Bestuurder

http://www.youtube.com/watch?v=HV_twflbzxc

Vanavond is het zo ver: op HBO start het 3e seizoen van Game of Thrones. Game of Thrones is een fantasy serie in de lijn van films als the Lord of the Rings en (zelfs) Harry Potter. De serie is gebaseerd op de boeken van George Martin. Ons land wordt in de serie ‘vertegenwoordigd’ door Carice van Houten. Vanaf het 2e seizoen speelt Carice met verve de rol van Melisandre, the Red Priestess from Asshai……

M.n. in Angelsaksische landen is de serie immens populair, voor sommigen vormt het zelfs een voorbeeldfunctie midden in ‘tijden van onzekerheid’ (nb; zo blijken Cypriotische spaarders, net als de inwoners van het fictieve continent Westeros, alles kwijt te kunnen raken…..). Het kan dan ook niet anders of er zijn lessen te leren van de karakters die een belangrijke rol spelen binnen de serie.

CNN Money gaat zelfs zo ver dat zij deze lessen omschrijven als ‘Game of Thrones’: A business leader’s guide. Een gids voor de zakelijke leider, er is ‘iets’ voor te zeggen….

• Tweet

Op zich was het natuurlijk weinig nieuws dat wat Minister Jeroen Dijsselbloem dinsdag meldde aan de journalisten van REUTERS en The Financial Times: als je ervaart dat iets een succes is, dan herhaal je dat trucje ‘gewoon’ nog een keer. Je geeft het verzamelde journaille vervolgens de indruk dat ‘Cyprus’ inderdaad ook elders zou kunnen worden toegepast. Die al dan niet onbewuste verspreking zorgde direct voor nog al wat reuring.

Hadden de Europese beurzen ‘s ochtends nog lankmoedig gereageerd op de EU ingrepen in Cyprus, nadat later die middag meer details bekend werden over het interview dat Minister Dijsselbloem gaf n.a.v. deze actie, kelderden de koersen zodanig dat dat verlies groter werd dan de steun aan Cyprus…..

Dat Dijsselbloem achteraf verklaarde niet te weten wat het woord template betekende (nb; sjabloon of blauwdruk), maakt het geheel er niet sterker op. & Zo krijgt zijn verspreking nu meer aandacht dan de deplorabele staat waarin de Cypriotische economie nu terecht is gekomen.

• Tweet

“Spaarders kunnen gerust zijn, want Cyprus is uniek.” dat zei Minister Dijsselbloem nadat hij & zijn EU collegae de kleine Cypriotische spaarder 6,75% van zijn spaargeld afhandig had proberen te maken. Cyprus mag dan ‘uniek’ zijn, toch is deze actie zoiets als trial & error: je probeert eens iets, test eens iets uit & vervolgens blijkt dat je idee nog niets eens zo héél slecht is (nb; de beurzen, voor politici een belangrijke indicator, reageerden nauwelijks). De kans op herhaling is vervolgens groot; wat je daarover nu ook roept. Te grote beloftes doen, is dan ook niet handig.

‘Zo maar’ twee voorbeelden die i.d. deze week onderstrepen. Het eerste voorbeeld betreft The War on Terror.  Het wordt steeds duidelijker dat we er ingetuind zijn. Een fijn spel van machinaties leidde er toe dat wij nu nog met de financieel economische gevolgen daarvan worstelen. Dat terwijl private ondernemingen $ 138 miljard hebben overgehouden aan deze oorlog; zo meldt The Financial Times vandaag.

Het tweede voorbeeld betreft de bankiers van JP Morgan Chase. Erecodes en mea culpa’s n.a.v. de bankencrisis ten spijt: vorig jaar beduvelde JPMC beleggers en toezichthouders voor $ 6 miljard (opnieuw?) en hield er zelf toch nog $ 21.3 miljard aan over.

De vraag die zich alweer voordoet is: wie is er nog te vertrouwen?

• Tweet

In de media dit weekeinde: “Tientallen SNS’ers gingen diensten verrichten voor hun eigen klanten.” meldt Het Financieele Dagblad, “Dacht dat Boogerd La Plagne op Cola won” meldt oud RABO-topman Hans Smits aan de NOS, “Vestia-accountant onder vuur tuchtrechter” aldus opnieuw Het FD. De overeenkomst van de 3 situaties is dat mensen zich met elkaar hebben verzameld om besluiten te nemen, vergaande besluiten. Dat het resultaat van deze samenwerking vervolgens niet altijd goed is c.q. ‘niet naar wens verloopt’ blijkt uit alle 3 de situaties.

Opmerkelijk is dat het geheugen van betrokkenen over de ontstane situatie ernstig te wensen overlaat. Dit Alzheimer gevoel leidt er toe dat het vervolgens lang, vaak héél lang duurt voordat betrokkenen het Mea Culpa uitspreken. Bedenkelijke reactie omdat je door te blijven ontkennen van de regen in de drup komt. Enige kennis over communicatie leert je dat je de fout die je maakt maar het best direct kan toegeven: “Door mijn schuld…….”.

Overigens, & in het (ook) NOS dossier over de pausverkiezing lezen we “Holy smoke: hoe zit het ook alweer?”. Ook hier komt een groep verantwoordelijken bij elkaar, hoe groot is de kans op een nieuwe Group Think? Hoe groot is de kans op een nieuwe Abilene Paradox?

• Tweet

Het is nog maar enkele jaren geleden, voordat de crisis begon in september 2008, dat bestuurders binnen the old boyzz network de mond vol hadden van de “unieke talenten” waarover de nieuw benoemde eindverantwoordelijke(n) beschikte(n)! Tegelijkertijd een rechtvaardiging voor de zojuist ondertekende arbeidsovereenkomst met daarin exorbitante vergoedingen én dito verantwoordelijkheden en bevoegdheden.

OK, er was dan wel enig protest maar met z’n allen kwamen we toch niet veel verder dan ‘dat zal dan wel, deze baas zal dan zeker uniek zijn.’ Die reactie was begrijpelijk want de ‘unieke talenten’ waren tot aan de crisis nog niet écht getetst. Uit hun CV leken zij goede ‘mooi weer zeilers’ te zijn, maar of zij ook de zwaarste stormen zouden kunnen weerstaan? Dat was nog maar de vraag…..

Vorige week vielen er weer een paar van die ’unieke talenten’ door de mand. Deze keer zijn het de bestuurders van Zorgsuper MEAVITA die we kunnen rijgen aan de lange snoer met kralen van door de mand gevallen ‘unieke talenten’…..

• Tweet

Op de dag dat je je aftreden bekendmaakt slaat de bliksem in op je ‘hoofdkantoor’, dat kan geen toeval zijn. Op z’n hoogst is het teken een ‘black swan’. Het Katholieke geloof is met rituelen, symboliek, zelfs mystiek omgeven & in dat rijtje past prima de inslag van een bliksemschicht juist op een voor de gehele wereld verbazingwekkend moment.

Gisteren maakte Paus Benediktus XVI bekend dat hij vroegtijdig aftreedt. ‘Vroegtijdig’ omdat het tot dan toe (nb; met een enkele uitzondering) in dit ambt gebruikelijk was dat je tot je laatste snik ‘in het harnas’ bleef. Niet zo verrassend was de mededeling die Koningin Beatrix op 28 januari deed toen zij haar aftreden bekendmaakte (nb; mogelijk heeft dat de Paus geinspireerd….)

In al dat mediageweld is het vertrek van de Nederlander Ben Verwaayen als topman van het Franse ALCATEL-LUCENT bijna aan de aandacht ontsnapt. Verwaayen meldde ons zijn, deels vroegtijdig, vertrek op 07 februari. Wat zijn vertrek ‘in dit kader’ interessant maakt dat is dat Verwaayen zich als één van de eerste CEO’s realiseerde dat je zelfs als eindverantwoordelijke beschikt over een beperkte houdbaarheidsdatum…..

• Tweet

Om maar direct duidelijkheid te geven: de afkorting SOB heeft meerdere betekenissen, voor deze entry hanteren we Seductive Operational Bully. Vrij vertaald is dat zoiets als een “verleidelijk opererende pestkop”; maar daarover later meer.

Zaterdagavond deed CDA politicus Eddy van Hijum een oproep tot een cultuuromslag bij de banken. Aanleiding voor zijn oproep is de miljardensteun die wij uitgeven voor de redding van SNS. “Er is een cultuur nodig waarin professionele en ethische standaarden weer leidend zijn in het dagelijkse werk.” De huidige leidinggevenden lijken daartoe niet, of op zijn minst nauwelijks, in staat. In de geciteerde zin ontbreekt gelukkig ‘de financiële sector’ als dominant begrip want met de voorbeelden die we over de laatste jaren hebben lijkt een cultuuromslag wenselijk binnen meerdere, zo niet alle, sectoren….

In een artikel dat vrijdag verscheen bij INSEAD ziet Nicholas Bray het allemaal ook wat breder: “Corporate genius or psychopath? It’s a thin line that divides them. Some rise to astonishing heights, and they can cause enormous damage.” Inderdaad, enorme schade aanrichten…..

• Tweet

SNS, ICESAVE, ABNAMRO, ING, ROCHDALE, VESTIA, AMARANTIS, LIBOR (nb; wil je meer voorbeelden, bezoek dan in onze Kennisbank het thema ‘Het Spel om Poen en Prestige’) de ene na de andere affaire valt over ons heen & het einde is nog niet in zicht. Met ogenschijnlijk gemak springen wij belastingbetalers steeds opnieuw bij om het onvermogen van enkelen te herstellen; dat doen we met schier oneindige financiële middelen (hoezo besparen op Zorg, Welzijn, Onderwijs etc.?). Ook niet voor het laatst vertrekken de veroorzakers vervolgens met een, al dan niet, riante afvloeiingsregeling. (hoewel het er op lijkt dat het eeuwige beroep van toezichthouders …. op ‘oude afspraken’, nu toch onder druk staat; het werd tijd: claw back)

Hoewel “organiseren” zo oud is als de mensheid, lees er het ‘Het Verhaal van de Mens’ van Dr. Alice Roberts op na, blijkt in het huidige tijdsbeeld dat organiseren en managen de mogelijkheden en capaciteiten van het invidividu ver overstijgen. In de basis is het ”organiseren” miljoenen jaren lang hetzelfde gebleven maar in de periferie van het organiseren gebeurt in deze tijd veel, heel veel. Je kan het dan ook niet alleen, controle en toezicht zijn een noodzaak; nu meer dan ooit.

& Ook daar laten we opmerkelijke steken vallen. Bij iedere affaire is de vraag: waar waren de toezichthouders? Waar waren de mannen & vrouwen van Raden van Bestuur, Raden van Commissarissen, accountants, controllers, auditors, in- en extern toezichthouders? Waar waart Gij? Inmiddels kun je hen ook vragen: Quo Vadis? ‘Waarheen gaat Gij?’ want u was er blijkbaar niet en het zou kunnen dat u ook bij gebrek aan mogelijkheden vertrekt……

• Tweet

Vanaf 30 april a.s. hebben we in ons land als meest prominente figuur Koning Willem-Alexander. Wellicht is het handig dat ik dit nog een keer herhaal: Koning Willem-Alexander. Het kan mogelijk even duren voordat we zijn iconische voorganger, dan Prinses, Beatrix zijn vergeten; toch kunnen we de rol van de nieuwe Koning bespoedigen. De vraag die zich dan ook nu al voordoet is: wat voor leider wordt Koning Willem-Alexander want, politieke macht of niet, een leider ben je op die Hoogste Positie!

Volgens zijn CV is Willem-Alexander o.m. Commandeur der Koninklijke Marine (Reserve). Daarnaast staat hij bekend als een echte familieman: zijn moeder heeft hem de tijd gegund om zich nog enkele jaren, los van andere activiteiten, te kunnen richten op de ontwikkeling van zijn jonge gezin. Na 30/04 zal er van het laatste waarschijnlijk niet veel meer komen, ook al lijkt het er op dat de a.s. koning zijn privacy koestert. Van het eerste zal juist meer van hem worden verwacht, zelfs al is er geen voornemen een zee-oorlog te beginnen….

Kortom wat valt er, niet alleen voor de a.s. Koning, te leren van een familie(bedrijf) en wat valt er te leren van een marinefunctie?

• Tweet