Arjen Vernhout

Het heeft geen enkele zin om lang stil te blijven staan bij het gegeven dat heer Wilders van zich zelf geen  toestemming heeft gekregen akkoord te gaan met het onderhandelingsresultaat waar hij zelf  zeven weken lang  aan heeft meegewerkt en verantwoordelijk voor is. Een niet te onderschatten voordeel van  heer Wilders`  manoeuvre is dat nu alle andere politieke partijen met de rug tegen de muur staan en kunnen aantonen dat zij wel bereid zijn hun eigen belang aan het overstijgende collectieve belangvan Nederlandondergeschikt te maken. De huidige politieke en economische crises dwingt hen daartoe.

Immers op korte termijn ( 30 april a.s.)  en dus vòòr de  nieuwe verkiezingen, moet op basis van de binnende EUovereengekomen 3 % norm een totaal pakket aan bezuinigen en hervormingen gereed zijn. Gebeurt dat niet op een aanvaardbare wijze dan zal Nederland daarvoor beboet kunnen worden en zal te rente op nieuwe leningen omhoog kunnen gaan. Mocht dit gebeuren dan heeft dat niet te overziende nadelige gevolgen voor de koopkracht van alle Nederlanders. En wat veel erger is dat Nederland dan in een neerwaartse spiraal van definitief verval zal komen.

Ik vraag me af of de politici zich dat allemaal voldoende realiseren.

• Tweet

Minstens tienduizend jaar is de mens bezig geweest een wereldomvattend stelsel van ruilmogelijkheden (een markt) op te zetten. Sinds de start van het Industriële Tijdperk, is dit proces ongelooflijk versneld. In het Industriële Tijdperk is de wereld tot één grote markt omgetoverd.

Door op systematische wijze miljarden mensen aan elkaar te verbinden, zorgde de markt voor een wereld waarin niemand – individu noch natie of zelfs cultuur- het eigen lot in handen meer had. Het verspreidde een vulgair materialisme, samen met het geloof dat economische factoren en een economisch gerichte motivatie de fundamentele drijfveren waren van het menselijke bestaan.

Het zorgde ervoor dat het leven beschouwd werd als een opeenvolging van contractuele transacties en voor een samenleving waarin werd gesproken over “huwelijkscontracten”en “sociale contracten”.

• Tweet

Competentie-onderzoek wijst uit dat sommige ondernemingen over competenties beschikken die lijken voort te komen uit het beheer van een complex web van onderlinge verbanden (relaties) en de coördinatie van een groot aantal onderling afhankelijke (bedrijfs)processen. Voor andere ondernemingen geldt echter dat competenties voortkomen uit de vereenvoudiging van (bedrijfs)processen (procesoptimalisatie) en door zich te concentreren op een klein aantal activiteiten dat veel waarde creëert.

• Tweet

Vanuit het strategisch competentiedenken is een onderneming competent als deze het vermogen heeft om voortdurend (structureel) en op een gecoördineerde (systematische) wijze middelen aan te wenden en in te zetten voor respectievelijk de realisatie van de ondernemingsdoelen en de creatie en distributie van klantwaarde, teneinde concurrentievoordeel op te bouwen.

Een competente onderneming wordt dan ook gezien als een systeem van gecoördineerde en geïntegreerde middelen (resources) waarbij het management onder andere de taak heeft de aanwezige kennis in te zetten op een wijze welke het meest efficiënt is voor maximale klantwaarde en welke tevens het sturende vermogen van het management verhoogt en de responsebekwaamheid van de onderneming verbetert. Kennis vormt als het ware de basis voor alle acties die een onderneming uitvoert en dient dan ook op een structurele en systematische wijze te worden gemanaged.

• Tweet

Onlangs is het nieuwe boek van David Teece genaamd ‘Dynamic Capabilities & Strategic Management – Organizing for Innovation and Growth’ gepubliceerd waarin nogmaals het dynamische bekwaamheden framework wordt gepresenteerd (zie ook The Dynamic Capability Framework). David Teece, G. Pisano en A. Shuen hebben midden jaren ’90 grote bekendheid verworven met hun concept ‘dynamische bekwaamheden’ en lange tijd was dit artikel zelfs het meest geciteerde artikel in de honderd belangrijkste academische tijdschriften.

Teece claimt met het dynamische bekwaamheden framework een integrale benadering te presenteren en beschrijft verschillende theorieën die aan de basis hebben gestaan van het dynamische bekwaamheden framework. Maar is dat ook zo?

• Tweet

Strategisch competentiemanagement houdt kortweg in het besturen en beheren van de competenties door middel van plannen, uitvoeren en evalueren van de competentieopbouw en het competentiegebruik (lees ook column ‘Strategisch Werken met Competenties’). Om de meest optimale balans te vinden tussen competentieopbouw en competentiegebruik is het nodig om de beste combinatie te vinden tussen de kosten (om de strategische opties te creëren en te benutten) en de baten (komende van de strategische opties).

Het evenwicht tussen de processen van het opbouwen en processen van het benutten van competenties kan in de praktijk doorbroken worden indien bijvoorbeeld de onderneming door een aanhoudende druk op kortetermijnwinsten ophoudt met investeren het opbouwen van nieuwe competenties. Het evenwicht kan ook in de andere richting doorbroken worden: de onderneming bouwt dan alleen competenties op, zonder erin te slagen deze echt te benutten.  

• Tweet

Management is ongetwijfeld een van de meest belangrijke uitvindingen van de mensheid. In mei 2008 is een groep organisatieleiders bijeengekomen om een plan op te stellen om management te innoveren.

Management kent veel verschillende uitdagingen en het doel van de groep was om een selectie te maken van de belangrijkste hedendaagse managementuitdaging zodat de focus op deze selectie komt te liggen. Het resultaat is een selectie van 25 uitdagingen waarvan de eerste 10 zonder weinig discussie als belangrijkste worden gezien:

• Tweet

Met de publicatie “Blauwe Oceaan Strategie” introduceerde Kim en Mauborgne (2005) in nieuwe benadering voor het realiseren van een unieke strategische positie met optimale waardecreatie. Huidige waardecreatie is veelal gericht op bestaande markten waar de concurrentiestrijd groot is. Deze situatie verwijst naar de rode oceaan strategie. De regels van het concurrentiespel zijn bekend en ondernemingen proberen een groter marktaandeel te veroveren. Naarmate de markt voller wordt is het vooruitzicht op de winst en groei kleiner. Producten worden steeds minder gedifferentieerd en de markt kleurt steeds roder door de moordende concurrentie.

• Tweet

Het strategisch competentiedenken is erop gericht een systeem te realiseren waarbij er sprake is van continuïteit in waardecreatie en waardedistributie. Waardecreatie ontstaat voor de klant in de mate dat de onderneming producten of diensten levert die tegemoet komen aan de behoeften van de klant op een wijze die in overeenstemming is met de preferenties van de klant.

Waardecreatie leidt uiteindelijk tot waarde voor de onderneming (bijv. winst of cash-flow) en een onderneming zal de ondernemingswaarde distribueren naar de verschillende belanghebbenden (stakeholders) van de onderneming. Deze waardedistributie vormt een noodzakelijk complement van het proces van waardecreatie. Alleen indien waardecreatie en waardedistributie met elkaar in evenwicht zijn zal de onderneming slagen in het creëren van continuïteit en het bereiken van haar doelstellingen.

• Tweet

Het onderwerp competentiedenken ‘waait’ al geruime tijd rond in Nederland en wordt in ondernemingen veelal toegepast in de vorm van het managen van competenties In de praktijk heeft het toepassen van het competentiedenken vooral geleid tot competentiemanagement en competentieontwikkeling. Het competentiedenken biedt echter veel meer kansen voor ondernemingen. Het competentiedenken is een uitermate geschikt concept om toe te passen op strategisch niveau, waarbij vooral de effectiviteit van de onderneming centraal staat. Continue effectiviteit is voor een onderneming noodzakelijk om zich te kunnen handhaven in de steeds sneller veranderende sociaal-economische omgeving.

• Tweet