Het is een vraag die me vaak wordt gesteld tijdens coaching, tijdens inleidingen over leiderschap, tijdens MasterClasses Persoonlijk Leiderschap: ‘Hoe krijg ik mijn mensen mee?’, ‘ Hoe krijg ik mijn medewerkers betrokken en liefst zo snel mogelijk?’.

Het antwoord daarop is relatief eenvoudig: organiseer een bijeenkomst, zeg je medewerkers dat “Je vanaf vandaag bij je klanten het vel over de oren gaat trekken!” Je gaat de prijzen verhogen, de rentes niet verlagen, de levertijden verlengen, de klanten mogen weer worden geschoffeerd etc.etc. & je mensen verlaten juichend, nou ja op zijn minst met een goed gevoel de zaal!

Dat lukt je niet, althans zeker niet direct, als je je medewerkers voorhoudt dat “Je vanaf morgen gaat streven als organisatie naar meer tevredenheid bij je klanten!”. Opmerkelijk genoeg worden daarvan maar weinig medewerkers écht vrolijk. Sterker nog: als ze de zaal verlaten dan hoor je ergens iemand nog zeggen ‘wat een softie.’ Lees verder…

Circa 150.000 pensioengerechtigden leveren per januari tussen de 1% en 14% van hun pensioen in, volgens Het FD in ‘Massale korting pensioenen’. Dat is het resultaat van een door Minister Donner genomen maatregel. 18 pensioenfondsen lijken op termijn niet meer aan hun verplichtingen te kunnen voldoen, ingrijpen is dan ook noodzakelijk.

In pensioenen gaan miljarden om, is het niet in bedragen dan wel in verplichtingen. De verplichtingen voor de werkgever zijn daarbij aanzienlijk, gevolgen kunnen dan ook niet te overzien zijn.

Zo is het Amerikaanse General Motors feitelijk niet ten onder gegaan aan het te laat inzien van de vergane glorie van benzineslurpende mastodonten. Nee, het waren de verplichtingen vanuit de met de vakbonden overeengekomen sociale zekerheden die GM uiteindelijk de das omdeden.

Een GM-toekomstbeeld dat voor onze bedrijven een ‘ver van ons bed show’ is? Tot voor kort leek het daar op maar met de recente ontwikkelingen én de ontwikkelingen op termijn (nb; bevolking) lijkt dit opeens geen utopie meer want wat te denken van andere sociale verplichtingen naast de pensioenen? Lees verder…

HP’s v/m CEO Mark Hurd bracht zijn organisatie tot Grote Hoogten: HP werd in 4 jaar tijd van een ingeslapen PC producent tot één van de grotere ICT spelers. Hurd werd alom geroemd voor zijn successen. Zelfs Harvard University besteedde enkele cases aan hem zodat Master studenten konden leren van Hurd’s successen. (NB; & als Harvard i.d. doet dan zegt dat iets over je ‘grootsheid’.) 

Maar hoe snel kan het vervolgens toch weer fout gaan: Mark Hurd, overrompeld door zoveel persoonlijk suc6, waarschijnlijk, legde het aan met één van zijn medewerksters & vanaf 06/08 is het gedaan met zijn succesvolle carrière. Hurd overtrad zijn door hem zelf (!) opgestelde ‘regels en principes van vertrouwen, respect en integriteit’, zo constateerde hij vorige week & vertrok.

Peter Wakkie vroeg zich vorige week nog af of iedereen zich wel aan de regels wil houden. Het kan ook geen toeval zijn dat Mattie Duyvis ook vorige week zijn entry schreef over Comfortzones ….

Hurd is de volgende in een, inmiddels bijna eindeloos lijkende rij van CEO’s of einverantwoordelijken die op het toppunt van hun vaak imposante carrière toch nog weten te falen. Een falen dat dan m.n. voort lijkt te momen uit overschatting van de persoonlijke capaciteiten. Zo hadden we hier eerder o.m. Jean-Paul Votron, Michel Tilmant (nb; het is hier toeval dat beiden van de zelfde organisatie zijn, toch?), TYCO’s Dennis Kozlowski, Tiger Woods (nb; voor zijn miljard-bedrijf toch ook een CEO) & meer recent Tony Hayward. Er waren er meer & er volgen er ongetwijfeld ook nog meer.

De vraag is dan: kan iemand hen niet tegenhouden? Wordt het niet opnieuw tijd om de Joker uit de kast te halen? De Joker of iemand die ook de regels breekt maar dan wel op een verantwoorde wijze …..

De 21 doden die zijn gevallen tijdens de Love Parade van vorige week zaterdag, is een afschuwelijk aantal. Doden die vallen tijdens ‘iets’ dat een feest had dienen te zijn, is sowieso al iets onwerkelijks.

Maar nog verbijsterend is het feit dat, nu bijna 1 week later, nog niemand van de verantwoordelijken verantwoordelijkheid heeft genomen! Niemand van de verantwoordelijken heeft op zijn minst publiekelijk excuses aangeboden, een mea culpa uitgesproken, zijn ontslag genomen. Iedereen wacht op het bijna spreekwoordelijke onderzoeksrapport……

Volgens de media is de burgemeester van Duisburg, de gemeente waarbinnen de Love Parade plaatsvond, nu opeens niet meer de vrolijke Frans waarvoor iedereen hem tot voor kort hield. Adolf Sauerland is in enkele dagen jáááren ouder geworden. (maar hij is nog steeds burgemeester)

Volgens diezelfde media oogt de organisator van de Love Parade, Mr. McFit, iets minder bruin dan normaal. Rainer Schaller ziet nu wat bleekjes & heeft aangekondigd ‘nooit meer een Love Parade te organiseren!’ (maar hij kan nog steeds terug naar zijn riante bureau). Lees verder…

Bij Haystack verscheen ‘De Laatste Manager’, het laatste (?) boek van Ben Kuiken. Ben is geinspireerd geraakt door het onderwerp ‘organisaties zonder manager’ na een bezoek aan ‘Buurtzorg’. Buurtzorg is een netwerkorganisatie die met veel ‘hart voor de zaak’ is opgezet door Jos de Blok.

Met veel gedrevenheid geeft Jos zijn medewerkers een grote vrijheid van handelen. Dat gedachtengoed past prima binnen deze Zorgsector: medewerkers  in de (buurt)zorg willen vooral met de cliënt bezig zijn & zo min mogelijk met andere activiteiten, activiteiten waarin het juist NIET lijkt te gaan om de cliënt. Aan die vrijheid van handelen is een grote mate van zelfstandigheid & verantwoordelijkheid gekoppeld. Dat maakt een managementlaag overbodig & juist daarmee weet Jos met zijn Buurtzorg aanmerkelijke resultaten te behalen. Lees verder…

.......

Een Raad van Bestuur, zelfs een directie- of managementteam, loopt veel risico’s. Zo kan het Strategisch Plan totaal verkeerd uitpakken, kan een overname niet echt het gewenste/noodzakelijke effect opleveren, blijkt dat je grootste debiteur niet meer kan/wil betalen, zit er in je product een giftig metaal of loopt de rem vast, bestaan je dienstverleners uit een stel straatschoffies etc. Toch zijn dergelijke risico’s nog te overzien, je kan er zelfs op anticiperen door vooraf een risico-inschatting te maken.

E.d. risicoinschatting kun je ook maken zodra je besluit om met je voltallige RvB in het vliegtuig te stappen. Hoe gering statistisch bezien de kans binnen het huidige vliegverkeer ook is, toch blijft het een ‘gezonde’ overweging om vooraf te veronderstellen dat het vliegtuig neer kán storten. Omdat de gevolgen, niet alleen voor je geliefden maar zeker ook voor je organisatie, ENORM kunnen zijn als het vliegtuig onverhoopt toch neerstort met je voltallige RvB, is het raadzaam om op zijn minst voor transport in 2 vliegtuigen te zorgen.

Dergelijke overwegingen worden zelden genomen. Personeel waarvan een organisatie volledig afhankelijk is, wordt zonder blikken of blozen samen op pad gestuurd. Zo ook dit weekeinde de RvB van de Australische mijn bedrijven SUNDANCE Resources en GINDALBIE. Een vliegtuig met daarin 7 execs (nb; & 3 andere slachtoffers) van beide ondernemingen stortte neer in de Republiek Congo; geen overlevenden.

De handel in aandelen is direct stilgelegd, begrijpelijk. Het voortbestaan van beide ondernemingen zou ‘zo maar’ ter discussie komen te staan. Pijnlijk is het toch te zien dat de betreffende execs op de corporatesite momenteel nog in de tegenwoordige tijd worden aangeprezen om hun kwaliteiten.

Zou dit ongeluk een waarschuwing kunnen zijn voor de RvB’s, RvC’s,DT’s, MT’s maar ook voor al die kenniswerkers die samen op pad willen gaan? Het zou mooi zijn maar wellicht is het wachten op het volgende collectieve ongeluk.

vuile handen ......

Onze dochters wonen nog thuis, blijkbaar is het hier te(?) gezellig. Wij voelen ons dan ook verantwoordelijk voor onze dochters, zelfs nu 2 van hen volwassen zijn. Dat gevoel van verantwoordelijk zal ook wel blijven bestaan zo lang we leven, verwachten wij, zelfs al emigreren onze dochters; naar Nigeria bijv.

Zo eenvoudig als verantwoordelijkheid emotioneel is /lijkt te zijn, zo is het dat echter niet in het juridische en financiële verkeer.

Uit mijn bancaire verleden herinner ik me nog de Artikel 403 verklaring. Van alle aktes die we ter ondertekening aan de klant, rechtspersoon voorlegden was dit nog de meest eenvoudige: 1 A4-tje. Lees verder…

de cijfers vliegen je om de oren

Sinds het verkiezingssucces van de PVV kan er geen moment voorbij gaan of iedere PVV-er laat je weten ‘dat 1.500.000 Nederlanders hebben gesproken!’. Of de rest nu maar even wil luisteren!

Feitelijk zijn het 1.453.944 landgenoten die deze week hun stem uitbrachten op het gedachtegoed van de PVV maar los daarvan is het nog steeds een respectabel aantal. Zelfs al is het slechts 11,6% van het aantal kiesgerechtigden.  M.a.w.: 88,4% stemde NIET op de PVV…..

Maar: als je dat getal van 1 1/2 mln. nu maar vaak genoeg laat horen dan is de ander binnen no-time doordrongen van het feit dat het ‘inderdaad een gigantisch aantal is!’ ( ’1.500.000, da’s mijn huis niet eens waard, dat heb ik niet op de bank staan, daarvoor kun je 150 mensen gelukkig maken met een AIGO/C1/107, dat zijn 1 1/2 miljoen halfjes wit’ etc.etc.) Dat leer je van dat wat er nu gebeurt.

Op zich weinig nieuws, deze tactiek. Wie herinnert zich niet de recente Mexicaanse Griep? Rond deze zelfde tijd vorig jaar (toeval?) begon RIVM directeur Roel Coutinho met zijn campagne voor Actie tegen de Mexicaanse Griep! Hij & de WHO vergaten niet Grote Getallen te noemen. We weten inmiddels wat dat ons heeft gebracht…..

Wat leer jij hieruit? Als je een inleiding houdt voor je collegae, voor de Directie, voor je Raad van Bestuur: hanteer je getallen als een mantra, breng het met drama & gebruik een grafiek waarbij de getallen op de Y-As voldoende uit elkaar liggen. Je diagram zal indrukwekkend zijn & stemmen trekken.

De PVV laat van zich horen of zoals de PVV leider in Den Haag zei na de gemeenteraadsverkiezingen: ‘We maken ze Gek!’. Als wij niet oppassen dan zijn we dat nu al.

Wie weet krijgt op zondagavond 11 juli a.s. in Johannesburg’s SOCCER CITY om 22.10u 1 Nederlander niet alleen 1 1/2 mln PVV stemmers stil maar ons allemaal: Kahlid Boularouz scoort de winnende treffer & Nederland is voor het eerst Wereldkampioen voetbal! Het is hem gegund.

HIV/AIDS is te genezen!

Voordat onze Politieke partijen morgen definitief de verkiezingsstrijd aangaan is het aan te raden dat zij de ’30 durende film The Lazarus Effect nog eens bekijken; een initiatief van JOINRED. (NB; JOINRED is in 2006 opgericht in de bestrijding van HIV/AIDS)

Relatief veel Politieke partijen willen bezuinigen op armoedebestrijding, ontwikkelingshulp e.d. ……

Leven wij nu in ons land op een eiland of zijn wij onderdeel van een Groter Geheel, onderdeel van een samenleving waarin wij ook onze verantwoordelijkheid hebben? (om maar een bekend mantra uit de kast te halen).

Jij mag het morgen zeggen.

Glad.....

Nederland valt over elkaar heen nu de media schaamteloos het leed van een vliegverkeer slachtoffer uitbuit. Wat begon met beelden op tv, via paginagrote foto’s van de patiënt in kranten culmineerde in een gepubliceerd telefonisch interview met het slachtoffer. Er zijn maar weinig mensen die dit goedpraten.

Toch was er gisteravond zo 1-tje. In de laatste Pauw & Witteman van dit seizoen gaf HP/De Tijd hoofdredacteur Jan Dijkgraaf aan begrip te hebben voor het handelen van De Telegraaf. Je vraagt je dan af ‘Hoe komt hij daartoe? Heeft hij een goede band met De Telegraaf c.q. de betrokken journalist of zijn er andere redenen?’

Nu bleek dat Dijkgraaf een bekende is van De Telegraaf journaliste maar dat was nog niet alles. Gisteren verscheen ook voor het eerst het nieuwe blad Binnenhof. Samen met roddelblad Weekeinde heeft HP/De Tijd hier een belangrijke stem in.

Het blijkt dat in dat blad het niveau nog verder kan dalen. Binnenhof haalde de vuilniszakken op van Rouwvoet en Pechtold. Bij de eerste vonden ‘de journalisten’ recepten van medicijnen, bij de 2e de negatieve uitslag van een zwangerschapstest.

Wat is de volgende stap in de mediahistorie? Snuffelen aan de onderbroek van Wilders? Het riool inspecteren van Balkenende? Je weet tot welk niveau we dan afgezakt zijn; een glijdende schaal dus.

Maar de vraag is nu ook: gebeurt dit alleen in de media, glijden/afzakken, of kan je organisatie ook i.d. overkomen? Eerst was de klant Koning! Vervolgens blijkt dat die klant ‘in’ is voor allerlei risicovolle producten en diensten. Je blijkt daarop ook nog eens een mooie winst te maken! Sterker nog: een winst die jou een persoonlijke bonus oplevert! Waarschuw je dan toch de klant? Houd je enigszins rekening met CSR/MVO, enigszins rekening met ethiek?

Dan heb je opeens, financiële, problemen!! Het blijkt ‘crisis’ te zijn! & Wat dan, is de klant dan weer Koning? Of is je klant dan ook een mediaire pauper?

Dus jawel: is er misschien ook een glijdende schaal in jouw onderneming?