Is Dienstverlening ook een Zwaar Beroep?

Kennisbank onderwerpen: Investors in people, Human Resources Management

Gisteren bleek dat de definitie van een ‘Zwaar Beroep’, zoals de bij de AOW discussie betrokken partijen die voor ogen hebben, steeds inzichtelijker wordt. Waarbij ik overigens niet kan zeggen dat ie ook duidelijker wordt. Er spelen nu naast lichamelijke factoren zoals de belasting van het lichaam ook salariseisen een rol nl. max. € 35.000/jr.

De vraag is nu of een dienstverlener zoals een notaris, een accountant, een advocaat, een consultant, zelfs een bankier ook een Zwaar Beroep kan hebben? Zij voldoen gemiddelde genomen namelijk niet aan de huidige definiëring ‘Zwaar Beroep’.

Als we één van de weinige openbare cijfers van een dienstverlener: de RABO nu even voor het gemak als uitgangspunt nemen voor de gehele Dienstverlening dan is de gemiddelde dienstverlener: een man, 43 jaar oud, MBO+ opgeleid & verdient hij € 43.000/jaar. Verondersteld wordt dat hij een zittend beroep heeft waarbij het lichaam nauwelijks wordt belast.

Al voldoet hij niet, toch veronderstel ik dat er voldoende redenen zijn om ook hem, dienstverlener, onder het Zware Beroep te schuiven; al was het maar in het belang van ons, consumenten & hun cliënten!

Waar de gehele discussie nu aan voorbij lijkt te gaan dat is de broodnodige kennisontwikkeling: kan mijn huidige nu nog maar 43 jaar oude dienstverlener mij over 20 jaar, in zijn nog steeds werkzame leven(!), voorzien van een optimaal advies? Ik betwijfel het. Op dit moment blijkt Kennisontwikkeling binnen ons land, zelfs binnen Europa, niet al te best te staan aangeschreven, dit belooft ‘wat’ voor de toekomst. Voor dat je het weet, als cliënt, krijg je over enige tijd een advies waarbij het debakel van DSB nog maar een vingeroefening blijkt te zijn geweest.

Maar misschien hebben wij, cliënten, 1 “geluk”: de digitalisering van informatie neemt inmiddels & in snelheid zodanige vormen aan dat de functie van menselijk dienstverlener binnen enkele jaren volledig kan worden vervangen door die van de virtuele dienstverlener. Dienstverlenende organisaties hoeven er daarvan maar 1, digitaal, te ontwikkelen i.p.v. een heel scala aan ouder wordende personen/dienstverleners die nu al moeite lijken te hebben om zichzelf  te ontwikkelen c.q. bij te schaven. 

Het zou ‘zo maar’ kunnen: Dienstverlening als Zwaar Evoluerend Beroep.