Goed gedaan!!
Geef elkaar eens een complimentje vandaag, het helpt! (nb; maar niet alleen vandaag…..)
Harvard Business Review heeft een aantal aansprekende artikelen verzameld, o.m. van Sutton en Moss-Kanter, in een publicatie met de titel ‘How to Be a Good Boss in a Bad Economy‘. Essentie van het verhaal: geef eens een complimentje, het helpt; zeker als het eens wat minder gaat zoals nu. Het kan je medewerkers net dat ene zetje geven om zich optimaal in te zetten op het moment dat het vertrouwen naar een dieptepunt lijkt te zakken.
Ook voor de effectieve Lerende Organisatie blijkt het geven van complimentjes 1 van de essentiële onderdelen die kunnen leiden tot optimale ontwikkeling en groei. Ook dat liet het artikel Is Yours a Learning Organization? van Garvin, Edmondson & Gina in 2008 zien.
Toch is het niet allemaal ‘hosanna’ als het gaat om complimentjes. Ook in 2008 schreef collega Coert Visser zijn Oplossingsgericht entry ‘Effectief leren complimenteren’. Daarin citeert Coert o.m. uit het boek ‘Punished by Rewards’ van Alfie Kohn. Kohm stelt dat het geven van complimenen zelfs schade kan toebrengen! Er zal altijd een optimaal evenwicht dienen te zijn tussen prestatie en waardering. Zit daarin een onbalans dan wordt de ontvanger van het compliment op het verkeerde been gezet. M.a.w.: pas op vandaag, strooi niet te vrijgevig met je complimenten!
& Als je nu zegt ‘Da’s lastig, ik ben van nature niet zo goed in het geven van complimenten….’, dan is mijn tip: oefen eerst thuis nog een paar keer. Oefen met het geven van complimenten aan degene(n) die je het meest lief zijn. Lukt je zelfs dat niet, dan is het een hopeloze zaak. Dan lukt het je met anderen ook niet. Dus laat het dan maar zitten, dat complimentje.
NB; lees ook over het in dit geval interessante onderzoekje ‘Quicker Feedback for Better Performance’
Nog een mooie dag. Trouwens, je ziet er goed uit vandaag. 
De waterstofeconomie is altijd de ideale strategische keuze geweest. De grootste weerstand was de infrastructuur die moest worden opgebouwd. Daarom was het wachten op technologie die door huishoudens of bedrijfsgebouwen kan worden toegepast, zodat een basisinfrastructuur ontstaat en breder vertrouwen in de waterstofeconomie wordt opgebouwd.
Recentelijk heeft Honda een nieuw prototype onthuld waarmee het mogelijk lijkt om in je garage een auto op te laden in 8 uur. Met de halve kilo waterstof kan ca. 385 km worden gereden. Eerdere versies van het oplaadstation waren te groot en te kostbaar. Lees verder…
footprint?
Een student van me wees op een interessant initiatief & wel van ProRail. ProRail geeft bij haar aanbestedingen de voorkeur aan leveranciers die in staat zijn hun carbon footprint te verminderen. Leveranciers c.q. organisaties die dus in staat zijn om hun ‘Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen’-Plan meer te laten zijn dan de bekende papieren tijger; bijzonder.
ProRail: “De trein is een milieuvriendelijk vervoermiddel en heeft een belangrijke maatschappelijke functie. Om dit verder te versterken, heeft ProRail een ambitieus milieubeleid met een concreet programma dat is gericht op duurzaamheid. ProRail neemt daartoe initiatieven om haar producten en de totstandkoming ervan zo duurzaam mogelijk te maken. Zo willen we zo zuinig mogelijk omgaan met grondstoffen en energie en zoeken onze medewerkers voortdurend naar duurzame oplossingen voor de vragen die ProRail krijgt. Tevens is ProRail bezig met het berekenen van haar eigen carbon footprint en zal zij een CO2-reductie programma opstellen. Als onderdeel van dit reductieprogramma wil ProRail ook haar leveranciers stimuleren om duurzame producten te leveren en een duurzame bedrijfsvoering te voeren. In dit kader heeft ProRail de CO2-prestatieladder ontwikkeld.”
Met die ‘prestatieladder’ meet namens ProRail een Certificerende Instelling (nb; het is dus serieus!) het effect van de MVO initiatieven van haar leveranciers. Als die leverancier vervolgens hoog scoort op deze ladder, dan heeft die organisatie bij een aanbesteding een streepje voor. Dat streepje voor gaat zelfs zo ver dat je een bonus mag bedingen op je aanbestedingsprijs t.o.v. je ‘vuile collegae’ van 10%.
Deze aanbestedingsvoorwaarde geldt voor energieleveranciers, waar je dit zou kunnen verwachten, maar ook voor leveranciers van kennisdiensten. Laten wij nu ook MVO bezig zijn, dus kom maar op met die ladder! 
Zie ook: ‘Samen Zorgen voor Minder CO2′. Het schijnt dat de Overheid ook interesse toont in dit initiatief.
nee, ik ben er nog 1-tje van de oude stempel
Crisis of niet & of je het nu wil of niet: Azië komt er aan. Nu nog sec. menselijke (d.i. in bevolkingsaantal) grootmachten als China en India staan te trappelen van ongeduld om ook de economische rol van de VS maar m.n. van Europa over te nemen. De eind 2009 gepubliceerde lijst The Best Performing CEO’s in the World was daarvan al een veeg teken. Relatief veel Aziaten zijn runnersup in deze lijst.
Om nu na te gaan wat de Aziatische CEO anders / beter maakt dan zijn Westerse collega, deed Wharton prof. Peter Capelli een onderzoek onder succevolle Indiase CEO’s. De verschillen die naar voren komen met hun Amerikaanse collegae zijn opmerkelijk. Noem het: management nieuwe stijl; een synopsis. Lees verder…
Feestje: 5 jaar IiP-en.....
Nou ja, voor 5 jaar bloggen in het ManPro blog dienen we nog even te wachten tot de laatste maanden van dit jaar maar vandaag vieren wij hier wel een feestje voor het 5-jarig bestaan van het Investeren in Mensen blog!
‘Wat vliegt de tijd’ & eerlijk gezegd had ik 5 jaar geleden niet verwacht dat ik 5 jaar lang, bijna werk-dagelijks, zou kunnen bloggen over relatief gezien ’slechts’ 1 onderwerp namelijk het ’Investeren in Mensen’.
Zeker niet op het moment dat Willem Mastenbroek sr. mij, september ‘05, benaderde voor dit blog. Hoe heb ik mezelf zo kunnen vergissen….
O ja, vanuit het Lerende Organisatie-principe (& omdat je de indruk zou kunnen krijgen dat ik zakelijk niets anders doe dan bloggen….) nog een tip: ‘Waar ik de inspiratie vandaan haal?’ Ben van nature nieuwsgierig & schaf een hond aan. Na die dagelijkse wandelingen heb je zo weer een entry geplaatst.
Het meest onderscheidende element in het bestuurmodel van de 21ste eeuw is een ceo die meer leidt dan bestuurt. De ceo van het bedrijf in de 21ste eeuw moet dus van nature krachtig zijn en zijn macht dus niet aan zijn functie ontleden
De ceo van de 20ste eeuw was een visionair die zijn personeel vertelde wat ze moesten doen en ervoor zorgde dat ze dat inderdaad ook deden. De 21ste eeuwse ceo moet daarentegen primair gebruik maken van inspiratie en ambitie, de elementen van overtuigingskracht, om zijn of haar macht te versterken om de organisatie te kunnen mobiliseren en te focussen. Lees verder…
& nu weer snel opstaan!
In Het FD schrijft Bert van Kalles vanochtend het artikel ‘Haagse raderwerk valt stil bij crisis’. Nu ‘Balkenende IV’ is gevallen stelt Van Kalles dat er afbreuk wordt gedaan aan de volgende dossiers: AOW, naar 67; Files, km heffing; Crisis, herstelwet; Tekort, bezuinigingen en Zorg, marktwerking. Inderdaad, de kans is groot dat we bij een nieuw kabinet met deze dossiers weer van vooraf aan beginnen. (Overigens, opmerkelijk dat hier ’Uruzgan’ ontbreekt, ook dat dossier kan m.i. nu niet ‘zo maar’ worden gesloten…..)
Toch is er zeker iets positiefs te melden bij de val van dit kabinet: in een volgend kabinet kan(!) nu eindelijk eens het dossier Kenniseconomie Hoog op de agenda komen staan! Het zal nodig zijn…..
Ondanks diverse oproepen van NL CEO’s aan de verschillende kabinetten ‘Balkenende’ om nu eindelijk eens ‘als idioten te gaan investeren in de Kennis Economie’, kwamen Balkenende c.s. niet veel verder dan met het plan voor een Mid-Term Leerrecht van 2 jaar….
‘Balkenende’ vergat blijkbaar kennis te nemen van INSEAD’s rapport “Who Cares? Who Dares? Providing the Skills for an Innovative and Sustainable Europe”; een gemiste kans. O.m. de Britten deden dat wel. Zij plaatsen Kennis Hoog op de agenda, lees ”Towards Ambition 2020: skills, jobs, growth”.
Beide rapporten kunnen interessante leesstof zijn voor de leden van het volgende kabinet.
Het is alleen jammer dat ’slechts’ D66 de Kennis Economie explicitiet in het programma heeft opgenomen. & Ondanks de te verwachten groei van D66, is het nog maar de vraag of zij het kabinet halen…..
Inderdaad: Slimmer Werken .....
2010 is het jaar ‘van na de crisis’, althans daar gaan we nu van uit. We hopen dat we met 2008/2009 het ergste hebben gehad. De toekomst zal het ons leren. Hoe dan ook, met 2010 beginnen we aan nieuwe uitdagingen! Om die uitdagingen tot een succes te maken gaan we Slimmer Werken! Slimmer Werken dan dat we dit voor de crisis deden, het zal nodig zijn.
Willen we vanaf nu slimmer gaan werken dan is het handig als we toch leren van het verleden. Als we leren van de zaken die goed gingen voor en zelfs tijdens de crisis. Zoals de banengroei van 10.000 werkplekken die supermarktketen Sainsbury’s wist te creëren midden in de crisis (zie entry dd 12/11/09). Maar dat zijn de uitzonderingen, dat zijn wellicht de pareltjes. Lees verder…
Afrika, het zwaarst getroffen....
Door ‘Climate Gate’ zou je geneigd zijn om Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen als business issue uit je Strategisch Plan te schrappen; niet doen!! Kijk eerst, samen met je medewerkers en je stakeholders, naar Yann Arthus Bertrand’s magnum epos HOME. Je verandert er ongetwijfeld door van gedachten.
Climate Gate voedt zich met fouten die gemaakt zijn door het, tot voor kort gerenommeerde, Intergovernmental Panel on Climate Change. Nu zijn de fouten in hun recent verschenen vuistdikke rapport ook niet misselijk: ons land zou onder de zeespiegel verdwijnen maar even later toch weer niet. “Kun je daar nu een Beleid opmaken?”
Terwijl je twijfelt, kijk dan op YouTube eens naar HOME, a reflection of human behaviour, ruim 5,4 miljoen mensen gingen je voor. Ik heb al vast wat data uit deze film voor je, dus schiet er maar op los. Lees verder…
Het familiebedrijf is in Nederland goed voor circa 64 % van de banen in de private sector, creëert per jaar circa 166 tot 199 miljard aan toegevoegde waarde. Bovendien: 60 tot 80 % van alle innovaties komen uit het MKB voor.
De media houden ons het beeld voor dat onze economie drijft op de grote multinationals, maar dat is een vertekend beeld. Niet de beursgenoteerde multinationals zijn de ruggengraat van onze economie, maar de familiebedrijven. In Nederland is circa 55% van de ondernemingen een familiebedrijf. En het zijn niet alleen kleintjes. Van de 5000 grootste bedrijven is 45 % een familiebedrijf.
In kringen van familiebedrijven wordt het als hoogst merkwaardig ervaren dat de Nederlandse overheid het familiaal ondernemerschap sterk ontmoedigt, werkgelegenheid vernietigt en gezonde bedrijven in gevaar brengt met maatregelen die ingaan tegen de bedrijfseconomische en maatschappelijke belangen.
Lees verder…
Plaats/Stem op NUjij.nl
Laatste reacties