Nu de VESTIA affaire in volle gang is, vraagt de AFM zich af ‘of de accountant voldoende deskundig en professioneel-kritisch is geweest?’ Het lijkt er inderdaad sterk op dat de accountancy sector weinig heeft geleerd van de ENRON-affaire, een affaire waaraan de ooit gerespecteerde accountancyfirma Arthur Andersen in 2002 ten onder ging; toch een (zeer) leerzame casus.
N.a.v. het financiële ‘Bel & Win spel’ binnen de VESTIA burelen merkte Minister Spies op: ‘De accountant meldde in het jaarverslag dat de financiële situatie bij Vestia gezond is. Ik vraag me af of die accountant nu met deze kennis die conclusie nog getrokken zou hebben.’
De betreffende accountant heeft geluisterd naar de Minister want: ‘Eind april dit jaar kwam KPMG met het verrassende bericht dat het zijn controleverklaring onder de jaarrekening 2010 van Vestia introk.’ De voorganger van KPMG bij VESTIA, DELOITTE ‘liet vervolgens weten intern onderzoek te doen naar zijn controles bij Vestia.’ aldus Het FD.
Vraag is dan: Kun je van een extern auditor, controller, adviseur deskundigheid en professionaliteit verwachten?
De uitkomst in de titel is één van de minpuntjes in het zojuist door het Centraal Bureau voor de Statistiek gepubliceerde rapport ‘Welvaart in Nederland’. Voor de rest lijkt het onderzoek van het CBS toch vooral positieve zaken over ons land te hebben opgeleverd. Zo opent het rapport met:
“Hoewel de economische crisis ook Nederland niet onberoerd heeft gelaten, is ons land nog steeds een van de meest welvarende ter wereld. In vergelijking met veel andere landen kunnen we bogen op een hoge koopkracht, een beperkte inkomensongelijkheid, veel eigenwoningbezit en de nodige spaartegoeden. Ook beschikken we over een deugdelijk onderwijssysteem, een degelijk stelsel van sociale zekerheid en een goede gezondheidszorg.”
Waarom dan toch al dat gesomber? Zou je zeggen. Leesbaar rapport, waarvan de resultaten ook meegenomen kunnen worden in de Strategie van je organisatie.
Globalisering, nieuwe technologieën en sterk veranderende sociale patronen hebben de economische systemen de laatste decennia wereldwijd ingrijpend veranderd. Da’s niets nieuws, da’s een feit. Dat er dan ook veel wordt gepubliceerd over Verandermanagement is begrijpelijk. Het is voldoen aan de vraag van de cliënt.
Met z’n allen lijken we op zoek naar de Heilige Graal. Op zoek naar dé ultieme oplossing voor een organisatie om alle uitdagingen die voorbij komen aan te kunnen gaan & om tegelijkertijd de metaforische stormen te kunnen weerstaan. Doe het maar eens. Vraag is dan voor de verandermanager ’Hoe slaag ik daarin?’.
Een zojuist verschenen rapport over de (ook) ingrijpende veranderingen in het Onderwijs helpt hier & dat niet alleen de onderwijskundigen onder ons.
Het Britse Parlement besloot gisteren Rupert Murdoch, CEO van NEWSCORP, ongeschikt te verklaren als bestuurder, zeker ongeschikt om de eindverantwoordelijk bestuurder te kunnen zijn van een transnational als NEWSCORP. Het is een beetje laat om een nog werkende(!) 81 jarige alsnog ongeschikt te verklaren, de motivatie voor de parlementariërs is echter eenduidig: het schort bij Rupert c.s. aan integriteit.
‘Integriteit is de persoonlijke eigenschap, karaktereigenschap, van een individu die inhoudt dat de persoon eerlijk en oprecht is en niet omkoopbaar (bron: wikipedia). Integriteit blijkt zo (ook) een kerncompetentie die je hebt of die je niet hebt (& als je die niet hebt dan ….. ).
Zo bezien kun je je twijfels over integer handelen op meerdere, zakelijke partijen loslaten: op de VESTIA bunch, bijv., maar ook op COA bestuurders en toezichthouders, op BP met de oilspill, op BP collega SHELL in Nigeria, op de externe toezichthouders van de DSB, op de reactie van de NL bankiers recent op de ‘bankentaks’, maar zelfs (of ook) op onze Overheid: de door hen mede-veroorzaakte crisis op de huizenmarkt lijkt jonge huishoudens nu voor bijna onoverkoombare problemen te gaan zetten, dat terwijl juist zij aan de basis zouden dienen te staan van onze toekomstige Welzijnstaat…. etc. etc. De lijst wordt zo bijna eindeloos.
Vraag is dan: wat impliceert ‘Integriteit’ in het zaken doen eigenlijk? Onderzoekers van Harvard helpen ons hier.
(alweer) 4 jaar terug plaatste ik hier de entry ‘Afspraak is Afspraak! Zou ‘t?’. Sinds de ‘crisis’ ben ik er nog meer van overtuigd geraakt dat je door het nakomen van je afspraken een straatlengte voorligt op je concurrentie; opmerkelijk, wellicht, maar waar. (nb; ‘nog meer van overtuigd’ volg de ‘tevreden’ tag om te lezen ‘waarom’).
Nu verschijnt er het onderzoeksrapport met de titel Putting Integrity into Finance: A Purely Positive Approach. Werner Erhard en Harvard’s Michael Jensen hielden ‘de positieve theorie van integriteit’ tegenover de theorie en de praktijk van financieringen & dat in de ruimste zin van het woord: van financieel onderwijs tot de financiële praktijk. Een mooi onderwerp, in deze tijden van crisis.
Morgen ga ik ‘iets’ dieper in op dit rapport maar ook omdat het zo leuk is nu al een korte samenvatting van het hoofdstuk dat gaat over je Woord Houden v.s. je Afspraken Nakomen. Het onderzoek laat zien zien dat dit verschil inderdaad in woorden zit, letterlijk zelfs.
‘Consumenten en bedrijfsleven zullen de gevolgen ondervinden!’ is de reactie van ING CEO Jan Hommen. ‘Dit gaat de economie verder in het slop helpen. Dit heeft consequenties voor de kredietverlening.’ Fulmineert hij verder in Het FD van vandaag. Zijn collegae-bankiers denken er al niet veel anders over.
De bankentaks is oorspronkelijk in het leven geroepen om het ‘t leven van de belastingbetaler ‘iets’ eenvoudiger te maken nadat zij een forse bijdrage hadden geleverd om de banken overeind te kunnen houden; bankencrisis, weet je nog? Nu hebben de bankiers het idee om deze taks, nadat die bij hen is neergelegd, direct door te spelen aan hun ‘gewaardeerde cliëntèle’…. Ongetwijfeld zal dat gaan gebeuren, da’s niet zo verrassend. De vraag is alleen Hoe gaan zij dat doen?
Om Hommen c.s. een handje te helpen heb ik in deze korte entry een voorbeeld.
‘De koepel van zorgondernemers ACTIZ noemt de voorstelling van zaken door ABVAKABO FNV in het Zwartboek Onverantwoorde Zorg ”de wereld op zijn kop”.’ meldt de NOS. Of dit een handige reactie is op iets dat je niet aanstaat, da’s nog maar zéér de vraag.
Natuurlijk is het moment van publicatie van dit Zwartboek door de vakbond slim gekozen: men zit midden in de CAO onderhandelingen en dan is de gedachte dat ‘een beetje publiciteit geen kwaad kan’, te begrijpen. De werkgevers ‘happen’ dan ook direct, maar die (re)actie lijkt minder goed doordacht. Volgens ACTIZ zijn ‘werknemers in de sector het zwartmaken van de branche door ABVAKABO FNV meer dan zat.’ Dat zou kunnen maar het eigen onderzoek dat ACTIZ deed naar de beleving van de Net Promoter Score onder de medewerkers in de sector, bewijst het tegendeel.
Los van de verschillende standpunten van werkgevers & werknemers, is de vraag interessant: ‘Hoe nu verder met de Zorg?’ Ligt er hier een toekomst voor Robo-Nurse?
“Onze Missie: Wij zorgen ervoor dat mensen in een kwetsbare positie in een veilige en leefbare omgeving professioneel worden gehuisvest en begeleid, zodat het opvangen van vreemdelingen voor politiek en samenleving beheersbaar blijft en kan worden verantwoord.” Het is ff zoeken naar de Missie van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers, maar dan weet je i.i.g. waar zij voor ‘staan’.
Nog ff verder zoekend kom ik (als meest recent) in het Jaarverslag 2002 (….) de Kernwaarden van het COA tegen: “Dit zijn compassie, respect, betrouwbaarheid en gedrevenheid.” Feitelijk ben ik dan al klaar met deze entry….. Want als ‘kernwaarden’ alweer 10 jaar geleden voor het laatst zijn afgestoft, ver voor jou tijd dus, dan kan ik je inderdaad niet kwalijk nemen dat je die niet meer kent.
“Het COA als organisatie heeft resultaten bereikt die de opdrachtgevende ministeries, met name ook de betrokken bewindslieden, tevreden hebben gesteld. Voor het bereiken van deze resultaten zijn alle betrokken actoren verantwoordelijk.”
De linkerhand van je organisatie weet niet wat de rechterhand van je organisatie doet; toch?
Natuurkundigen leren ons dat entropie i.c. wanorde de natuurlijke staat is van de wereld. Onderzoek toont nu aan dat dit een feit is in de hedendaagse multidivisionele organisatie. Eenvoudig gezegd: ‘de linkerhand weet niet wat de rechterhand doet’, dus hoe houd je e.e.a. in de grip?
Je hebt waarschijnlijk al (veel) langer het idee dat niet iedereen in je organisatie op de hoogte is van dat wat er nu exact gebeurt (‘wat gebeurt er?’ vraag je jezelf, waarschijnlijk, nu ook af….). Het is al lastig voor de Directie om Iedereen duidelijk te informeren over plannen en vooruitgang, laat staan dat afdelingen, teams, locaties, individuele managers & medewerkers zelfs, van elkaar weten wat zij allemaal doen(?). Wel heb je het idee dat m.n. stafmedewerkers (nb; zoals HR-, FM- & IT-functionarissen) goed op de hoogte kunnen(!) zijn.
Analyse van het e-mail verkeer van 30.000 medewerkers in een organisatie met de (voor de casus fictieve) naam BigCo door Harvard onderzoekers, maakt duidelijk dat de medewerkers van de stafindeling inderdaad als de bekende spin in het communicatie- & informatieweb functioneren.
Mooi, maar ook werd duidelijk dat er zo weinig met hun kennis wordt gedaan…..
De Millennial (of Generatie Y) komt er aan, niet alleen als medewerker, want dat zijn zij vaak al, maar ook als consument: de Millennial als je Beste Klant! Duidelijk is nu al dat zij een geheel andere behoeften én een dito bestedingspatroon kennen als generaties voor hen maar ook dat zij op een geheel andere manier zaken met je doen! Dus: hoe spring je daarop in?
Een plaatje van de bevolkingspiramide laat goed hun belang zien.
We spreken hier de komende jaren dan over ca. 2 miljoen Nederlandse Millennials a.k.a. ‘consumenten’, consumenten in de bloei van hun leven met ongetwijfeld veranderende woon- en gezinssamenstellingen. Consumenten, of beter nog klanten, die ‘wat’ te besteden hebben; kansen-te-over dus voor de ondernemend mensen onder ons.
Maar laten we het eerst hebben over stereotypering.