Natuurlijk is het jammer dat je zo’n onderwerp als ‘een bijdrage leveren aan de Gezondheid & het Welzijn van je medewerkers’ dient te brengen met de boodschap dat er met zo’n Beleid fors te besparen valt(!); maar als het helpt, dan helpt ‘t toch? De noodzaak voor zo’n beleid wordt dan ook cruciaal (dubbelop, ik weet ‘t), dat blijkt bij het World Economic Forum dat vandaag van start gaat.
Tijdens dit WEF rapporteert de Workplace Wellness Alliance: “Keeping employees healthy is a moral and business imperative for employers.” Je medewerkers gezond houden is een morele en zakelijke verplichting voor werkgevers. Mee eens, ik althans.
WWA onderbouwt e.e.a. met indringende cijfers: het ziekteverzuim door hartfalen levert de economie een productiviteitsverlies op van € 300 miljard/jr.! Maar da’s nog niets (sic.) vergeleken met de afwezigheid i.v.m. je mentale gesteldheid bijv. een burnout. Het verlies bedraagt dan een ‘kleine’ € 1,25 triljoen…….
& Met de vergrijzing als belangrijke economische ’uitdaging’ is de prognose dat deze bedragen snel zullen oplopen. ‘Tijd voor Actie!’ lijkt dan opeens een eufemisme.
Allereerst het minder goede nieuws & dat is dat ‘Duurzaamheid’ als Strategie toch vooral wordt toegepast omdat de klant dit wil c.q. eist. Het opmaken van deze specifieke Strategie gebeurt nauwelijks op eigen initiatief. Ruim 4.000 corporate leaders uit 113 landen die zijn ondervraagd door MIT Sloan i.s.m. Boston Consulting Group voor hun jaarlijkse Sustainability Review bevestigen dat de klant de belangrijkste motivator is om een Duurzaamheid Beleid toe te passen & zo de continuïteit van de organisatie te garanderen. Ergo: v.w.b. ‘duurzaamheid’ ligt er dus een belangrijke machtsfactor bij de klant.
Het goede nieuws is dat organisaties die Duurzaamheid niet alleen als Strategie maar ook als business model en binnen hun organisatie-inrichting weten toe te passen, zelfs managers worden dan op hun ‘duurzaamheid-bijdrage’ beoordeeld, daarmee zéér succesvol zijn: 31% van de corporate leaders bevestigt dat duurzaamheid bijdraagt aan de winstgevendheid van hun organisatie! Zij zijn de zgn. Harvesters (nb; rooiers) uit dit onderzoek.
Mooi, maar zoals mijn studenten zichzelf afvragen: ”Je kan Duurzaamheid dan wel als Strategie hebben, hoe duurzaam kun je werkelijk zijn als je daarvoor ‘vervuilende’ economische principes hanteert?”
Het 1e goede nieuws van dit boek is dat alle opbrengsten die het genereert worden overgemaakt aan het World Food Programme van de United Nations. De auteur van het boek heeft de opbrengsten persoonlijk dan ook niet echt nodig. David Novak is nl. succesvol CEO van YUM! (nb; YUM! heeft de merken Kentucky Fried Chicken, Pizza Hut en Taco Bell.) YUM! heeft een uitgesproken CSR Beleid.*
Novak publiceert het boek Taking People With You: mensen met je meenemen, als CEO/manager. De subtitel: The Only Way to Make Big Things Happen. Mee eens, als je mensen je niet kunnen volgen (m.n. figuurlijk ‘wat bedoelt ie nou?’), dan wordt het nix met je organisatie.
Het boek is gebaseerd op het Management Development programma van YUM! Een MD programma waarin Novak een cruciale rol speelt. Novak ziet het ontwikkelen van zijn managers dan ook als zijn belangrijkste taak…..
Dan de essentie van Taking People with You, the only way to make big things happen.
Royement WALMART, staking schoonmakers, 23% loonsverhoging in Bangladesh, is hierin enig logisch verband te herkennen? Op het 1e oog misschien niet maar kijken we ‘iets’ dieper dan wel: het gaat bij alle 3 namelijk om mensen.
We beginnen met het royement van WALMART als beleggingsmiddel door het ABP. Motivatie van het ABP: “Met name ten aanzien van arbeidsomstandigheden en de (on)mogelijkheid voor werknemers om zich te organiseren in vakbonden blijft WALMART achter.”
De nu stakende schoonmakers in ons land zullen zich helemaal kunnen vinden in deze motivatie, alleen maken zij niet schoon bij WALMART. Vraag is dan: dien je de aanbesteders van schoonmaakwerk ook niet te royeren?
& Dan kijken we ook nog even naar een voorbeeld van het Britse MARKS & SPENCER, een collega van WALMART. Zij hebben de arbeidsomstandigheden van hun medewerkers in Bangladesh aanmerkelijk verbeterd & dat heeft ook hen zeker geen windeieren gelegd.
Duurzaamheid, of beter nog Corporate Social Responsibility, wordt de basis van de Strategie van je organisatie of je dat nu wil c.q. denkt of niet…..
De wateroverlast van de laatste dagen lijkt voor ons een “Groot Probleem” te zijn (nb; inderdaad kun je jezelf afvragen of we een stijging van het waterniveau met een extra 15 cm. ’overleven’, maar dat ‘terzijde’), het is i.i.g. nog niets in vergelijking met de extra koopkracht van een nieuwe middenklasse van 3 miljard wereldburgers zoals we die in de komende 25 jaar kunnen verwachten.
Die nieuwe, extra koopkracht legt een grotere druk op de beschikbare natuurlijke bronnen als water, brand- & grondstoffen. Dat vraagt noodzakelijkerwijs om efficiencyverbetering & innovatie willen we daarvan met z’n allen kunnen blijven profiteren; een mooie Strategische uitdaging…..
Of het lukt om een op zijn zachtst gezegd woelig jaar in 15 entries samen te vatten weet ik niet, maar om het jaar op zijn minst ‘overzicht-traditioneel’ af te sluiten kan ik i.i.g. een poging wagen.
Waar werk je voor? BEZIT!!!!!
Want als je het op de keeper beschouwd waar doe je het allemaal voor? (Studie, werk, enz.) Hoe meer bezit je hebt, hoe meer zorgen om dat te handhaven. Je auto, je huis, je interieur, je media apparatuur, je huishoudelijke apparatuur, je kledij, je uitzet. Je zult dit moeten blijven handhaven als je bij wilt blijven en/of onderhouden.
Wat kost dat? JE VRIJHEID
Want als jij al die spullen wilt handhaven en er dagelijks profeit van wilt hebben dan zul je daar voor moeten werken, sparen, geld opzij zetten. Je gas, water en licht, de onderhoudsbeurten en afschrijving van je auto, de reservering van gelden voor onderhoud van je huis, de maandelijkse verzekeringen en belastingen voor voornoemde.
“De plotselinge toename van de beroepsbevolking is opvallend. Wie zijn de nieuwe aanbieders op de arbeidsmarkt? Dat is deels gissen omdat harde cijfers ontbreken. Het is waarschijnlijk dat verschillende factoren een rol spelen. Het aantal schoolverlaters is groter dan gebruikelijk. Verder betreden meer ouderen de arbeidsmarkt. Zorgen over de pensioenvoorziening kunnen hier een rol spelen.” (ook) Dat kunnen we lezen in het vandaag verschenen doc. Decemberraming 2011: economische vooruitzichten 2012 van het CPB.
Dat ‘ouderen’ langer door willen werken, die trend heeft zich al eerder ingezet, daar helpt geen politieke en vakbondsdiscussie over ‘AOW op je 67e!‘ tegen. Het betekent wel dat werkgevers nu voor een paradigmaverandering komen te staan. Zijn zij net gewend aan het feit dat ze met Generatie Y een (totaal) andere medewerker in huis halen, dienen ze nu ook nog aandacht te besteden aan de productiviteit van de ouderen….
Of zoals de Boston Consulting Group stelt in een rapport dat ook vandaag (…..) verschijnt: “Tapping the full potential of older workers will become increasingly critical.” Ga er maar aan staan….
‘Stad 2.0 is de stad van de toekomst. Een toekomst waarin meer dan 10 miljard mensen op de één of andere manier duurzaam op onze Aarde kunnen samenleven.’ Da’s de toelichting die de TED-jury geeft op het toekennen van de TED Prize 2012 aan het idee ‘The City 2.0′.
Dat er op de aarde steeds meer mensen verschijnen is niets nieuws. Dat de kinderen van nu met de gezondheidsvoorzieningen van nu al gemiddeld de 100-jarige leeftijd kunnen bereiken, is ook niets nieuws. Opgeteld kom je dan op een bevolkingsaantal dat al redelijk snel de 10 miljard bereikt & waarschijnlijk nog wel door zal stijgen. De vraag is dan terecht: hoe houd je de samenleving, en de omgeving, dan nog duurzaam?
Hoe gek dat dit misschien ook klinkt: aan voedsel zullen we in de toekomst niet snel een tekort krijgen. Nu al produceert de landbouw jaarlijks wereldwijd voedsel voor ca. 12 miljard mensen; we verspillen alleen zoveel (sic.). Da’s dus niet duurzaam & een evenredige verdeling van voedsel is nog maar één aspect van de duurzame samenleving….
Goed idee dus, deze nominatie voor de TED Prize 2012.
Diverse initiatieven om Vrouwen aan de Top van organisaties te krijgen lopen op niets (of op zijn minst: te weinig) uit. Zo snel als het woord ‘quota’ viel, lijkt het ook weer te zijn afgeserveerd, en dat niet alleen door de mannen. Maar European Commission Vice-President Viviane Reding, verantwoordelijk voor het diversiteitsbeleid binnen EU, gaat onverstoort verder. Zo probeert zij nu de business schools voor haar karretje te spannen door middel van een ‘Call to Action!’.
Voor dat plan is zeker ‘iets’ te zeggen al was het maar omdat veel Raden van Bestuur hun management talenten recruteren uit de ‘stallen’ van al-dan-niet gerenommeerde business schools: als je ‘aan de poort’ de juiste selectiecriteria benoemt, dan vereenvoudigt dat de doorstroming; is de aanname. Zou kunnen….
Aan de basis van dit Plan staat het McKinsey rapport Women Matter Part 2 & dat is dan weer wel interessant.
Laatste reacties
http://www.moneyou.nl/nieuwsbrief-week-05/primeur-sparen-op-facebook.aspx Je wordt o…
reactie op: De volgende (R)Evolutie: APPLE Education app & FACEBOOK Central Bank.De constatering dat het huidige bankensysteem m.b.t. de basisbetalingsinfrastructuur …
reactie op: Weg deftige kantoren en exquise kunst, Bankieren zal nooit meer zijn wat het was...Vaak zijn" teambuildingen", opleidingen en vormingen schaamdoekjes voor de leidingge…
reactie op: Het is eenzaam aan de Top, over het Successor's Dilemma bij KPN.