Obama

11 september 2001 bracht ik ‘s ochtends in het midden van het land een bezoek aan een relatie i.v.m. het interesse in één van mijn favoriete onderwerpen. Diezelfde dag werd er thuis een tv met surround sound system geïnstalleerd. Op de terugweg van die afspraak, rijdend over de A2, hoorde ik op de radio dat er in New York een vliegtuig zich een weg had geboord in de 1e toren van de Twin Towers. Alles leek op een ernstig ongeluk, ook werd gemeld dat de beelden live op tv te volgen zouden zijn. Thuis gekomen direct de nieuwe tv aangezet. Luttele minuten later boorde zich het 2e vliegtuig in de 2e toren. Duidelijk was ook dat het surround sound system perfect functioneerde (sic)……

Het surround sound system hangt nu nog steeds in de kamer, niet als relikwie maar eenvoudig omdat het geluid prima is. Het lijkt mij dat dit zo langzamerhand één van de weinige dingen is die in de afgelopen 10 jaar niet is veranderd.

• Tweet

Toelichting: i.p.v. steeds een nieuwe entry te besteden aan de zeker (zéér) interessante ontwikkelingen op de financiële Wereldmarkt, ontwikkelingen die in hoog tempo over elkaar heenvallen, pas ik voor dit moment deze entry van oorspronkelijk 010811 aan met relevante updates & pas dan ook de versie & de datum aan. Je kan meer berichten hierover ook volgen op de ManagementPro Twitter account.

010811

Het ziet er naar uit (nb; het is op dit moment nog niet definitief) dat na een zéér bedroevend machtsspel, waarbij egocentrisme centraal leek te staan, republikeinen en democraten in zowel het Huis van Afgevaardigden als de Senaat van de Verenigde Staten, tot een akkoord zijn gekomen over het verhogen van de zgn. debt ceiling; eenvoudig gezegd: het verhogen van de overeengekomen kredietlimiet. (nb; & wie van ons wil dat niet: af & toe een verhoging van de kredietlimiet? )

De afgelopen dagen vielen de economen over elkaar heen bij de vraag: ‘wat als men niet tot een akkoord komt?, wat betekent dat voor de VS? maar erger nog: wat betekent dat voor de wereldeconomie?’ Paniek alom dus, niet alleen op de effectenbeurzen, zo bleek & dat terwijl er momenteel ernstiger menselijke crises zijn.

• Tweet

Bijna 10 jaar en vele doden later, ook Nederlandse, heeft de VS haar ultieme doel bereikt door vannacht een einde te maken aan het leven van Osama bin Laden. Dat met dit ‘resultaat’ de ‘strijd met (& niet ‘tegen’) het terrorisme’ nog niet gestreden is, is een eufemisme. De kans is gro(o)t(er) dat we deze zomer te maken krijgen met een serie van aanslagen, wereldwijd.

Hoe absurd ook, wat mij intrigeert in dit geheel is het commitment aan dat ultieme doel door de Amerikanen.

Duidelijk vanaf het begin was dat Osama (mee) ten onder zou gaan. Bush Jr. was daarin op de puinhopen van het WTC heel duidelijk ‘We’re gonna get him!’. Zijn opvolger Obama, hoewel van een andere politieke kleur, nam dit commitment voetstoots over. Het was niet alleen zijn commitment als President van de VS, het was het commitment van een geheel volk. Sterker nog: los van onderlinge verschillen bleken alle inwoners van de VS zich aan dit doel te committeren, zelfs geloofsgenoten van Osama. Weinig landen, weinig groepen lijken hiertoe in staat: tot zo’n diep geworteld commitment aan dat ene doel.

• Tweet

Als je met een crisis wordt geconfronteerd dan vraagt je reactie om exceptionele communicatieve vaardigheden. Hét moment, kort na de crisis, zeg maar je primaire reactie bepaalt of je Up or Out bent. Er zijn maar weinig leiders die dat beseffen, ook lijkt het er op dat je reactie vooraf al cultureel bepaald is.

De wereld wordt momenteel door veel crises getroffen: van Haïti, via Tunesië tot ver in Australië. V.w.b. voorbeelden van Up or Out crisiscommunicatie haal ik er 2 anderen uit: de reactie van President Obama op de aanslag op senator Gabrielle Giffords, zaterdag in Tucson Arizona & de reactie van onze Overheid (nb; hier hebben we al direct een uitdaging: wie staat er op? wie is hier de leider die ons er doorheen trekt?) op de milieuramp in Moerdijk.

Natuurlijk heeft een president van de VS een scala aan communicatie adviseurs achter zich staan, soms zelfs letterlijk. Ook lijkt het er op dat de president van de VS allereerst wordt benoemd in die functie vanwege zijn excellente communicatieve vaardigheden & pas in de 2e plaats voor zijn (t.z.t. ook ‘haar’ want ongetwijfeld komt er een vrouwelijke president) politieke intellect. Waarschijnlijk is de aanname dat het laatste te leren is & het 1e een vaardigheid, een kerncompetentie.

• Tweet

ping, ping, ping....

Lobbyen ‘is het systematische, strategische en georganiseerde streven om één of meer actoren van (politieke) besluitvorming te beïnvloeden’ Wiki. Lobbyen is het onderhandelen over het onderhandelen. Het is zoiets als het kopen van een huis: je zoon wil een grote slaapkamer, je dochter ook, zelf hadden jij & je partner die ruimte al voor jezelf gepland. Je partner wil een open keuken, jij wil die muur gebruiken voor een forse flatscreen. Voor dat je nu dat huis koopt, kun je het best eerst nog ‘even’ lobbyen.

Hoe dat lobbyen in zijn werk gaat dat laat de ZEMBLA uitzending OBAMA’S DEAL zien. Deze uitzending laat het proces zien dat vooraf ging aan de historische doorbraak die Barack Obama bereikte met het realiseren van het Healthcare Reform Plan. Leerzaam.

De belangen waren enorm: verzekeraars, pharmacie, gezondheidszorg allemaal hadden zij zo hun, al dan niet financiële, interesses. Niet alleen zij dienden te worden overtuigd, ook de politieke vertegenwoordigers dienden achter Het Plan te staan om het i.i.g. door de Senaat te krijgen. Dat op één lijn krijgen van alle betrokkenen doe je niet zo maar. Dat vraagt om lobbyen in optima forma.

De spindoctor in dit geval is Obama’s Chief of Staff Rahm Emanuel. Vergeleken met Emanuel is zelfs Jack de Vries nog maar een beginner en staat ons tot op de dag van vandaag ’veelgeprezen’ poldermodel in de ogen van Emanuel nog maar in de kinderschoenen van het echte lobbyen. De stills die OBAMA’s DEAL laat zien van Emanuel zijn veelzeggend.

Uiteindelijk  blijkt de winnaar van het lobbyen in dit geval Nebraska’s senator Ben Nelson te zijn. Hij weet, omdat hij als laatste in deze lobby-ring overeind blijft, $ 100 miljoen binnen te halen. Toch lijkt dit ‘iets’ toe te voegen aan de hervorming van de Gezondheidszorg in de VS.

Je vraagt je na het zien van deze uitzending alleen nog af wat al die protesterende burgers daar eigenlijk aan het doen waren……

• Tweet

"We'll meet each other there."

“By the mid-2030s, I believe we can send humans to orbit Mars and return them safely to Earth.  And a landing on Mars will follow.  And I expect to be around to see it.” Deze woorden zei Barack Obama op het moment dat hij donderdag de plannen van zijn Regering met NASA toelichtte. Kan je Visie met je organisatie duidelijker zijn?

Met deze zin stapt hij in de voetsporen van zijn illustere voorganger John F. Kennedy. Op 25/05/61 sprak hij een vergelijkbare visie uit: “Landing a man on the moon and returning him safely to the earth by the end of the decade.” Het was uiteindelijk op het nippertje, 1969, maar NASA slaagde in deze doelstelling. (& Of dat hij voorvoelde dat hij dit niet meer zou beleven, noemde JFK zichzelf deze keer niet….)

Obama & Kennedy doen hier iets wat typisch Amerikaans lijkt: met veel pathos hun Visie én Missie declameren; knap stukje communicatie. Je blijkt daarmee ook nog eens je mensen in Actie te krijgen….

Nu is de VS natuurlijk toch 1 “Hollywood”, als geen ander weten hun presidenten de media optimaal te benutten. Als George W. Bush het podium betrad & hij droeg een rode stropdas dan wist je: ‘Het wordt oorlog!’. Vervolgens hoefde hij niet eens meer zijn mond open te doen.

Het Web, een blog zijn opties om je Visie onder de aandacht te  brengen. Zo is het mooi om The White House Blog te volgen. Het Kremlin heeft dit initiatief gekopieerd. De cultuurverschillen worden direct duidelijk. China en India zijn nog niet zo ver.

Dan maar even gekeken bij de EU & warempel: enkele afgevaardigden houden een blog bij met daartussen prominent, passend bij haar digitale portefeuille, Neelie Kroes! O ja, Jan Peter heeft er ook 1, een blog maar zijn laatste entry dateert alweer van 08/08/07.

Heeft Nico met zijn opmerking bij de vorige entry dan toch gelijk: ontbreekt het onze bazen misschien aan een Visie?

• Tweet

flexibel én in balans

Het Nieuws dat Wouter Bos en Camiel Eurlings kiezen voor een gezondere Werk/Leven balans leverde bij oud OPZIJ hoofdredactrice Ciska Dresselhuys al direct een ochtendhumeur op.

Gisteren presenteerde het presidentiële Amerikaanse koppel Barack & Michelle Obama gezamenlijk hun plannen voor een New Era of Workplace Fexibility. Ciska bereid je maar voor je volgende ochtendhumeur…. 

Amerikaans onderzoek van the White House Council of Economic Advisers laat zien dat organisaties waar medewerkers, vrouwen én mannen, hun werkzaamheden flexibel kunnen inrichten meer resultaten behalen: “Companies with flexible work arrangements can actually have lower turnover and absenteeism, and higher productivity, and healthier workers.”

Op zich is dat nog niet eens zo verrassend (flexibiliteit => betrokkenheid => commitment => (zelfs) plezier=> resultaat) als wel het feit dat beide Obama’s hierin een cruciale rol voor zichzelf zien! Kom daar in ons land maar eens om.

• Tweet

Hoor ik daar 'Leiderschap'?

De hervormingen in de Zorg zijn in een stroomversnelling geraakt nu president Barack Obama zijn fel bestreden Health Reform Bill er door heeft gekregen.

“We are a nation that faces its challenges and accepts its responsibilities.  We are a nation that does what is hard.  What is necessary.  What is right.  Here, in this country, we shape our own destiny.  That is what we do.  That is who we are.  That is what makes us the United States of America.”

Na fel bevochten overwinningen zijn Amerikaanse presidenten bijna altijd in staat tot een legendarische speech. Deze speech van Obama gistermiddag “On Behalf of My Mother” zal er ook zo 1 zijn. (nb; in de titel zit een kern van waarheid, maar pas ‘m zo maar eens toe als tekstschrijver….)

Kan Dokter hier iets van leren?

• Tweet

maar ik ben wel goed opgeleid!

Een niet zo handige (of wellicht nog erger: een niet goed opgeleide….) terrorist-in-spé heeft na een mislukte destructie poging  op 25 december 2009 in de nasleep alsnog voor de nodige commotie gezorgd. 

Zelfs al kun je de missie van Umar Farouk Abdulmutallab als ‘niet geslaagd’ beschouwen (sic.), de reactie van m.n. de Amerikaanse Overheid liegt er niet om. & Ondanks dat het incident begon binnen ons territorium blijft het hier (alweer) opmerkelijk stil.

Maar ook dat is hindsight ofwel: ook dat is achteraf. We kunnen onszelf beter afvragen: wat ging er vooraf fout?

Interessant is dan dat het incident van Northwest Airlines vlucht 253 van 25/12/09 niet op zich zelf staat. Niet alleen Overheden ook organisaties worden getroffen door (bijna) rampen. Wat kunnen wij nu leren van Vlucht 253, zoveel leren dat we een volgende keer dergelijke cruciale incidenten kunnen voorkomen? Harvard’s Rosabeth Moss Kanter helpt ons hier.

• Tweet