“Eén van de lessen die we leren van de aanslag in Boston is dat de mogelijkheid van informatie om zich razendsnel te verspreiden zowel kansen als gevaar in zich heeft.” &: “We leven in een wereld waarin amplified individuals* (d.i. mensen empowered** d.m.v. nieuwe technologieën en de collectieve intelligentie van hun sociale netwerken) tot dingen in staat zijn die tot voor kort alleen te realiseren waren door grote organisaties.”
Een scala aan mogelijkheden in onze maatschappij ontwikkelt zich, in een rap tempo zelfs. Alleen hebben we uitzonderlijke omstandigheden nodig om ieder van ons zich daarvan bewust te laten zijn. Zo’n ‘bijzondere omstandigheid’ is de aanslag op 15 april in Boston.
Dat openbare, en minder openbare, camera’s maar ook onze van GPS voorziene pda’s en smartphones onze privacy nagenoeg volledig hebben doen verdwijnen, dat wisten we al of hebben we kunnen weten. Dat instanties als de FBI over allerlei gadgets beschikken om mensen op te kunnen sporen, ook. Maar dat het collectief een cruciale bijdrage levert aan de razendsnelle oplossing van een probleem, da’s voor velen nieuw.
Mogelijk schuilt hierin inderdaad een gevaar, maar het kan ook een kans zijn: als je organisatie in ontwikkeling c.q. in verandering is bijv……
Investeren in mensen, in talenten is het dilemma van de kip en het ei, zoals John Holton het stelt in zijn commentaar op het recent verschenen MERCER rapport TALENT RISING High Impact Accelerators to Global Growth. Holton: “Do you first invest in talent and see the rewards, or, do you squeeze the most out of the talent and then spend more to increase what you’re getting out of it?” Het sluit aan op de dialoog over goed onderwijs: draagt onderwijs bij aan welvaart en welzijn of biedt een bloeiende economie de basis om tot goed onderwijs te kunnen komen? Het laatste is, v.w.b. het onderwijs, een feit.
Eerlijk gezegd, het rapport van MERCER geeft nog geen eenduidig antwoord op genoemde “€ 64.000 vraag”, dat is men nog aan het onderzoeken. Wat het rapport wél doet, n.a.v. wereldwijd onderzoek naar best practices bij 1.268 organisaties werkzaam binnen een scala aan bedrijfstakken in 65 landen, dat is een kader scheppen waarbinnen voor organisaties/werkgevers het Investeren in Talenten, Investeren in Medewerkers het best tot zijn recht komt. Noem het het creëren van een gezonde voedingsbodem.
De ‘vertrouwelijke’ memo die YAHOO!’s CEO Marissa Mayer enkele dagen terug de organisatie instuurde zorgt wereldwijd voor ‘nog al wat’ rumoer. De essentie van Marissa’s boodschap: “To become the absolute best place to work, communication and collaboration will be important, so we need to be working side-by-side.” Naast & met elkaar werken is volgens YAHOO! toch de beste manier om de Beste Arbeidsplek te worden. Eenvoudig gezegd: al die leuke fratsen van ‘Het Nieuwe Werken’ zijn voortaan Uit!
Dat velen nu verbaasd zijn over deze stap bij YAHOO! is minstens zo verrassend als de stap zelf. Je kon het zien aankomen: Mayer is in september vorig jaar zelf bevallen van een zoon en, gunstige arbeidsvoorwaarden of niet, twee weken later was zij alweer ‘on the job’.
Het kernwoord hier is arbeidsproductiviteit en in het verlengde daarvan is een rapport dat ook deze week verschijnt ook interessant. De boodschap van dat onderzoek is: schaf ‘de Medewerker van de Maand’ af want dat heeft eerder een negatief effect op de arbeidsproductiviteit dan een positief.
Inderdaad: het is crisis…….
Letterlijk zegt de nieuwe bestuurder van van CGI v/h Logica vanochtend in Het FD: “Het is zo goed gegaan met de economie dat zowel de mensen als bedrijven er onzorgvuldig mee zijn omgesprongen.’ In navolging van marktleider Capgemini maakte ook De Mos van CGI een aanzet om een loonoffer te vragen. Als voorbeeld noemt hij een salaris dat 80% vast is, waarbij de rest gekoppeld is aan individuele prestaties en bedrijfswinst. Dat moet volgens hem omdat een deel van zijn mensen in de betere jaren te weinig is bijgeschoold en te weinig in zichzelf heeft geïnvesteerd, waardoor ze meer kosten dan ze opbrengen.” Da’s jammer, heel jammer zelfs…..
In zijn boek 23 Things They Don’t Tell You about Capitalism merkt econoom Ha-Joon Chang op dat investeren in de kwaliteiten van de medewerkers een noodzakelijke voorwaarde is voor organisaties en economieën om tot voorspoed te kunnen komen. Dat dit, zelfs in goede tijden (….), is nagelaten is funest; ook dat blijkt uit het voorbeeld van v/h Logica.
Wat is het alternatief? Je tarieven omlaag brengen omdat je medewerkers niet meer van het niveau kunnen zijn dat je klant verwacht? Hen vervangen door robotica? Of alsnog investeren in hun kwaliteiten?
De première van Quentin Tarantino’s jongste project DJANGO Unchained had ‘wat’ voeten in aarde. Niet alleen was er de dodelijke schietpartij in Newton ook was er de reactie van veel publicisten op het onderwerp van de film: slavernij…..
Zoveel reacties als de film oproept, roept nu ook het onderzoek op van Caitlin C. Rosenthal, fellow aan Harvard’s Business School. Een onderzoek waarvan zij gisteren de 1e resultaten publiceerde onder de titel The Messy Link Between Slave Owners and Modern Management. (nb; ‘rammelend verband’, misschien kun je zelfs spreken van ‘alarmerend verband’….) Oorspronkelijk was het niet Rosenthal’s doel om specifiek de slavernij te onderzoeken. Zij was op zoek naar the history of business practices & dan m.n. naar innovatieve ontwikkelingen in het managen van organisaties. Wat bleek, al snel: de eigenaren van slavernijen waren hierin héél innovatief. De praktijken die zij hanteerden komen zelfs sterk overeen met, of kunnen ‘inspiratie’ vormen voor, het ‘moderne’ of hedendaagse management van organisaties.
Demotie, eat your heart out…….
Het lijkt er sterk op dat ‘Demotie’ net zo’n hype wordt als ‘Het Nieuwe Werken’. Het is nog ‘slechts’ wachten op de oprichting van de 1e special interest group op sites als LinkedIn & Facebook……
Met het benoemen van demotie tot aandachtspunt in het HR Beleid van zijn organisatie lijkt CapGemini’s Jeroen Versteeg ‘de Geest uit de Fles te hebben gehaald’. Op zich is het eenvoudig: als je kan promoveren in je carrière, waarom kun je dan ook niet demoveren? Het lijkt er alleen op dat er maar (zéér) weinig werkgevers zijn die hebben bedacht dat demotie ook deel zou kunnen zijn van hun bestaande HR Beleid. Nu komt demotie op de agenda & lijkt het er op dat de spelregels tijdens de wedstrijd worden aangepast, vraag is of dit verstandig is?
Had je, of kun je, i.p.v. in je HR-Beleid te kiezen voor het demoveren van je werknemers, beter te kiezen voor het involveren van je medewerkers? SouthWest Airlines’ oprichter Herb Kelleher is een voorstander van dat laatste: het involveren of betrekken van zijn 46.000+ medewerkers, & dat al zijn hele 81-jarige leven lang…..
De meest dodelijke opmerking n.a.v. het voornemen van CapGemini om binnen het salarisgebouw het principe van demotie toe te passen, komt van de vakbonden: “CapGemini heeft te weinig geïnvesteerd in scholing en de werknemers zijn de dupe.” meldt Het Financieele Dagblad vanochtend.
Gisteren meldde bestuurder Jeroen Versteeg in dezelfde krant waarom ‘zijn’ CapGemini overgaat tot demotie. Als reden gaf hij daarvoor op het feit dat zijn klanten voor sommige van zijn specialisten 40% – 50% minder willen betalen dan enkele jaren geleden. Tja, als je ‘specialisten’ niet meer op het kennisniveau zijn van dat wat de klanten mogen verwachten, is het inderdaad terecht dat je voor hun ‘niet meer zo uptodate specialisme’ minder ontvangt; toch?
Opmerkelijk is het enthousiasme waarmee vervolgens diverse collegae van bestuurder Versteeg op zijn initiatief reageren: Taboe op loonoffer verdwijnt langzaam. Vraag is dan: of zij nog wel investeren in hun specialisten? Twijfelachtig…..
De serie die hier in 2010/2011 liep onder de titel “Het Nieuwe Werken is Uit, High Performance Working is In!” had aan belangstelling zeker niet te klagen. Zo behaalde de hier nu herhaalde vid. 700 hits. Niet iedereen was blij met mijn persoonlijke mening over HNW nl.: een hype zelfs al hebben wij hier een speciale HNW Kennisbank, maar juist die dialoog maakt een blog interessant.
Een aanname doen, dat Het Nieuwe Werken niet werkt, is één. Interessanter wordt als er onderzoeksresultaten komen. Veel organisaties & dan m.n. binnen de Overheid en binnen de zakelijke en financiële dienstverlening hebben de afgelopen jaren HNW initiatieven genomen. Reden voor ERASMUS@WORK om deze organisaties te polsen.
Belangrijkste conclusies uit dat onderzoek: voor de werkgevers levert HNW vooral een besparing op van de huisvestingskosten. Hun medewerkers daarentegen geven juist nog steeds aan dat zij angstig zijn hun vaste werkplek te verliezen. Hier ligt de basis voor een uitdaging…..
Vorige week verscheen in Middelburg het boekje ‘Er zit geen Brood meer in, Zeeuwse zaakjes die er bijna niet meer zijn‘. Naast één & al nostalgie maakt het boekje pijnlijk duidelijk dat veel zelfstandig detaillisten ten dode lijken te zijn opgeschreven.
Voor deze kleine zelfstandigen vormde hun detailhandel de droom voor een goed pensioen, maar helaas: dat zelfde bedrijf lijk je nu aan de straatstenen nog niet kwijt te kunnen. Dat dit, overigens, geen Nederlands maar een Europees of zelfs Westers probleem is blijkt ook uit dit bericht ‘Laatste fietsenmaker gaat met pensioen’. Maar het wordt geen prettig pensioen voor deze laatste(!) fietsenmaker want de journalist merkt nog op ‘Overnemer gezocht voor enigste fietsenzaak in (het Belgische) Molendorp.’….
& Dan verschijnt vandaag bij The Economist Intelligence Unit (EIU) het rapport Retail 2022….. Verhip, er lijkt nog bestaansrecht voor de detailhandel in 2022!
http://www.youtube.com/watch?v=sGhrQz8rA8w
“Companies are running 21st-century businesses with 20th-century workplace practices and programs.” concludeert TowersWatson na een onderzoek onder 32.000 medewerkers, werkzaam in 29 landen. Daarvoor is ‘iets’ te zeggen als je alleen al kijkt naar salarisschalen die nog gebaseerd zijn op historische blue-collar / white-collar verhoudingen. Dat terwijl de ‘afstand’ tussen managementlaag & medewerkers nog nooit zo klein is geweest. In zo’n werksituatie leef je dan als medewerker daadwerkelijk nog in de vorige eeuw….
Veel werkgevers zijn al blij als hun werknemers een 7 scoren op ‘de schaal van tevredenheid’(….), dat terwijl betrokkenheid van de medewerkers nóg een stap verder gaat: je bent (wellicht) tevreden maar je bent i.i.g. (ook) bereid je zelf in te zetten voor je organisatie. (nb; ‘Passie‘ zou hier helemaal mooi zijn, maar dat is ‘selchts’ weggelegd voor de enkeling, mogelijk de ZZP-er?…
)
Mooi maar TowersWatson is na dit onderzoek overgaan naar de overtreffende trap van ‘betrokkenheid’ nl. naar Duurzame Betrokkenheid: je bent als betrokken medewerker niet alleen bereid jezelf in te zetten, je bent daartoe ook nog eens instaat!
Over ManagementPro.nl, de management trendwatcher met tips’n trics!
Op 25/10/2012 was dit blog 7 jaar ‘in de lucht’. In die 7 jaar zijn we 1.789 postings verder. We ontvingen 556.847 bezoekers! 120.099 van hen keren regelmatig terug…… Lees meer hierover in ‘ManagementPro 7 Jaar!’
“ManagementPro LIVE!!” is een interactief programma waarin entries & rubrieken LIVE gaan!
Naast dit blog zijn er twee interest groups, LI & FB, tweets die doorgaan daar waar het blog ophoudt & een YouTube kanaal & sinds kort ook een Pinterest pagina.
‘Investors in People’ is één van de ManPro rubrieken. Met een klik op het logo kom je bij een filmpje.
De “ManagementPro” serie, een boekenreeks met verzamelde entries. Deze GRATIS(!) download geeft je een idee van deze (e-)boeken.

Laatste reacties
Hallo Erwin, Bedankt voor je reactie. Volgens mij moet er weer aandacht komen voor…
reactie op: Teugels of vleugels@Friso, jouw betoog spreekt mij aan. Ik wil er nog iets aan toevoegen. Van medewerker…
reactie op: Teugels of vleugelsMooi artikel Willem. Herkenbaar voor mij, dat wantrouwen, daar heb ik zelf ook last v…
reactie op: Cyprus, Morgan Chase, The War on Terror, je wordt voor de gek gehouden waar je bijstaat. Hoezo Vertrouwen?