Van de topvrouwen in marketing die ik op dit moment ken, zijn er heel veel na een vlotte carriere zelfstandig professional geworden. Meestal maakten zij die keuze zo rond hun 35e tot 40e levensjaar.  Dat heeft soms te maken met een gebrek aan kansen voor een volgende stap, maar vaker met een moment van radicale verandering.  Verlies van een baan, een kind, een scheiding…. Dat zijn de momenten waarop vrouwen blijkbaar goed nadenken of ze nog wel zin hebben om hun plekje tussen de mannen te bevechten. Het antwoord is dan vaak “nee”.  Blijkbaar wordt de tijd en energie die gestoken moet worden in een leven als zelfstandige als meer bevredigend ervaren dan de inspanningen om aan de top te komen of te blijven. Want in aantallen uren maakt dat echt niet veel uit.

Natuurlijk kun je dan concluderen dat het een bewuste keuze van de vrouw is om niet door te stoten naar de top. Maar je kunt je ook afvragen of vrouwen zich aan de top wel prettig voelen en hoe je daar wat aan zou kunnen doen.  Voorkomen dat een vrouw in haar eentje in het hanenhok komt te zitten, zou een van de opties kunnen zijn.

Een ander “probleem” waar ik als interim manager en als lid van het College van Register Marketeers in de afgelopen jaren regelmatig tegenaan ben gelopen, is dat vrouwen zich niet vaak  spontaan melden voor een “promotie”. Of dat nu gaat om een hogere functie in het werk of om een erkenning als Register Marketeer: vrouwen melden zich meestal pas aan als hen dat uitdrukkelijk wordt gevraagd. Omgekeerd geldt dat als dat niet gebeurt, zij het soms zien als “passeren”. Wonderlijk? Ja, wel als je van Mars komt.

Een Raad van Bestuur die vrouwen wil laten doorstromen naar de top doet er verstandig aan iedere geschikte vrouw persoonlijk naar haar ambities te vragen.  Bij gebrek aan geschikte interne kandidaten (wat ik me zeker bij grotere bedrijven nauwelijks kan voorstellen) kan ook eens gekeken worden in het reservoir van zelfstandige vrouwen die nu als interim manager of professional meestal net even onder hun eigenlijke niveau aan de slag zijn. Wat? Die willen toch niet? Als ik een ding heb geleerd in de afgelopen jaren, dan is het dat je nooit voor een vrouw moet denken…. Gewoon vragen!