Willem Scheepers

Ondanks alle aandacht die er lijkt te zijn (nb; ik zeg bewust niet ‘die er is’) voor het diversiteitvraagstuk blijkt dat mannen vaker voor een promotie in aanmerking komen dan vrouwen, nog steeds. Voor het gemak gaan we er nu even vanuit dat de betrokken vrouwen ook met volle overtuiging voor diezelfde promotie in aanmerking willen komen. (nb; ik heb het hier al eerder opgemerkt, als vader van 3 dochters: promoties zijn mooi & goed mits jij dat zelf ook wil, zo’n promotie!)

Niet eens zo lang geleden constateerden we hier dat vrouwen minder verdienen dan mannen & dat het diversiteitsvraagstuk dan ook ”enorm geholpen zou zijn als de middelen die in ons land beschikbaar zijn voor Diversiteits Beleid allereerst worden gebruikt om die salarisverschillen te nivelleren”.

Dat was toen, nu aandacht voor promoties: op naar een nieuwe uitdaging(!), want ook daarin is de diversiteit nog niet opgelost! Aandacht dus voor mentoren & sponsors, mannen maar ook vrouwen uit de hogere echalons in je organisatie die toch in staat dienen te zijn om jou bij je carrière te ondersteunen, hoe divers dat je ook bent. Lees verder…

Het is een vraag die me vaak wordt gesteld tijdens coaching, tijdens inleidingen over leiderschap, tijdens MasterClasses Persoonlijk Leiderschap: ‘Hoe krijg ik mijn mensen mee?’, ‘ Hoe krijg ik mijn medewerkers betrokken en liefst zo snel mogelijk?’.

Het antwoord daarop is relatief eenvoudig: organiseer een bijeenkomst, zeg je medewerkers dat “Je vanaf vandaag bij je klanten het vel over de oren gaat trekken!” Je gaat de prijzen verhogen, de rentes niet verlagen, de levertijden verlengen, de klanten mogen weer worden geschoffeerd etc.etc. & je mensen verlaten juichend, nou ja op zijn minst met een goed gevoel de zaal!

Dat lukt je niet, althans zeker niet direct, als je je medewerkers voorhoudt dat “Je vanaf morgen gaat streven als organisatie naar meer tevredenheid bij je klanten!”. Opmerkelijk genoeg worden daarvan maar weinig medewerkers écht vrolijk. Sterker nog: als ze de zaal verlaten dan hoor je ergens iemand nog zeggen ‘wat een softie.’ Lees verder…

“Nederlanders zijn het duurst verzekerde volk ter wereld. Vorig jaar is per persoon gemiddeld € 4.715,50 aan verzekerings- en pensioenpremie betaald.” meldde het Assurantie Magazine eind juni, een moment waarop we volop genoten van zéér warm zomerweer. Wij verzekeren onszelf dan ook ‘voor van alles & nog wat’, een ‘zomerverzekering’ lijkt ook mogelijk te zijn…..

Die verzekeringspremies leveren een fors totaal belegd vermogen op van de verzekeringsmaatschappijen. Zeker als je daar ook nog eens de premies bij optelt die het bedrijfsleven verschuldigd is aan diezelfde assuradeuren; de eigen risico dragers buiten beschouwing gelaten.

Het totaal belegd vermogen van de verzekeringsmijen wordt dan ook geschat op € 2.000 miljard. Een bedrag ruim voldoende om de waterschade waardoor ons land nu wordt getroffen te vergoeden, zou je denken. Lees verder…

“Er wordt geopperd dat Het Nieuwe Werken mogelijk ook zal bijdragen aan de toename van vrouwen aan de top van organisaties. Het moederschap hoeft vrouwen niet meer te belemmeren in hun carrière als het werk overal en nergens gedaan kan worden nietwaar? 

Kan Het Nieuwe Werken daadwerkelijk en positieve bijdrage leveren aan het diversiteitsbeleid en de belemmering van het moederschap opheffen?” die vraag stelde deze week  Artie van Hattem in het forum van de LI Group HR Professionals.

Mijn reactie: “Voor mij is het maar net wat je verstaat onder ´Het Nieuwe Werken´. Het lijkt er nu (sterk) op dat de werkplek centraal staat (d.i. kantoor of thuis) al dan niet ondersteunt met digitale middelen. Da’s mooi, maar dat lijkt vooral op efficiënt gebruik van beschikbare gebouwen en middelen; lees ‘kostenbesparing’.

Persoonlijk ben ik een voorstander van het Gore Associates Model: commitment. persoonlijke verantwoordelijkheid en peer assessments zijn daarbij de kernbegrippen. De plaats waar jij vervolgens je werk uitvoert, voor Gore c.s., is minder relevant, is ‘slechts’ taakafhankelijk. (nb; opmerkelijk is nu dat veel Associates toch op kantoor komen, hoewel dit niet echt nodig is)

Nu naar je vraag: voor mij is het niet onmogelijk dat vrouwen (als we hier ‘diversiteit’ tenminste beperken tot ‘mannen/vrouwen’) sterker zijn in hun commitment dan ‘wij’ mannen…… Wie weet ben jij/zijn jullie dus snel aan de top dankzij deze vorm van HNW.

(NB; de CEO van Gore is een vrouw en daar terecht gekomen door peer assessments, niet door een ‘old boyzz network’……)”

Maar…. het is nog maar de vraag of the old boyzz sterker nog: of de ’gemiddelde’ Nederlandse manager, ook écht zit te wachten op al die thuiswerkende moeders…..

Lees verder…

Gisteravond gaf ik een korte inleiding voor de leden van de SPIder People CMM Workgroup. De avond stond in het teken van career development.

Het mag dan ‘crisis’ zijn (nb; ‘zijn’ want je bent met die double dip niet zeker of de ‘crisis’ nu ook écht voorbij is) maar werken aan je carrière kan nooit geen kwaad; goed onderwerp dus.

Morgen plaats ik in het IiP-blog een entry over de ‘overeenkomsten en verschillen’ van het People - Capability Maturity Model en het Investors in People Model, vandaag geef ik voor zowel de deelnemers van gisteren als voor de lezers van vandaag & morgen (& overmorgen, & volgende week, & ooit dus) links naar onderwerpen die ik ook ‘voorbij liet komen’ in mijn inleiding; ‘ter leringhe ende vermaeck’ dus. Lees verder…

‘Wat was er gebeurd als ik Ruud van Nistelrooy had meegenomen? Had Ruud er dan op 11/07 ook 2 in geschoten? Hadden we dan de Wereldcup wel meegenomen door de A’damse grachten?’ dit zijn vragen die zaterdagmiddag ongetwijfeld door het hoofd van Bert van Marwijk, bondscoach van het Nederlands voetbalelftal, zijn gegaan op de tribune in de IMTECH Arena in Hamburg.

Zaterdagmiddag speelde HSV, de werkgever van Van Nistelrooy, tegen Schalke 04. Op weergaloze wijze wist ‘Van the Man’ er 2 in het netje te schieten en zo de overwinning voor HSV binnen te halen. De gretigheid waarmee hij dat deed belooft veel voor het komende seizoen.

Voorafgaand aan het WK 2010 besloot Van Marwijk om Van Nistelrooy niet te selecteren. Ruud was goed maar toch net niet de meest geschikte kandidaat om mee te gaan naar Zuid-Afrika. & Nu blijkt dat juist Ruud in topvorm steekt, een dilemma dus.

Het zou jou ook ‘zo maar’ kunnen overkomen: aan het einde van een werving & selectieprocedure houd je 2 kandidaten over. Hij is goed, maar zij ook. Toch kies je voor hem. Even later blijkt dat zij toch wel erg succesvol is bij je concurrent, die haar wel binnenhaalde. Ook jij ervaart nu het ‘bondscoach dilemma’.   Lees verder…

Nu innovatie, & dan hier m.n. in de Zorg, hoeft niet eens zo lang te duren. Het lijkt er alleen op dat ons omringende landen daarvoor eenvoudiger c.q. sneller oplossingen hebben gevonden dan wij. Zo is daar de Idepoliklinikken van het Oslo Universitetssykehus de vertaling is niet lastig, toch? 

Dit Universiteitsziekenhuis hanteert een eenvoudige basisgedachte: wij behandelen ideeën in plaats van patiënten.

Houd die gedachte nog maar even vast. ‘Nee meneer, met uw prostaatkanker bent u voor ons geen patiënt. U levert ons nieuwe ideeen op!’ Alleen die uitspraak is al innovatief….. Lees verder…

Circa 150.000 pensioengerechtigden leveren per januari tussen de 1% en 14% van hun pensioen in, volgens Het FD in ‘Massale korting pensioenen’. Dat is het resultaat van een door Minister Donner genomen maatregel. 18 pensioenfondsen lijken op termijn niet meer aan hun verplichtingen te kunnen voldoen, ingrijpen is dan ook noodzakelijk.

In pensioenen gaan miljarden om, is het niet in bedragen dan wel in verplichtingen. De verplichtingen voor de werkgever zijn daarbij aanzienlijk, gevolgen kunnen dan ook niet te overzien zijn.

Zo is het Amerikaanse General Motors feitelijk niet ten onder gegaan aan het te laat inzien van de vergane glorie van benzineslurpende mastodonten. Nee, het waren de verplichtingen vanuit de met de vakbonden overeengekomen sociale zekerheden die GM uiteindelijk de das omdeden.

Een GM-toekomstbeeld dat voor onze bedrijven een ‘ver van ons bed show’ is? Tot voor kort leek het daar op maar met de recente ontwikkelingen én de ontwikkelingen op termijn (nb; bevolking) lijkt dit opeens geen utopie meer want wat te denken van andere sociale verplichtingen naast de pensioenen? Lees verder…

‘Ondernemingen trekken op grote schaal nieuwe werknemers aan’ meldt Het FD. & Dat het hier ook echt ‘op grote schaal’ gaat dat blijkt uit de aangehaalde cijfers: ASML: + 1.875; VDL: + 600; NXP: +550; Aalberts: +450; Scania: +350; Philips: +300; DAF: +150; Inalfa: +150; Vredestein: +100.

Dat zijn aantallen die voor veel van deze organisaties op korte termijn een forse procentuele stijging betekenen in het personeelsbestand. Sommigen van hen hebben inmiddels ervaring opgebouwd in zowel het afvloeien als het aantrekken van grote aantallen medewerkers. Speelt bij het 1e (nb; afvloeien) het behoud van kennis & kunde een cruciale rol, bij het 2e (nb; aantrekken) is het van belang dat die nieuwe medewerkers ook zo snel mogelijk tot prestaties komen, “liefst tot Hoge Prestaties & wel D I R E C T!” zegt hun manager dan.

Onderzoek door o.m. Fred Reichheld (Loyalty Effect, fig. 4-1) laat echter zien dat dit laatste geen sinecure is. Vaak duurt het maanden (nb; soms zelfs jaren…) voordat een nieuwe medewerker, ook 1-tje die elders ervaring opdeed, bijdraagt aan de organisatie c.q. rendement oplevert.

‘Valt daar niet iets aan te doen?’ zou je me kunnen vragen. ‘Jazeker’, is dan mijn antwoord. Lees verder…

Gisteren deed Rien Meijerink, voorzitter van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg, in de media een oproep aan de werkgevers in de Zorg om “anders te gaan denken”.

Meijerink opent zijn oproep met de woorden: ‘Er zullen nooit genoeg mensen beschikbaar zijn om aan de vraag naar personeel in de zorg te voldoen.’ Deze ontwikkeling is bekend. Kijken we naar de Zorg met 700.000 banen dan zijn er nu ca. 50.000 vacatures. Halen we hier de sector Welzijn bij dan komen we getotaliseerd op 1.300.000 functies met, ook getotaliseerd, ruim 100.000 vacatures and rising, zeggen we dan. Meijerink noemt de Zorg een Rupsje nooit Genoeg.

Hij vraagt zich af ‘Moeten ziekenhuizen die nu klagen dat ze niet aan voldoende personeel kunnen komen zich daar maar bij neerleggen, bij deze situatie?’ Als antwoord geeft hij ‘Zeker niet! Goede werkgevers in de Zorg hebben beduidend minder last van van krapte op de arbeidsmarkt dan de rest.’

Mooi, maar wat typeert dan zo’n ‘Goede Werkgever’? Lees verder…