“Nederlanders zijn het duurst verzekerde volk ter wereld. Vorig jaar is per persoon gemiddeld € 4.715,50 aan verzekerings- en pensioenpremie betaald.” meldde het Assurantie Magazine eind juni, een moment waarop we volop genoten van zéér warm zomerweer. Wij verzekeren onszelf dan ook ‘voor van alles & nog wat’, een ‘zomerverzekering’ lijkt ook mogelijk te zijn…..

Die verzekeringspremies leveren een fors totaal belegd vermogen op van de verzekeringsmaatschappijen. Zeker als je daar ook nog eens de premies bij optelt die het bedrijfsleven verschuldigd is aan diezelfde assuradeuren; de eigen risico dragers buiten beschouwing gelaten.

Het totaal belegd vermogen van de verzekeringsmijen wordt dan ook geschat op € 2.000 miljard. Een bedrag ruim voldoende om de waterschade waardoor ons land nu wordt getroffen te vergoeden, zou je denken. Lees verder…

HP’s v/m CEO Mark Hurd bracht zijn organisatie tot Grote Hoogten: HP werd in 4 jaar tijd van een ingeslapen PC producent tot één van de grotere ICT spelers. Hurd werd alom geroemd voor zijn successen. Zelfs Harvard University besteedde enkele cases aan hem zodat Master studenten konden leren van Hurd’s successen. (NB; & als Harvard i.d. doet dan zegt dat iets over je ‘grootsheid’.) 

Maar hoe snel kan het vervolgens toch weer fout gaan: Mark Hurd, overrompeld door zoveel persoonlijk suc6, waarschijnlijk, legde het aan met één van zijn medewerksters & vanaf 06/08 is het gedaan met zijn succesvolle carrière. Hurd overtrad zijn door hem zelf (!) opgestelde ‘regels en principes van vertrouwen, respect en integriteit’, zo constateerde hij vorige week & vertrok.

Peter Wakkie vroeg zich vorige week nog af of iedereen zich wel aan de regels wil houden. Het kan ook geen toeval zijn dat Mattie Duyvis ook vorige week zijn entry schreef over Comfortzones ….

Hurd is de volgende in een, inmiddels bijna eindeloos lijkende rij van CEO’s of einverantwoordelijken die op het toppunt van hun vaak imposante carrière toch nog weten te falen. Een falen dat dan m.n. voort lijkt te momen uit overschatting van de persoonlijke capaciteiten. Zo hadden we hier eerder o.m. Jean-Paul Votron, Michel Tilmant (nb; het is hier toeval dat beiden van de zelfde organisatie zijn, toch?), TYCO’s Dennis Kozlowski, Tiger Woods (nb; voor zijn miljard-bedrijf toch ook een CEO) & meer recent Tony Hayward. Er waren er meer & er volgen er ongetwijfeld ook nog meer.

De vraag is dan: kan iemand hen niet tegenhouden? Wordt het niet opnieuw tijd om de Joker uit de kast te halen? De Joker of iemand die ook de regels breekt maar dan wel op een verantwoorde wijze …..

“De gruwelijke dood van mijn dochter kan achteraf toch nog zinvol zijn als deze dood ons aanzet tot het herzien van ons waardesysteem. De mens, zijn welbevinden en zijn veiligheid zou weer het belangrijkste motief van ons handelen dienen te zijn, nog voor alle andere motieven. Dat moet en zal onze gezamenlijke verantwoordelijkheid zijn.” (’6)

Deze woorden sprak Nordrhein-Westfalens Ministerpräsidentin Hannelore Kraft namens de vader van één van de 21 slachtoffers van de Loveparade in een emotionele toespraak tijdens de oecumenische dienst, gisteren.

Wat zou het mooi zijn als een ‘menselijke maat’ in ons beleid, in ons handelen, inderdaad in ons waardesysteem, het uiteindelijke positieve gevolg is van deze tragedie…..

Als je dat wil, als jij dat écht wil, dan kan ‘t!

De 21 doden die zijn gevallen tijdens de Love Parade van vorige week zaterdag, is een afschuwelijk aantal. Doden die vallen tijdens ‘iets’ dat een feest had dienen te zijn, is sowieso al iets onwerkelijks.

Maar nog verbijsterend is het feit dat, nu bijna 1 week later, nog niemand van de verantwoordelijken verantwoordelijkheid heeft genomen! Niemand van de verantwoordelijken heeft op zijn minst publiekelijk excuses aangeboden, een mea culpa uitgesproken, zijn ontslag genomen. Iedereen wacht op het bijna spreekwoordelijke onderzoeksrapport……

Volgens de media is de burgemeester van Duisburg, de gemeente waarbinnen de Love Parade plaatsvond, nu opeens niet meer de vrolijke Frans waarvoor iedereen hem tot voor kort hield. Adolf Sauerland is in enkele dagen jáááren ouder geworden. (maar hij is nog steeds burgemeester)

Volgens diezelfde media oogt de organisator van de Love Parade, Mr. McFit, iets minder bruin dan normaal. Rainer Schaller ziet nu wat bleekjes & heeft aangekondigd ‘nooit meer een Love Parade te organiseren!’ (maar hij kan nog steeds terug naar zijn riante bureau). Lees verder…

menselijk....

“Management gaat er om het werk gedaan te krijgen. Dit betekent dat er, vroeg of laat, mensen bij het werk worden betrokken. Het is opmerkelijk hoeveel eindverantwoordelijken uiteindelijk met lichte verbazing in hun stem melden dat hun business ook écht people business is! Bestaat er dan een ander soort business?

Managers klimmen op de carrièreladder dankzij hun financiële prestaties of door de succesvolle afhandeling van taken & projecten. Maar op enig moment komen zij er achter, vaak tot hun schrik, dat het bij het uitoefenen van de functie van eindverantwoordelijke toch vooral gaat om het managen van mensen!

De grote vraag waarmee managers de komende jaren worden geconfronteerd is: zal het mogelijk zijn voor hun organisaties om competitief te blijven, om de kwaliteit van producten en diensten in stand te houden liefst nog te verbeteren, zonder daarbij het onmogelijke te vragen van medewerkers?” (nb; ‘Onmogelijk’ zoals de reeks zelfmoorden bij FOXCONN, producent van APPLE’s IPad)

Dit citaat is afkomstig uit de Financial Times column Before the curtain falls, three final words. Stefan Stern merkt daarin tot slot nog op: “Management is an urgent, profound and moral task”. 

Inderdaad dat is het. Ik voeg er nog iets aan toe: Management is ook Top Sport & dat doe je er niet zomaar ‘even bij’, zeker de komende jaren niet ……

Lees  ‘in dit kader’ ook eens Gary Hamel’s blog “Management 2.0“.

Hij lijkt ons ook te vertrouwen .....

‘Hoe meer vertrouwen er is, hoe beter de relatie.’ dat stelt vanochtend Frans van Lanschot, what’s in a name?,  topman Private Banking bij ABN AMRO in Het Financieele Dagblad.

Nu na een zéér roerige periode zowel de opsplitsing met de Royal Bank of Scotland als de fusie met FORTIS voor ABN (AMRO) bijna een feit lijkt te zijn, luidt het kernwoord binnen de burelen VERTROUWEN! ABN (AMRO) wil het vertrouwen terugwinnen van de klant & dat impliceert dat in iedere boodschap die je nu in de media brengt het woord VERTROUWEN toch minimaal 1x genoemd dient te worden. De heer Van Lanschot voldoet daar prima aan.

Inderdaad, vertrouwen is een kernbegrip in het zaken doen: vertrouw je je klant niet waarom doe je dan überhaupt zaken met elkaar?, vertrouw je je medewerker niet, waarom neem je die dan überhaupt aan?, etc. etc. Vertrouwen kan dan ook ‘zo maar’ een goede kernwaarde of een goed business principle zijn.

Mooi, maar er is hier één probleem: wil vertrouwen effectief zijn dan is dat vertrouwen wederzijds/wederkerig. Ik vertrouw jou & vervolgens bestaat er een kans dat jij mij gaat vertrouwen. Het begint altijd bij de zender, bij de bedenker of eigenaar van de kernwaarde(n). De vraag is dan vervolgens vertrouwt ABN (AMRO) mij? & Da’s twijfelachtig.

Niet omdat ik niet te vertrouwen ben, het zou wat zijn. Nee, VERTROUWEN past nu eenmaal niet in het business model van een bank!

Van oudsher is een bank beveiligd, kent men een kluis, ligt alles achter slot & grendel, dien je heel wat hordes te nemen voordat je bij zowel jouw chartale als jouw digitale geld kan komen, dien je een scala aan aktes te tekenen om daarmee zelfs je ondergoed in onderpand achter te laten én breng je een bezoek aan een derde, de notaris, omdat De Bank het toch nog niet helemaal vertrouwt, dat je die lening terugbetaalt….

Op zich is dat allemaal ook niet zo erg. In het verleden wisten wij dat ons geld goed bewaard werd, door de bank. Daarop hopen we nu nog (….). Dat de bank mensen c.q. cliënten niet vertrouwt is voor ons consumenten dan ook eigenlijk heel logisch.

Prima dus, maar verwacht nu van mij niet dat ik plotseling bankiers ga vertrouwen……

vandaar die Rechten van de Mens

Het Global Compact Network Netherlands heeft geruime tijd een sluimerend bestaan geleid, tot gisteren. Gisteren publiceerde het GCNN haar rapport How to do Business with Respect for Human Rights. Zaken doen wordt hierin verbonden aan de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Feitelijk is het rapport een interessante handleiding, 1-tje die door de bijzondere koppeling verder gaat dan het ’standaard’ corporate governance gedachtengoed.

Eerst maar even naar GCNN. Hun Missie luidt: “The Netherlands Network of the UN Global Compact (GC NL) is an initiative of Dutch business leaders to further the contribution of private business – within its sphere of influence – to sustainable development. Led and driven by signatory companies, GC NL will be guided in its efforts by the ten Global Compact principles and by the Millennium Development Goals.” Klinkt goed. Lees verder…

vuile handen ......

Onze dochters wonen nog thuis, blijkbaar is het hier te(?) gezellig. Wij voelen ons dan ook verantwoordelijk voor onze dochters, zelfs nu 2 van hen volwassen zijn. Dat gevoel van verantwoordelijk zal ook wel blijven bestaan zo lang we leven, verwachten wij, zelfs al emigreren onze dochters; naar Nigeria bijv.

Zo eenvoudig als verantwoordelijkheid emotioneel is /lijkt te zijn, zo is het dat echter niet in het juridische en financiële verkeer.

Uit mijn bancaire verleden herinner ik me nog de Artikel 403 verklaring. Van alle aktes die we ter ondertekening aan de klant, rechtspersoon voorlegden was dit nog de meest eenvoudige: 1 A4-tje. Lees verder…

van kiezelsteen tot rotsblok, verandering

Nu nog 5 uur voordat vanavond het WK Voetbal 2010 officieel van start gaat. Het organiserende FIFA maakt deze week bekend dat de inkomsten van deze multinational sinds het vorige WK in Duitsland (2006), & nog voordat dit WK écht van start gaat, met 50% zijn gestegen. FIFA praeses Sepp Blatter c.s. hebben de cijfers niet op hun tong liggen maar dat het hier gaat om een miljarden omzet, dat mag duidelijk zijn.

Da’s mooi, zo’n financieel succes, maar de vraag is dan: waar gaat de overwinst naar toe? Profiteert Zuid-Afrika, beter nog het Afrikaans continent hier ook van?

“This  is in a country (nb; South Africa) where poverty is extreme: The Gini coefficient of income inequality, a metric on a zero-to-one scale with higher numbers representing greater disparity, has risen from 0.66 in 1993 to 0.70 in 2008 (the U.S., for comparison, is at 0.45). Racial apartheid has been replaced by class apartheid and unemployment hovers around 40%.” meldt Prof. Chris Bolsmann vandaag in zijn blogentry Is the World Cup Bad for South Africa?

Het WK Voetbal hoeft niet slecht te zijn voor de Zuid Afrikaanse bevolking, zeker niet als we kijken naar de massale steun voor hun Bafana Bafana, vraag is wel: worden de armste Zuid-Afrikanen er, als op 11/07 a.s. het laatste fluitsignaal heeft geklonken, in hun persoonlijke situatie ook beter van? Da’s inderdaad twijfelachtig.

Hoe mooi het initiatief ook is van de Cruyff Foundation, het openen van een Court c.q. sportveld in één van de armere wijken van Johannesburg  (nb; een initiatief waaraan onze profspelers € 100m bijdragen) & hoe goed het 1Goal initiatief ook, zou het een idee zijn om daarnaast de 1/2 van de commerciële WK winst in Afrika achter te laten?

OK, dit zou voor eerst zijn & dus een utopie wellicht, maar een utopie kan ook werkelijkheid worden als wij dat willen, als we die steen aan het rollen brengen.

Laten we ons geluid voor verandering al vast maar eens horen.