Het World Economic Forum onderzocht de Gender Gap: het ‘gat’, of de afstand, tussen mannen en vrouwen op de werkvloer. & Ondanks dat wij een modern land zijn (toch?) blijkt er binnen onze organisaties sprake te zijn van een gapend gat.

“The most important determinant of a country’s competitiveness is its human talent—the skills, education and productivity of its workforce. Women account for one-half of the potential talent base throughout the world and therefore, over time, a nation’s competitiveness depends significantly on whether and how it educates and utilizes its female talent.”

Zo opent The Corporate Gender Gap Report 2010 dat het WEF vandaag publiceert ‘ter ere van’ de Internationale Vrouwendag. In de ranglijst van landen met het kleinste ‘geslachtgat’ staan wij op 11, maar da’s niet iets om trots op te zijn. Lees verder…

Waar zijn ze gebleven???

De bijdrage die Bain & Company leverde aan het recente World Economic Forum bestaat uit het rapport The great disappearing act: Gender parity up the corporate ladder. Op weg naar de Top van menig organisatie blijken veel vrouwen plots als sneeuw voor de zon te zijn verdwenen, hoe kan dat?

Het rapport werd op zaterdag ondersteund door een interessant debat waarbij 2 teams met aanbevelingen mochten komen. Tegelijkertijd werd er op Facebook een poll gehouden die leidde tot het volgende resultaat: “Of 6,000 people polled, 80% of women and 63% of men don’t think gender parity in the workplace has been achieved.” Ondanks alles inspanningen is er van Gelijkheid op de Werkplek nog steeds geen sprake, zelfs niet aan de Top…..

Diversiteit is Hot, dat liet vorige week ook INSEAD zien:  “If you look at everyone working in the world today with a BA degree or higher, only 17 per cent of that pool is composed of white men. Everyone else is either a woman or a multi-cultural person. And in the US, the number of working women is now higher than the number of working men.” Diversiteit is van Strategische belang, dus, sterker nog: een noodzaak. Lees verder…

Wie zit daar echt achter?

Het Sociaal Cultureel Plan bureau komt met het rapport ‘Liever Mark dan Mohammed’. Conclusie: “Niet-westerse allochtonen hebben bij een sollicitatie minder kans uitgenodigd te worden voor een gesprek dan autochtone Nederlanders. Dat geldt vooral voor lagere functies en functies op middelbaar niveau en bij beroepen waar contact met klanten onderdeel uitmaakt van het werk.”

Die discriminatie gebeurt dus al zodra de sollicitatiebrief op de digitale mat valt. ‘We hoeven zijn naam maar te zien en ons besluit is al genomen…..’

Geert Hofstede merkte ooit op: ” Culture is more often a source of conflict than of synergy. Cultural differences are a nuisance at best and often a disaster.” Dat het afwijzen van Mohammed eerder gebeurt op basis van de percepties over of onbekendheid met zijn cultuur dan de klank van zijn naam, lijkt mij hier voor de hand te liggen.

Toch is het een gemiste kans, die afwijzing van Mohammed ’bij gebleken geschiktheid’. Je zou ‘zo maar’ veel profijt van ‘m kunnen hebben. Lees verder…

aan de kant, Ik Kom Eraan!

Werkende Vrouwen, we hebben er al veel & komen er steeds meer. The Economist is verbaasd over deze ontwikkeling maar noemt het tegelijkertijd ‘Eén van de Grootste Management Uitdagingen van de komende jaren!’

Dat die vrouwen er aan komen, dat zullen, m.n. wij mannen, weten! In de VS alleen al bestaat nu 51% van de beroepsbevolking (al) uit vrouwen….. Denk je als mannelijke collega nu nog dat je je vrouwelijke collega sexueel kunt intimideren, dan was je al een loser maar vanaf nu jij niet alleen: je organisatie als potentieel werkgever ook!

The Economist breekt een lans voor Gelijke Behandeling maar beseft tegelijkertijd dat dit een forse uitdaging wordt voor veruit de meeste organisaties. (nb; recent constateerden wij hier nog dat binnen de Financiële Dienstverlening vrouwen structureel minder verdienen op ‘gelijkwaardig’  functieniveau, dan hun mannelijke collegae & de Financiële Dienstverlening zal hierin zeker geen uitzondering zijn …..)

Meer hierover lees je vandaag in het Investeren in Mensen blog & over de manier hoe deze Uitdaging is op te pakken!!

Het blad MT komt met de special: De 101 Vrouwvriendelijkste Bedrijven. Altijd interessant zo’n overzicht, zeker in een tijd waarin Diversiteit Hoog in het Vaandel staat.

Onderzoek onder 1.020 managers (m/v) leverde dit resultaat van een Top 101 op. De Top 10 van ‘Vrouwvriendelijkste bedrijven’ zijn: IKEA, Politie, Justitie, Gemeente Amsterdam, FNV, Belastingdienst, Randstad, Bijenkorf, Gemeente Almere, Gemeente Den Haag.

Dat IKEA, met haar Zweedse cultuur/achtergrond én ook in Nl. een vrouw als CEO, de lijst aanvoert is niet zo verrassend. Verrassend is weer wel de No. 2: de Politie. Verrassend omdat het deze werkgever maar niet lukt om voldoende vrouwen in topposities te krijgen….. Verrassend zijn niet de sectoren die in deze Top 10 staan maar eerder de sectoren die hier ontbreken: waar is bijv. de Industrie? & Waar is Zorg en Welzijn, met haar overdaad aan vrouwen?

Zo levert deze special meer info op maar het roept ook de vraag op: wanneer volgen de specials met aandacht voor de andere ‘minderheden’ binnen het altijd intrigerende diversiteits debat? Lees verder…

4 1/2 maand zwanger, dat is Anouk, maar Man, She Rocks!

Gisteravond was één van haar laatste optredens voor dat ze met ‘zwangerschapsverlof’ gaat, van die ‘bijzondere situatie’ bij de rockzangeres viel weinig te merken. Eerder zagen we Celine D., Mariah C., Anastacia, Shakira, Christina A., allemaal goede zangeressen, héél goed zelfs. Maar na gisteravond is het voor mij nog duidelijker geworden Anouk is beter!

Anouk heerst op het podium. Zij bepaalt wat haar 12-koppige band doet, zij regisseert roadies, beveiligers zelfs groupies, zij instrueert medewerkers van AHOY en on top of it all: zij Leidt haar Publiek. Leidt haar publiek naar een ultieme climax. Kortom: Anouk is hét voorbeeld van de female CEO.

Het voorprogramma mocht er ook wezen: de, in de huidige samenstelling, 2 mans band The Black Box Revelation.

Voor sommige bezoekers een verrassing, TBBR, een dame voor ons deed zelfs oordopjes in (…..), voor mij was het 1 van de beste supporting acts die ik zag.

Opmerkelijk was ook nog het grote aantal dames dat aanwezig was in een uitverkocht AHOY: met een voorzichtige schatting kom ik op 2/3e vrouwen en 1/3e mannen. Waarbij de laatsten vaak nog aanwezig waren omdat zij hun partner, vriendin, vrouw begeleidden. Met mij was mijn oudste dochter meegegaan. Zou deze opmerkelijke verhouding, voor een rock concert(!), misschien voortkomen uit het feit dat Anouk voor vrouwen een wensbeeld is & voor mannen een schrikbeeld? Als mijn veronderstelling klopt dan hebben we nog een lange weg te gaan naar sterke vrouwen aan de Top……

Wat mij betreft? Ik vind haar prachtig, een “moordwijf”!

Vandaag kiest Europa haar 1e President. Een scala aan namen komt voorbij maar niemand heeft nog maar één competentie genoemd waaraan hij/zij dient te voldoen; vandaar een voorzet. ’Flamboyant’ zal de meest essentiële competentie, ‘eigenschap’ zo je wil, zijn waaraan de nieuwe president dient te voldoen!

Bij Werving & Selectie hebben we onze mond vol met competenties, maar dat lijkt niet op te gaan voor de meest cruciale functies in onze samenleving. Wat we wel weten dat zijn namen van kandidaten als Blair, Balkenende, Van Rompuy, Juncker, Schüssel, Reinfeldt & om geen ‘diversiteitsproblemen’ te krijgen is daar op het laatste moment ook de Letse Vaira Vike-Freiberga aan toegevoegd. Grappig is dat zij van alle kandidaten nog de meest flamboyante lijkt. Is men misschien tot inzicht gekomen?

Maar waarom Flamboyant als essentiële Leiderschapskwaliteit?

Het antwoord komt deze week van The Economist’s Schumpeter: ‘The corporate world is increasingly rejecting imperial chief executives in favour of anonymous managers—bland and boring men and women who can hardly get themselves noticed at cocktail parties, let alone stop the traffic in Moscow and Beijing.’ Na de Zonnekoningen hebben we nu de Onzichtbaren. Dat kan ook weer niet de bedoeling zijn om de economie uit het slop te trekken.

Schumpeter: ‘Today’s world is as different as possible from the one that produced organisation man: an unusual degree of turbulence requires unusual bosses, rather than steady-as-she-goes functionaries.’

& Ongewoon, dat is ze: Vaira Vike-Freiberga.

Nb; de oplettende lezer merkt dat Balkenende nu, met de opkomst van Vaira, voor mij heeft afgedaan maar wie weet biedt juist dat ruimte voor Neelie Kroes…..

OK, wellicht ben ik nog 1 van de weinigen die 3 Redenenen heeft waarom JPB naar Europa vertrekt, los daarvan is het leerzaam om toch te kijken naar de opvolgingsperikelen.

Wat blijkt, ondanks de recente Politieke oproep voor Meer Vrouwen aan de Top lijken de CDA Ministers Gerda Verburg en Maria van der Hoeven geen schijn van kans te maken op de vacature van Minister President. Die post gaat, zoals vanouds, weer naar het mannenbolwerk, nu vertegenwoordigd door Maxime Verhagen.

Op zich ook niet zo vreemd want er zijn 3 redenen voor dat er toch & weer gekozen wordt voor een man:

1. Op het CDA Congres van vorig weekeinde spraken de CDA-ers zich ‘in de wandelgangen’ uit voor Maxime Verhagen als beoogd opvolger voor Jan Peter Balkenende. Op de vraag ‘waarom dat hij dan zo geschikt was?’ antwoordden zowel mannelijke als vrouwelijke partijleden dat Maxime als bewindsman tenminste over een Visie beschikt! Impliciet werd daarmee aangegeven dat zijn vrouwelijke collegae-ministers daarover (dus) niet beschikken. Jammer dat de CDA-ers geen notie hebben genomen van het eerder dit jaar verschenen artikel ‘Women and the Vision Thing’.

2. Vrouwen gunnen elkaar het licht in de ogen niet. Niet alleen geven legio (bestuurs)vrouwen aan dat ze zich heel prettig voelen in een Bestuurskamer vol met mannen. Zij vullen dit zelf vaak nog aan met de opmerking dat zij er bij voorkeur niet nog meer vrouwen bij willen hebben, in die Bestuurskamer (FD.nl). Op zich begrijpelijk, want een recent optreden in Pauw & Witteman over een diversiteitsonderwerp liet zien dat de dames vooral met elkaar in strijdvaardig debat gingen.

3. Dan is daar nog de helpende hand die wij mannen de vrouwen graag toesteken. Zo lang als vrouwen die ‘helpende hand’ van ons mannen blijven aanvaarden zal hun rol als eindverantwoordelijke nimmer worden bereikt. Dit wordt fijntjes duidelijk in het artikel ‘Two Women and Three Men on a Raft’.

Vraag ik me nu toch werkelijk af wanneer ons land haar 1e premier (v) krijgt? Van een mogelijke stembusoverwinning door het PVV verwacht ik in dit kader (v) al helemaal niets. Weet jij misschien dé oplossing? 

‘Bijna één derde van de bestuurders in familiebedrijven blijkt een vrouw te zijn.’ met lichte verbazing constateerde Jozef Lievens dit in zijn in 2004 verschenen boek ‘Governance in het familiebedrijf: sleutel tot succes’. Daarmee voldoet het familiebedrijf ruimschoots aan de door PvdA Kamerlid Paul Kalma c.s. opgelegde norm.

“De top van grote bedrijven moet voor minimaal 30 procent uit vrouwen bestaan. Lukt dat niet, dan moeten ondernemingen zich verantwoorden en met een verbeterplan komen.” meldt De Volkskrant n.a.v. het plan dat in de Kamer wordt besproken. Kalma vult dit op persoonlijke titel nog aan met: ‘Maar mocht dan onverhoopt blijken dat dit niet heeft gewerkt, dan overwegen we een quotum.’

De diversiteitsdiscussie wordt weer eens opgerakeld n.a.v. de publicatie vorige week van de Female Board Index 2009, opgesteld door dr. Mijntje Lückerath-Rovers van de Erasmus Universiteit in Rotterdam. “Van alle leden van de Nederlandse Raden van Bestuur is 2,4 procent vrouw. Van de 107 beursgenoteerde bedrijven heeft 65 procent geen vrouw in de raad van bestuur of raad van commissarissen.” Actie!! Dus. & De Overheid wil nu komen tot een wettelijk verplicht quotum, iets dat Lückerath zelf ’een noodzakelijk paardenmiddel’ noemt. 

Het is mooi te constateren dat de Familiebedrijven i.i.g. al aan deze doelstelling voldoen! Zij vormen zo weer een inspirerend voorbeeld!

Overigens, Lievens merkt in zijn boek over die 1/3e ’ Vrouwen in de Top’  nog wel op: ‘Meestal betreft het hier de vrouw van de eigenaar, die een zitje in de Raad van Bestuur krijgt om aan de wettelijke en fiscale verplichtingen te kunnen voldoen.’ Oeps…. Zou de partner van Ad Scheepbouwer nu ook een zitje krijgen in de RvB van KPN? Lees verder…

De nieuwe ‘Arbeidsmarktmonitor Rijk’ van de Overheid is vorige week gepubliceerd. Het rapport bevat vooral uitdagingen, da’s de positieve kant van dit verhaal & zo zien we het graag.

Laten we beginnen met de gemiddelde leeftijd van de ca. 125.000 Overheidsdienaren: 43,3 jaar ultimo 2007. Dat was op dat moment al 3 jaar boven het landelijk gemiddelde van nu 40,3 jaar. 3 jaar verschil lijkt niet alleen veel in de ogen van kleine kinderen, dat is het ook voor de afdeling HR.

Arbeidsmobiliteit c.q. het wisselen van functie/baan, is niet ‘het grootste goed’ binnen de Overheid: 46% van de werknemers werkt al 20 jaar en langer in dienst van de Overheid. Het wordt uitdagend als we het volgende lezen: ”Bijna 40% werkt 20 jaar of meer bij zijn huidige werkgever. Door 11,6% werd meer dan 20 jaar in de huidige functie doorgebracht. Uitsplitsing naar leeftijd wijst uit dat het daarbij niet alleen om oudere werknemers gaat: 16% van de respondenten met 20 jaar of meer in dezelfde functie was jonger dan 45 jaar!” (pg. 95, het uitroepteken is van de onderzoekers zelf.)

Dan is het maar te hopen dat we ‘iets’ aan hun ontwikkeling doen? Dat gebeurt! We lezen in Tabel 99: ‘Percentage, voor wie de organisatie trainingen en opleidingen ondersteunt met tijd en geld: 89%.’ Da’s veel & lijkt mooi, ’lijkt’ omdat niet duidelijk wordt of al deze ontwikkelingsinspanningen ook een Strategisch doel dienen……

& Zo is er nog meer interessants te halen uit de monitor. Wat te denken van diversiteit bijv., toch een essentieel onderdeel in het Beleid van de Overheid. Lees verder…