Anthony Scaramucci: lessen over Crisismanagement.

“De tragedie van Anthony Scaramucci is dat je geen alpha mannetje, onafhankelijk en direct kan zijn terwijl je tegelijkertijd nog een baas hebt.” D.i. de reactie die N.N. Taleb twitterde n.a.v. de 10 dagen durende opkomst en ondergang van Het Witte Huis’ meest recente ‘communication director’. Anthony Scaramucci, persoonlijk binnengehaald door president Donald Trump om orde in de communicatieve chaos te scheppen, creëerde in de paar dagen van zijn functioneren meer chaos dan dat hij die oorspronkelijk aantrof.

Nu vormen de gebeurtenissen binnen de burelen van Het Witte Huis sinds het aantreden van ‘the Real Donald’ sowieso interessant lesmateriaal, ongetwijfeld verschijnen er t.z.t. meerdere studies, deze ervaring geeft iig voldoende aanleiding om er hier nu al een entry aan te besteden: Anthony Scaramucci of lessen over Crisismanagement.

Een crisismanager dient te beschikken over Change Awareness, Change Agility, Change Reaction, Change Mechanisms. Zo leerde de DeepWater Horizon crisis. Die kwaliteiten had Scaramucci niet.

Wat had Scaramucci dan wel? Anthony Scaramucci is een zakelijk succesvol financieel investeerder die zijn eerste werkervaring opdeed bij GOLDMAN SACHS, een organisatie die getypeerd kan worden als een met alpha mannetjes druk bezette apenrots. Interessant is ook dat hij op Harvard’s Law School een klasgenoot was van Barack Obama, zij werden geen vrienden. Scaramucci verzamelde veel geld in tijdens Trump’s verkiezingscampagne. Het kan vervolgens dan ook niet anders of je ontvangt een tegenprestatie. Je wordt Hoofd Communicatie! Vriendendiensten zijn in, niet alleen, de VS niet ongebruikelijk.

Had Scaramucci ervaring in dat specifieke vakgebied Communicatie? Helemaal niet. Kon hij praten? Zeker, alleen niet altijd op de meest prettige manier. Niets voor niets kreeg hij de bijnaam the Smooch, vrij vertaald ‘de vuilbekker’. Een analogie met de olijkerd Scaramouche was snel gemaakt. In de YT zie je zijn 1e interview in zijn nieuwe functie. Je praat vriendelijk over je tegenstanders, sterker: je ‘vrienden’, terwijl jij weet dat zij hun langste tijd hier hebben gehad.

The New Yorker is één van de media die Trump beschouwt als de nagel aan zijn presidentiële doodskist. Toch was het dit medium dat door Scaramucci werd benaderd voor een eerste interview. Dat resulteerde in een spraakmakend verslag geschreven door Ryan Lizza, getiteld: Anthony Scaramucci Called Me to Unload About White House Leakers, Reince Priebus, and Steve Bannon. En ‘ontladen’, dat deed hij. Eerst les voor een crisismanager: hou je emoties onder controle als je überhaupt al communiceert. Tweede les: kies je communicatiekanalen zorgvuldig.

Gooi je alle communicatieve deuren open, acteer je als schietschijf, dan kan het niet anders of er wordt van alle kanten op je geschoten. Zoals op de site van de Harvard Business Review met de entry: How Not to Advocate for a Woman at Work. Scaramucci als sexist, niet vreemd voor een alpha mannetje, maar toch. Derde les: acteer low profile. Het is niet nodig dat degene die crisismanager is ook publiekelijk bekend is.

Vierde les: besef dat er op de apenrots altijd iemand komt die je er afduwt. John Kelly, Asserting Authority, Fires Anthony Scaramucci. Oud generaal Kelly, ook een alpha mannetje, is er niet voor het communiceren maar om de chaos te herstellen. Chaos herstel je door direct macht te vertonen.

The New York Times, nog een medium dat the Donald’s White House met argusogen volgt, geef een mooi kort & krachtig carrière overzicht van het meest recente hoofd communicatie: Scaramucci’s Brief, but Volatile, Tenure.

Het enige positieve nieuws voor Scaramucci tijdens deze 10 daagse was het feit dat hij opnieuw vader werd. Laatste les: mogelijk kun je als crisismanager je zakelijke beslissingen beter uitstellen tot dat het privé wat rustiger is; want om nu de zwangerschap van je partner uit te stellen….

Willem E.A.J. Scheepers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *