Human Resources

Daar naar toe gaan waar ‘het’ gebeurt. We zien dat bij Europese multinationals: de economische groei komt voorlopig uit Azië en verschillende van hen zijn al begonnen hun hoofdkantoren die richting op te verplaatsen. De vraag in die regio naar luxe goederen zoals auto’s is dan ook giga. Zo’n ‘volksverhuizing’ kenden we decenniaterug ook al, al had die een andere oorzaak: door de goedkope arbeidskrachten verplaatsten ondernemingen hun productielocaties in Oostelijke richting. (nb; met de a.s. robotisering kan er wat dit betreft mogelijk ‘iets’ veranderen)

Wat geldt voor productie en afzet van goederen, geldt ook voor de talenten van mensen. Eerder al gaven Aziatische multinationals aan dat Europese en Amerikaanse talenten niet noodzakelijkerwijs dienen te verhuizen naar hun regio. Nee, deze nieuwe werkgevers hebben een omgekeerde trend ingezet: zij creëren banen in de EU….

‘Deze trend biedt kansen!’ zo redeneert de Gemeente Den Haag vandaag in Het Financieele Dagblad onder het motto ‘Steden strijden om Talent!’.

• Tweet

Voor 70% van de Nederlandse werknemers worden de arbeidsvoorwaarden onderhandeld door vakbondsbestuurders. Dat is heel veel als je beseft dat het animo van werknemers om zich aan te sluiten bij een vakbond al jarenlang drastisch terugloopt. Veel bedrijven zitten opgescheept met volstrekt achterhaalde en inmiddels onbetaalbare arbeidsvoorwaarden, zoals automatische prijsindexatie en ADV. De huidige generatie medewerkers betaalt hiervoor de rekening. In deze eeuw vertegenwoordigen vakbonden al lang niet meer ‘de stem van de medewerker’, toch bepalen vakbondsbestuurders in Nederland wel wat er jaarlijks aan salarisverhogingen wordt uitgekeerd. Hoog tijd voor verandering !

Zo moet Philips 1400 mensen ontslaan en ziet het zich tegelijk geconfronteerd met een volstrekt irreële eis tot structurele verhoging van de lonen. In antwoord daarop probeert het bedrijf de percentages van het variabele (prestatiegerichte) loonbestanddeel te verhogen, maar dat wordt afgewezen vanwege het solidariteitsprincipe. Een beperkt vertegenwoordigde groep medewerkers heeft zo een onevenredige impact op een onderhandelingsproces.

• Tweet

Filmpje van mijn presentatie tijdens de ‘Investors in People NL Practitioners Dag’ vandaag in Utrecht. De presentatie werd gevolgd door een interessante dialoog. Het zijn trends die in 2012 (al) kunnen plaatsvinden maar i.i.g. in de jaren erna.

De hyperlinks in het filmpje verwijzen naar de volgende aanvullende informatie:

• Tweet

‘Er is één crisis waar niemand het over heeft terwijl hij bepalend is voor de toekomst van ons land.’ Zo opent VPRO’s meest recente TEGENLICHT-uitzending ‘Nederland buiten Kennis’. De crisis waaraan de uitzending aandacht besteed is de crisis van de kenniseconomie.

Oorzaak van deze crisis is het tekort aan de belangrijkste grondstof namelijk ‘Kennis’. Investeer je nu in kennis, dan investeer je in de toekomst. Zo heeft de mens 20 jaar later (nog) een plaats in een, ongetwijfeld opnieuw sterk, veranderde economische omgeving. FME/CWM voorzitter Jan Kamminga gaat in de uitzending op bezoek bij ‘paradepaardjes’ als Van der Lande Industries en ASML. Kamminga’s cri de coeur is ‘Hoe komen wij aan vakbekwaam personeel?’

Je kan ook stellen: ‘Hoe komen we tot een meer effectieve en efficiënte productie ‘al was het maar’ om aan de klantvraag te voldoen?’ Het Taiwanese FOXCONN stond ook voor deze vraag, zij besloten hun in China gevestigde productielocaties volledig te robotiseren. Daarmee is tevens de (nb; juist in dit gebied ‘goedkope’) mens overbodig gemaakt…

• Tweet

Waarbij overigens ‘oud’ voor ons land al begint bij de leeftijd van 34 jaar en ouder*…..

“The views of younger workers are most strongly aligned globally around issues related to careers, benefits and company/leadership and slightly less aligned – meaning somewhat more like their colleagues in their respective countries – around views on their jobs/managers and life (for example, work/life balance and workload).” aldus MERCER in de rapportage van hun recente onderzoek ‘Inside Employees Minds’.

Da’s een interessante waarneming voor het Strategisch Mensen Management Beleid van je organisatie. Deze jongste groep (potentiële) medewerkers hebben, wellicht o.i.v. de evolutie die door Steven Jobs & the likes op gang is gebracht, een ruimer Wereldbeeld dan wij, de ouderen….

Mercer: “If workers, regardless of where they live, have similar views, needs and expectations regarding work, mobility becomes easier for both employers (in terms of designing and managing mobility programs) and employees (who would need to adapt less as they move from one location to another).” KANSEN dus!

• Tweet

De meeste boeken over management, innovatie en ontwikkeling van producten gaan ervan uit dat de onderneming over de meeste middelen beschikt die nodig zijn voor de commercialisering van die innovatie. Die veronderstelling zal steeds vaker onterecht blijken te zijn. Veel van de meest opwindende nieuwe mogelijkheden vragen eerder om de integratie van complexe systemen dan om de innovatie rondom een op zich zelf staand product.

Anno 2011 is geen enkele businessunit, bedrijf of land instaat in zijn eentje de toekomst te creëren; daartoe is de hulp van anderen nodig. Toegang hebben tot adequate netwerken is onontbeerlijk geworden. De mentaliteit die past bij het Industriële Tijdperk van “ Wij winnen – Zij verliezen” is taboe en moet vervangen worden door een van “Win/Win situatie door kennis met allerlei partners uit netwerken te delen.

In het huidige Kennis en Innovatietijdperk zijn kennis en innovatie de belangrijkste factoren; dus niet langer de factor kapitaal is de belangrijkste. IBM is een uitstekend voorbeeld van een traditionele onderneming die dat heeft ingezien en dienovereenkomstig haar onderneming heeft omgevormd en met haar nieuwe werkwijze, waarbij zij optimaal gebruik maakt van haar met zorg gevormde netwerken, zeer succesvol is.

• Tweet

“Beleggingsadviseurs en particuliere klanten hebben zeer uiteenlopende opvattingen over wat volgens hen het belangrijkste is in de adviesrelatie. De adviseur geeft aan het intakegesprek de hoogste prioriteit, terwijl de klant meent dat de toegevoegde waarde van de adviseur vooral samenhangt met de selectie van fondsen en/of aandelen.” ‘Vervelend’ misschien, toch is dit niet eens de zwaarste conclusie uit het onderzoek ‘Toekomst van het Advies’, een onderzoek dat is uitgevoerd door Fondsnieuws i.s.m. VODW.

Zo lezen we ook: “Uit de enquête komt verder naar voren dat de beleggingsadviseur zijn eigen toegevoegde waarde overschat. Maar liefst 91% denkt dat hij of zij belangrijk is voor de klant. Maar op diezelfde vraag antwoordt niet meer dan 51% van de particuliere klanten met een advies- of beheercontract bevestigend.” Deze conclusie sluit ‘mooi’ aan bij de ervaring die ik had met mijn ‘adviseur’ eind 2010. De adviseur dacht met ‘een prima voorstel’ te komen maar ik als betalende klant dacht daarover héél anders en merkte al snel dat er meer aanbod is in de markt……

Vorige week merkte een bankdirecteur op: “Klantloyaliteit is een van onze strategische thema’s.” Hij lijkt één van de weinigen te zijn die dat zo expliciet toepast.

• Tweet

In haar functie als directeur van McKinsey’s kantoor in New York, kwam Joanna Barsh de afgelopen tijd de volgende argumenten tegen waarom een CEO geen vrouw benoemde in een binnen zijn (nb; ‘haar’ kan overigens ook…) organisatie vacante managementpositie. Sorry, maar sommige ‘excuses’ zijn werkelijk hilarisch…..

“Ze is te agressief.” (of “te passief”.)

“Ik wil niet degene zijn die aan Bob vertelt dat hij de baan niet heeft gekregen.”

“Ik zou niet weten wat ik straks tegen haar kan zeggen, laat staan dat ik een mentor voor haar kan zijn.”

“Als ik een vrouw benoem in die functie en zij faalt in die positie, dan zet ik daarmee alle vrouwelijke medewerkers op een achterstand.”

“Een vrouw past niet in die positie.”

Momenteel is 53% van de nieuwe medewerkers die de arbeidsmarkt in de VS betreden een vrouw, een meerderheid dus. Toch vindt slechts 37% van hen vervolgens haar weg naar een middenkader positie. Dit % zal in ons land c.q. in de EU misschien niet eens zo heel veel anders zijn toch?

Barsh stelt: “Commitment alleen aan diversiteit in je organisatie is niet meer voldoende voor een CEO, nu meer dan ooit wordt het tijd voor actie.”

• Tweet

“Cloud computing geeft via het internet toegang tot een gedeelde pool van IT-bronnen (hardware, software, enz.) die op aanvraag c.q. naar behoefte kunnen worden gebruikt, geconfigureerd en opgeschaald naar boven of beneden als dat nodig is.” Da’s de definitie die onderzoekers van Harvard Business Review Analytic gebruiken in een recent onderzoek.

Toch kun je de cloud-definitie veel ruimer interpreteren, ruimer zoals Lynda ‘The SH/FT’ Gratton dat doet: door de mogelijkheden van de virtuele wolk staan ons nu contacten open met miljarden andere wereldburgers. Gratton in een recent interview met collega Gary Hamel: ‘Niemand van ons heeft een idee wat er gebeurt als je de kennis van 5 miljard mensen bij elkaar brengt.’ Ik schat in dat er dan héél veel gebeurt….

Cloud computing is (bijna) ideaal of zoals op 04/08 jl. collega-blogger Robert Buisman vaststelde: ‘Geen gedoe met CD’tjes, software-updates, hoge licentiekosten en vaste contracten met leveranciers. Bovendien low-cost. Liefst gratis (voor niks dus).’ Als je binnen dat concept dan ook nog eens kennis kan delen c.q. opdoen wat houd je dan nog tegen? Toch nog relatief veel, zo blijkt.

• Tweet