ManagementSite Netwerk

Tag: Verantwoordelijk

Cyprus, Morgan Chase, The War on Terror, je wordt voor de gek gehouden waar je bijstaat. Hoezo Vertrouwen?

“Spaarders kunnen gerust zijn, want Cyprus is uniek.” dat zei Minister Dijsselbloem nadat hij & zijn EU collegae de kleine Cypriotische spaarder 6,75% van zijn spaargeld afhandig had proberen te maken. Cyprus mag dan ‘uniek’ zijn, toch is deze actie zoiets als trial & error: je probeert eens iets, test eens iets uit & vervolgens blijkt dat je idee nog niets eens zo héél slecht is (nb; de beurzen, voor politici een belangrijke indicator, reageerden nauwelijks). De kans op herhaling is vervolgens groot; wat je daarover nu ook roept. Te grote beloftes doen, is dan ook niet handig.

‘Zo maar’ twee voorbeelden die i.d. deze week onderstrepen. Het eerste voorbeeld betreft The War on Terror.  Het wordt steeds duidelijker dat we er ingetuind zijn. Een fijn spel van machinaties leidde er toe dat wij nu nog met de financieel economische gevolgen daarvan worstelen. Dat terwijl private ondernemingen $ 138 miljard hebben overgehouden aan deze oorlog; zo meldt The Financial Times vandaag.

Het tweede voorbeeld betreft de bankiers van JP Morgan Chase. Erecodes en mea culpa’s n.a.v. de bankencrisis ten spijt: vorig jaar beduvelde JPMC beleggers en toezichthouders voor $ 6 miljard (opnieuw?) en hield er zelf toch nog $ 21.3 miljard aan over.

De vraag die zich alweer voordoet is: wie is er nog te vertrouwen?

SNS Bankiers, RABO wielrenners, Conclaaf Kardinalen: over Group Think en Abilene Paradox.

In de media dit weekeinde: “Tientallen SNS’ers gingen diensten verrichten voor hun eigen klanten.” meldt Het Financieele Dagblad, “Dacht dat Boogerd La Plagne op Cola won” meldt oud RABO-topman Hans Smits aan de NOS, “Vestia-accountant onder vuur tuchtrechter” aldus opnieuw Het FD. De overeenkomst van de 3 situaties is dat mensen zich met elkaar hebben verzameld om besluiten te nemen, vergaande besluiten. Dat het resultaat van deze samenwerking vervolgens niet altijd goed is c.q. ‘niet naar wens verloopt’ blijkt uit alle 3 de situaties.

Opmerkelijk is dat het geheugen van betrokkenen over de ontstane situatie ernstig te wensen overlaat. Dit Alzheimer gevoel leidt er toe dat het vervolgens lang, vaak héél lang duurt voordat betrokkenen het Mea Culpa uitspreken. Bedenkelijke reactie omdat je door te blijven ontkennen van de regen in de drup komt. Enige kennis over communicatie leert je dat je de fout die je maakt maar het best direct kan toegeven: “Door mijn schuld…….”.

Overigens, & in het (ook) NOS dossier over de pausverkiezing lezen we “Holy smoke: hoe zit het ook alweer?”. Ook hier komt een groep verantwoordelijken bij elkaar, hoe groot is de kans op een nieuwe Group Think? Hoe groot is de kans op een nieuwe Abilene Paradox?

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Wat heeft de Wereld nodig in 2015? Wellicht meer dan oplossingen voor ouderdom, voedsel, mobiliteit en energie.

Rob van Gijzel, burgemeester van de Gemeente Eindhoven en promotor van het regionale Brainport Eindhoven, ziet legio kansen voor zijn ‘Slimme Regio’. Journalisten van Het Financieele Dagblad vroegen hem dan ook: “Hoe gaat deze slimme regio zijn groeikansen verwezenlijken?” Rob van Gijzel: ‘Het gaat om de vraagstukken die wereldwijd spelen: energie, gezondheid, veiligheid, voedsel, ouderdom, water en mobiliteit. Wij kunnen op al deze gebieden waarde toevoegen door ‘cross overs’, de combinatie van high tech met al die onderwerpen.’ High Tech omdat dat het kunstje is waarin de Regio Eindhoven al decennialang zéér bedreven is.

Prima dat Van Gijzel opkomt voor zijn regio door te onderkennen dat er op genoemde thema’s (zeker) commerciële mogelijkheden zijn, maar laten het nu net thema’s zijn waaraan ook de Verenigde Naties aandacht besteden vanuit hun Millennium Campaign The World We Want in 2015. De vraag is dan waar ‘raakt’ bedrijfseconomie en commercie, maatschappelijk verantwoord ondernemen?

Advertorial

Parttime Master Bedrijfskunde

Voor professionals zoals jij, die klaar zijn voor een volgende stap in hun carrière. 17 januari 2017 informatieavond Lees verder

Paus Benedictus XVI, Koningin Beatrix, CEO Ben Verwaayen, Tennis-Ster Esther Vergeer: weten wanneer je houdbaarheidsdatum is bereikt, is een kracht.

Op de dag dat je je aftreden bekendmaakt slaat de bliksem in op je ‘hoofdkantoor’, dat kan geen toeval zijn. Op z’n hoogst is het teken een ‘black swan’. Het Katholieke geloof is met rituelen, symboliek, zelfs mystiek omgeven & in dat rijtje past prima de inslag van een bliksemschicht juist op een voor de gehele wereld verbazingwekkend moment.

Gisteren maakte Paus Benediktus XVI bekend dat hij vroegtijdig aftreedt. ‘Vroegtijdig’ omdat het tot dan toe (nb; met een enkele uitzondering) in dit ambt gebruikelijk was dat je tot je laatste snik ‘in het harnas’ bleef. Niet zo verrassend was de mededeling die Koningin Beatrix op 28 januari deed toen zij haar aftreden bekendmaakte (nb; mogelijk heeft dat de Paus geinspireerd….)

In al dat mediageweld is het vertrek van de Nederlander Ben Verwaayen als topman van het Franse ALCATEL-LUCENT bijna aan de aandacht ontsnapt. Verwaayen meldde ons zijn, deels vroegtijdig, vertrek op 07 februari. Wat zijn vertrek ‘in dit kader’ interessant maakt dat is dat Verwaayen zich als één van de eerste CEO’s realiseerde dat je zelfs als eindverantwoordelijke beschikt over een beperkte houdbaarheidsdatum…..

Zit er ook een Psychopaat in de Bestuurskamer van jouw organisatie? (S.O.B.)

Om maar direct duidelijkheid te geven: de afkorting SOB heeft meerdere betekenissen, voor deze entry hanteren we Seductive Operational Bully. Vrij vertaald is dat zoiets als een “verleidelijk opererende pestkop”; maar daarover later meer.

Zaterdagavond deed CDA politicus Eddy van Hijum een oproep tot een cultuuromslag bij de banken. Aanleiding voor zijn oproep is de miljardensteun die wij uitgeven voor de redding van SNS. “Er is een cultuur nodig waarin professionele en ethische standaarden weer leidend zijn in het dagelijkse werk.” De huidige leidinggevenden lijken daartoe niet, of op zijn minst nauwelijks, in staat. In de geciteerde zin ontbreekt gelukkig ‘de financiële sector’ als dominant begrip want met de voorbeelden die we over de laatste jaren hebben lijkt een cultuuromslag wenselijk binnen meerdere, zo niet alle, sectoren….

In een artikel dat vrijdag verscheen bij INSEAD ziet Nicholas Bray het allemaal ook wat breder: “Corporate genius or psychopath? It’s a thin line that divides them. Some rise to astonishing heights, and they can cause enormous damage.” Inderdaad, enorme schade aanrichten…..

Falend toezicht, volksziekte no. 1

SNS, ICESAVE, ABNAMRO, ING, ROCHDALE, VESTIA, AMARANTIS, LIBOR (nb; wil je meer voorbeelden, bezoek dan in onze Kennisbank het thema ‘Het Spel om Poen en Prestige’) de ene na de andere affaire valt over ons heen & het einde is nog niet in zicht. Met ogenschijnlijk gemak springen wij belastingbetalers steeds opnieuw bij om het onvermogen van enkelen te herstellen; dat doen we met schier oneindige financiële middelen (hoezo besparen op Zorg, Welzijn, Onderwijs etc.?). Ook niet voor het laatst vertrekken de veroorzakers vervolgens met een, al dan niet, riante afvloeiingsregeling. (hoewel het er op lijkt dat het eeuwige beroep van toezichthouders …. op ‘oude afspraken’, nu toch onder druk staat; het werd tijd: claw back)

Hoewel “organiseren” zo oud is als de mensheid, lees er het ‘Het Verhaal van de Mens’ van Dr. Alice Roberts op na, blijkt in het huidige tijdsbeeld dat organiseren en managen de mogelijkheden en capaciteiten van het invidividu ver overstijgen. In de basis is het “organiseren” miljoenen jaren lang hetzelfde gebleven maar in de periferie van het organiseren gebeurt in deze tijd veel, heel veel. Je kan het dan ook niet alleen, controle en toezicht zijn een noodzaak; nu meer dan ooit.

& Ook daar laten we opmerkelijke steken vallen. Bij iedere affaire is de vraag: waar waren de toezichthouders? Waar waren de mannen & vrouwen van Raden van Bestuur, Raden van Commissarissen, accountants, controllers, auditors, in- en extern toezichthouders? Waar waart Gij? Inmiddels kun je hen ook vragen: Quo Vadis? ‘Waarheen gaat Gij?’ want u was er blijkbaar niet en het zou kunnen dat u ook bij gebrek aan mogelijkheden vertrekt……

Wat voor leider wordt Koning Willem-Alexander? Familyman of Marineman?

Vanaf 30 april a.s. hebben we in ons land als meest prominente figuur Koning Willem-Alexander. Wellicht is het handig dat ik dit nog een keer herhaal: Koning Willem-Alexander. Het kan mogelijk even duren voordat we zijn iconische voorganger, dan Prinses, Beatrix zijn vergeten; toch kunnen we de rol van de nieuwe Koning bespoedigen. De vraag die zich dan ook nu al voordoet is: wat voor leider wordt Koning Willem-Alexander want, politieke macht of niet, een leider ben je op die Hoogste Positie!

Volgens zijn CV is Willem-Alexander o.m. Commandeur der Koninklijke Marine (Reserve). Daarnaast staat hij bekend als een echte familieman: zijn moeder heeft hem de tijd gegund om zich nog enkele jaren, los van andere activiteiten, te kunnen richten op de ontwikkeling van zijn jonge gezin. Na 30/04 zal er van het laatste waarschijnlijk niet veel meer komen, ook al lijkt het er op dat de a.s. koning zijn privacy koestert. Van het eerste zal juist meer van hem worden verwacht, zelfs al is er geen voornemen een zee-oorlog te beginnen….

Kortom wat valt er, niet alleen voor de a.s. Koning, te leren van een familie(bedrijf) en wat valt er te leren van een marinefunctie?

‘Vertrouwen in top bedrijfsleven zoek’ wellicht omdat we niet toekwamen aan écht managen…..

N.a.v. de zojuist gepubliceerde resultaten uit de 2013 Edelman Trust Barometer meldt Het Financieele Dagblad dat het ‘Vertrouwen in top bedrijfsleven zoek’ is: “Nog maar één op de tien Nederlanders gelooft dat bestuurders van bedrijven bij netelige kwesties de waarheid spreken.” Zelfs al lijken verschillende entries in dit KennisNetwerk het geschetste beeld te bevestigen, dan nog is de conclusie triest. Het is diep triest zelfs want zo komen we natuurlijk nooit uit de crises…..

Behoorde Nederland volgens de kwalificaties van Edelman in 2011 en 2012 nog tot de leidende groep van ‘Trustees‘, voor 2013 zijn we afgezakt naar deNeutrals. ‘Dat valt dan nog mee,’ zeg je waarschijnlijk want, inderdaad, er is ook nog een groep met de kwalificatie ‘Distrusters‘. Maar dat zegt dan waarschijnlijk meer over die andere landen dan over ons…. Toch?

Als er geen vertrouwen meer is in de mannen & vrouwen die ons, zowel zakelijk als politiek leiden, wat is er dan fout gegaan? Kunnen we ons dan de vraag stellen of er in deze tijden van crises écht leiding is c.q. wordt gegeven?

Lance Armstrong of wat doe je als je een managementfout maakt: ontkennen of toegeven? (+ bingokaart met 9 communicatie vergissingen)

Als het over communicatie gaat dan weet Oprah Winfrey als geen ander hoe je dat het best kan oppakken. Zij maakt zelden communicatie vergissingen. Oprah heeft van communicatie dan ook haar beroep gemaakt & met suc6!!

Zo ook met het interview dat zij deze week had met Lance Armstrong & waarvan vanavond op haar OWN Network (what’s in a name…..) het 1e deel wordt uitgezonden. ‘Het interview leverde zoveel interessante informatie op dat we in het beeldmateriaal niet hebben willen snijden, er zijn dan ook meerdere delen.’ Ook dat kan, communicatief: spanning opbouwen…..

Zo goed als Oprah communicatie voor elkaar heeft, zo belabberd lijkt(!!) haar gast van vanavond het voor elkaar te hebben? Kunnen wij ‘iets’ leren van communicatie vergissingen? ‘Zeker & Vast!’. 😉

Wat wordt het voor de continuïteit van je organisatie: demoveren van medewerkers of involveren van medewerkers?

Het lijkt er sterk op dat ‘Demotie’ net zo’n hype wordt als ‘Het Nieuwe Werken’. Het is nog ‘slechts’ wachten op de oprichting van de 1e special interest group op sites als LinkedIn & Facebook…… 😉

Met het benoemen van demotie tot aandachtspunt in het HR Beleid van zijn organisatie lijkt CapGemini’s Jeroen Versteeg ‘de Geest uit de Fles te hebben gehaald’. Op zich is het eenvoudig: als je kan promoveren in je carrière, waarom kun je dan ook niet demoveren? Het lijkt er alleen op dat er maar (zéér) weinig werkgevers zijn die hebben bedacht dat demotie ook deel zou kunnen zijn van hun bestaande HR Beleid. Nu komt demotie op de agenda & lijkt het er op dat de spelregels tijdens de wedstrijd worden aangepast, vraag is of dit verstandig is?

Had je, of kun je, i.p.v. in je HR-Beleid te kiezen voor het demoveren van je werknemers, beter te kiezen voor het involveren van je medewerkers? SouthWest Airlines’ oprichter Herb Kelleher is een voorstander van dat laatste: het involveren of betrekken van zijn 46.000+ medewerkers, & dat al zijn hele 81-jarige leven lang…..