Overheid

Onze parlementaire structuur is de afgelopen 250 jaar nauwelijks veranderd en is daarom niet toegerust voor het soort managersbeslissingen dat vandaag de dag noodzakelijk is. Het gehele apparaat is volkomen ineffectief. Een politiek stelsel moet niet alleen besluiten kunnen nemen en die uitgevoerd zien te krijgen. Het moet op de juiste schaal kunnen opereren, instaat zijn ongelijke stukken beleid te integreren en tegelijk de diversiteit in de samenleving kunnen weergeven en daarop reageren.

Onze problematiek speelt zich niet langer af rond zaken als “links versus rechts’, of sterk of zwak leiderschap; het huidige systeem van besluitvorming is zelf tot een gevaar uitgegroeid.

Toen er sprake was van een voornamelijk statische samenleving werkte het bestuursmodel met onafhankelijke ministers en wethouders misschien nog wel. Het was zeker niet ideaal, maar door een weinig dynamische samenleving waren de effecten ervan niet al te beroerd. Nu is dat anders.

• Tweet

De huidige politieke besluitvorming bevindt zich in een dermate groot vacuüm dat er sprake is van verlamming, stagnatie en richtingloosheid. Deze besluitvormingscrisis is overigens geen typisch Nederlands fenomeen. De zogenaamde regeerbaarheid van een democratie staat ter discussie omdat de politieke besluitvormingsmachinerie overbelast, volgestopt met irrelevante gegevens en geconfronteerd met ongekende problemen is.

Als burgers zien we het volgende schouwspel: een overheid die geen kans (meer) ziet de juiste beslissingen te nemen ten aanzien van belangrijke zaken of dat op uiterst inadequate wijze doet. En zich in plaats daarvan ongelooflijk druk maakt over duizend en één minder belangrijke en vaak triviale aangelegenheden.

Zelfs in die gevallen waarin sprake is van belangrijke besluiten, komen ze doorgaans als mosterd na de maaltijd en sorteren ze hoogst zelden het beoogde effect.

• Tweet

Om maar met het ‘goede nieuws te beginnen’: de € 1.000.000.000.000 (nb; 1 biljoen maar triljoen +6 klinkt zo leuk ) die de EU regeringsleiders nu in een ‘rampenpotje’ stoppen is ‘slechts’ € 2.000 per inwoner van de Europese Unie. Dat valt mee, toch? (althans, met óns referentiekader; in het Oosten van de EU denkt men daar nu nog ongetwijfeld héél anders over).

Dat bedrag van € 2.000 overstijgt inmiddels de € 1.750 pp die hier nog op 17 maart 2010 ‘voorbij kwam’ & da’s natuurlijk jammer, maar zie het maar als een goede investering voor de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen.

Het is (ook) jammer dat hier het sentiment nu zo negatief is, ook omdat er toch & zeker kansen liggen. In eerdere crises waren de (markt)mogelijkheden op onze globe niet zo groot als nu. Samen met de VS speelden we toch vooral elkaar de economische bal toe. Met de BRIC landen beschikken we nu & in de toekomst over potentiële investeerders én afnemers die op weg zijn naar economische omvang die minimaal gelijk wordt aan die van ons.

Met hun (sterk groeiende) financiële mogelijkheden kunnen zij de EU meetrekken, het is alleen maar de vraag of wij daarvoor voldoende open staan (nb; is het niet voor jezelf, doen het dan voor je nageslacht)……

• Tweet

Op de dag dat Goldman ‘Wij doen het Werk van de Heere’ Sachs bekendmaakt dat hun medewerkers dit jaar ‘slechts’ $ 292.836 salaris pp ontvangen, tipt mijn collega Helga mij over de open brief die oud-IMF topman Johan Witteveen (90) schreef aan zijn opvolger Christine Lagarde. Deze brief met de titel ‘A bigger, bolder fund can stop the next crash’ verscheen in augustus o.m. in The Financial Times. Witteveen: “Unusual problems require unconventional solutions.”; inderdaad.

Witteveen doet daarin een oproep aan de vermogende BRIC landen om delen van hun miljardenoverschot te storten in het IMF fonds zodat daarmee de problemen in de EU & de VS verholpen kunnen worden. Noem het een hernieuwd Marshall Plan: de VS hielp na WO II de EU om ‘er weer bovenop te komen’ & uiteindelijk legde hen dat zelf ook geen windeieren. Tijden van langdurige internationale economische voorspoed braken aan.

Wisten de Griekse stakers van Witteveen’s plan, dan lag op dit moment hun economie waarschijnlijk niet stil….

• Tweet

Bestaande politieke partijen, waarvan de ideologie net zo verouderd is als hun structuur, zijn hoogstens wat onduidelijke spiegelbeelden van elkaar geworden. Christen- democraten, Socialisten, Communisten, Liberalen, Democraten, Republikeinen, Conservatieven, allemaal zijn het, ondanks hun onderlinge verschillen, partijen uit het Industriële Tijdperk.

Feitelijk zijn ze allemaal uit onwetendheid of eigen belang bezig de stervende industriële orde uit de 20 ste eeuw in stand te houden, en blijven ze onderling vechten om de macht binnen dat systeem. Dat zal echter verloren kostbare energie, geld en tijd blijken te zijn. De uitkomst zal namelijk neerkomen op wie op een zinkend schip de beste plaats op het dek heeft weten te bemachtigen.

De noodzakelijke politieke ontwikkeling ontstaat in ons midden uit de strijd door twee fundamenteel verschillende kampen.

• Tweet

“Ik ben een Nederlander. Ik ben trots op mijn Marokkaanse bloed. Ik ben een moslim en ik sta hier met een f…ing* Gouden Kalf.’ &: ‘Honger is de echte obseniteit. 30.000 kinderen zijn in de aflopen 3 maanden gestorven. Dat in 2011! Hou je me nu voor de gek? Honger is door de mens gecreëerd. Let’s put a f…ing* end to famine.’

De 1e cri de coeur komt van Nasdrin Dchar. Zijn dankwoord tijdens het Gala van de Nederlandse Film voor zijn Gouden Kalf, maakte voor even meer los dan de ‘beste speelfilm’. (‘Wie heeft er eigenlijk gewonnen?’). De 2e cri de coeur komt van Bono, zelfs George W. Bush vond hem an amazing guy….

• Tweet

“Welke factoren beïnvloeden het concurrentievermogen van een economie? (….) In de empirische literatuur worden veel verschillende variabelen gebruikt om groeiverschillen te verklaren waaronder exotische, zoals het  percentage boeddhisten in een land.” Toch een opmerkelijke zinsnede in een NOTA OVER DE TOESTAND VAN ’S RIJKS FINANCIËN opgesteld samen met een gedoogpartner die de grenzen voor antipoden bij voorkeur potdicht houdt.

Hoe dan ook, het staat in de ‘Miljoenennota 2012′ & wel op pagina 33. Los van die mijmering bij onze beleidsmakers komt men ook tot het volgende: “Uit veel van de studies blijkt dat goede investeringen in fysiek en menselijk kapitaal (onderwijs) en in Research & Development positief bij dragen aan de economische groei. De uitkomsten suggereren dat de economische structuur versterkt kan worden door effectief en goed onderwijs, onderzoek en innovatie en een hoogwaardige fysieke infrastructuur.” Mee eens, interessant is nog deze opmerking: “Ook openheid draagt bij aan de economische groei, wat het belang van een versterking van de interne markt nog eens onderstreept.”

Het laatste getuigt alweer van ‘iets’ meer realiteitszin alleen lijken de financiële middelen om ons concurrentievermogen te versterken, nog te ontbreken want € 500.000.000 fiscaliteit is vooral een administratieve oefening….

• Tweet

Toelichting: i.p.v. steeds een nieuwe entry te besteden aan de zeker (zéér) interessante ontwikkelingen op de financiële Wereldmarkt, ontwikkelingen die in hoog tempo over elkaar heenvallen, pas ik voor dit moment deze entry van oorspronkelijk 010811 aan met relevante updates & pas dan ook de versie & de datum aan. Je kan meer berichten hierover ook volgen op de ManagementPro Twitter account.

010811

Het ziet er naar uit (nb; het is op dit moment nog niet definitief) dat na een zéér bedroevend machtsspel, waarbij egocentrisme centraal leek te staan, republikeinen en democraten in zowel het Huis van Afgevaardigden als de Senaat van de Verenigde Staten, tot een akkoord zijn gekomen over het verhogen van de zgn. debt ceiling; eenvoudig gezegd: het verhogen van de overeengekomen kredietlimiet. (nb; & wie van ons wil dat niet: af & toe een verhoging van de kredietlimiet? )

De afgelopen dagen vielen de economen over elkaar heen bij de vraag: ‘wat als men niet tot een akkoord komt?, wat betekent dat voor de VS? maar erger nog: wat betekent dat voor de wereldeconomie?’ Paniek alom dus, niet alleen op de effectenbeurzen, zo bleek & dat terwijl er momenteel ernstiger menselijke crises zijn.

• Tweet

Vroeg je mij 3 jaar geleden ‘wat de status is van mijn pensioen?’, dan antwoordde ik je dat ik een (pensioen)potje had bij mijn oud-werkgever, een financieel dienstverlener, dat ik zelf een potje opbouw, dat we overwaarde hebben op onze woning & dat er nog zoiets is als AOW. ‘Not a worry in the world!’, dus.

Vraag je mij nu, vandaag ’wat de status is van mijn pensioen?’, dan antwoord ik je dat ‘ik geen enkel idee heb’. (nb; daarbij helpt geen enkel ‘mijn pensioen’). Ik hoop dat de bankiers mijn potje goed weten te investeren, het is tenslotte ook hun potje (gelukkig!), mijn eigen potje is o.i.v. de ‘crisis’ verdwenen ‘als sneeuw voor de zon’, op onze woning rust nog steeds een overwaarde alleen zijn bank, gemeente & ik het niet eens over de hoogte daarvan (uiteindelijk zal het bij verkoop wel zijn: ‘wat de gek er voor geeft’) & AOW, de kans dat ik je over 13(?) jaar vraag ‘wat was dat ook alweer?’ acht ik steeds aannemelijker.

‘Aannemelijk’ niet alleen omdat deze week P.I.G.S. => P.I.G.S.I. is geworden (Nb; door Italië) & miljarden €i nodig zijn om nog te redden wat er te redden valt, ook in ons land blijkt dat we heel wat miljarden verkwisten.

Wellicht is het handig als we ‘eerst de balk uit ons eigen land halen voordat we de splinter zien bij de P.I.G.S.I.’s’.

• Tweet