Ik ben er nog zo ontdaan over, dat ik er vanochtend pas aan toekom om er ‘iets’ over te schrijven.
Grapje natuurlijk, ik had ook weekend maar dat de Pauw & Witteman uitzending van donderdag 01/10 een bijzonder dodelijke was voor de Diversiteitsagenda van Nederland, dat zal u snel duidelijk worden!
In de uitzending waren, naast de gastheren, aanwezig: gewezen tv ster Hennie Huisman, DSB klappenvanger Robin Linschoten en de dames: Opzij hoofdredactrice Margriet van der Linde, SEO directeur Barbara Baarsma, ICT-gremia voorzitter Marjet van Zuijlen, schrijfster Marike Stellinga en Radboud professor Esther-Mirjam Sent; niet de minsten dus.
Al direct nadat de dames gevraagd wordt naar hun meningen over diversiteit, over glazen plafond, over de rol van de vrouw op de werkvloer, starten de dames een echte catfight. I.p.v. samen, tijdens deze unieke mogelijkheid, 1 lijn te trekken, 1 standpunt in te nemen om HUN boodschap kracht bij te zetten, ff SAMEN werken om hét DOEL te bereiken (nb; iets waarvoor wij mannen maar wat graag concessies doen) rollenbollen ze, verbaal, binnen no-time door de studio.
Opmerkelijk is daarbij ook de rol van de heren: terwijl Linschoten totaal niet geïnteresseerd lijkt in de discussie van de dames en met zijn gedachten bij DSB’s telebankieren zit, Witteman steels toekijkt hoe zijn in zijn ogen ondeugende counterpart Pauw de dames steeds met losse flodders weet op te poken & daar weer opmerkelijk goed in slaagt, is het toch vooral Huisman die, in zijn mannelijke onschuld(?), dodelijke opmerkingen maakt variërend van ‘werkende moeders die hun kinderen 5 dagen naar de creche sturen’ (‘Schande!’, zie je ‘m denken), tot ’Nu begrijp ik waarom de Tafel van 5 gestopt is.’ (nb; een programma met slechts dames dat al snel geen levensvatbaarheid kende). Uiteindelijk durft zelfs Witteman de kiftende dames tot de orde te roepen met: ‘Niet klieren dames!’
De dames lijken alle acties en interrupties van de mannen totaal niet op te merken. Sterker nog: aan hun lichaamstaal te zien lijkt het wel of zij juist worden gestimuleerd door de rauwe mannelijke klanken die zij in hun vuur blijkbaar als aanmoediging tot nog meer catfighting opvangen….
Nadat ik de uitzending nog eens terugzag heb ik het HBR artikel ‘Two Women and Three Men on a Raft’ weer eens opgehaald. Verbazingwekkend dat Robert Schrank in 1977 al de uitkomst van deze Pauw & Witteman uitzending wist te voorspellen.
Wij hebben nog een heel lange diversiteitsweg te gaan.
Tags: diversiteit, talentmanagement, vrouwen, werknemer-2.0
[...] een recent optreden in Pauw & Witteman over een diversiteitsonderwerp liet zien dat de dames vooral met elkaar in strijdvaardig debat [...]