Door: AnnaMVos

AnnaMVos — Mon, 01 Mar 2010 12:48:21 +0000

Het is uiterst belangrijk dat je geen complimenten in het wilde weg geeft.
Tegen verzorgenden in een verzorgingshuis mag ik breed uitpakken en ze Kanjers noemen waarbij ik het woord 3x herhaal. Die groeien daar ter plekke van en zij hebben het zelfs nodig om dit af en toe te horen.
Tegen mijn opdrachtgever – het andere uiterste – ben ik behoudend, ik zeg aan het eind van de opdracht dat ik prettig met hem heb samengewerkt en dat zijn steun er voor gezorgd heeft dat ik de opdracht met plezier heb kunnen vervullen. Voor mensen in vaste dienst: hij zou kunnen denken dat je iets van hem nodig hebt, etc.
Tegen collega’s van gelijk niveau moet ik per persoon doseren; de een verdraagt geen enkel compliment, want zal het direct labelen als: ‘jaja, zij vindt zichzelf zo goed dat ze mij een complimentje mag geven’, de ander denkt: ‘wat moet je van me’ en weer een ander geniet van elk compliment dat je geeft of ziet de lol in van de overdrijving die ik soms toepas. Als ik de bedrijfskundige waar ik een eenheid mee op orde breng een of mijn Held noem (dat doe ik) – dan weten we dat beide op waarde te schatten, nl. dat ik niet zonder zijn berekeningen kan en hij dat ik het lastige werk daarmee opknap.
Middenkader leidinggevenden (waar ik meestal leiding aan geef) zijn het allergevoeligst voor complimenten. Ook daar doe ik wat nodig is: de een de hemel in prijzen, de ander een schaars compliment voor een uitstekend resultaat.
In ALLE gevallen moet een compliment gaan over iets dat echt heeft plaatsgevonden en door mij ook als positief is beleefd of gelabeld. “Ik hoorde dat jij dit of dat zo en zo hebt opgeknapt, wat goed van je” is alleen mogelijk als het effect voor jouzelf leesbaar/meetbaar is. Goede voorbeelden ‘in mijn boek’ zijn:
- Hoe ik je net tegen die medewerker hoorde praten; dat deed je goed, zag je hoe goed ze reageerde?
- Al je jaargesprekken klaar. Wat goed zeg, hoe heb je dat voor elkaar gekregen zo snel?
- Hoe jij met die lastige klant / onrustige bewoner / klagende familie (vul maar in) omgaat, dat doe je goed; je ziet ze rustig worden.
Ofwel: ik zeg wat ik zie en ik geef de ander gelegenheid om even aan eigen roem te doen: te bedenken waarom het zo goed gaat.
Tot slot: complimentjes over uiterlijk zijn meestal vervelend (wat zit je haar leuk, zat het dat eerst niet dan / wat zie je er leuk uit, hoezo, ik doe elke dag dezelfde ‘moeite’, etc) Pas daar mee op (heren)!
Complimenten horen bij elke dag en niet op één dag in het jaar, zoals je je secretaresse ook elke dag moet waarderen en niet op een dag in het jaar.
Anna M Vos

Reacties op: Vandaag: Nationale Complimenten Dag.

Door: AnnaMVos