Brazilië is één van de BRIC landen (nb; de anderen zijn Rusland, India, China), landen met een exceptioneel sterke economische groei. Zo’n groei vraagt om veel talentvolle mannen & vrouwen, meldt de Wall Street Journal vanochtend. Als je die talenten nu niet lokaal beschikbaar hebt, ook omdat de kenniseconomie van je eigen land (i.c. Onderwijs) nog achter blijft bij die stormachtige groei, waar haal je dan die talenten vandaan?

Het is niet onmogelijk dat dit de (jonge) Europese mannen & vrouwen zijn, nu nog woonachtig in één van de PIGS (nb; Portugal, Ierland, Griekenland, Spanje), de landen met extreem lastige financiële problemen. Het zijn de jongeren die de laatste weken verblijven op het Syntágmatos plein in Athene & het Puerta del Sol-plein in Madrid. Jongeren die wel degelijk beschikken over talenten die wij in de EU, maar zeker ook in ons land, nog hard nodig hebben.

Is hun emigratie nog te stoppen?

• Tweet

BCG staat voor de Boston Consulting Group, bij de meesten van ons bekend met hun BCG Matrix. HPO staat voor de Hoge Prestatie Organisatie & welke organisatie/manager wil dat niet Hoog of op zijn minst Optimaal Presteren? IiP staat voor het Investors in People Model.

BCG komt met een interessante publicatie. De titel van de op onderzoek gebaseerde publicatie is ‘The High Performance Manufacturing Organization’. Nu gaat een deel van de publicatie inderdaad over productie maar de kern van de boodschap is voor ieder van ons interessant: Hoog (kunnen) Presteren; daarom een synopsis.

• Tweet

Terwijl in Europa nog altijd wordt gediscussieerd over de toetreding tot de EU van Turkije, interesseert die kwestie de Turken steeds minder. Europa vinden ze duur en arrogant; ze richten hun blik de andere kant op, naar het oosten. Met één been in Europa, met het andere in de Oosterse wereld – die positie kenmerkt Turkije al eeuwenlang. Turkije laat zich niet door een vermeende weifelende positie tussen twee werelden uit zijn evenwicht brengen.

Integendeel. Het land verwerft juist een steeds sterkere positie buiten de EU. Het is druk bezig met bruggen bouwen: naar het westen, maar ook naar het oosten en de Arabische wereld. En met succes.

• Tweet

“De Monetaire Unie is verzand in een crisis, de Euro blijft onder vuur van critici. Dit is het resultaat van de vele discussies die hebben plaatsgevonden in de afgelopen maanden. Als vertegenwoordigers van Duitse en Franse ondernemingen, verantwoordelijk voor 1.500 miljard euro omzet en werkgever van 5.000.000 werknemers wereldwijd, maken wij ons zorgen over de toekomst van de euro, de Economische Unie en de Monetaire Unie.”

Zo begint de open brief die dinsdag in Le Monde verscheen, ondertekend door 48 CEO’s. Het is een noodkreet die mij aan het hart gaat, zeker na alle doemscenario’s die er in de media verschenen; overigens, ook binnen ons eigen KennisNetwerk. Voor de inleiding nog een enkel citaat:

“Met de Euro, waardoor er een gemeenschappelijke markt met één munt en zonder schommelingen in de wisselkoersen is gekomen, is er rijkdom en welvaart voor ons allen gekomen. (….) De terugkeer naar een stabiele financiële situatie kost vele miljarden euro’s, maar de Europese Unie en onze munt is die moeite waard. Daarvan dienen we onze burgers te overtuigen.” Inderdaad: RED GRIEKENLAND!!!

• Tweet

“Hoe bedoel je ‘de klanten zijn boos over hun bancaire ervaring’? Onze cijfers kloppen en onze medewerkers zijn goed!” Managers die hun organisatie aansturen vanuit een cijfer-paradigma leggen de nadruk op de uitkomst van de geleverde service (nb; voor henzelf) niet op de beleving (nb; van de klant) met de geleverde service (bron: ChangeThis)

Deze stelling zou kunnen verklaren waarom de financiële dienstverlening zich nog geen zorgen lijkt te maken over het adviesfeemodel dat Minster De Jager hen per 01/01/13 oplegt. Of zoals Het FD het gisteren bracht: “Er dreigt een levensgroot perceptieverschil te ontstaan tussen wat zelfstandige vermogensbeheerders en adviseurs denken dat zij voor beleggingsadvies kunnen vragen en wat klanten ervoor willen betalen.”

Gedreven door het cijfer-paradigma vergeten deze managers dat de service-beleving van de klant ook deel uitmaakt van de breuk. Uitkomst én Beleving zijn beiden cruciaal voor het oordeel van de klant over de geleverde dienst c.q. service (nb; waarbij ‘service’ meer is dan ‘dienst’). Maar omdat de financiële dienstverlener c.q. dienstverlenende organisatie gedreven wordt door cijfers, zal de consument de service nimmer waarderen voor het, mogelijk, van de concurrentie onderscheidende vermogen; een gemiste kans dus….

• Tweet

Op de dag dat het CBS meldt dat er maar ‘weinig anderhalfverdieners* zijn die hun arbeidsduur willen veranderen’ en de WallStreet Journal komt met het bericht dat medewerkers ontevreden zijn over hun baan maar dat ze o.i.v. de ‘crisis’ toch maar blijven zitten, is het een mooi moment om ook eens te kijken naar de resultaten van de Familiebedrijven Barometer zoals Van LANSCHOT Bankiers die recent publiceerde.

DGA’s of eigenaren van familiebedrijven maken zich (ook) zorgen over de arbeidsmarkt, da’s de rode draad in deze Familiebedrijven Barometer. Eén van de conclusies:

• “Ondernemers maken zich zorgen over de ontwikkeling van arbeidskosten (55%) en de aansluiting van personeelsaanbod op de vraag in de markt (47%)”

Jammer dat deze ondernemers nog geen weet lijken te hebben van het meten van het rendement op hun investeringen in arbeid c.q. medewerkers. Zeker jammer omdat dit, zoals de onderzoekers stellen ‘een serieus zorgpunt’ is van de ondernemers…..

• Tweet

Griekenland heeft vele jaren meer dan 110 procent van het BNP geleend en heeft daardoor een schuldenlast opgebouwd die onmogelijk kan worden afbetaald. Als iemand de bank €1.000 schuldig is, heeft hij een probleem. Is hij de bank €10 miljard schuldig is, dan heeft de bank een probleem. En de bank is, in dit geval, Europa.

Griekenland moet zichzelf failliet (insolvent) verklaren, net als Mexico, Ecuador, Rusland en Argentinië in het verleden hebben gedaan. De eurozone kan een Grieks “faillissement”, zonder veel problemen verdragen. Griekenland zou veel beter bij kas zitten als haar burgers gewoon belasting hadden betaald. De niet uit te bannen belastingfraude in Griekenland kost jaarlijks ruim 22 miljard Euro. De Griekse belastingdienst is niet op geschillen uit. Hij kijkt naar de gegevens in de aangiften; niet naar mogelijke achtergehouden informatie. En die is overvloedig. In het rijke noordelijke stadsdeel van Athene hebben bijvoorbeeld 324 huizenbezitters een zwembad bij hun huis aangegeven. De satellietfoto’s van Google Earth tonen de aanwezigheid van bijna 17.000 zwembaden.

• Tweet

‘Om deze directeur er van te overtuigen dat zijn vaste werkplek tot het verleden behoort, nodigen we een extern bureau uit om tijdens een workshop met het directieteam deze directeur hierover te informeren.’ met stijgende verbazing luisterde ik naar de voorzitter van de ‘Het Nieuwe Werken’ werkgroep.

Niet alleen bleek dat men hier niet in staat was om met elkaar als leden van de organisatie in een interne dialoog te gaan om dit soort uitdagingen onderling te bespreken. Ernstiger was dat het directieteam een idee voor alternatieve vormen van werken op de organisatie had los gelaten zonder dat er in hun team sprake was van een unaniem & 100% commitment.

Onder leiding van een superenthousiaste werkgroepvoorzitter, van een werkgroep ‘waarvan de meeste leden net zo enthousiast zijn’ (nb; enkele leden hadden plaatsgenomen op verzoek van hun directeur…), waaide er nu een niet meer te stoppen ‘Wind van Verandering’ door de organisatie. Een Wind die vanaf nu alleen nog maar slachtoffers zal gaan eisen of wel door een gefrusteerde werkgroepvoorzitter met dito leden omdat HNW toch maar ‘op de lange baan wordt geschoven’, ofwel door het (gedwongen?) vertrek van een directeur die niet mee wou.

Dat kan nooit de bedoeling zijn van iets zo leuk (toch?) als HNW. Kan dat niet anders?

• Tweet

‘Dat valt best mee, hé?’ (nb; Nee….)

In de speciale bijlage ‘Q Magazine’, zaterdag bij Het Financieele Dagblad, besteedt DELTA LLOYD aandacht aan duurzaamheid c.q. ’Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen’. Deels is dit natuurlijk reclame voor hen, zoals Lynda Gratton aangeeft wordt ‘sustainability an essential Strategic issue’, anderzijds compliment voor de openheid van DL want het blad geeft je zo een mooi inkijkje in het Duurzaamheid Beleid zoals dat wordt beleefd door deze onderneming.

Zo is daar het artikel (pg. 30) over diversiteit: ‘Gelijke Kansen, Verschil moet er Zijn’. Een kader bij dat artikel maakt mij er op attent dat we de salarisverschillen, die er maatschappijbreed bestaan tussen mannen & vrouwen (nb; in de financiële dienstverlening, ook DL dus, meer dan in het onderwijs), kunnen verdisconteren! Ik heb er nooit aan gedacht maar inderdaad dat kan verdisconteren, zonder dat ik daarbij direct impliceer dat we ‘recht praten wat krom is’…..

• Tweet