Diversiteit

Het kan zelfs ijskoud zijn aan de Top…. Maar eerst even een quizz: als een aantal mensen, zeg 12, samen besluit om een huis te gaan bouwen is dat huis dan: (a) sneller gebouwd, (b) duurt het langer voordat het gereed is of (c) wordt het huis helemaal niet afgebouwd? Deze vraag stelt J. Richard Hackman in zijn boek Leading Teams.*

De 12 mensen in deze quizz staan metafoor voor het Bestuur van het, zeker v.w.b. leiderschap, veel geplaagde KPN. Leek het er eerst nog (sterk) op dat Ad Scheepbouwer het bestuurspluche helemaal niet wilde verlaten, waarmee de culturele sfeer voor langer tijd werd bepaald, is nu zijn opvolger Eelco Blok meer bezig met zijn team dan met de Strategie van zijn organisatie.

In een commentaar merkt The New York Times vanochtend op: “A business executive who became the first woman to be appointed chief financial officer of a large Dutch company resigned on Tuesday, citing a dispute over a management reorganization at her employer, the phone operator KPN.” & Daarmee indirect ‘diversiteit’ ook tot een hot topic voor Blok maakt.

Hoe komen we hier uit?

• Tweet

Of het lukt om een op zijn zachtst gezegd woelig jaar in 15 entries samen te vatten weet ik niet, maar om het jaar op zijn minst ‘overzicht-traditioneel’ af te sluiten kan ik i.i.g. een poging wagen.

• Zo was er in maart ‘De nucleaire Hel van Fukushima is dat een Witte of een Zwarte Zwaan?‘, gezien onze eigen uitdagingen, lijken wij die ramp alweer bijna vergeten.
• Begin dit jaar werd pijnlijk duidelijk dat steeds meer Europees, en dus ook Nederlands, talent zijn (nb; ‘haar’ kan ook) heil elders op de Globe gaat zoeken; da’s op zijn minst niet handig: De volgende bonusrun lost zich van zelf op: talent vertrekt naar Azië!

• Tweet

Virginia “Ginni” Rometty, de naam zal je (waarschijnlijk) niets zeggen. (te) Veel investeerders & bankiers kenden haar ook niet maar vanaf 01/01/2012 zullen zij en masse als vrijers voor haar deur liggen. Romeo verbleekt er volledig bij.

Ginni Rometty wordt op 01/01 a.s. de nieuwe CEO van IBM. Op dat moment is zij, of bankiers & investeerders ‘diversiteit’ nu wel of niet Hoog in het business Vaandel hebben staan, een belangrijk gesprekspartner voor hen. Voor de bankiers zal dit ‘nieuw’ of op zijn minst anders zijn.

Of zoals auteur Kate Sayre tijdens de recente Women Unscripted bijeenkomst in New York opmerkte: “For a long time, the financial services industry has done such a poor job. A lot of women felt that the banker addressed everything to the man and felt they were just an appendage.” (nb; in het gesprek over financiën, privé of bedrijf, wordt de vrouw door de bankier slechts beschouwd als een aanhangsel….).

Wie weet draagt de benoeming van Rometty c.s. in de Top van transnationals zo bij aan een diversiteitsslag binnen i.i.g. het bankwezen.

• Tweet

Tijdens de Kerstborrel komt de Grote Baas naar je toe, je vindt dat direct al Heel Bijzonder, totdat hij vraagt: ‘Van wie van mijn medewerkers bent u de partner?’. Lichtelijk geschokt meld je hem dat je al ruim 2 jaar bij hem in dienst bent…. Let wel, zoiets gebeurt natuurlijk alleen bij andere organisaties, zeker niet bij die van jou.

Deze Grote Baas maakt hier al direct een Dood Zonde want met Stip op Nummer 1 in ons verlanglijstje voor de Kerstman staat: (h)Erkenning en Respect. Die (h)erkenning kan zo letterlijk zijn als de Grote Baas die jou bij je naamt kent, hoe groot zijn medewerkersbestand ook is. Grappig is nu dat software zoals facial recognition de Baas hierbij enorm goed van dienst kan zijn.

Overigens, een baas die zichzelf voorbereidt op de Kerstborrel e.a. evenementen & die tijdens die bijeenkomst ‘fris & fruitig’ blijft, heeft dat allemaal niet nodig. Die is ‘gewoon’ geïnteresseerd in (zijn) mensen, dus die kent hen allemaal, hoe groot hun aantal ook is. M.n. ondernemers van familiebedrijven lijken over die kwaliteit te beschikken.

Wat staat er nog meer op het verlanglijstje van je medewerkers voor 2012 e.v.?

• Tweet

Diverse initiatieven om Vrouwen aan de Top van organisaties te krijgen lopen op niets (of op zijn minst: te weinig) uit. Zo snel als het woord ‘quota’ viel, lijkt het ook weer te zijn afgeserveerd, en dat niet alleen door de mannen. Maar European Commission Vice-President Viviane Reding, verantwoordelijk voor het diversiteitsbeleid binnen EU, gaat onverstoort verder. Zo probeert zij nu de business schools voor haar karretje te spannen door middel van een ‘Call to Action!’.

Voor dat plan is zeker ‘iets’ te zeggen al was het maar omdat veel Raden van Bestuur hun management talenten recruteren uit de ‘stallen’ van al-dan-niet gerenommeerde business schools: als je ‘aan de poort’ de juiste selectiecriteria benoemt, dan vereenvoudigt dat de doorstroming; is de aanname. Zou kunnen….

Aan de basis van dit Plan staat het McKinsey rapport Women Matter Part 2 & dat is dan weer wel interessant.

• Tweet

Om maar met het ‘goede nieuws te beginnen’: de € 1.000.000.000.000 (nb; 1 biljoen maar triljoen +6 klinkt zo leuk ) die de EU regeringsleiders nu in een ‘rampenpotje’ stoppen is ‘slechts’ € 2.000 per inwoner van de Europese Unie. Dat valt mee, toch? (althans, met óns referentiekader; in het Oosten van de EU denkt men daar nu nog ongetwijfeld héél anders over).

Dat bedrag van € 2.000 overstijgt inmiddels de € 1.750 pp die hier nog op 17 maart 2010 ‘voorbij kwam’ & da’s natuurlijk jammer, maar zie het maar als een goede investering voor de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen.

Het is (ook) jammer dat hier het sentiment nu zo negatief is, ook omdat er toch & zeker kansen liggen. In eerdere crises waren de (markt)mogelijkheden op onze globe niet zo groot als nu. Samen met de VS speelden we toch vooral elkaar de economische bal toe. Met de BRIC landen beschikken we nu & in de toekomst over potentiële investeerders én afnemers die op weg zijn naar economische omvang die minimaal gelijk wordt aan die van ons.

Met hun (sterk groeiende) financiële mogelijkheden kunnen zij de EU meetrekken, het is alleen maar de vraag of wij daarvoor voldoende open staan (nb; is het niet voor jezelf, doen het dan voor je nageslacht)……

• Tweet

Dat het met onze Hollandse sensitiviteit, beter nog onze Hollandse culturele sensitiviteit, maar ‘zo-zo’ is gesteld, dat weten we al veel langer (toch?). Wisten we ooit anderen volkeren te bewegen om zaken met ons te doen (niet altijd oirbaar, ‘maar vooruit’), nu is zelfs een cri de coeur nodig van een prijswinnaar om ons weer voor even ‘bij zinnen’ te krijgen…..

‘In het verlengde daarvan’ bekeek ik gisteravond met stijgende verbazing maar ook met plaatsvervangende schaamte de Holland doc: Curacao of hoe Nederlanders met elkaar samenwonen op een prachtig eiland. Er blijkt daar in 2011 sprake te zijn van een toale communicatieverwarring.

Nu maakt het de onderlinge communicatie al lastig als je jezelf als deel van de bevolking ‘opsluit’ in een compound. Als dan ook nog blijkt dat je geen idee hebt over de achtergronden, de historie van de ander, over de culturele verschillen (ook al ben je landgenoten), dan mis je toch een ‘stuk’ sensitiviteit. Sensitiviteit is een (kern)competentie die cruciaal is bij het samenwerken, zeg zaken doen, in een wereld die op verschillende manieren steeds kleiner wordt; jammer.

• Tweet

“Ik ben een Nederlander. Ik ben trots op mijn Marokkaanse bloed. Ik ben een moslim en ik sta hier met een f…ing* Gouden Kalf.’ &: ‘Honger is de echte obseniteit. 30.000 kinderen zijn in de aflopen 3 maanden gestorven. Dat in 2011! Hou je me nu voor de gek? Honger is door de mens gecreëerd. Let’s put a f…ing* end to famine.’

De 1e cri de coeur komt van Nasdrin Dchar. Zijn dankwoord tijdens het Gala van de Nederlandse Film voor zijn Gouden Kalf, maakte voor even meer los dan de ‘beste speelfilm’. (‘Wie heeft er eigenlijk gewonnen?’). De 2e cri de coeur komt van Bono, zelfs George W. Bush vond hem an amazing guy….

• Tweet

“Mijn man en ik hebben onze eigen onderneming. Als ik de telefoon opneem en degene die belt kent mij niet, kent mijn ervaring en kwaliteiten niet, dan neemt men al snel aan dat ik de assistente ben. Als zodanig word ik dan ook behandeld en soms zelfs misbruikt. Dat gebeurt natuurlijk niet als mijn man de telefoon opneemt.

Ook al beschik ik over een prima opleiding en ruim 20 jaar ervaring, bij voorkeur zien zij dat ik me richt op administratieve taken. Als een klant een uitdagende vraag stelt, dan wordt die vraag zelden aan mij gesteld wel aan mijn man. Dit resulteert er in dat zijn hersenen harder werken dan die van mij. In tijd gezien ontstaan er vervolgens in zijn hersenen meer innovatieve ideeën dan in die van mij. Eerlijk gezegd is hij dan waardevoller voor de klant dan dat ik dat ben.”

Dit is een interessante reactie die Kelley Nelsen gaf op ‘Can Nice Girls Negotiate?’ van Harvard Blogger Whitney Johnson. In haar laatste entry gaat Johnson daarop door.

• Tweet