Reacties op: Bezuinigen? Ambtenaren ontslaan is het niet, efficiency wel.

Door: Willem Scheepers

Willem Scheepers — Wed, 29 Dec 2010 08:50:21 +0000

De link voor 'Gore' is http://www.managementpro.nl/investors-in-people/het-nieuwe-werken-bestaat-al-50-jaar-zelfs/

Door: Ariana

Ariana — Tue, 28 Dec 2010 19:19:39 +0000

Bedankt voor de tip Willem, ik zal W.L. Gore eens opzoeken. Ik ben benieuwd naar de nieuwe entry.

Door: Willem Scheepers

Willem Scheepers — Tue, 28 Dec 2010 16:03:05 +0000

Beste Ariana,
De inleiding op je vraag, je vraag zelf én de eerdere reacties, geven voldoende inspiratie om een nieuwe entry te besteden aan dit onderwerp. Dat zal dan in januari plaatsvinden. Nu eerst een antwoord op je vraag:
- infractructuur om kennis te delen was tot voor kort duur, maar ontwikkelingen gaan snel: zo bieden je de gratis(!) tools (apps mag ook) van diverse sociale media al heel goede mogelijkheden om dit te kunnen realiseren
- cultuur: kennis delen begingt met kennis geven en dat start dan bij de cultuurdragers. Vaak zijn dat de mannen en vrouwen aan de top, deze cultuurdragers. Het is dan handig als zij dat delen van hun kennis als van nature bij zich hebben (….)
- de structuur, mooie toevoeging die jij hier doet; feitelijk is dat, in tegenstelling tot cultuur, Bottom Up: het initiatief komt van de medewerkers. Dit initiatief betreft dan de essentiële kennisvraag c.q. -behoefte én de mogelijkheid tot het geven van feedback en beoefenen van peer assessments. Zo bezien kom ik dan bij een organisatie als W.L. Gore & Associates (een organisatie die in ManPro ook aandacht krijgt). een organisatie die ‘High Performance Working’ praktizeert. ‘Iets’ waarin je alleen slaagt als je kennis deelt…..

Door: Ariana

Ariana — Tue, 28 Dec 2010 15:36:13 +0000

Interessant wat je hier schrijft en ontzettend herkenbaar. Ik ben zelf werkzaam binnen de Rijksoverheid en maak hier meer dan eens mee dat het wiel opnieuw wordt uitgevonden en dat ikzelf ontzettend veel tijd kwijt ben aan het zoeken naar voor mij relevante informatie.
Natuurlijk zorgt efficiency voor ontslagen (vd Rhee), maar is het momenteel niet precies andersom? De ontslagen komen er gezien de taakstellingen. Nu nog zorgen voor de efficiency zoals een aantal collega’s(?) hierboven schrijven.
Willem, jij schrijft over kennis delen onder gemeenten om zo de externe inhuur terug te dringen. Ook binnen de Rijksoverheid is dit een issue en dit heeft er vaak te maken dat elke gemeente, elk ministerie of elke afdeling binnen een ministerie wordt afgerekend op zijn eigen bestedingen en niet op de besparingen die jij bij een andere gemeente of afdeling hebt gerealiseerd. Informatie centraal documenteren en actief delen heeft vaak ook geen prioriteit, ook gezien de politieke gevoeligheid hiervan (ook onder afdelingen binnen een ministerie). Ik ben benieuwd hoe je denkt over de structuur van de organisatie en hoe deze bijdraagt aan het al dan niet ‘kunnen delen’ of tijd hebben om te delen. Mijn ervaring is dat een ministerie een ontzettend complexe organisatie is waarbij naast de overduidelijke bureaucratische lijnen, ‘de flexibele organisatie’ hier dwars doorheen loopt. Zoals men dat noemt ‘de waan van de dag’ vanuit de politiek, waarbij aandachtsvelden ineens kunnen veranderen door de maatschappij, media of een politicus. Het zorgt er derhalve voor dat de organisatie flexibel moet kunnen zijn, daarbij rekening houdend met de grote (logge) gestructureerde en gestandaardiseerde organisatie. Dan kom ik tot de vraag: Is naast cultuur en ICT infrastructuur, de organisatiestructuur een belangrijke factor in kennisdeling? En zo ja, hoe zou deze structuur eruit moeten zien?

Door: Levert dat nog wat op, tijdelijk personeel?

Levert dat nog wat op, tijdelijk personeel? — Mon, 10 May 2010 07:39:33 +0000

[...] “tijdelijk/vast” roept reacties op, Zeker in tijden waarin binnen de Overheid juist het afscheid nemen van vaste krachten centraal lijkt te staan. (nb; binnen dit provinciebestuur zijn dat volgens planning 165 voltijd, [...]

Door: Arnoud Koers

Arnoud Koers — Wed, 28 Apr 2010 12:46:01 +0000

Eens, maar ook oneens.
Natuurlijk schetst Scheepers een situatie waarin je je afvraagt waarom er geen contact is geweest om “slim van elkaar gebruik te maken”. Natuurlijk zijn er “gratis” applicaties beschikbaar voor bijvoorbeeld gegevensopslag. En natuurlijk kunnen investeringen aan extern advies en inhuur verminderen. Maar ik heb toch ook behoefte aan tegengeluiden. Zo staat de politiek in de weg aan het “gratis” gebruik van een MS-applicatie voor gegevensopslag. Als overheid worden we immers geacht ons niet aan de “wolven” (i.c. MS) over te leveren en toch vooral te streven naar open source applicaties. En is het een kostbare happening om dit soort applicaties binnen jet netwerk werkbaar te krijgen. Is slim van elkaar gebruik maken natuurlijk een prima plan, maar ontkom je vervolgens toch niet aan de regelgevingbrij van de openbare aanbesteding. Is bijvoorbeeld een rijksbrede toepassing van applicaties (zoals voor de rijksoverheid nu: P-direct, totaaloplossing voor HRM-processen) een oplossing, die we ook bij de resultaten van heroverwegingscommissie 20 (bedrijfsvoering) terugzien, maar wordt gemakshalve voorbij gegaan aan de lessen die de overheid niet geleerd heeft van de introductie van dit systeem: miljoenen meer moeten besteden voor één Rijksoverheidsbreed pakket omdat de ontwikkelaars weliswaar prachtige businesscases presenteren, maar niet op kunnen leveren wat ze beloven.
Ik mis in het artikel de aandacht voor de besturing van dit soort processen. IT-systemen, die in het kader van het primaire proces het sluitstuk van de uitvoering zijn, worden complex en dus duur door de uitzonderingen die de politiek, gericht op details in plaats van op de grote lijn, bedingt. Grote ontwikkelingen in de bedrijfsvoering stranden bij gebrek aan (politieke) besturing en aandacht, het gebrek aan doorzettingsmacht en het vermogen van enkelen om de resultaten uit eigen belang te traineren. Zie “Koning zonder schaakbord of Jan zonder land” van Beerenschot, waarin de succes- en faalfactoren van programmatisch werken worden beschreven.
Dus eens met de conclusie dat een simpele kaasschaaf in de overheidssector niet per se tot grote besparingen zal leiden, maar ik doe vooral ook een appel op het maken van keuzes, het daadwerkelijk sturen op die keuzes en het creëren van een bestuurlijke context waarin de doelstellingen van die keuzes ook kunnen worden waargemaakt.

Door: jelle de Vries

jelle de Vries — Thu, 22 Apr 2010 15:31:00 +0000

Het ontslaan van mensen, zonder efficiency maatregelen, leidt tot een slechter functionerende organisatie. Immers die mensen moeten toch ergens hun nut hebben. Het ontslaan van mensen mag daarom geen doel zijn. Vanuit een efficientere organisatie kan het wel zo zijn dat het werk met minder mensen uitgevoerd kan worden dan is eventueel ontslag een gevolg hiervan. Beter dan ontslaan is om vrijkomende mensen zoveel mogelijk in te zetten op knelpunten of op innovatieve producten en dienstverleningen. Dan blijft kennis en ervaring beschikbaar en zal de motivatie en individuele productiviteit niet omlaag gaan. Voor ambtenaren geldt dat zij kunnen helpen om meer blauw op straat te krijgen door de administratie van de politie te gaan doen of helpen bij overhead taken op scholen maar ook om mensen te vervangen die stoppen vanwege pensioen of een andere baan.

Door: Michiel van der Vight

Michiel van der Vight — Thu, 15 Apr 2010 14:19:03 +0000

Eens met Albert Willem… En nog een aanvulling. Het is vaak eenvoudig om een aantal ontslagen te noemen. Maar eigenlijk wil je beginnen met een inhoudelijke oplossing om zaken niet (dus bv. geen IT uitgave, maar meer gratis applicaties) of slimmer (meer zelf en onderling) te doen. In het artikel worden een aantal voorbeelden gegeven. De discussie moet niet gaan over hoeveel.. maar hoe? Als je aantallen schrapt, dan bereik je waarschijnlijk vooral dat men minder gaat doen, en niet persé slimmer. De crux zit ‘m in de vraag: “Hoe krijg je – top-down – mensen (in dit geval noemen we ze ambtenaren) zo ver om slimme oplossingen te verzinnen zodat ze in hun eigen budgetten gaan snijden?” En touwens ook: “Hoe zorg je er voor dat als je van bovenaf de trap schoonveegt, dan je bovenaan wel slimme keuzes maakt over de uitvoering (de onderkant van de trap)?” Wij kunnen als externe wel voorbeelden verzinnen, maar wat van belang is, is dat dit gedachtengoed toegeëigend wordt. Dat gaat voor een groot deel over andere aansturing, mindset en cultuurverandering. Om hoeveel medewerkers en verschillende organisaties ging het ook al weer? Dus 4 miljard in één keer…? Als je het echt slim wil aanpakken dan wordt het lange termijn, daarvoor is het probleem veel te groot en veel te hardnekkig. Dus ik zou zeggen, praat niet over hoeveel bezuinigd moet worden, maar welke methodiek en fasering ga je gebruiken…

Door: Albert Willem

Albert Willem — Thu, 15 Apr 2010 12:58:58 +0000

Minder ambtenaren kan zowel door verbeteren van efficiëntie of beter nog effectiviteit, maar ook door het afstoten van taken. Er zijn twee valkuilen die vermeden moeten worden. De eerste is dat de ambtenaren die verdwijnen, vervangen worden door veel duurdere externe krachten en de tweede is dat de beleidsambtenaren die de reorganisatieplannen bedenken veelal de uitvoerders wegsturen en zelf buiten schot blijven. De trap moet van bovenaf schoongeveegd worden. De toegevoegde waarde voor de samenleving van de uitvoerders is veel groter dan van de beleidsambtenaren die vooral plannen maken die nooit uitgevoerd worden.

Door: Jaap van der Rhee

Jaap van der Rhee — Thu, 15 Apr 2010 09:17:38 +0000

De reactie van Arjan Zuidhof is interessant, maar slaat niet op het onderwerp.

De titel van het artikel van Wim Scheepers is nogal misleidend. Immers, invoeren van efficiency in het ambtenarenapparaat heeft onvermijdelijk ontslagen tot gevolg. En dat betekent bezuinigingen, zelfs als ambtenaren hierdoor werkloos worden: de uitkeringen zijn immers lager dan de salarissen. Ik heb de indruk dat in sommige ambtelijke organisaties wel tot 50% kan verdwijnen, met als gevolg dat die 50% geen zand meer in de ambtelijke molens kan storten.