Crisismanagement

“The more people focus on their salaries, the less they will focus on satisfying their intellectual curiosity, learning new skills, or having fun, and those are the very things that make people perform best.”  Als je nu, o.i.v. het sociaal akkoord, te veel aandacht hebt voor de financiële gevolgen daarvan op je salaris, je beloning, je mogelijke ontslagvergoeding dan hebben die gedachten ook invloed op je natuurlijke nieuwsgierigheid. De kans dat je jezelf dan verder ontwikkelt is gering. Dat heeft vervolgens weer invloed op de prestaties van je organisatie. Uiteindelijk leidt dat in september dan tot nog meer bezuinigingen…..

De premier vraagt ons toch vooral om ‘vertrouwen’ te hebben!, niet alleen in de getallen in dit ‘noeste werkstuk’ maar gewoon omdat we er weer zin in hebben! Vertrouwen vraagt om intrinsieke motivatie. Die vorm van motivatie wordt beïnvloed door Meesterschap, Deelneming en Zingeving; aldus prof. Moss Kanter in haar boek EVOLVE!

Veel minder worden werknemers gemotiveerd door getallen, zo blijkt (ook) uit recent onderzoek door Prof. Tomas Chamorro-Premuzic. Van hem is het citaat waarmee deze entry opent: focus je nu teveel op salaris, op getallen, dan krijg je op de langere termijn het omgekeerde effect van dat wat je beoogt als werkgever, als land.

• Tweet

In 1967 is een fatale beslissing genomen door de EEG om te vormen naar een Europese Gemeenschap, afgekort EG (later EU). De EEG was puur en alleen een vrijhandelszone, terwijl de EG (EU) een politiek federalistisch verbond dreigt te worden. De visie van een klassiek-liberaal Europa (Europese Economische Gemeenschap), zoals deze impliciet geformuleerd werd in het Verdrag van Rome ( 1957), werd door West-Duitsland, Frankrijk, Italië en de Beneluxlanden ondertekend.

Het verdrag voorzag in vier basisvrijheden: het vrije verkeer van goederen, de vrije uitwisseling van diensten, de vrije kapitaalstromen en de vrije migratie. Vrije concurrentie zonder barrières was het centrale uitgangspunt in de gemeenschappelijke Europese markt. Geen enkele regering zou subsidies kunnen geven die de concurrentie zouden kunnen verstoren. Om dit ideaal van vreedzame samenwerking te verwezenlijken zou niets meer dan vrijheid noodzakelijk zijn. In deze visie zou er nooit een noodzaak bestaan voor een Europese superstaat.

• Tweet

“Spaarders kunnen gerust zijn, want Cyprus is uniek.” dat zei Minister Dijsselbloem nadat hij & zijn EU collegae de kleine Cypriotische spaarder 6,75% van zijn spaargeld afhandig had proberen te maken. Cyprus mag dan ‘uniek’ zijn, toch is deze actie zoiets als trial & error: je probeert eens iets, test eens iets uit & vervolgens blijkt dat je idee nog niets eens zo héél slecht is (nb; de beurzen, voor politici een belangrijke indicator, reageerden nauwelijks). De kans op herhaling is vervolgens groot; wat je daarover nu ook roept. Te grote beloftes doen, is dan ook niet handig.

‘Zo maar’ twee voorbeelden die i.d. deze week onderstrepen. Het eerste voorbeeld betreft The War on Terror.  Het wordt steeds duidelijker dat we er ingetuind zijn. Een fijn spel van machinaties leidde er toe dat wij nu nog met de financieel economische gevolgen daarvan worstelen. Dat terwijl private ondernemingen $ 138 miljard hebben overgehouden aan deze oorlog; zo meldt The Financial Times vandaag.

Het tweede voorbeeld betreft de bankiers van JP Morgan Chase. Erecodes en mea culpa’s n.a.v. de bankencrisis ten spijt: vorig jaar beduvelde JPMC beleggers en toezichthouders voor $ 6 miljard (opnieuw?) en hield er zelf toch nog $ 21.3 miljard aan over.

De vraag die zich alweer voordoet is: wie is er nog te vertrouwen?

• Tweet

Investeren in mensen, in talenten is het dilemma van de kip en het ei, zoals John Holton het stelt in zijn commentaar op het recent verschenen MERCER rapport TALENT RISING High Impact Accelerators to Global Growth. Holton: “Do you first invest in talent and see the rewards, or, do you squeeze the most out of the talent and then spend more to increase what you’re getting out of it?” Het sluit aan op de dialoog over goed onderwijs: draagt onderwijs bij aan welvaart en welzijn of biedt een bloeiende economie de basis om tot goed onderwijs te kunnen komen? Het laatste is, v.w.b. het onderwijs, een feit.

Eerlijk gezegd, het rapport van MERCER geeft nog geen eenduidig antwoord op genoemde “€ 64.000 vraag”, dat is men nog aan het onderzoeken. Wat het rapport wél doet, n.a.v. wereldwijd onderzoek naar best practices bij 1.268 organisaties werkzaam binnen een scala aan bedrijfstakken in 65 landen, dat is een kader scheppen waarbinnen voor organisaties/werkgevers het Investeren in Talenten, Investeren in Medewerkers het best tot zijn recht komt. Noem het het creëren van een gezonde voedingsbodem.

• Tweet

In de media dit weekeinde: “Tientallen SNS’ers gingen diensten verrichten voor hun eigen klanten.” meldt Het Financieele Dagblad, “Dacht dat Boogerd La Plagne op Cola won” meldt oud RABO-topman Hans Smits aan de NOS, “Vestia-accountant onder vuur tuchtrechter” aldus opnieuw Het FD. De overeenkomst van de 3 situaties is dat mensen zich met elkaar hebben verzameld om besluiten te nemen, vergaande besluiten. Dat het resultaat van deze samenwerking vervolgens niet altijd goed is c.q. ‘niet naar wens verloopt’ blijkt uit alle 3 de situaties.

Opmerkelijk is dat het geheugen van betrokkenen over de ontstane situatie ernstig te wensen overlaat. Dit Alzheimer gevoel leidt er toe dat het vervolgens lang, vaak héél lang duurt voordat betrokkenen het Mea Culpa uitspreken. Bedenkelijke reactie omdat je door te blijven ontkennen van de regen in de drup komt. Enige kennis over communicatie leert je dat je de fout die je maakt maar het best direct kan toegeven: “Door mijn schuld…….”.

Overigens, & in het (ook) NOS dossier over de pausverkiezing lezen we “Holy smoke: hoe zit het ook alweer?”. Ook hier komt een groep verantwoordelijken bij elkaar, hoe groot is de kans op een nieuwe Group Think? Hoe groot is de kans op een nieuwe Abilene Paradox?

• Tweet

OK, de korte rokjes zien we vooral in Amsterdam en de hogere aandelenkoersen zien we vooral in New York, maar dergelijke details zijn voor de natuur dan ook een futiliteit. Het is Lente & dat zullen we weten ook, het positivisme kan weer de overhand nemen!

Natuurlijk is er hier sprake van een placebo-effect zoals in de gezondheidszorg: we hebben de indruk dat een medicijn helpt en dan helpt het ook; echt! Voor empiristen is dit gevaarlijk terrein maar feit is dat je bij voorkeur zaken doet met iemand die er ‘zin in heeft’ dan met iemand die maar loopt te somberen; toch? Zo verschijnen Mark Rutte en Diederik Samsom de laatste dagen steeds minder voor de camera omdat zelfs de meest optimistische cameraman er niet vrolijker van wordt….

Dus laat maar komen die korte rokjes, die vrolijk fluitende vogels, die volle terrassen met schuimend bier & koele rosé!

• Tweet

http://www.youtube.com/watch?v=3veECxpizP8

Rob van Gijzel, burgemeester van de Gemeente Eindhoven en promotor van het regionale Brainport Eindhoven, ziet legio kansen voor zijn ‘Slimme Regio’. Journalisten van Het Financieele Dagblad vroegen hem dan ook: “Hoe gaat deze slimme regio zijn groeikansen verwezenlijken?” Rob van Gijzel: ‘Het gaat om de vraagstukken die wereldwijd spelen: energie, gezondheid, veiligheid, voedsel, ouderdom, water en mobiliteit. Wij kunnen op al deze gebieden waarde toevoegen door ‘cross overs’, de combinatie van high tech met al die onderwerpen.’ High Tech omdat dat het kunstje is waarin de Regio Eindhoven al decennialang zéér bedreven is.

Prima dat Van Gijzel opkomt voor zijn regio door te onderkennen dat er op genoemde thema’s (zeker) commerciële mogelijkheden zijn, maar laten het nu net thema’s zijn waaraan ook de Verenigde Naties aandacht besteden vanuit hun Millennium Campaign The World We Want in 2015. De vraag is dan waar ‘raakt’ bedrijfseconomie en commercie, maatschappelijk verantwoord ondernemen?

• Tweet

SNS, ICESAVE, ABNAMRO, ING, ROCHDALE, VESTIA, AMARANTIS, LIBOR (nb; wil je meer voorbeelden, bezoek dan in onze Kennisbank het thema ‘Het Spel om Poen en Prestige’) de ene na de andere affaire valt over ons heen & het einde is nog niet in zicht. Met ogenschijnlijk gemak springen wij belastingbetalers steeds opnieuw bij om het onvermogen van enkelen te herstellen; dat doen we met schier oneindige financiële middelen (hoezo besparen op Zorg, Welzijn, Onderwijs etc.?). Ook niet voor het laatst vertrekken de veroorzakers vervolgens met een, al dan niet, riante afvloeiingsregeling. (hoewel het er op lijkt dat het eeuwige beroep van toezichthouders …. op ‘oude afspraken’, nu toch onder druk staat; het werd tijd: claw back)

Hoewel “organiseren” zo oud is als de mensheid, lees er het ‘Het Verhaal van de Mens’ van Dr. Alice Roberts op na, blijkt in het huidige tijdsbeeld dat organiseren en managen de mogelijkheden en capaciteiten van het invidividu ver overstijgen. In de basis is het ”organiseren” miljoenen jaren lang hetzelfde gebleven maar in de periferie van het organiseren gebeurt in deze tijd veel, heel veel. Je kan het dan ook niet alleen, controle en toezicht zijn een noodzaak; nu meer dan ooit.

& Ook daar laten we opmerkelijke steken vallen. Bij iedere affaire is de vraag: waar waren de toezichthouders? Waar waren de mannen & vrouwen van Raden van Bestuur, Raden van Commissarissen, accountants, controllers, auditors, in- en extern toezichthouders? Waar waart Gij? Inmiddels kun je hen ook vragen: Quo Vadis? ‘Waarheen gaat Gij?’ want u was er blijkbaar niet en het zou kunnen dat u ook bij gebrek aan mogelijkheden vertrekt……

• Tweet

We zitten nog maar in week 2 van het jaar 2013 & het CPB krijgt nu al op veel punten gelijk: 2013 wordt het volgende crisisjaar!

Zo lazen we in het weekeinde dat de industriële sector kampt met een enorm tekort aan technisch personeel: 63.000 and counting. Maandag kwam CapGemini met het voorstel minder presterende medewerkers te demoveren. Gisteren kwam het bericht dat de werkloosheid in de EU verder oploopt. Dit alles gevolgd door het bericht later die dag dat de functionaris in de publieke sector steeds vaker een toploon verdient. (Nb; Crisis?)

Zo voelt in hectische tijden de kamer van de publieke-sector-coryfee zich als een oase van rust. Sterker nog: de feestsigaar kan nu al branden want de verwachting is dat 2013 opnieuw een Topjaar wordt, v.w.b. je persoonlijke beloning that is.

Je vraagt je dan toch af aan welke uitzonderlijke economische/maatschappelijke bijdragen, zeker in deze tijd van crisis, deze van belastinggeld betaalde coryfeeën dat te danken hebben?

• Tweet