Sustainability

‘Ondanks geheimhoudingsclausules en kantoorregels liggen bedrijfsgeheimen en jaarcijfers regelmatig op straat door hardwerkende, en vooral te hard pratende professionals. Op papier houden zij zich gewetensvol aan hun geheimhoudingsplicht. Maar onbedoeld lekken deze wandelende ‘informatiedragers’ maar al te vaak door onzorgvuldig gedrag. ‘ meldt Het FD zaterdag in het artikel ‘Pas op met Fluistergesprekken’. Auteur Aya Langeveld neemt het probleem serieus en geeft de lezer direct 8 Tips!

Voor wie nu bang is dat cruciale bedrijfsinformatie gierend de tent verlaat, kunnen dit prima tips zijn. Vraag voor mij is alleen: hoe lang is die cruciale bedrijfsinformatie van u nu ’houdbaar’? & Hoe zit het eigenlijk met het vertrouwen in je medewerkers?

• Tweet

Er is in ons land weer een Maatschappelijke Discussie ontstaan & alweer over het al-dan-niet deelnemen aan de Olympic Games (nb: & da’s niet voor het eerst), deze keer de OG van Beijing 2008. De vraag was: “Gaan ‘Onze’ sporters nu wel of niet?” Inmiddels is de vraag teruggebracht tot: “Lopen ‘Onze’ sporters nu wel of niet mee in de openingsceremonie?” Deze vraag werd deze week opportuun nadat bekend werd dat de bekende Steven Spielberg besloot om zelf niet meer mee te doen aan die ceremonie…. ‘Dus wij ook niet!’ denken wij dan, vanuit ons ‘nationale denken’, blijkbaar.

Terecht komt vervolgens vanuit de hoek van de sporters de vraag: ‘& Waarom gaat zo’n boycot niet op voor Politiek en Economie?’. Klopt, politici en bedrijfsleven bezoeken China met verve & regelmaat, en weten daar mooie resultaten te boeken ten faveure van ons en onze welvaart! Voor onze sporters lijkt dit nu niet meer weggelegd.

Dat China niet ‘geheel zuiver van de graat is’, dat mag duidelijk zijn. Maar geldt dat ook niet voor andere landen waar wij zaken mee doen, waar wij sporten(?) landen zoals Rusland en de VS bijv. Sommige Nederlanders hebben zelfs problemen met EU collega Frankrijk…. Met welk land doe je zaken, met welk land niet? Waar laat je je sporters toe en waar niet?

In de komende maanden staan er in ons land o.m. de volgende internationale sportevenementen op de kalender: momenteel de Europese kampioenschappen Badminton, 22/02 – 24/02 Wereldbekerfinales Schaatsen, 13/03 – 24/03 Europese kampioenschappen Zwemmen, 21/06 – 29/06 Champions Trophy Hockey, 15/07 – 18/07 Nijmeegse 4-daagse.

Maar: ons land is ook niet helemaal van ‘onbesproken gedrag’. Dat kan ons op internationale kritiek komen te staan. Staan we, met een nieuwe wet in het vooruitzicht, tijdens deze tournooien toch toe dat de internationale sporters en hun supporters zich kunnen houden aan hun zeden? ’Dat kan ook  een vorm van protest zijn!’. Of dienen we deze sportevenementen maar helemaal af te schaffen?

Lotte Lenya stelde in ‘Cabaret’ (nb: show over het Berlijn van 1933 ‘waarin de ‘handel en wandel’ met de Nazi’s naar voren komt) de vraag: ‘Wat zou u doen? Hoe werkt fatsoen? Het is zo gemakkelijk om te oordelen als je zelf niet hoeft te kiezen.’

We lijken weinig te hebben geleerd van de oude Olympische Gedachte: oorlogen werden tijdelijk ‘stil gelegd’ om de sporters vrije doorgang te kunnen verlenen op weg naar de Olympus. (nb: m.u.v. the Cup of Nations zo lijkt)

In de afgelopen jaren is het mij een enkele keer overkomen dat ik niet inging op een opdracht. De opdracht aan me voorbij liet gaan omdat de inhoud niet overeen kwam met mijn gedachten daarover c.q. niet overeenkwam met onze filosofie ‘The Respect you Give is the Respect you Receive.’. Zo’n keuzes zijn lastig & die besluiten maak je zelf, persoonlijk, letterlijk.

In het ‘zaken leven’ is het dan vervolgens héél eenvoudig: geen opdracht betekent geen inkomsten. Kun je jezelf dat veroorloven? Kun je je dat veroorloven voor (de continuïteit van) je organisatie? Kun je je dat veroorloven voor je gezin?

Voor een sporter die niet naar Beijing gaat geldt hetzelfde: niet optreden betekent geen medaille. & Dat na jaren van noeste arbeid.

Anderzijds: zijn de Chinezen die zich nu inspannen om de Olympische Gedachte die dagen tot uitvoer te brengen verantwoordelijk voor hun Overheid? (nb: zakelijk vinden we vaak dat dit niet opgaat voor een ondernemer ‘Die kan er niets aan doen, dat hij zijn mooie bedrijf hier heeft!’)

Dergelijke vragen zijn zelden geschikt voor een Maatschappelijke Discussie. Ze zetten jou & jou alleen ’slechts’ voor de Strategische Keuzes van je organisatie. Deze vragen zetten jou voor een, vaak, Duivels Dilemma.

• Tweet

Eind 2009 (pas….) verschijnt de FISKER KARMA op de automarkt. De KARMA is een opmerkelijke auto 1-tje die een niche creëert die van de eco-chique GT (bron: Autovisie).

De type-aanduiding KARMA is niet zo zeer innovatief als wel de techniek én de uitvoering van deze GT. De techniek bestaat uit lithium-ion accu’s waarmee je een actieradius hebt van 80 km. Om nu te zorgen dat je tóch verder komt, liefst véél verder, plaatst entrepreneur Henrik Fisker ook een generator onder de carrosserie. De generator drijft een electromotor aan op de achteras et voíla: rijden maar! Zo’n eco KARMA GT is in meer dan 1 opzicht nog eens wat anders dan uw hybride HONDA of TOYOTA.

Innovatie-guru Gary Hamel kan trots zijn (nb: IiPUK ook)!

• Tweet

‘We need to remember this: CRM systems don’t manage customer relationships. People do.’

‘De Klant’ staat al geruime ‘in de aandacht’ (plaatselijk voorbeeld) en de laatste tijd zelfs ’in de Verhoogde Aandacht’, kijk alleen maar eens naar de inhoud van recente gastcolumns. 

Op het weblog van Tom Peters en zijn kornuiten besteedt Steve Jastrow vandaag aandacht aan Customer Relationship Marketing en Steve komt er tot zijn schrik(!) achter dat CRM niets meer te maken heeft met de klant maar alles met software!

‘A few weeks ago, one of our commenters at tompeters.com included a link to the wikipedia.com entry for customer relationship management (CRM). I clicked on the link and saw that the entry did not talk about customer relationships. It talked about software.

A few Google clicks later I was at the whatis.com definition of customer relationship management, which described, “methodologies, software, and usually Internet capabilities that help an enterprise manage customer relationships …”

Hmmm. If you read these definitions you’d think that businesses don’t need to deal with the messy task of managing customer relationships on their own. Why bother, when you can delegate this task to a computer?’ al dus Steve in zijn entry The Future is Now. Steve heeft helemaal gelijk, vind ik.

Hoe groot is op deze manier (nb: je organisatie én je essentiële klantcontact verstoppen achter hard- en software) de kans dat De Klant ons nog aanbeveelt? Want een aanbeveling bij familie, vrienden, kennissen, da’s de beste reclame feitelijk zelfs de enige (zinvolle) reclame van je Brand, toch? 

• Tweet

STATUS SPHERES, PREMIUMIZATION, SNACK CULTURE, ONLINE OXYGEN, BRAND BUTLERS, CROWD MINING, MIY: MAKE IT YOURSELF, ECO-ICONIC

‘Two teenage-girls walk into their local Starbucks. One goes to the counter and hands the barista cards for two free peppermint lattes and purchase some pastries. The other sits at a table and opens her Apple PowerBook. Within a few seconds, she connects to the internet courtesy of Starbucks’ deal with T-Mobile to create wireless HotSpots at over a thousand Starbuck stores. Once on the Net the girl Googles the name of the band that played the soundtrack of the Warner Bros movie she saw last night.’ zo begint Philip Kotlers en Kevin Keller’s ‘Marketing Management 12e’. In 5 zinnen zijn even zoveel merken de revue gepasseerd, welk merk wil dat niet zo veel ‘ongedwongen’ aandacht?

Marketing is & blijft hot. De termen waarmee ik deze entry begin zijn afkomstig van het Amsterdamse bureau TrendWatching.com. Een bureau waarvan ik al enkele jaren met veel plezier hun TrendWatching e-zine lees. Wellicht is het ook ‘iets’ voor uw organisatie. Laten we eens beginnen met hun 8 2008 Trends.

• Tweet

‘Managers zoeken meestal een spiegeling van zichzelf als het gaat om de mensen die ze zoeken.’, ‘Managers die zeggen dat ze iemand zoeken die in het team past, zijn eigenlijk geen eigentijdse managers.’, ‘Als een manager alleen jongeren wil, is dat een heel stomme redenering.’

Staatssecretaris van Sociale Zaken Ahmed Aboutaleb gaf dit weekeinde zijn mening over diversiteit in het Nederlandse bedrijfsleven. Hiervoor staan een paar quotes & hieronder nog 1:

‘Veel managers in het bedrijfsleven houden er een kortzichtig personeelsbeleid op na. Nog altijd is de gemiddelde manager primair gericht op het aannemen van jonge, blanke mannen. Dat is onverstandig omdat een gevarieerd werknemersbestand goed is voor een bedrijf.’

Aboutaleb krijgt nog dit zelfde weekeinde bijval van Amerikaan Stedman Graham: ‘Bedrijven die succesvol willen zijn, moeten aandacht hebben voor de verschillende achtergronden van personeel en klanten.’ En juist in dat laatste zit de crux.

• Tweet

In de Verenigde Staten is het al vele jaren hot: als succesvolle Amerikaan aan het (bijna) einde van je stoffelijke leven, je geld én je naam verbinden aan een ‘eigen’ ziekenhuis afdeling (Nb: en dat hoeft niet eens persé de afdeling geriatrie te zijn!) of: beter nog je naam verbinden aan een eigen kliniek!

Betty Ford, deze ex first lady is toch wel het meest bekende voorbeeld met haar Betty Ford Center de kliniek die succesvol verslaafden weet te helpen. (nb: Mrs. Ford kwam tot dit idee omdat zij zelf jarenlang een verslaafde was.)

Het lijkt er op dat Joop van den Ende nu ook op het idee is gekomen om zijn naam te verbinden aan één of meerdere gezondheidsboulevards, compliment! Wellicht is hij op dit idee gekomen tijdens de voorbereidingen van zijn musical Evita. Je wordt daarin toch geconfronteerd met de voortijdige dood van de hoofdpersoon…..

Volgens berichtgeving van vanochtend gaat Van den Ende met zijn vastgoedbedrijf Living City (what’s in a name?) zorgboulevards ontwikkelen op tenminste 2 locaties in midden-nederland. Prima idee! Niet alleen nu Joop zelf wat ouder wordt maar ook voor ons overigen in vergrijzend Nederland!

Vraag ik me nu alleen nog af: wie is de eerste succesvolle c.q. geslaagde ondernemer die zijn/haar geld stopt in een kraamkliniek?

• Tweet

30 juni jl. werd ‘Het Akkoord van Schokland’ georganiseerd. De doelstelling: “de ondertekenaars van het akkoord beloven een concrete bijdrage te leveren aan de Millennium Ontwikkelingsdoelstellingen“. Deze Millennium Doelstellingen dienen bij te dragen aan een beter (leef) Wereld.

De 2e Kamer maakt zich momenteel boos over het feit dat verantwoordelijk Minister Koenders in de toewijziging van de organisator voor dit programma alleen het bureau BKB heeft uitgenodigd. Iets dat in strijd is met de aanbestedingsregels van onze Overheid. (nb & zéér eenvoudig gezegd: min. 3 offertes) Overigens is dit een systeem dat niet functioneert, dat bewees eerder onderzoek door Leon de Caluwé.

Maar wat ik mezelf nu afvraag: mag een evenement, dat o.m. een bijdrage dient te leveren aan de bestrijding van de armoede, € 750.000,- kosten?

• Tweet

Zijn wij dan nog competitief?

Het zal geen toeval zijn: in het zelfde weekeinde dat Al Gore met zijn wereldwijde ‘Live Earth’ programma aandacht vraagt voor een noodzakelijk beter/gezonder milieu, komt de VPRO met de 2-delige documentaire ‘When the Levees Broke’. Deze documentaire van regisseur Spike Lee laat op een indrukwekkende wijze zien waarom er eind augustus 2005 een ramp plaatsvond in New Orleans en waarom deze ramp voor de getroffenen nu nog steeds niet is uitgewerkt; waar een Groot Land, aangestuurd vanuit ‘Washington’, (toch) klein in kan zijn ……..

Koppelen we nu Gore’s voorspellingen aan Lee’s documentaire dan is het voor mij (toch) niet helemaal onmogelijk dat wij hier ‘t.z.t.’ ook zoiets meemaken als New Orleans nu en wat doet ‘Brussel’ dan?

Wellicht is het toch raadzaam dat uw organisatie in haar Strategie zo’n scenario al vast opneemt. (nb: want dat een NO-ramp aan sommigen ook kansen kan bieden, zelfs dat laat Lee’s docudrama zien…..)

• Tweet