Het World Economic Forum onderzocht de Gender Gap: het ‘gat’, of de afstand, tussen mannen en vrouwen op de werkvloer. & Ondanks dat wij een modern land zijn (toch?) blijkt er binnen onze organisaties sprake te zijn van een gapend gat.

“The most important determinant of a country’s competitiveness is its human talent—the skills, education and productivity of its workforce. Women account for one-half of the potential talent base throughout the world and therefore, over time, a nation’s competitiveness depends significantly on whether and how it educates and utilizes its female talent.”

Zo opent The Corporate Gender Gap Report 2010 dat het WEF vandaag publiceert ‘ter ere van’ de Internationale Vrouwendag. In de ranglijst van landen met het kleinste ‘geslachtgat’ staan wij op 11, maar da’s niet iets om trots op te zijn.

• Tweet

Inderdaad, best lastig.....

De interimmer heeft de weg gevonden naar het familiebedrijf, heeft de weg gevonden naar de Directeur Groot Aandeelhouder (DGA). Dat blijkt uit recent onderzoek van Atos Interim Management i.s.m. Nijenrode BU.

Mooi, de vraag is nu alleen nog of de DGA ook de weg vindt naar de interimmer?

‘Interim-managers kunnen hun professionaliteit heel goed kwijt in het middenbedrijf. Bovendien vinden ze het vaak prettig om dichter bij huis actief te zijn.’ stelt Atos directeur Piet Hein de Sonnaville in Het FD. ’Dichtbij huis actief’ als de motivatie voor je inzet ….. mmm.

Gelukkig vult journalist Bert Koopman dit nog aan met: ‘Voorwaarde is dat ze (nb; de interimmers/adviseurs) zich verdiepen in de mores van het MKB en dus ‘down to earth’ blijven.’

Daarin zit ‘m nu net de crux.

• Tweet

Ik stem alleen nog op Talent!

Vanochtend ziet de Wereld er héél anders uit dan gisteren, althans zeker in een aantal Gemeenten en m.n. voor een respectabel aantal betrokkenen; pos. dan wel neg. Maar ja, is niet iedere dag anders dan de vorige? Word je niet iedere dag blij verrast door enkele onverwachte gebeurtenissen? Ik help ‘t je hopen.

Toch is soms enige Planning op zijn plaats, dat maakt het leven wel zo overzichtelijk. Terwijl voor veel organisaties Talent & Talentmanagement zo’n vraagstuk is waaraan Planning vooraf gaat, lijkt dit niet op te gaan voor de lokale Overheden. Overheden waarvoor de uitdagingen met de dag in complexiteit toenemen, maar ook dat kan verrassend zijn. De cycli van verkiezingen is redelijk voorspelbaar, toch wordt menig politieke partij (en niet alleen de lokale…..) ook verrast door vragen als: ‘Waar halen we Nu Talentvol kader vandaan? Hoe krijgen/ontwikkelen we zo snel de capaciteiten, noodzakelijk voor het meest effectieve Bestuur van onze Gemeente?’.

Laten nu deze politici-in-spé niet de enigen zijn die met deze vragen rondlopen. Sterker nog: onderzoek van McKinsey laat deze week zien dat zij zich kunnen aansluiten bij een scala aan organisaties op zoek naar oplossingen voor deze uitdagingen; want dat zijn ‘t!

Slechts 1/3e van de door McKinsey onderzochte organisaties investeert gericht in de capaciteiten c.q. het talent dat nodig is om waarde toe te voegen aan de geplande prestaties van hun organisaties; da’s inderdaad niet veel. 

Kunnen we hier ‘iets’ van leren, al was het maar voor de volgende verkiezingsronde? (nb; & dan bedoel ik de verkiezingen over 4 jaar; voor die over 3 maanden is zelfs dit te kort)

• Tweet

ecosysteem, een leercircel.

“Een ecosysteem wordt gevormd door de wisselwerkingen tussen alle levende organismen en de abiotische omgeving. Dit kan bijvoorbeeld een bos zijn, maar ook de hele aarde. (….) Vaak ziet men ecosystemen als dynamische en functionele eenheden.” bron: Wikipedia. Voor ‘egosysteem’ is er niet zo snel een verklaring te vinden.

We houden het hier & nu dan ook maar eenvoudig: ‘Bij het egosysteem draait het om het ego van een enkel individu.’ Dat ego kan vervolgens ‘meer kapot maken dan je lief is’.

Zojuist door het RUG benoemd hoogleraar Heelkunde Erik Heineman stelde het gisteren bij zijn oratie alsvolgt: “Niet wie de baas is mag het zeggen, maar wie het weet mag het zeggen.”

Da’s mooi, heel mooi zelfs: op weg naar de Lerende Organisatie! Toch zal dit advies voor de Zorg nog een tour de force worden……

• Tweet

d.i. ook een werkplek.

De Olymische Spelen waren een succes(!), een leerzaam succes zelfs.

Het is alleen jammer dat wij meer aandacht besteedden aan dat wat er misging (Kramer – Kemkers Gate bijv.), dan aan dat wat er goed ging (in dit voorbeeld Bob de Jong’s Bronzen Plak). Maar i.d., een focus op dat wat er fout gaat en veel minder op dat wat er Goed gaat, hoort blijkbaar bij onze cultuur….. (Soms lijken we wel Russen).

In de VS & Canada doen ze dat toch ‘iets’ anders. Die weten er een feest van te maken én er direct lessen uit te trekken ‘ter Leringhe ende Vermaeck’.

Zo doet dat o.m. Prof. Vijay Govindarajan ´the Earl C. Daum 1924 Professor of International Business at the Tuck School of Business at Dartmouth’; inderdaad ‘een mond vol’. Hij trekt lessen uit de successen van HalfPipe fenomeen Shaun White: an amazing performance, aldus Govindarajan.

• Tweet

De capaciteit van onze democratische partijen om urgente maatschappelijke vraagstukken ideologisch te benoemen en organisatorisch te lijf te gaan, is door de fundamentele individualisering van de samenleving onomkeerbaar verzwakt. Er is een massamaatschappij ontstaan die voor solide democratische politieke organen ongeschikt is geworden. De huidige volksvertegenwoordigers  worden niet langer om hun partijprogrammatische rechtzinnigheid gekozen maar op basis van de indruk die zij individueel op de kiezer maken.

De politieke leiders dienen primair vertrouwenwekkend te worden gevonden; charisma bezitten is daarbij essentieel. De kiezers van hun kant zien zich minder als burgers die zich rond een gemeenschappelijk politiek project of programma scharen dan als cliënten die door de politiek tevredengesteld willen worden. In het verlengde van deze toeschouwerdemocratie ligt wat gemeenlijk als populisme wordt benoemd. Een vorm van directe democratie waarbij ambitieuze politici zich rechtstreeks tot de kiezers wenden en hetzij als persoon, hetzij op basis van persoonlijk programma politiek leiderschap op eisen.

• Tweet

De laatste jaren zien we een enorme toename in het gebruik van ”Social Media” applicaties zoals YouTube, Twitter, Facebook etc. Hebben deze applicaties invloed op de ontwikkeling van (aankomende) werknemers en als dat het geval is; welke? Welke invloed heeft deze nieuwe generatie medewerkers op de organisatie waarin zij terecht komen?

Explosieve groei: Facebook: 200 miljoen gebruikers in april 2009, 350 miljoen gebruikers in december 2009. LinkedIn: 31,5 miljoen gebruikers eind 2008, 53,6 miljoen gebruikers eind 2009. Twitter: 80 miljoen berichten in januari 2009, 1,2 miljard berichten in januari 2010. (Er bestaan alleen schattingen van het aantal Twitter-gebruikers, daarom gebruik ik het aantal berichten om de groei aan te tonen).

• Tweet

Goed gedaan!!

Geef elkaar eens een complimentje vandaag, het helpt! (nb; maar niet alleen vandaag…..)

Harvard Business Review heeft een aantal aansprekende artikelen verzameld, o.m. van Sutton en Moss-Kanter, in een publicatie met de titel ‘How to Be a Good Boss in a Bad Economy‘. Essentie van het verhaal: geef eens een complimentje, het helpt; zeker als het eens wat minder gaat zoals nu. Het kan je medewerkers net dat ene zetje geven om zich optimaal in te zetten op het moment dat het vertrouwen naar een dieptepunt lijkt te zakken.

Ook voor de effectieve Lerende Organisatie blijkt het geven van complimentjes 1 van de essentiële onderdelen die kunnen leiden tot optimale ontwikkeling en groei. Ook dat liet het artikel Is Yours a Learning Organization? van Garvin, Edmondson & Gina in 2008 zien.

Toch is het niet allemaal ‘hosanna’ als het gaat om complimentjes. Ook in 2008 schreef collega Coert Visser zijn Oplossingsgericht entry ‘Effectief leren complimenteren’. Daarin citeert Coert o.m. uit het boek ‘Punished by Rewards’ van Alfie Kohn. Kohm stelt dat het geven van complimenen zelfs schade kan toebrengen! Er zal altijd een optimaal evenwicht dienen te zijn tussen prestatie en waardering. Zit daarin een onbalans dan wordt de ontvanger van het compliment op het verkeerde been gezet. M.a.w.: pas op vandaag, strooi niet te vrijgevig met je complimenten!

& Als je nu zegt ‘Da’s lastig, ik ben van nature niet zo goed in het geven van complimenten….’, dan is mijn tip: oefen eerst thuis nog een paar keer. Oefen met het geven van complimenten aan degene(n) die je het meest lief zijn. Lukt je zelfs dat niet, dan is het een hopeloze zaak. Dan lukt het je met anderen ook niet. Dus laat het dan maar zitten, dat complimentje.

NB; lees ook over het in dit geval interessante onderzoekje ‘Quicker Feedback for Better Performance’

Nog een mooie dag. Trouwens, je ziet er goed uit vandaag.

• Tweet