Goed gedaan!!

Geef elkaar eens een complimentje vandaag, het helpt! (nb; maar niet alleen vandaag…..)

Harvard Business Review heeft een aantal aansprekende artikelen verzameld, o.m. van Sutton en Moss-Kanter, in een publicatie met de titel ‘How to Be a Good Boss in a Bad Economy‘. Essentie van het verhaal: geef eens een complimentje, het helpt; zeker als het eens wat minder gaat zoals nu. Het kan je medewerkers net dat ene zetje geven om zich optimaal in te zetten op het moment dat het vertrouwen naar een dieptepunt lijkt te zakken.

Ook voor de effectieve Lerende Organisatie blijkt het geven van complimentjes 1 van de essentiële onderdelen die kunnen leiden tot optimale ontwikkeling en groei. Ook dat liet het artikel Is Yours a Learning Organization? van Garvin, Edmondson & Gina in 2008 zien.

Toch is het niet allemaal ‘hosanna’ als het gaat om complimentjes. Ook in 2008 schreef collega Coert Visser zijn Oplossingsgericht entry ‘Effectief leren complimenteren’. Daarin citeert Coert o.m. uit het boek ‘Punished by Rewards’ van Alfie Kohn. Kohm stelt dat het geven van complimenen zelfs schade kan toebrengen! Er zal altijd een optimaal evenwicht dienen te zijn tussen prestatie en waardering. Zit daarin een onbalans dan wordt de ontvanger van het compliment op het verkeerde been gezet. M.a.w.: pas op vandaag, strooi niet te vrijgevig met je complimenten!

& Als je nu zegt ‘Da’s lastig, ik ben van nature niet zo goed in het geven van complimenten….’, dan is mijn tip: oefen eerst thuis nog een paar keer. Oefen met het geven van complimenten aan degene(n) die je het meest lief zijn. Lukt je zelfs dat niet, dan is het een hopeloze zaak. Dan lukt het je met anderen ook niet. Dus laat het dan maar zitten, dat complimentje.

NB; lees ook over het in dit geval interessante onderzoekje ‘Quicker Feedback for Better Performance’

Nog een mooie dag. Trouwens, je ziet er goed uit vandaag.

SPYKER & SAAB, wie is hier feitelijk de hamer?

‘Nulla tenaci invia est via’ ofwel: “Voor de volhouder is geen weg onbegaanbaar.” zo luidt het meer dan een eeuw oude motto van SPYKER. Het motto past perfect op SPYKER’s CEO Victor Muller, geen weg lijkt ‘m onbegaanbaar; dat bleek deze week maar weer eens.

Zelfs al leiden beide organisaties nu nog financieel verlies, zou alleen al dit gedrag van Muller in-lijn-met-het-motto van de organisatie dé basis kunnen zijn voor het suces van het nieuwe concern SAAB-SPYKER Automobiles: de CEO als ‘the steward of a living strategy’.

Volgens deze theorie van Harvard Prof Cynthia Montgomery dient de CEO niet alleen 100% gecommitteerd te zijn aan de Strategie van zijn organisatie, hij is in zijn doen & laten ook nog eens volledig één met de Strategie van zijn organisatie! Met alles wat Muller tot nu toe ondernam, lijkt hij hieraan volledig te voldoen. & Zo stond Muller gisteren, na nachten onderhandelen, al voor het Saab personeel….

Maar omdat dit gedrag maar zo weinigen gegeven is, volgen hier enkele lessen om een samenwerking, een fusie, een overname tot een succes te maken. Lees verder…

voorzitter

Ook Nederland kan snel zijn, als het moet: terwijl de Commissie Davids haar Irak rapport op dit moment mondeling toelicht, staat de virtuele versie (nb; in lijn met een eerdere entry vanochtend) ons al beschikbaar.

Mijn(!) conclusie: Communicatie schittert in het Irak-Proces door afwezigheid! & Als Communicatie ontbreekt of gebrekkig is dan kan een organisatie nimmer een weloverogen besluit nemen. Toch is dat gedaan.

De conclusies in het rapport, pagina 423 e.v., laten zien dat – informatie al dan niet bewust is achtergehouden, informatie onvoldoende werd gegeven én gevraagd, overleg te weinig of niet plaatsvond & waarschijnlijk nog het meest funest: persoonlijke, al dan niet politieke, belangen kregen meer dan eens voorrang. Dit alles zowel binnen de nationale als de internationale context.

Het lijkt er sterk op dat een aantal betrokkenen, verantwoordelijken in dit spel graag met de grote jongens mee wilden spelen, het zou hen geen windeieren kunnen leggen. I.i.g. 1 van hen is daar (toch) bewonderenswaardig in geslaagd. (nb; Davids meldt zojuist, 11.15u, dat die benoeming van DeHS geen reden was om ‘mee te doen’. Hij voegt daar nog iets interessants aan toe ‘er waren ook geen economische belangen’, daar had ik nog niet aan gedacht……)

Een parlementaire enquête lijkt onoverkomelijk maar zelfs dat lost het verdriet van de nabestaanden van de slachtoffers van dit besluit niet & nooit op……. (nb; op de zoekterm ’slachtoffer’ vind je in het rapport 0 resultaten, op de zoekterm ‘verantwoordelijk’ dito)

maar ik ben wel goed opgeleid!

Een niet zo handige (of wellicht nog erger: een niet goed opgeleide….) terrorist-in-spé heeft na een mislukte destructie poging  op 25 december 2009 in de nasleep alsnog voor de nodige commotie gezorgd. 

Zelfs al kun je de missie van Umar Farouk Abdulmutallab als ‘niet geslaagd’ beschouwen (sic.), de reactie van m.n. de Amerikaanse Overheid liegt er niet om. & Ondanks dat het incident begon binnen ons territorium blijft het hier (alweer) opmerkelijk stil.

Maar ook dat is hindsight ofwel: ook dat is achteraf. We kunnen onszelf beter afvragen: wat ging er vooraf fout?

Interessant is dan dat het incident van Northwest Airlines vlucht 253 van 25/12/09 niet op zich zelf staat. Niet alleen Overheden ook organisaties worden getroffen door (bijna) rampen. Wat kunnen wij nu leren van Vlucht 253, zoveel leren dat we een volgende keer dergelijke cruciale incidenten kunnen voorkomen? Harvard’s Rosabeth Moss Kanter helpt ons hier. Lees verder…

‘Ik verklaar dat ik mijn functie als bankier integer en zorgvuldig zal uitoefenen. Ik zal een zorgvuldige afweging maken tussen alle belangen die bij de bank betrokken zijn, te weten die van de klanten, de aandeelhouders, de werknemers en de samenleving waarin de bank opereert. Ik stel in die afweging het belang van de klant centraal en zal de klant zo goed mogelijk inlichten. Ik zal mij gedragen naar de wetten, de reglementen en de gedragscodes die op mij als bankier van toepassing zijn. Ik zal geheim houden wat mij is toevertrouwd. Ik maak geen misbruik van mijn bancaire kennis. Ik zal mij open en toetsbaar opstellen en ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving. Ik zal mij inspannen om het vertrouwen in het bankwezen te behouden en te bevorderen. Ik zal zo het beroep van bankier in ere houden.’

Zie hier de bankiersverklaring. Het is de bedoeling dat op 01/01/2010 alle bankiers in ons land deze Verklaring van de Bankier hebben ondertekend. Doen zij dat niet dan worden ze uit hun functie ontheven, dit laatste is i.i.g. de intentie van het Ministerie van Financiën. Die dreiging zal de bankiers dan ook zeker tot ondertekening aanzetten want welke bankier wil nu op de golfbaan vertellen aan zijn maten dat hij vanaf 2010 functieloos is; niemand, toch?

Maar zijn we er dan, met die ondertekening? Zijn dan alle problemen opgelost? Voorkomen we daarmee een volgende Financiële Crisis? Ik betwijfel het. Lees verder…

Wij krijgen nu een interessant inkijkje in de wijze waarop the Administration, of het Kabinet, van President Obama vergadert. Het lijkt i.i.g. heel anders dan in ons land, minder plichtmatig & dat terwijl the US (nog steeds) Wereld Leider is. Je zou verwachten dat ze daar, op dat niveau met al die Wereldwijde uitdagingen, zowat fulltime vergaderen & ook nog eens around the clock; niets is minder waar.

Vergaderen blijft een heikel onderwerp, zeker in ons land waar wij met z’n allen toch tot het uitstervend ras van de ‘vergadertijgers’ behoren. & Daar hebben we al direct een essentieel verschil met het Hollandse Balkenende Kabinet: die vergaderen met 27 m/v iedere week zo wat een hele dag. The Obama Administration vergadert met 25 m/v eens per 2 maanden voor max. 1 1/2 uur. Zo kan het dus blijkaar ook om effectief een land aan te sturen.

De reden voor die effectiviteit is 2-ledig. Allereerst is daar het essentiële veiligheidsaspect: The Secret Service vindt e.d. kabinetsvergadering het enige acceptabele moment waarop het voltallige Amerikaanse Kabinet op 1 plek aanwezig mag zijn. Verder is daar nog de mening van president Obama: ‘They (nb; de leden van zijn Kabinet) do such a good job that they don’t meet with me much because they’re like the good students in class. They are just handling their business very well.’ Hoezo veel vergaderen als je je werk toch al ’gewoon’ goed doet? Kun je een mooier compliment krijgen van je baas? (Nb; Horen we daar niet het woord ‘Vertrouwen’?)

Het is dan ook een leerzaam filmpje dat The White House nu op het Web plaatst. Je ziet daarin nog enkele leuke dingen: de Pers is welkom, aan begin & einde van de vergadering, maar de leden van het Kabinet leveren vooraf hun pda’s & blackberries in. Zij doen die met een post-it in een mandje, charmant. & Dan is daar nog Secretary of State Hillary Clinton. Zij merkt op dat de collegae onderling veel contact onderhouden met elkaar maar body language is essentieel om de diepere boodschap achter de onderlinge communicatie te kunnen begrijpen; daarvoor zijn voor haar de 2-maandelijkse vergaderingen m.n. relevant. Ik vermoed voor iedereen. Sterker nog: lichaamstaal waarnemen van je collegae is feitelijk de essentie van vergaderen!

Wil je een blik werpen op het vergaderen door de Obama Administration kijk dan naar Inside the White House: The Cabinet. Kijk dan ook eens naar dat wat er op de tafel staat.

Gisteren in ‘De Wereld Draait Door’ verschijnt Nalden, de normaal goedgebekte Van Nieuwkerk wist even niet hoe hij het had. Tegenover hem zat iemand die voor hem niet alleen van een andere generatie leek te zijn, sterker nog: voor de toch zeer modern ogende, slechts 49-jaar oude, Van Nieuwkerk leek Nalden op een extraterrestrial, op iemand van een andere planeet.

Terwijl hij in gesprek was onderhield Nalden contact met zijn achterban, 5.700 volgers op Twitter en bleken zijn gadgets niet alleen een onderdeel te vormen van zijn presentatie maar van zijn gehele ’Zijn’. Van Nieuwkerk gaf spontaan toe dat hij voor het eerst volledig van zijn àpropos was. Ondanks dat Halina Reijn hem hielp had Van Nieuwkerk oprechte verbazing over iets als Twitter. Zie hier de exponent van de gedigitaliseerde, vaak jonge, ondernemer.

In college- en vergaderzalen verschijnen steeds meer gadgets zoals Nalden die gebruikt, gadgets die niet alleen contact houden met de achterban, gadgets die niet alleen het leven een stuk eenvoudiger kunnen(!!!) maken, maar gadgets ook die je communicatie wel héél transparant maakt. Een waarschuwing is hier dus op zijn plaats, niet zo zeer om de gadgets te doen verbieden (da’s een zich versnellend, onomkeerbaar proces & dus een onmogelijke taak) maar om er rekening mee te houden: ze Zijn er.

Vraag is nu: wat kun je er als manager mee, met deze digitalisering van de samenleving? De gemiddelde leeftijd van de Nederlandse manager komt in de buurt van die van Van Nieuwkerk. Zij tonen waarschijnlijk dezelfde verbazing als ze types als Nalden ontmoeten. Mijn tip: blijf vooral je zelf! Pas die nieuwe ontwikkelingen toe die voor jou iets toevoegen & blijf van de rest af.

Weet: het is het Darwin jaar & digitalisering is een nieuwe (r)Evolutie: iedereen die oude technieken blijft omarmen sterft uiteindelijk uit maar zit daar zelf nu niet mee (gelukkig) …….

Nb: Pink Floyd vroeg zich op 09/08/1980 al af ‘Is There Anybody Out There?’ & ik was er bij.

Gerenommeerd golfer & personal brand Tiger Woods heeft een slippertje gemaakt, hij is uit de bocht gevlogen, sloeg naast de baan, zowel letterlijk als figuurlijk. ‘Kan iedereen overkomen.’ zou je zeggen. Toch gaat dat niet op voor Tiger Woods.

Woods is wellicht dé exponent van Personal Branding: hij weet zijn merknaam tot in het ultieme te exploiteren. Hij is de 1e professionele sporter die de $ 1 miljard grens doorbreekt & dat is meer dan knap. Woods doet ook nog eens veel goede dingen met dat geld, hij gedraagt zich op en buiten the green als een echte heer dus wat wil je nog meer? Een slippertje, want zoals ieder van ons is ook Tiger Woods maar een mens.

Waar of niet waar, er valt i.i.g. iets te leren. Wanneer te handelen als jou iets onverwachts/ongewensts overkomt? Wanneer doe je iets? Wanneer doe je niets?

• Het Incident is niet te Ontkennen. Het incident is voor iedereen duidelijk zichtbaar, herkenbaar. Je handelt als ’slachtoffer’ dan dus direct (& niet als Tiger ben je dagen onbereikbaar). & Dat incidenten tegenwoordig direct zichtbaar zijn heeft ook te maken met de digitale apparatuur die ieder van ons bij zich draagt.
• Het Incicent is Verrassend. Het publiek had niet verwacht dat zoiets hem (nb; hier Tiger Woods) resp. haar, resp. deze organisatie zou overkomen. Tot dan toe was je reputatie ongeschonden en je blazoen vlekkeloos.
• Het Incident roept Emoties op. Voor iemand die niet geïnteresseerd is in het spelletje golf, vormt dit incident een leuke afleiding. Maar voor ieder die betrokken is bij de prestigeuze golfsport is Tiger Woods hét synoniem van een ’schone sport’, één van de weinige sporten nog. Die horde lijkt nu ook te zijn genomen.

(naar: Let the Response Fit the Scandal; HBR 1209)

Woods’ incident levert niet alleen een geinig Chinees(!) filmpje op, het is ook leerstof voor organisaties. Je merknaam zou door een intern ’onbelangrijk geacht incident’ plotseling zijn glans kunnen verliezen…..

Ofwel het inzetten van the Change Diamond. Change practitioners die weten te voldoen aan de 4 belangrijkste zijden van deze Diamant, die zijn het meest succesvol in het Veranderen van Organisaties. Tot die conclusie komt IBM in het rapport Making Change Work.

In een periode van 2 jaar tijd volgden & interviewden onderzoekers van IBM met regelmaat CEO’s en practitioners, wereldwijd, van organisaties die ‘in verandering zijn’. De ervaringen uit deze best practices zijn in dit rapport verzameld. Eén van de uitkomsten is the Change Diamond.

De 4 belangrijkste zijden van deze diamant zijn: Real Insights & Real Actions, Solid Methods & Solid Benefits, Better Skills & Better Change, Right Investment & Right Impact.

Vlot vertaald: de juiste Inzichten leiden tot de juiste Acties, de juiste Methodes leiden tot de juiste Voordelen, betere Capaciteiten leiden tot betere Verandering en de juiste Investering geeft het goede Resultaat.

Eigenlijk allemaal héél logisch maar ja: doe het maar eens, je organisatie veranderen! Wie weet helpt het rapport. Lees verder…