Rubriek Verandermanagement

“Eén van de lessen die we leren van de aanslag in Boston is dat de mogelijkheid van informatie om zich razendsnel te verspreiden zowel kansen als gevaar in zich heeft.” &: “We leven in een wereld waarin amplified individuals* (d.i. mensen empowered** d.m.v. nieuwe technologieën en de collectieve intelligentie van hun sociale netwerken) tot dingen in staat zijn die tot voor kort alleen te realiseren waren door grote organisaties.”

Een scala aan mogelijkheden in onze maatschappij ontwikkelt zich, in een rap tempo zelfs. Alleen hebben we uitzonderlijke omstandigheden nodig om ieder van ons zich daarvan bewust te laten zijn. Zo’n ‘bijzondere omstandigheid’ is de aanslag op 15 april in Boston.

Dat openbare, en minder openbare, camera’s maar ook onze van GPS voorziene pda’s en smartphones onze privacy nagenoeg volledig hebben doen verdwijnen, dat wisten we al of hebben we kunnen weten. Dat instanties als de FBI over allerlei gadgets beschikken om mensen op te kunnen sporen, ook. Maar dat het collectief een cruciale bijdrage levert aan de razendsnelle oplossing van een probleem, da’s voor velen nieuw.

Mogelijk schuilt hierin inderdaad een gevaar, maar het kan ook een kans zijn: als je organisatie in ontwikkeling c.q. in verandering is bijv……

• Tweet

NB: Na het besluit van het Nationaal Comité Inhuldiging dat het ‘maar een lied is’, heb ik de oorspronkelijke entry enigszins aangepast. Hoe dan ook, het rumoer rondom het Koningslied is een prima metafoor voor organisatieverandering.

Even leek 30 april op D-Day: Miskende geesten, ego’s, jaloezie, de ‘druppel die de crisisemmer doet overlopen’…. wat de oorzaak was van de (bijna) massale volksopstand tegen het ‘Koningslied’ & wie dit heeft aangezwengeld, biedt zeker ruimte aan empirisch onderzoek. Dat componist John Ewbank vervolgens zaterdagnacht dan ook besloot zijn compositie terug te trekken is zeker te begrijpen. ‘Als je denkt dat het beter kan, dan doe je het toch lekker zelf.’, zal wellicht zijn motivatie zijn.

Ook mooi, maar wat dan? Het volksfeest dat de Regering voor ogen heeft, ‘even ergens anders aan denken dan aan een Dijsselbloemdoctrine, een sociaal akkoord e.d…..’, en dat over 9 dagen in AHOY dient los te barsten voor Lex & Max, komt dan ernstig op losse schroeven te staan.

Het is zoiets als het idee voor verandering in je organisatie zoals jij dat voor ogen hebt maar een idee dat op het laatste moment onderuit lijkt te worden gehaald. Wat nu?

• Tweet

Iedereen heeft het over de overdaad aan regels in de zorg. Medewerkers klagen er steen en been over. Maar ook de managers vinden dat er teveel regels zijn en wijzen dan met een beschuldigende vinger naar de overheid of het zorgkantoor. Er wordt door het ministerie van VWS inmiddels geëxperimenteerd met regelarme zorginstellingen. Kennelijk is het nog een hele toer om van die regels af te komen.

Dat komt omdat 80% van de regeldruk niet wordt gemaakt door ministeries of zorgkantoren, maar door de organisatie zelf! Eenvoudig af te schaffen zou je denken, maar niets is minder waar. Deze regels bestaan bij de gratie van de managers die deze regels hebben uitgevonden. Diezelfde managers zien er streng op toe dat iedereen zich aan de regels houdt. Die managers ontlenen hun bestaan aan het ontwerpen, invoeren en handhaven van regels.

• Tweet

“De beschrijving van de ontwikkelingen in de top van onze bank en de toezichtsgerelateerde dossiers is grotendeels herkenbaar. (….) Dit heeft inderdaad tot wat ongemak geleid in de verhoudingen binnen de raad van bestuur. Deze zijn inmiddels genormaliseerd. De raad van bestuur functioneert naar de mening van de raad van commissarissen naar tevredenheid.” Deze verklaring van RABObank President-commissaris Lense Koopmans zal later bekend worden als het understatement van het jaar.

Het Financieele Dagblad gaf gisteren inzage in de uitdagingen waarmee de RABObank momenteel te maken heeft. Deze uitdagingen vragen om een Reorganisatie waarvoor de ruim jaar 100 jaar oude RABObank nog nooit heeft gestaan; in meerdere opzichten “uniek” dus. Toon je daarin geen bestuurlijk Commitment dan wordt deze Reorganisatie niet alleen een gargantueske klus maar ook één die uiteindelijk kan (wellicht zelfs ‘zal’) leiden tot de ontmanteling van de RABObank als coöperatie.

Beter was het geweest dat President Koopmans als reactie zou zijn gekomen met iets dat in lijn ligt met de veelbesproken ‘bankierseed’ maar dan op maat gemaakt voor RABO nl. de ‘Coöperatieve Bankierseed’. Een eed waarin alle bestuurlijk betrokkenen, alle leidinggevenden, feitelijke alle RABObankiers hun persoonlijk Commitment afgeven aan de reorganisatie. Dan & misschien alleen dan, zal de Coöperatie in zijn huidige vorm kunnen blijven bestaan….

• Tweet

OK, de korte rokjes zien we vooral in Amsterdam en de hogere aandelenkoersen zien we vooral in New York, maar dergelijke details zijn voor de natuur dan ook een futiliteit. Het is Lente & dat zullen we weten ook, het positivisme kan weer de overhand nemen!

Natuurlijk is er hier sprake van een placebo-effect zoals in de gezondheidszorg: we hebben de indruk dat een medicijn helpt en dan helpt het ook; echt! Voor empiristen is dit gevaarlijk terrein maar feit is dat je bij voorkeur zaken doet met iemand die er ‘zin in heeft’ dan met iemand die maar loopt te somberen; toch? Zo verschijnen Mark Rutte en Diederik Samsom de laatste dagen steeds minder voor de camera omdat zelfs de meest optimistische cameraman er niet vrolijker van wordt….

Dus laat maar komen die korte rokjes, die vrolijk fluitende vogels, die volle terrassen met schuimend bier & koele rosé!

• Tweet

http://www.youtube.com/watch?v=3veECxpizP8

Rob van Gijzel, burgemeester van de Gemeente Eindhoven en promotor van het regionale Brainport Eindhoven, ziet legio kansen voor zijn ‘Slimme Regio’. Journalisten van Het Financieele Dagblad vroegen hem dan ook: “Hoe gaat deze slimme regio zijn groeikansen verwezenlijken?” Rob van Gijzel: ‘Het gaat om de vraagstukken die wereldwijd spelen: energie, gezondheid, veiligheid, voedsel, ouderdom, water en mobiliteit. Wij kunnen op al deze gebieden waarde toevoegen door ‘cross overs’, de combinatie van high tech met al die onderwerpen.’ High Tech omdat dat het kunstje is waarin de Regio Eindhoven al decennialang zéér bedreven is.

Prima dat Van Gijzel opkomt voor zijn regio door te onderkennen dat er op genoemde thema’s (zeker) commerciële mogelijkheden zijn, maar laten het nu net thema’s zijn waaraan ook de Verenigde Naties aandacht besteden vanuit hun Millennium Campaign The World We Want in 2015. De vraag is dan waar ‘raakt’ bedrijfseconomie en commercie, maatschappelijk verantwoord ondernemen?

• Tweet

Het is wrang voor de Schotse Hooglandrunderen maar nu steeds meer consumenten hun afkeer laten zien voor goedkoper vlees ‘dat dus wel eens paardenvlees zou kunnen zijn’, blijkt de vraag naar het vlees van de Hooglanders een enorme vlucht te nemen…. ‘Je zal maar een Hooglander zijn’, denkt nu wellicht menig paard.

Of je paardenvlees nu wel of niet lekker vindt, sterker nog of je nu wel of niet een vegetariër bent, het aandachtspunt is hier natuurlijk dat je als klant voor de gek wordt gehouden: het product is niet zoals beloofd! Als je ziet hoe lang het ‘paardenvlees’ nu al de media beheerst (nb; deze entry doet daar ook aan mee ) dan zou je als argeloze niet-EU burger kunnen denken dat er hier geen andere crisis is…..

Stond deze ‘paardenzaak’ nu maar op zichzelf, werd de consument nu alleen maar door de vleesindustrie voor de gek gehouden, dan was al die aandacht wellicht nog begrijpelijk. Maar dat is dus niet zo, helaas. We kennen de laatste jaren schandalen variërend van TOYOTA’s terugroepactie tot het meer recente LIBOR-schandaal.

De kans dat je als klant dan ook een product krijgt dat exact aan je verwachtingen voldoet, is tot een minimum teruggebracht. Is er hier ’iets’ te verbeteren door de leveranciers? Zeker……

• Tweet

SNS, ICESAVE, ABNAMRO, ING, ROCHDALE, VESTIA, AMARANTIS, LIBOR (nb; wil je meer voorbeelden, bezoek dan in onze Kennisbank het thema ‘Het Spel om Poen en Prestige’) de ene na de andere affaire valt over ons heen & het einde is nog niet in zicht. Met ogenschijnlijk gemak springen wij belastingbetalers steeds opnieuw bij om het onvermogen van enkelen te herstellen; dat doen we met schier oneindige financiële middelen (hoezo besparen op Zorg, Welzijn, Onderwijs etc.?). Ook niet voor het laatst vertrekken de veroorzakers vervolgens met een, al dan niet, riante afvloeiingsregeling. (hoewel het er op lijkt dat het eeuwige beroep van toezichthouders …. op ‘oude afspraken’, nu toch onder druk staat; het werd tijd: claw back)

Hoewel “organiseren” zo oud is als de mensheid, lees er het ‘Het Verhaal van de Mens’ van Dr. Alice Roberts op na, blijkt in het huidige tijdsbeeld dat organiseren en managen de mogelijkheden en capaciteiten van het invidividu ver overstijgen. In de basis is het ”organiseren” miljoenen jaren lang hetzelfde gebleven maar in de periferie van het organiseren gebeurt in deze tijd veel, heel veel. Je kan het dan ook niet alleen, controle en toezicht zijn een noodzaak; nu meer dan ooit.

& Ook daar laten we opmerkelijke steken vallen. Bij iedere affaire is de vraag: waar waren de toezichthouders? Waar waren de mannen & vrouwen van Raden van Bestuur, Raden van Commissarissen, accountants, controllers, auditors, in- en extern toezichthouders? Waar waart Gij? Inmiddels kun je hen ook vragen: Quo Vadis? ‘Waarheen gaat Gij?’ want u was er blijkbaar niet en het zou kunnen dat u ook bij gebrek aan mogelijkheden vertrekt……

• Tweet

We zitten nog maar in week 2 van het jaar 2013 & het CPB krijgt nu al op veel punten gelijk: 2013 wordt het volgende crisisjaar!

Zo lazen we in het weekeinde dat de industriële sector kampt met een enorm tekort aan technisch personeel: 63.000 and counting. Maandag kwam CapGemini met het voorstel minder presterende medewerkers te demoveren. Gisteren kwam het bericht dat de werkloosheid in de EU verder oploopt. Dit alles gevolgd door het bericht later die dag dat de functionaris in de publieke sector steeds vaker een toploon verdient. (Nb; Crisis?)

Zo voelt in hectische tijden de kamer van de publieke-sector-coryfee zich als een oase van rust. Sterker nog: de feestsigaar kan nu al branden want de verwachting is dat 2013 opnieuw een Topjaar wordt, v.w.b. je persoonlijke beloning that is.

Je vraagt je dan toch af aan welke uitzonderlijke economische/maatschappelijke bijdragen, zeker in deze tijd van crisis, deze van belastinggeld betaalde coryfeeën dat te danken hebben?

• Tweet