Investeren-in-mensen

Het kost een jong gezin met ’2 kinderen op de Kinderopvang’ € 3.000 netto/jr meer om hen daar te houden nu bekend is geworden dat de Regering € 444 miljoen gaat korten op de toeslag op de kinderopvang (nb; 2015). Dat vertelde mij een ervaringsdeskundige, een jonge moeder met 2 kinderen.

Voor de ‘gemiddelde werkende jonge moeder’, zo die er al is, is € 3.000 inleveren een fors bedrag. Daarmee zou je ook met je gezin op vakantie kunnen gaan of iets leuks voor jezelf kunnen doen….. Toch is deze bezuinigingsmaatregel te begrijpen, hoewel we het bedrag dan in perspectief dienen te plaatsen.

Het is onduidelijk wat er in ons land door ons allen, via belastingen naar subsidies, wordt bijgedragen aan de kinderopvang. Een voorzichtige schatting levert een bedrag op van € 3 miljard. (We willen maar even niet weten om hoeveel jonge kinderen dat het dan gaat.) Er zijn weinig andere OESO landen die op dit gebied zo fors in de buidel tasten. Zo geeft de Federale Overheid van de Verenigde Staten ‘slechts’ $ 2 miljard hiervoor uit. Dat het aantal Amerikaanse kinderen dat daarvan gebruik maakt beduidend groter is, mag duidelijk zijn.

Gisteren hadden de programmamakers van Radio 2 ‘voor de grap’ de totale bezuining gedeeld door het aantal inwoners in ons land en zij kwamen op een bedrag van € 500,- dat ieder van ons vanaf nu per maand inlevert. Zo bezien wordt de situatie van een jong gezin er nog veel beroerder op.

Maar wat dan te doen als jonge moeder? Je baan opzeggen of zijn er nog andere oplossingen?

• Tweet

Het Sociaal en Cultureel Planbureau komt met het rapport ‘Zorgen voor Zorg’. Het is een titel die verdacht veel lijkt op een entry die hier enige tijd geleden verscheen ‘Ernstige Zorgen over de Zorg’, maar dat terzijde. In het rapport doet het SCP een voorspelling voor de arbeidstrend binnen de sector van Verpleeg- & Verzorgingshuizen. De bevolking vergrijst, de zorgvraag neemt toe dus wat zijn de gevolgen voor het personeelsbestand? Terechte vraag.

Het antwoord is niet hoopgevend. In het kort: in 2005 waren er 400.000 v/m werkzaam in de V&V. Zij leverden gezamenlijk 220.000 arbeidsjaren (nb; we zetten dat om in fte‘s) In de periode tussen 2005 en 2030 beraamt SCP dat er zeker 299.000 fte’s nodig zijn. Blijven de arbeidscontracten (nb; 0-uren, flexwerk e.d.) gelijk dan spreken we hier over een vraag naar 127.000 nieuwe medewerkers. Eerlijk gezegd valt mij dat aantal nog mee.

• Tweet

Nu zet de term ‘sociaal verantwoord herstructureren’ je waarschijnlijk op het verkeerde been want hoe kun je dat nu doen: herstructureren, wat een ‘mooie’ term is voor bedrijfssluitingen met dito ontslagrondes, op een sociaal verantwoorde manier? Hoe vervelend ook voor betrokkenen, het kan.

Het voorbeeld dat ik daarvoor oppak sluit ‘mooi’ aan op dat wat er nu speelt bij MSD ORGANON: het bedrijf zit midden in een herstructurering & hoe kan dat proces ook daar zo sociaal verantwoord mogelijk plaatsvinden? We nemen daarvoor de casus van SCHERING-PLOUGH in Bray, Ierland.

Wrang is nu dat juist de overname van ORGANON door SCHERING-PLOUGH in 2007 aan de basis stond van het sluiten van de Bray locatie…..

• Tweet

Om ‘iets’ te doen aan het personeelstekort in de Zorg is het RADBOUD ziekenhuis een overeenkomst aangegaan met de Hogeschool Arnhem Nijmegen:

“Het UMC St Radboud en de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen sluiten vandaag een convenant over een nieuwe variant van de hbo-opleiding tot verpleegkundige. De studenten die deze variant kiezen, lopen de eerste twee jaar al hun stages bij het UMC St Radboud.

Als de student na een jaar wordt toegelaten tot het volgend studiejaar, betaalt het UMC St Radboud hem of haar het collegegeld terug. Deze constructie is uniek binnen de Nederlandse verpleegkundeopleidingen.” meldt het persbericht.

Mooi initiatief het RADBOUD investeert in mensen, da’s duidelijk. De vraag is nu alleen nog: rendeert het ook?

• Tweet

“Er wordt geopperd dat Het Nieuwe Werken mogelijk ook zal bijdragen aan de toename van vrouwen aan de top van organisaties. Het moederschap hoeft vrouwen niet meer te belemmeren in hun carrière als het werk overal en nergens gedaan kan worden nietwaar? 

Kan Het Nieuwe Werken daadwerkelijk en positieve bijdrage leveren aan het diversiteitsbeleid en de belemmering van het moederschap opheffen?” die vraag stelde deze week  Artie van Hattem in het forum van de LI Group HR Professionals.

Mijn reactie: “Voor mij is het maar net wat je verstaat onder ´Het Nieuwe Werken´. Het lijkt er nu (sterk) op dat de werkplek centraal staat (d.i. kantoor of thuis) al dan niet ondersteunt met digitale middelen. Da’s mooi, maar dat lijkt vooral op efficiënt gebruik van beschikbare gebouwen en middelen; lees ‘kostenbesparing’.

Persoonlijk ben ik een voorstander van het Gore Associates Model: commitment. persoonlijke verantwoordelijkheid en peer assessments zijn daarbij de kernbegrippen. De plaats waar jij vervolgens je werk uitvoert, voor Gore c.s., is minder relevant, is ‘slechts’ taakafhankelijk. (nb; opmerkelijk is nu dat veel Associates toch op kantoor komen, hoewel dit niet echt nodig is)

Nu naar je vraag: voor mij is het niet onmogelijk dat vrouwen (als we hier ‘diversiteit’ tenminste beperken tot ‘mannen/vrouwen’) sterker zijn in hun commitment dan ‘wij’ mannen…… Wie weet ben jij/zijn jullie dus snel aan de top dankzij deze vorm van HNW.

(NB; de CEO van Gore is een vrouw en daar terecht gekomen door peer assessments, niet door een ‘old boyzz network’……)”

Maar…. het is nog maar de vraag of the old boyzz sterker nog: of de ’gemiddelde’ Nederlandse manager, ook écht zit te wachten op al die thuiswerkende moeders…..

• Tweet

Vrijdag verzorgde ik incompany een MasterClass Strategisch Human Resource Management. Eén van de onderwerpen die tijdens deze MasterClasses aan bod komt is diversiteit.

Diversiteit heeft binnen het beleidsmatig managen van mensen een Strategische plaats ingenomen. Niet alleen wordt dit verzoorzaakt door de diverse samenstelling van onze gemeenschap c.g. door de globalisering (nb; anders dan vaak gedacht kunnen we de ontwikkeling van onze organisaties niet meer verstoppen achter onze dijken), ook komen we steeds meer tot het inzicht dat diversiteit & dan m.n. diversiteit in kennis, cruciaal is voor de continuïteit van onze organisaties.

• Tweet

Zoals je ook kan lezen in de vorige entry is de jacht naar talent alweer in volle hevigheid los gebarsten. In het voorbeeld betreft het de Financiële Dienstverlening maar zij zien zich dan ook als de koplopers in de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt.

Aan het voorbeeld uit Wall Street kan je zien dat er sinds de ‘crisis’ eigenlijk weinig tot niets is veranderd: nog steeds lijkt voor werkgevers ‘beloning’ het beste lokaas te zijn om talent aan te kunnen trekken. Is dat een correct of is dat één van die hardnekkinge mythes rondom talentmanagement?

• Tweet

4 miljard, dat zal het bedrag zijn wat in ons land organisaties, profit & non-profit, jaarlijks besteden aan de training & opleiding van hun medewerkers & managers. Bij dat bedrag zijn nog niet eens de ‘verleturen’ meegerekend, de uren dat een medewerker/manager door het volgen van de opleiding niet productief is, de reis- & verblijfskosten ook niet etc. etc. M.a.w. de investering in Opleiding & Ontwikkeling is g i g a n t i s c h!

Mag die investering dan misschien ook ‘iets’ opleveren? Tuurlijk, maar ondanks dat er een scala aan boeken & praktijkvoorbeelden zijn blijft het lastig voor de gemiddelde organisatie om hun investering in O&O ook rendabel te maken. Die uitdaging wordt nog urgenter nu we voor de bekende vergrijzing- c.q. vervangingsgolf staan (nb; vervangers dienen te worden getraind) & de wensen van de gemiddelde consument naar innovatieve producten & diensten in hoge mate toeneemt (nb; dat vraagt om kennis & kunde) daarom: een praktijkvoorbeeld.

• Tweet

Bij Haystack verscheen ‘De Laatste Manager’, het laatste (?) boek van Ben Kuiken. Ben is geinspireerd geraakt door het onderwerp ‘organisaties zonder manager’ na een bezoek aan ‘Buurtzorg’. Buurtzorg is een netwerkorganisatie die met veel ‘hart voor de zaak’ is opgezet door Jos de Blok.

Met veel gedrevenheid geeft Jos zijn medewerkers een grote vrijheid van handelen. Dat gedachtengoed past prima binnen deze Zorgsector: medewerkers  in de (buurt)zorg willen vooral met de cliënt bezig zijn & zo min mogelijk met andere activiteiten, activiteiten waarin het juist NIET lijkt te gaan om de cliënt. Aan die vrijheid van handelen is een grote mate van zelfstandigheid & verantwoordelijkheid gekoppeld. Dat maakt een managementlaag overbodig & juist daarmee weet Jos met zijn Buurtzorg aanmerkelijke resultaten te behalen.

• Tweet