Gastcolumns

Er is wat aan de hand in organisatieland. Naast de economische en de financiële crisis is er ook een organisatorische crisis. Het management staat onder maatschappelijk vuur. Voorheen zeer gerespecteerde bestuurders veranderen binnen een aantal jaren in gewetenloze graaiers. Al dan niet rechterlijk veroordeeld, maar in ieder geval door het volk met pek en veren het dorp uitgejaagd.

Op zich niet zo verwonderlijk deze managementcrisis. Alle managementliteratuur is honderd jaar oud en niet veranderd. Ook nu nog wordt veel geschreven over doeltreffendheid en doelmatigheid. Medewerkers zijn in wezen ondergeschikt aan protocollen, procedures en regels. “Ons” Rijnlands model is in de afgelopen decennia langzaamaan veranderd in het Angelsaksische model dat veel meer vastlegt en beschrijft. Daar is op zich niets mis mee, maar dat alles is wel erg doorgeslagen en er wordt terecht geklaagd , vooral door medewerkers.

• Tweet

Iedereen heeft het over de overdaad aan regels in de zorg. Medewerkers klagen er steen en been over. Maar ook de managers vinden dat er teveel regels zijn en wijzen dan met een beschuldigende vinger naar de overheid of het zorgkantoor. Er wordt door het ministerie van VWS inmiddels geëxperimenteerd met regelarme zorginstellingen. Kennelijk is het nog een hele toer om van die regels af te komen.

Dat komt omdat 80% van de regeldruk niet wordt gemaakt door ministeries of zorgkantoren, maar door de organisatie zelf! Eenvoudig af te schaffen zou je denken, maar niets is minder waar. Deze regels bestaan bij de gratie van de managers die deze regels hebben uitgevonden. Diezelfde managers zien er streng op toe dat iedereen zich aan de regels houdt. Die managers ontlenen hun bestaan aan het ontwerpen, invoeren en handhaven van regels.

• Tweet

De mens is constant in ontwikkeling en steeds uit naar meer. Stap voor stap komen we steeds een stapje verder en blijven we onszelf ontwikkelen. Uiteindelijk hopen we allemaal onze dromen waar te maken, tenminste, we proberen ernaar te streven. Voor sommigen is dit het stichten van een gezin en voor sommigen is dit het maken van carrière. Op het laatste zullen we verder ingaan. Want wat houdt carrière maken eigenlijk in?

Wat houdt carrière maken eigenlijk in?
Is dit het verdienen van een bovengemiddeld tot extreem hoog salaris? Of status? Vaak wordt carrière maken hiermee geassocieerd. Maar vergeet niet dat dit naast het verdienen van veel geld ook een proces is van vallen en opstaan. Hoe hoger u komt, hoe meer verantwoordelijkheid er op uw schouders rust en hoe uitdagender de werkzaamheden. Alle grote leiders en topmensen hebben behoorlijk wat tegenslagen gekend. Het is de manier waarop zij hiermee omgingen wat hun zo groot heeft gemaakt. En dat kunt u ook! Carrière maken is immers niks anders dan het beste halen uit uw competenties, die optimaal benutten en een team van mensen om u heen hebben die andere kwaliteiten hebben, zodat iedereen in zijn eigen positie goed kan functioneren.

• Tweet

Dat organisaties streven naar continue verbetering is niet nieuw. Veel organisaties zijn bijvoorbeeld middels de Leanmethodiek bezig geweest hun processen te optimaliseren en een cultuur van continu verbeteren te realiseren. De successen zijn wisselend te noemen. Dit betreft zowel de externe resultaten met betrekking tot het vergroten van klantbewustzijn en klanttevredenheid als de interne resultaten zoals het verlagen van kosten.

Te vaak zien we echter dat organisaties vooral bezig zijn met hun eigen interne organisatie en daarmee vooral naar binnengericht zijn. Dit zorgt voor korte termijn focus en heeft vooral geleid tot kostenbesparingsinitiatieven. Een organisatie moet verbeteren met de klant in zijn vizier; het bereiken van ‘Customer Excellence’.

• Tweet

We denken ons zelf goed te kennen. U zou denken dat niemand u beter kent dan uzelf. Klinkt ook wel logisch toch? Maar is dit wel zo? Daarnaast denken wij ook keuzes te maken waar wij ons bewust van zijn, maar eigenlijk ook weer niet.

Een mooi voorbeeld is een jong echtpaar dat nog geen kinderen wil. Dit hebben ze besloten door middel van een geheel, bewust denkproces en een analyse van hun toekomstperspectief. Maar zoals het spreekwoord luidt zit een ‘ongelukje’ in een klein hoekje. Een onbewust ‘ongelukje’ veroorzaakt door gevoelens en emotionele aspecten van de mens. Nu is dit voor het stuk niet heel belangrijk, maar het geeft wel een goed beeld van ons brein en onze beslissingsprocessen, want precies zo zit het ook met het bewustzijn van ons kunnen. Als wij denken dat we iets niet kunnen dan is dit omdat ons ‘onbewuste brein’ dit ons verteld. Onze ‘bewuste brein’ wil het daarentegen wel. Wat als we gaan kijken naar coaching? Hoe kan coaching het bewuste brein dominanter maken, zodat we in staat zijn om onze grenzen te verleggen en onze aandachtspunten te verbeteren.

• Tweet

Objectief gezien leven wij in de rijkste periode uit de gehele geschiedenis. De economie is de studie van de verdeling van schaarse middelen, maar wat gebeurt er wanneer die middelen in overvloed voorhanden zijn? Dan blijft de economie ervan uitgaan dat de mens onverzadigd is en nog meer geld wil verdienen om te kunnen consumeren.

De periode na de Tweede wereld oorlog werd gekenmerkt door een snelle stijging van de welvaart, die vervolgens in de jaren zestig leidde tot de eerste golf van kritiek op de consumptiemaatschappij. De belofte van de hippiegeneratie kwam niet uit. Onze Westerse samenleving raakte niet alleen verslaafd aan consumptie, maar ook aan schuld.

Tot de dag van vandaag discussiëren psychologen, economen en sociologen over de vraag of welvaart op een betekenisvolle manier bijdraagt aan onze gevoelens van geluk. Het lijkt erop dat consumptie op twee manieren voor geluk kan zorgen: door de consumptie alsmaar verder op te voeren dan wel door ons te realiseren dat we genoeg hebben.

• Tweet

Op deze 31^e december nog een laatste blik achterom op een roerig 2012. De tijd is snel gegaan en er is veel gebeurd. Alleen al in mijn directe omgeving heb ik  afgeronde opleidingen meegemaakt (van mezelf en van anderen), een stukgelopen fusie, hierna de herstart en omvorming van de eigen organisatie, 3 keer wisseling van taken en als laatste gevraagd om een leidinggevende functie in te vullen. Het laatste is nog het engste van allemaal: het vertrouwen van 15 mensen proberen te winnen, om bij te dragen aan alle hervormingen en zo het vertrouwen van 6 managementleden te winnen. Daarnaast mag ik binnenkort voor de 2^e keer tante worden :-) en hebben we met zijn allen mijn verjaardag overleefd (21-12).

Kijk ik iets verder zie ik “minder positieve” dingen: berispingen, ontslagen, niet verlengde tijdelijke contracten en sluitingen van bedrijven en/of vestigingen. Ik wandel door het centrum en zie het ene lege pand na het andere. De crisis en wantrouwen op zijn grootst.  Daarnaast op persoonlijker vlak: de collega’s die ondanks alle pogingen kinderloos blijven………..

Alle hoop is gevestigd op morgen, want dan is het volgend jaar en gaan we er samen iets goeds van maken, toch?

Tip: de magische datum is niet vlak na middernacht, maar om wat je van plan bent te gaan doen. En dat kan vandaag nog! En als laatste: een spiraal kan twee kanten op. Laat je vooral niet leiden door Onmogelijkheden. Dus ik wens iedereen nog een zalig 2012, dat iedereen weet wat hij of zij wil en vooral………..niet wil. Dat 2013 vooral gekenmerkt wordt door jouw succes(jes)!

• Tweet

De laatste jaren heeft de arbeidsmarkt veel te verduren gekregen door de economische crisis. De mogelijkheden voor veel groepen werknemers en werklozen is gekrompen. Vooral de groep 50+ zit in de hoek waar veel klappen vallen. Het aantal werklozen in de groep 50+ is met ongeveer 24.000 gestegen t.o.v. 2011. Het is voor deze groep heel lastig om weer aan het werk te komen. De oorzaak van dit probleem ligt eigenlijk bij beide groepen. De werkgever, maar ook de 50+er heeft teveel vooroordelen over deze hele situatie.

Een werkgever kiest in deze moeilijke tijd vaak de goedkoopste oplossing en dus zal de keuze bij een sollicitatie eerder vallen op een goedkoper en vitaal iemand. Daarom zijn starters over het algemeen aantrekkelijker voor werkgevers. Dit is een vooroordeel wat momenteel bij veel werkloze seniors leeft. Ondanks dat dit vooroordeel in sommige gevallen echt werkelijkheid is moet de senior niet bij de pakken neer zitten. Er zijn namelijk nog genoeg kansen voor deze groep alleen de 50+er moet wel de mouwen opstropen en bereid zijn te veranderen.

• Tweet

Willem Scheepers haalde pas op dit blog een onderzoek aan waaruit bleek dat managers en ondernemers die het meeste rendement halen uit hun medewerkers de beste bazen zijn.

Goede bazen brengen hun werknemers vaardigheden bij die de output van het bedrijf permanent verbeteren. De beste bazen halen met 9 man de productiviteit die een ander met 10 man haalt. Verder bleek dat de beste bazen een productiviteit hebben die een factor 1.75 boven die van een normale werknemer ligt.

Als ervaren personal coach verbaast me dit niks. Goed leiderschap haalt het beste uit mensen naar boven. Maar wat maakt nu dat de baas zelf zich goed voelt? Wat stelt hem in staat goed leiderschap uit te oefenen, het beste uit zijn mensen te halen en zelf zo enorm productief te zijn? Welke middelen kan hij inzetten om zichzelf van goed naar beter te helpen, zijn productiviteit te vergroten, beter overzicht te houden en flexibeler te zijn?

• Tweet