Veel van de kandidaten die nu bij snel groeiende ondernemers solliciteren bloeiden op in een economie en een werkomgeving waarin zij gewend waren op meerdere vacatures te kunnen reageren. Bij het ondertekenen van het arbeidscontract ontvingen zij direct een leaseauto of zelfs een tekenbonus. Salarisverhogingen ontvingen zij al door alleen maar op te komen dagen. Met andere woorden deze sollicitanten zijn gewend aan een realiteit die zich binnenkort niet zal herhalen. Je raadt het al: ik heb het hier niet over de Generatie X of Y medewerkers maar over hun ouders, of op z’n minst over een aantal van hen….

Zo opent het (toch) hilarische artikel van Cliff Oxford, oprichter van het Oxford Center for Entrepreneurs, in The New York Times van vanmiddag. Oxford verwijst naar het grote aantal werklozen van dit moment dat voor een belangrijk deel bestaat uit oudere kandidaten. Oxford vraagt zich af of zij zich nog wel kunnen aanpassen aan de Nieuwe Realiteit op de werkplek? Een werkplek waar gepamperd worden, je pragmatisme en het feit dat je een Pietje Precies bent, niet meer past?

Nu vermoed ik van wel, dat dit dus kan. Anders zou het er wel heel beroerd voorstaan met onze economie.   Mijn TIP is dan ook: ga hen inwerken!!

• Tweet

http://www.youtube.com/watch?v=HV_twflbzxc

Vanavond is het zo ver: op HBO start het 3e seizoen van Game of Thrones. Game of Thrones is een fantasy serie in de lijn van films als the Lord of the Rings en (zelfs) Harry Potter. De serie is gebaseerd op de boeken van George Martin. Ons land wordt in de serie ‘vertegenwoordigd’ door Carice van Houten. Vanaf het 2e seizoen speelt Carice met verve de rol van Melisandre, the Red Priestess from Asshai……

M.n. in Angelsaksische landen is de serie immens populair, voor sommigen vormt het zelfs een voorbeeldfunctie midden in ‘tijden van onzekerheid’ (nb; zo blijken Cypriotische spaarders, net als de inwoners van het fictieve continent Westeros, alles kwijt te kunnen raken…..). Het kan dan ook niet anders of er zijn lessen te leren van de karakters die een belangrijke rol spelen binnen de serie.

CNN Money gaat zelfs zo ver dat zij deze lessen omschrijven als ‘Game of Thrones’: A business leader’s guide. Een gids voor de zakelijke leider, er is ‘iets’ voor te zeggen….

• Tweet

Op zich was het natuurlijk weinig nieuws dat wat Minister Jeroen Dijsselbloem dinsdag meldde aan de journalisten van REUTERS en The Financial Times: als je ervaart dat iets een succes is, dan herhaal je dat trucje ‘gewoon’ nog een keer. Je geeft het verzamelde journaille vervolgens de indruk dat ‘Cyprus’ inderdaad ook elders zou kunnen worden toegepast. Die al dan niet onbewuste verspreking zorgde direct voor nog al wat reuring.

Hadden de Europese beurzen ‘s ochtends nog lankmoedig gereageerd op de EU ingrepen in Cyprus, nadat later die middag meer details bekend werden over het interview dat Minister Dijsselbloem gaf n.a.v. deze actie, kelderden de koersen zodanig dat dat verlies groter werd dan de steun aan Cyprus…..

Dat Dijsselbloem achteraf verklaarde niet te weten wat het woord template betekende (nb; sjabloon of blauwdruk), maakt het geheel er niet sterker op. & Zo krijgt zijn verspreking nu meer aandacht dan de deplorabele staat waarin de Cypriotische economie nu terecht is gekomen.

• Tweet

In 1967 is een fatale beslissing genomen door de EEG om te vormen naar een Europese Gemeenschap, afgekort EG (later EU). De EEG was puur en alleen een vrijhandelszone, terwijl de EG (EU) een politiek federalistisch verbond dreigt te worden. De visie van een klassiek-liberaal Europa (Europese Economische Gemeenschap), zoals deze impliciet geformuleerd werd in het Verdrag van Rome ( 1957), werd door West-Duitsland, Frankrijk, Italië en de Beneluxlanden ondertekend.

Het verdrag voorzag in vier basisvrijheden: het vrije verkeer van goederen, de vrije uitwisseling van diensten, de vrije kapitaalstromen en de vrije migratie. Vrije concurrentie zonder barrières was het centrale uitgangspunt in de gemeenschappelijke Europese markt. Geen enkele regering zou subsidies kunnen geven die de concurrentie zouden kunnen verstoren. Om dit ideaal van vreedzame samenwerking te verwezenlijken zou niets meer dan vrijheid noodzakelijk zijn. In deze visie zou er nooit een noodzaak bestaan voor een Europese superstaat.

• Tweet

“Spaarders kunnen gerust zijn, want Cyprus is uniek.” dat zei Minister Dijsselbloem nadat hij & zijn EU collegae de kleine Cypriotische spaarder 6,75% van zijn spaargeld afhandig had proberen te maken. Cyprus mag dan ‘uniek’ zijn, toch is deze actie zoiets als trial & error: je probeert eens iets, test eens iets uit & vervolgens blijkt dat je idee nog niets eens zo héél slecht is (nb; de beurzen, voor politici een belangrijke indicator, reageerden nauwelijks). De kans op herhaling is vervolgens groot; wat je daarover nu ook roept. Te grote beloftes doen, is dan ook niet handig.

‘Zo maar’ twee voorbeelden die i.d. deze week onderstrepen. Het eerste voorbeeld betreft The War on Terror.  Het wordt steeds duidelijker dat we er ingetuind zijn. Een fijn spel van machinaties leidde er toe dat wij nu nog met de financieel economische gevolgen daarvan worstelen. Dat terwijl private ondernemingen $ 138 miljard hebben overgehouden aan deze oorlog; zo meldt The Financial Times vandaag.

Het tweede voorbeeld betreft de bankiers van JP Morgan Chase. Erecodes en mea culpa’s n.a.v. de bankencrisis ten spijt: vorig jaar beduvelde JPMC beleggers en toezichthouders voor $ 6 miljard (opnieuw?) en hield er zelf toch nog $ 21.3 miljard aan over.

De vraag die zich alweer voordoet is: wie is er nog te vertrouwen?

• Tweet

Investeren in mensen, in talenten is het dilemma van de kip en het ei, zoals John Holton het stelt in zijn commentaar op het recent verschenen MERCER rapport TALENT RISING High Impact Accelerators to Global Growth. Holton: “Do you first invest in talent and see the rewards, or, do you squeeze the most out of the talent and then spend more to increase what you’re getting out of it?” Het sluit aan op de dialoog over goed onderwijs: draagt onderwijs bij aan welvaart en welzijn of biedt een bloeiende economie de basis om tot goed onderwijs te kunnen komen? Het laatste is, v.w.b. het onderwijs, een feit.

Eerlijk gezegd, het rapport van MERCER geeft nog geen eenduidig antwoord op genoemde “€ 64.000 vraag”, dat is men nog aan het onderzoeken. Wat het rapport wél doet, n.a.v. wereldwijd onderzoek naar best practices bij 1.268 organisaties werkzaam binnen een scala aan bedrijfstakken in 65 landen, dat is een kader scheppen waarbinnen voor organisaties/werkgevers het Investeren in Talenten, Investeren in Medewerkers het best tot zijn recht komt. Noem het het creëren van een gezonde voedingsbodem.

• Tweet

Op 20 april a.s. is het Girls Day, de dag waarop scholen en potentiële werkgevers meisjes en jonge vrouwen geïnteresseerd willen maken voor een Bèta studie e/o voor een technisch beroep. De werkgevers willen zo het dramatisch tekort aan technisch personeel aanpakken, een op z’n zachtst gezegd ‘mooie uitdaging’.

‘Aan de vooravond’ van Girls Day verschijnt van de hand van Sheryl Sandberg het boek ‘Lean In, Women, Work and the Will to Lead.’ ‘In- of Aanleunen’ is hier geen goede vertaling, ‘Mee Doen’ is een betere. Sheryl Sandberg is de COO die van FACEBOOK een suc6 maakt. Zelfs de belabberde beursintroductie is haar niet aan te rekenen…

‘Lean In’ is nog maar ‘koud’ verschenen of de media staan er al ‘vol’ van. De kern van Sandberg’s boodschap: “The book challenges us to change the conversation from what women can’t do to what we can do, and serves as a rallying cry for us to work together to create a more equal world.” & ‘Een meer gelijkwaardige wereld voor ons’, wie wil dat niet?

Het boek is dan ook niet alleen geschikt voor vrouwen.

• Tweet

In de media dit weekeinde: “Tientallen SNS’ers gingen diensten verrichten voor hun eigen klanten.” meldt Het Financieele Dagblad, “Dacht dat Boogerd La Plagne op Cola won” meldt oud RABO-topman Hans Smits aan de NOS, “Vestia-accountant onder vuur tuchtrechter” aldus opnieuw Het FD. De overeenkomst van de 3 situaties is dat mensen zich met elkaar hebben verzameld om besluiten te nemen, vergaande besluiten. Dat het resultaat van deze samenwerking vervolgens niet altijd goed is c.q. ‘niet naar wens verloopt’ blijkt uit alle 3 de situaties.

Opmerkelijk is dat het geheugen van betrokkenen over de ontstane situatie ernstig te wensen overlaat. Dit Alzheimer gevoel leidt er toe dat het vervolgens lang, vaak héél lang duurt voordat betrokkenen het Mea Culpa uitspreken. Bedenkelijke reactie omdat je door te blijven ontkennen van de regen in de drup komt. Enige kennis over communicatie leert je dat je de fout die je maakt maar het best direct kan toegeven: “Door mijn schuld…….”.

Overigens, & in het (ook) NOS dossier over de pausverkiezing lezen we “Holy smoke: hoe zit het ook alweer?”. Ook hier komt een groep verantwoordelijken bij elkaar, hoe groot is de kans op een nieuwe Group Think? Hoe groot is de kans op een nieuwe Abilene Paradox?

• Tweet

OK, de korte rokjes zien we vooral in Amsterdam en de hogere aandelenkoersen zien we vooral in New York, maar dergelijke details zijn voor de natuur dan ook een futiliteit. Het is Lente & dat zullen we weten ook, het positivisme kan weer de overhand nemen!

Natuurlijk is er hier sprake van een placebo-effect zoals in de gezondheidszorg: we hebben de indruk dat een medicijn helpt en dan helpt het ook; echt! Voor empiristen is dit gevaarlijk terrein maar feit is dat je bij voorkeur zaken doet met iemand die er ‘zin in heeft’ dan met iemand die maar loopt te somberen; toch? Zo verschijnen Mark Rutte en Diederik Samsom de laatste dagen steeds minder voor de camera omdat zelfs de meest optimistische cameraman er niet vrolijker van wordt….

Dus laat maar komen die korte rokjes, die vrolijk fluitende vogels, die volle terrassen met schuimend bier & koele rosé!

• Tweet