Verantwoordelijk

Akkoord van Kopenhagen: Max. 2 graden; werkt de Natuur hier ook aan mee?

2 graden, dat mag de temperatuur op onze Aarde de komende jaren maximaal stijgen; als het aan de meest invloedrijke regeringsleiders ligt tenminste. ’Zie hier’ de uitkomst van 14 dagen vergaderen in Kopenhagen, het zgn. ‘Akkoord van Kopenhagen’. Zoals ik al vermoedde maar niet hoopte: Kopenhagen is zeker geen Hopenhagen geworden.

Het Akkoord is vanochtend nog maar ‘koud’ aan het papier toevertrouwd of de eerste onrust is er al: Felle kritiek op voorlopig klimaatakkoord, meldden de media gisteren. Los van dat alles vraag ik me af: zou de Natuur ook mee willen werken aan dit ‘Akkoord van Kopenhagen’?

Het lijkt allemaal verdacht veel op een gewone organisatie Strategie. Na dagen vergaderen op de meest exotische locaties en rekening houdend met écht alle mogelijke variabelen ligt er, vlak voor het vertrek van de laatste lijnvlucht naar huis, een Strategie klaar. Trots als een pauw lopen de vergaderaars door de vertrekhal. Ze hebben het toch maar mooi geflikt!

Maar zoals zo vaak blijkt maanden na dato dat de ‘waan van de dag’  toch halstarriger is dan de theorie. Wat achter de tekentafel zo mooi leek, blijkt in de praktijk een tour de force. Want: medewerkers hebben zo hun twijfels, toeleveranciers hebben heel andere Strategieën, de Overheid werkt niet zo snel mee met de benodigde vergunning, de bank blijkt plots geen geld meer beschikbaar te hebben voor uw Plannen  & last but not least: de (potentiële) consument is niet te kneden, haar gedrag is onvoorspelbaar…. Is dat ff een tegenvaller bij al die op het oog zo mooie Plannen.

Het zou mij niet verbazen dat Moeder Natuur ook zo haar eigen plannen heeft met dit ‘Akkoord van Kopenhagen’ & wellicht is dat maar goed ook.

Tiger Woods of wat te doen als je Brand wordt beschadigd

Willem Scheepers in: Leiderschap 7 dec 2009

Gerenommeerd golfer & personal brand Tiger Woods heeft een slippertje gemaakt, hij is uit de bocht gevlogen, sloeg naast de baan, zowel letterlijk als figuurlijk. ‘Kan iedereen overkomen.’ zou je zeggen. Toch gaat dat niet op voor Tiger Woods.

Woods is wellicht dé exponent van Personal Branding: hij weet zijn merknaam tot in het ultieme te exploiteren. Hij is de 1e professionele sporter die de $ 1 miljard grens doorbreekt & dat is meer dan knap. Woods doet ook nog eens veel goede dingen met dat geld, hij gedraagt zich op en buiten the green als een echte heer dus wat wil je nog meer? Een slippertje, want zoals ieder van ons is ook Tiger Woods maar een mens.

Waar of niet waar, er valt i.i.g. iets te leren. Wanneer te handelen als jou iets onverwachts/ongewensts overkomt? Wanneer doe je iets? Wanneer doe je niets?

  • Het Incident is niet te Ontkennen. Het incident is voor iedereen duidelijk zichtbaar, herkenbaar. Je handelt als ‘slachtoffer’ dan dus direct (& niet als Tiger ben je dagen onbereikbaar). & Dat incidenten tegenwoordig direct zichtbaar zijn heeft ook te maken met de digitale apparatuur die ieder van ons bij zich draagt.
  • Het Incicent is Verrassend. Het publiek had niet verwacht dat zoiets hem (nb; hier Tiger Woods) resp. haar, resp. deze organisatie zou overkomen. Tot dan toe was je reputatie ongeschonden en je blazoen vlekkeloos.
  • Het Incident roept Emoties op. Voor iemand die niet geïnteresseerd is in het spelletje golf, vormt dit incident een leuke afleiding. Maar voor ieder die betrokken is bij de prestigeuze golfsport is Tiger Woods hét synoniem van een ‘schone sport’, één van de weinige sporten nog. Die horde lijkt nu ook te zijn genomen.

(naar: Let the Response Fit the Scandal; HBR 1209)

Woods’ incident levert niet alleen een geinig Chinees(!) filmpje op, het is ook leerstof voor organisaties. Je merknaam zou door een intern ’onbelangrijk geacht incident’ plotseling zijn glans kunnen verliezen…..

Er is hoop voor de ZP-er!

Er is hoop voor de ZP-er, de Zelfstandige Professional! Dat blijkt uit het vorige week door ABN AMRO gepubliceerde rapport: Update Human Capital in de 21e Eeuw.

M.n. de flexibiliteit van de ZP-er, de wijze waarop de ZP-er zijn-haar kennis up-to-date houdt & het Commitment aan het werk wat logischerwijs aan de ZP-er verbonden lijkt, blijken unieke KPI’s te zijn voor de organisaties die hen (kunnen) inhuren 

“Individuele kennis wordt steeds belangrijker voor de productiviteit van organisaties en deze kennisintensieve arbeid wordt door de vergrijzing schaarser. Dit betekent dat het individu machtiger wordt binnen het geheel van de organisatie.” het rapport citeert hier onderzoeker Arjen van den Born.

Het rapport breekt een lans voor de ZP-er, de zelfstandige professional. Het blijkt dat m.n. het hebben van een flexibele schil relatief veel organisaties door de huidige ‘CRISIS’ helpt; overigens, lang niet altijd  in het voordeel c.q. het belang van de ZP-er….. 

De onderzoekers vragen zich dan ook af: “‘Wat is een bedrijf?’ Misschien is het beter te vragen: ‘Wat is het verschil tussen een project en een bedrijf?’” Ja, wat is c.q. wat wordt het verschil?

Mad Men en wat we er van kunnen leren

De aan de andere kant van de oceaan immens populaire tv serie Mad Men was op onze schermen slechts een kort leven gegund. Met veel tegenzin, zo lijkt, begon de VARA met de serie. Gestart in de zomervakantie, uitgezonden op een zo laat mogelijk tijdstip en nog voor het 1e seizoen voorbij was: de stekker er al weer uit…… ‘Te weinig kijkers!’, tja hoe is dat nu mogelijk?

Héél jammer want het is juist een prima serie. Het geeft je niet alleen een idee over het ‘wel & wee’ op de burelen van een reclamebureau in de 60-er jaren van de vorige eeuw. Het geeft je ook een interessante inkijk op allerlei managementfilosofieën die juist in die tijd ontstonden. Ideëen die in 50 jaar tijd nauwelijks veranderd zijn. Interessant dus, maar ik zal hier wel één van de weinigen zijn geweest want de serie is alweer verdwenen voor dat ie goed & wel was begonnen.

In de VS is zojuist het 3e seizoen geeïndigd, tijd voor de MIT Sloan Management Review om een terugblik te geven.

Lloyd Blankfein (Goldman Sachs): “Sorry hoor, maar ik doe het Werk van de Heere.”

Willem Scheepers in: Leiderschap 10 nov 2009

OK we hadden natuurlijk in 2007 Jean-Paul Votron (v/h Fortis) die van zichzelf vond dat hij als Leider in de wieg was gelegd, intussen zijn er meer ‘leiders’ door de mand gevallen, maar zo bont als Goldman Sachs’s Lloyd Blankfein het nu maakt dat zagen we nog niet eerder.

Om de aan het jaarultimo uit te keren bonussen recht te praten verklaarde Blankfein dit weekeinde in The Sunday Times dat hij ‘Gods’ Werk Doet’. Ik vraag me af of hij nu al door de bliksem is getroffen….

Blankfein: “We’re very important. We help companies to grow by helping them raise capital. Companies that grow create wealth. This, in turn, allows people to have jobs that create more growth and more wealth. It’s a virtuous circle. We have a social purpose. We are doing God’s work”. Lees u het nog maar eens.

Of het nu een vooraf geplande Strategische zet was, deze uitspraak, of een verspreking ontlokt door een slimme journalist da’s s onduidelijk. Zeker is dat Goldman Sachs zelf niet reageert op de commotie die deze uitspraak oproept, en dat niet alleen binnen religieuze kringen. De nieuwsberichten over deze uitspraak overspoelen het web en de discussies op de fora liegen er ook al niet om.

Het moet nu niet gekker meer worden binnen bonusland. Wellicht kan Blankfein zijn bonus in Afrika gaan besteden. Dan doet hij tenminste ‘iets’ dat in de buurt komt van zijn uitspraak.

===========

140412

Crisis of niet (nb; het einde is nog niet in zicht, voor ons): het salaris van Lloyd Blankfein gaat weer fors omhoog; business as usual dus. Wat zou De Heere hiervan vinden?

Uruzgan, mag het allemaal ook wat positiever?

De berichtgeving in ons land over de bijdrage die onze vrouwen en mannen in Uruzgan, Afghanistan, leveren is op zijn zachtst gezegd om te huilen. Terwijl de Regering in een spagaat zit over het wel-of-niet verlengen van de Missie, pakt de oppositie dit stokje kordaat op door vervolgens uitsluitend ranzigheden over de situatie ter plekke te verkopen. Het voortouw wordt daarbij genomen door veelbesproken PVV-er Hero Brinkman.

Dat er in die bijzonder ernstige omstandigheden ook positieve resultaten worden bereikt, lijkt totaal aan onze aandacht te ontsnappen. Een enkele uitzondering daargelaten: ‘Applaus rolt door de Brabanthallen‘, meldde De Stem op 24/10 jl. Tijdens een ceremonie voor uit Uruzgan teruggekeerde militairen greep Peter van Uhm, de commandant der strijdkrachten, zijn kans om te wijzen wat er allemaal is bereikt in Uruzgan en Kandahar.

Het is prima dat Van Uhm dit doet, maar was het niet veel beter geweest als deze taak was overgenomen door zijn ‘baas’ Jan-Peter Balkenende? Was het niet veel beter geweest als Balkenende deze verantwoordelijkheid had genomen om ook eens iets positiefs te brengen? Om op te komen voor zijn manschappen?

Ook hier kunnen eindverantwoordelijken weer ‘iets’ leren van Barack Obama.

Falende Directeur Staatsbank, toch Vertrek-Bonus?

Willem Scheepers in: Leiderschap 2 okt 2009

Over de hoogte van de vertrekvergoeding van Demmenie zegt FORTIS Nederland nog geen uitspraak te kunnen doen: ‘De vertrekregeling is nog niet vastgesteld,’ Dit bericht dat FORTIS directeur Frans Demmenie vertrekt verschijnt vandaag in Het FD onder de kop: ‘FORTIS bestuurder vertrekt na Madoff verlies.’

Nu scan ik meestal de koppen van de krant maar deze keer lees ik toch maar ff door. Hier vertrekt weer eens iemand wegens aantoonbaar(?) falen (nb; het ? plaats ik hier omdat ik het principe prijs ‘innocent until proven guilty’) & hij ontvangt daarvoor toch een bonus. Opmerkelijk (zou ‘t?)

De FD journalist meldt dat Demmenie verantwoordelijk was voor een aantal Madoff-constructies. Constructies waarbij FORTIS financieringen verstrekte t.b.v. € 922 miljoen. Vervolgens verscheen de ‘CRISIS’ & boekte de nu staatsbank FORTIS op deze financieringen een verlies af van € 906 miljoen.

Wat dit verlies opmerkelijk maakt is het gegeven dat Demmenie op de bestuurspagina van de FORTIS-site juist wordt geprezen als iemand die “veel ervaring heeft met grote kredietportefeuilles en geavanceerd risicomanagement.”. Die ervaring heeft hem bitterweinig geholpen.

Nu vertrekt Demmenie, zijn functie wordt overbodig (nb; ‘begrijpelijk bij zo’n verlies’, zeggen we dan in dito situaties) maar vinden zijn bestuurs-collegae blijkbaar dat hij tóch een bonus verdient. Dit alles onder het motto van ’Frans was ondanks alles toch een hele fijne collega.’ o.i.d. ’T is fijn.

Kunnen we Frans niet beter persoonlijk aansprakelijk stellen i.p.v. aan hem een bonus van, ik schat, € 2,5 miljoen mee te geven? :-o

Too Good To Be True ofwel het belang van Behavioural Controls

Als er gedurende mijn bancaire periode door de auditors tijdens hun jaarlijkse controles verschillen werden ontdekt in de beheersing van de diverse kantoren dan lag de oorzaak daarvan vaak in het gedrag van de verantwoordelijk directeur, viel me op.  De ene directeur zag de klanten toch vooral als ‘klanten’, de ander zag zijn klanten toch vooral als ‘vrienden’. Ik hoop dat het u duidelijk is dat de eerst bankier zijn bancaire zaakjes beter op orde had dan de tweede. Mijn vader adviseerde het mij al vroeg in mijn opvoeding: ‘Met familie en vrienden vier je feest, met de rest doe je zaken.’

Daaraan dacht ik toen ik het boek ‘Too Good To Be True’ onder ogen kreeg. Erin Arvelund beschrijft daarin ‘the rise and fall of Bernie Madoff’. Als je 1 ding duidelijk wordt uit het boek dan is het wel dat de ‘vrienden’ of zakenrelaties van Madoff nimmer naar het advies van mijn vader hebben geluisterd…..

Madoff deed uitsluitend zaken met ‘vrienden’ & dat verklaart voor een belangrijk deel waarom Madoff zijn Ponzi Scheme zo lang kon volhouden: geen enkele ‘vriend’ twijfelde aan het handelen van Bernie. Nimmer werd zijn gedrag aan de kaak gesteld, zelfs niet door ‘grote vriend’ en toezichthouder SEC. Sterker nog, de SEC had veel respect voor Madoff & respect verdient dat je niet zeurt, niet kritisch bent. ‘Liefde maakt Blind’, kent u dat gezegde?

Al in 2001 kreeg Arvelund een unheimisch Gefühl bij Madoff. Haar artikel ‘Don’t Ask, Don’t Tell’ leverde van derden, ‘vrienden van Bernie’ wellicht, als reactie op dat ‘zij niet wist waarover ze sprak en er dan ook maar beter over kon zwijgen’. Dat deed ze niet.

Jaren geleden wisten auditors nog onvoldoende dat gedrag zoals ’je klanten als vrienden behandelen’ dodelijk kan zijn voor een organisatie; ‘als de cijfers maar klopten’. Momenteel leiden wij auditors op in behavioural controls, dat doen we bij ESAA en bij NIVRA. Behavioural Controls, vrij vertaald: controle op gedrag.

Het is nog even wennen voor de auditors maar en meer en meer wordt ook hen duidelijk dat het kunnen inschatten van gedrag van de (eind)verantwoordelijken bij een controle minsten zo belangrijk is als het plaatsen van een vinkje op het controleformulier & da’s maar goed ook. (nb; KdV kan tevreden zijn)

Wat moet er beter op de verpleegafdeling?

“Wie kritiek geeft moet ook in oplossingen durven denken.” meldt de Consumentenbond deze week. Het gaat weer over de Zorg & jawel, onze Zorg is een (zeer) hot issue momenteel.

De Consumentenbond vroeg verpleegkundigen naar hun mening over de ziekenhuisafdeling waar ze werken en je krijgt heel wat kritiekpunten. De opmerking is dan ook terecht: als je denkt dat het Beter kan, zeg het dan!

& Dat deden de verpleegkundigen. Hun aanbevelingen:

  • ‘Artsen verplichten om in avond en nacht beter bereikbaar te zijn en eerder in actie te komen als er iets verandert in de situatie van de patiënt.’ Da’s al direct een opmerkelijk advies, toch? We hebben het hier tenslotte over een ziekenhuis.
  • ‘Beleidsmedewerkers aannemen die verstand hebben van het werk aan het bed. Nu werken er te veel ondeskundige mensen die geen kaas hebben gegeten van de Zorg.’ Nou ja, ook al hebben ze dat wel dan is het nog geen garantie dat zij toch aan het bed verschijnen.
  • ‘Meer inspelen op de situatie van de patiënt. Bijv. partners de mogelijkheid bieden om te blijven slapen als hun zwangere vrouw moet bevallen of erg ziek is.’ Da’s mooi.
  • ‘Eerlijke feedback geven op elkaars handelen om zo de kwaliteit van de Zorg te verhogen.’ Dat dit nog niet gebeurt, communiceren….
  • ‘Niet meer bezuinigen op degene die de Zorg levert.’ (……..)
  • ‘Meer privacy voor de patiënten.’ Ook goed.

Als reactie op het onderzoek melden enkele ziekenhuizen dat ze nu een Magneet of Magnet Ziekenhuis willen worden, “dat zou ‘zo maar’ alles kunnen oplossen!”  Da’s op zich mooi, zo’n focus op de verpleegkundigen (nb; want dat doet Magnet, dat is dus iets wat nu blijkbaar wordt nagelaten), alleen is er voor dat Magnet een beter alternatief, 1-tje die zich al heeft bewezen.

Hoe dan ook met de motivatie van de gemiddelde verpleegkundige is zeker niets mis. Het is de patiënt die het hen lastig maakt! ;-)

Wat de volgende sector is die zoveel P-aandacht krijgt? Da’s de Logistiek……

Salaris Inleveren: Lege Zakken…..

Iedere week komt er wel weer een ‘slachtoffer’ naar boven, iemand die in ons land naar de mening van de gemiddelde burger véél te veel verdient. & Na iedere melding in de media roepen Minster Bos & zijn Ministerie in koor: ’Dat er nu toch écht iets dient te gaan gebeuren!’ Momenteel kijkt hij daarvoor in Frankrijk, hij zou ook eens kunnen kijken in de Verenigde Staten.

In de VS publiceert onderzoeker Equilar het “2009 CEO Benefits and Perquisites Report”; interessant. Zo wordt in het rapport uitgebreid uit de doeken gedaan wat een Amerikaanse CEO binnen de Top 200 nu zo al verdient & hoe die beloning is opgebouwd uit basisbeloning, extra’s, opties, pensioen e.d. Het rapport staat slechts ter beschikking aan de leden maar Amerika zou Amerika niet zijn als ‘het volk’ geen gratis toegang zou hebben tot de getallen, toegang tot de beloningen van hun CEO’s!

In de gepubliceerde getallen zien we zo dat Steve Jobs momenteel genoegen neemt met $ 1,-. (nb; sceptici onder ons zeggen nu ‘wat wil je met zo’n aandelenportefeuille’, maar hij doet het toch maar). Overigens, zijn collega Steve Balmer ‘doet’  het met $ 1.350.834 Topbelegger Warren Buffett neemt genoegen met $ 175.000. Maar daarvoor schijnt hij al jaren op de loonlijst te staan. & Dan zijn er nog een paar échte topverdieners waaronder Disney’s Robert Iger met $ 51.000.000. (nb; ‘Wanneer hebben wij in ons land zo’n lijstje?’ vraagt W. Bos zich nu waarschijnlijk af.)

Wat het rapport (ook) nog leuk maakt dat is het overzicht van organisaties die werkelijk de moeite namen om iets te korten op de beloning van hun CEO. Dat overzicht levert het volgende op: “In total, 373 U.S. public companies reduced their chief executives’ base salaries between June 1, 2008, and June 18, 2009. Sixty-eight companies in the Fortune 1000 index have reduced executive officers’ base salaries in the past year. Here are the 10 largest (by revenue) U.S. public companies where CEO pay cuts took place: General Motors (reduced to $1) Ford Motor (reduced by 30%) Sears (reduced by $50K) FedEx (reduced by 20%) American Express (reduced by 10%) Motorola (reduced by 25%) Eaton (reduced by six weeks’ worth of pay) Continental Airlines (reduced to $0 for Q3 and Q4 of 2008) EMC (reduced by 15%) Cummins (reduced by 10%)”

&, Zijn uw zakken ook al leeg?

Laatste reacties

Regillio, 21 uur geleden

Hieronder heb ik een allinea ingekopieerd die door veel bedrijven gebruikt wordt. Ik …

reactie op: Haal meer Buitenlands Talent naar Nederland! Horen daar ook allochtonen bij?
Jos Immers, 2 dgn geleden

Het gaat hier over kennis en de toepassing ervan. Persoonlijk zie ik alle controles a…

reactie op: Kun je van een extern auditor, controller, accountant, adviseur deskundigheid en professionaliteit verwachten?
Willem Scheepers, 20 dgn geleden

Inderdaad Ilas: ongetwijfeld ontstaat er nu weer een miljoenen industrie in 'integrit…

reactie op: By the Way, wat impliceert 'Integriteit' in het zaken doen eigenlijk?

Opleiding

Boek van de week

Agenda

Congres

Het congres staat in het teken van Duurzaam Organiseren, en vooral: hoe doet u dit? Hierna kunt u concreet aan de slag met het daadwerkelijk organiseren, implementeren en integreren van een[...]

Over ManagementPro.nl