d.i. ook een werkplek.

De Olymische Spelen waren een succes(!), een leerzaam succes zelfs.

Het is alleen jammer dat wij meer aandacht besteedden aan dat wat er misging (Kramer – Kemkers Gate bijv.), dan aan dat wat er goed ging (in dit voorbeeld Bob de Jong’s Bronzen Plak). Maar i.d., een focus op dat wat er fout gaat en veel minder op dat wat er Goed gaat, hoort blijkbaar bij onze cultuur….. (Soms lijken we wel Russen).

In de VS & Canada doen ze dat toch ‘iets’ anders. Die weten er een feest van te maken én er direct lessen uit te trekken ‘ter Leringhe ende Vermaeck’.

Zo doet dat o.m. Prof. Vijay Govindarajan ´the Earl C. Daum 1924 Professor of International Business at the Tuck School of Business at Dartmouth’; inderdaad ‘een mond vol’. Hij trekt lessen uit de successen van HalfPipe fenomeen Shaun White: an amazing performance, aldus Govindarajan. Lees verder…

footprint?

Een student van me wees op een interessant initiatief & wel van ProRail. ProRail geeft bij haar aanbestedingen de voorkeur aan leveranciers die in staat zijn hun carbon footprint te verminderen. Leveranciers c.q. organisaties die dus in staat zijn om hun ‘Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen’-Plan meer te laten zijn dan de bekende papieren tijger; bijzonder.

ProRail: “De trein is een milieuvriendelijk vervoermiddel en heeft een belangrijke maatschappelijke functie. Om dit verder te versterken, heeft ProRail een ambitieus milieubeleid met een concreet programma dat is gericht op duurzaamheid. ProRail neemt daartoe initiatieven om haar producten en de totstandkoming ervan zo duurzaam mogelijk te maken. Zo willen we zo zuinig mogelijk omgaan met grondstoffen en energie en zoeken onze medewerkers voortdurend naar duurzame oplossingen voor de vragen die ProRail krijgt. Tevens is ProRail bezig met het berekenen van haar eigen carbon footprint en zal zij een CO2-reductie programma opstellen. Als onderdeel van dit reductieprogramma wil ProRail ook haar leveranciers stimuleren om duurzame producten te leveren en een duurzame bedrijfsvoering te voeren. In dit kader heeft ProRail de CO2-prestatieladder ontwikkeld.”

Met die ‘prestatieladder’ meet namens ProRail een Certificerende Instelling (nb; het is dus serieus!) het effect van de MVO initiatieven van haar leveranciers. Als die leverancier vervolgens hoog scoort op deze ladder, dan heeft die organisatie bij een aanbesteding een streepje voor. Dat streepje voor gaat zelfs zo ver dat je een bonus mag bedingen op je aanbestedingsprijs t.o.v. je ‘vuile collegae’ van 10%.

Deze aanbestedingsvoorwaarde geldt voor energieleveranciers, waar je dit zou kunnen verwachten, maar ook voor leveranciers van kennisdiensten. Laten wij nu ook MVO bezig zijn, dus kom maar op met die ladder!  

Zie ook: ‘Samen Zorgen voor Minder CO2′. Het schijnt dat de Overheid ook interesse toont in dit initiatief.

Afrika, het zwaarst getroffen....

Door ‘Climate Gate’ zou je geneigd zijn om Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen als business issue uit je Strategisch Plan te schrappen; niet doen!! Kijk eerst, samen met je medewerkers en je stakeholders, naar Yann Arthus Bertrand’s magnum epos HOME. Je verandert er ongetwijfeld door van gedachten.

Climate Gate voedt zich met fouten die gemaakt zijn door het, tot voor kort gerenommeerde, Intergovernmental Panel on Climate Change. Nu zijn de fouten in hun recent verschenen vuistdikke rapport ook niet misselijk: ons land zou onder de zeespiegel verdwijnen maar even later toch weer niet. “Kun je daar nu een Beleid opmaken?”

Terwijl je twijfelt, kijk dan op YouTube eens naar HOME, a reflection of human behaviour, ruim 5,4 miljoen mensen gingen je voor. Ik heb al vast wat data uit deze film voor je, dus schiet er maar op los. Lees verder…

een Lerende Organisatie laat zich zien

Op het moment dat we net over de schrik heen zijn van het bericht dat de Gemeente Amsterdam 500 – 800 ambtenaren dreigt te ontslaan, organiseert het gemeentelijk adviesbureau AGA vanmiddag het symposium ‘Over Engagement en Samenspel’.

Dit symposium lijkt dan ook in schril contrast te staan met de dagelijkse werkelijkheid, toch is er niets mis mee met dit symposium.

Uit de berichtgeving rondom de a.s. ontslagen wordt duidelijk dat de Gemeente Amsterdam, als zoveel andere gemeenten, dient te bezuinigingen. Dit kun je bereiken d.m.v. ontslag- of afvloeiingsrondes maar ook door effectiever en efficiënter samen te werken. Dat kunnen we leren van dit symposium. Lees verder…

tegen de CRISIS!

Een blijvend financieel en economisch herstel na  de Financièle Crisis vraagt om een beschermingsysteem dat net zo robuust is als onze Deltawerken. Dat concludeert The Economist in het gisteren gepubliceerde special report On Financiel Risk. Zij citeren daarmee Jean-Claude Trichet, president van de Europese Centrale Bank.

“The Delta Works are a series of dams, sluices and dikes built in the second half of the 20th century to protect the lowest-lying parts of the Netherlands from the sea. They are considered one of the seven wonders of the modern world. The task facing global regulators is to construct the financial equivalent of this protective network.”

Dat de Deltawerken ook al tot de ‘7 Wereld Wonderen’ behoorden wist ik niet maar de metafoor naar onze economisch redding is i.i.g. interessant. Lees verder…

Geen Bezuiniging!!

Da’s direct de 1e verstandige zin die we horen in de aanloop van de verkiezingen voor de Gemeenteraden: ‘Niet bezuinigen op Onderwijs!’.

Deze stellingname komt van Mariëtte Hamer, fractievoorzitter van de PVDA, maar had net  zo goed van iedere andere politicus mogen komen: Kennis is Cruciaal voor de ontwikkeling van onze economie & kennisontwikkeling is dat dus zeker! Langzaam, héél langzaam, te langzaam wellicht, dringt dat besef bij ons door.

Wij dienen blijkbaar wakker te worden geschud door anderen voor dat we de ernst van de situatie in zien. Die concurrentie zet ons pas aan tot actie. Zo deed ook Koning Abdullah II zondag bij CNN de uitspraak die zijn land Jordanië vooruit dient te helpen in de vaart der volkeren: ‘Education, Education, Education!’. Waar hebben wij dat mantra eerder gehoord?

Het wordt dan ook tijd dat ook onze politiek Kennis c.q. Onderwijs Hoog op de agenda plaatst. INSEAD waarschuwde ons vorig jaar al: “Invest in education: Europe spends too little on higher education – about half as much, as a percentageof GDP, as the U.S. and Japan.”

Inderdaad het wordt hoog tijd, niet alleen om niet te bezuinigen op Onderwijs maar om er extra in te investeren!

Ik word er zelf ook niet echt jonger op....

Vorige week donderdag vond het “Arbeidsvoorwaardencongres 2010″ plaats. Het congres werd georganiseerd door de AWVN. Directeur Arbeidsvoorwaardenbeleid Hans van der Steen van het AWVN gaf er een toelichting op de recente ledenenquête. De uitkomsten uit die enquête zijn interessant maar ze leiden ook tot de conclusie ”Een grote meerderheid van de werkgevers zegt er niet klaar voor te zijn om langer doorwerken binnen het bedrijf mogelijk te maken. Het bestaande hr-instrumentarium is niet meer voldoende.” 

Van der Steen gaf daarom direct een waarschuwing: “Krapte is onvermijdelijk, dus moéten we inzetten op duurzame inzetbaarheid, om produktiviteit en participatie op te voeren.” Daar is ie weer: Krapte op de Arbeidsmarkt & dat niet alleen in ons land maar in de gehele EU, zodra de ‘crisis’ weer écht voorbij is. Veranderingen in de demografische samenstelling van onze werknemers is daarbij dan een ‘vaststaand feit’. 

“If our organisations are going to successfully benefit from the changing demographics, we need to change the way we work.” (Bron: IiP UK) Ligt in het IiP Model de mogelijke oplossing als we lezen wat Jan Auke Walburg, directeur van het Trimbos Instituut (nb; het instituut is een Investor in People) over dit onderwerp te melden heeft n.a.v. zijn boek ‘Mentaal vermogen. Investeren in geluk.‘. 

Lees verder…

2 graden, dat mag de temperatuur op onze Aarde de komende jaren maximaal stijgen; als het aan de meest invloedrijke regeringsleiders ligt tenminste. ’Zie hier’ de uitkomst van 14 dagen vergaderen in Kopenhagen, het zgn. ‘Akkoord van Kopenhagen’. Zoals ik al vermoedde maar niet hoopte: Kopenhagen is zeker geen Hopenhagen geworden.

Het Akkoord is vanochtend nog maar ‘koud’ aan het papier toevertrouwd of de eerste onrust is er al: Felle kritiek op voorlopig klimaatakkoord, meldden de media gisteren. Los van dat alles vraag ik me af: zou de Natuur ook mee willen werken aan dit ‘Akkoord van Kopenhagen’?

Het lijkt allemaal verdacht veel op een gewone organisatie Strategie. Na dagen vergaderen op de meest exotische locaties en rekening houdend met écht alle mogelijke variabelen ligt er, vlak voor het vertrek van de laatste lijnvlucht naar huis, een Strategie klaar. Trots als een pauw lopen de vergaderaars door de vertrekhal. Ze hebben het toch maar mooi geflikt!

Maar zoals zo vaak blijkt maanden na dato dat de ‘waan van de dag’  toch halstarriger is dan de theorie. Wat achter de tekentafel zo mooi leek, blijkt in de praktijk een tour de force. Want: medewerkers hebben zo hun twijfels, toeleveranciers hebben heel andere Strategieën, de Overheid werkt niet zo snel mee met de benodigde vergunning, de bank blijkt plots geen geld meer beschikbaar te hebben voor uw Plannen  & last but not least: de (potentiële) consument is niet te kneden, haar gedrag is onvoorspelbaar…. Is dat ff een tegenvaller bij al die op het oog zo mooie Plannen.

Het zou mij niet verbazen dat Moeder Natuur ook zo haar eigen plannen heeft met dit ‘Akkoord van Kopenhagen’ & wellicht is dat maar goed ook.

De regio Twente lijkt niet blij te zijn met de plannen om van het voormalige militaire vliegveld een commerciële luchthaven te maken. De normaliter zo nuchtere Twent klimt nu op de barricaden om deze stoute plannen weer terug te stoppen daar waar ze vandaan kwamen: in de kast. Toch is het nog maar zeer de vraag of dit een verstandige Strategie is; een voorbeeld.

Op een uur afstand van het vliegveld ligt Varsseveld. Nog niet eens zo heel lang geleden waren er plannen om daar het Guus Hiddink Museum te stichten. Doel: “Duizenden Koreanen naar de Achterhoek en Twente te lokken”.  Resultaat: Omzet. Mooi plan, voor zo’n plan is een (internationaal) vliegveld dat dicht in de buurt ligt dan héél handig.

Van het Museum is het er niet gekomen, maar dat kan ook niet anders: de infrastructuur om die toestroom Aziaten te ontvangen ontbreekt. Nog wel….. Lees verder…

Je kan ook zeggen ‘Onderneming 2.0, Medewerker 2.0′ maar omdat deze hype wordt aangezwengeld vanuit de VS hanteren we hier de Engelse term: Enterprise 2.0. Eenvoudig gezegd: the social platform onderneming, een vorm van ondernemen & organiseren die een essentiële invloed zal hebben op de nieuwe manier van werken.

Enterprise 2.0 maakt gebruik van de nieuwste IC-T technieken/-ontwikkelingen; technieken zoals social software (zie Wikipedia) en social platforms (zie LinkedIn), social communication (zie Twitter). De voorwaarden bij het hanteren van deze technieken zijn dat ze: direct toegankelijk zijn, de laatste ontwikkelingen laten zien & niets is verplicht.

Doel van Enterprise 2.0: zo efficiënt & zo snel mogelijk de laatste kennis delen, delen zowel met collegae, met klanten, met stakeholders. Je bent vanaf nu dus een Open Organisatie! Juist in dat laatste, openheid, zal voor de meeste organisaties de grootste uitdaging liggen, zelfs al biedt dit je de toegang tot die broodnodige innovatie.

Andrew McAfee schreef Enterprise 2.0: New Collaborative Tools for Your Organization’s Toughest Challenges & dat zullen we weten!

Lees verder…