterke vrouwen aan de Top……
Wat mij betreft? Ik vind haar prachtig, een “moordwijf”!
Ofwel het inzetten van the Change Diamond. Change practitioners die weten te voldoen aan de 4 belangrijkste zijden van deze Diamant, die zijn het meest succesvol in het Veranderen van Organisaties. Tot die conclusie komt IBM in het rapport Making Change Work.
In een periode van 2 jaar tijd volgden & interviewden onderzoekers van IBM met regelmaat CEO’s en practitioners, wereldwijd, van organisaties die ‘in verandering zijn’. De ervaringen uit deze best practices zijn in dit rapport verzameld. Eén van de uitkomsten is the Change Diamond.
De 4 belangrijkste zijden van deze diamant zijn: Real Insights & Real Actions, Solid Methods & Solid Benefits, Better Skills & Better Change, Right Investment & Right Impact.
Vlot vertaald: de juiste Inzichten leiden tot de juiste Acties, de juiste Methodes leiden tot de juiste Voordelen, betere Capaciteiten leiden tot betere Verandering en de juiste Investering geeft het goede Resultaat.
Eigenlijk allemaal héél logisch maar ja: doe het maar eens, je organisatie veranderen! Wie weet helpt het rapport.
Er is hoop voor de ZP-er, de Zelfstandige Professional! Dat blijkt uit het vorige week door ABN AMRO gepubliceerde rapport: Update Human Capital in de 21e Eeuw.
M.n. de flexibiliteit van de ZP-er, de wijze waarop de ZP-er zijn-haar kennis up-to-date houdt & het Commitment aan het werk wat logischerwijs aan de ZP-er verbonden lijkt, blijken unieke KPI’s te zijn voor de organisaties die hen (kunnen) inhuren
“Individuele kennis wordt steeds belangrijker voor de productiviteit van organisaties en deze kennisintensieve arbeid wordt door de vergrijzing schaarser. Dit betekent dat het individu machtiger wordt binnen het geheel van de organisatie.” het rapport citeert hier onderzoeker Arjen van den Born.
Het rapport breekt een lans voor de ZP-er, de zelfstandige professional. Het blijkt dat m.n. het hebben van een flexibele schil relatief veel organisaties door de huidige ‘CRISIS’ helpt; overigens, lang niet altijd in het voordeel c.q. het belang van de ZP-er…..
De onderzoekers vragen zich dan ook af: “‘Wat is een bedrijf?’ Misschien is het beter te vragen: ‘Wat is het verschil tussen een project en een bedrijf?’” Ja, wat is c.q. wat wordt het verschil?
De regio Twente lijkt niet blij te zijn met de plannen om van het voormalige militaire vliegveld een commerciële luchthaven te maken. De normaliter zo nuchtere Twent klimt nu op de barricaden om deze stoute plannen weer terug te stoppen daar waar ze vandaan kwamen: in de kast. Toch is het nog maar zeer de vraag of dit een verstandige Strategie is; een voorbeeld.
Op een uur afstand van het vliegveld ligt Varsseveld. Nog niet eens zo heel lang geleden waren er plannen om daar het Guus Hiddink Museum te stichten. Doel: “Duizenden Koreanen naar de Achterhoek en Twente te lokken”. Resultaat: Omzet. Mooi plan, voor zo’n plan is een (internationaal) vliegveld dat dicht in de buurt ligt dan héél handig.
Van het Museum is het er niet gekomen, maar dat kan ook niet anders: de infrastructuur om die toestroom Aziaten te ontvangen ontbreekt. Nog wel…..