Het Halo Effect, nog een laatste woord (zou het écht?)

In maart 2007 was ik zeker niet de eerste die een recensie gaf op het boek ‘The Halo Effect’ van Phil Rosenzweig. Op dat moment vermoedde ik al dat ik ook niet de laatste zou zijn.

NB: ‘Een Halo-effect is het verschijnsel waarbij de aanwezigheid van een bepaalde kwaliteit bij de waarnemer de suggestie geeft dat andere kwaliteiten ook aanwezig zijn.’

Inmiddels hebben zowel voor- als tegenstanders zich over het boek gebogen. Voorbeeld van een voorstander is Gyuri Vergouw met zijn ‘Een Briljant Management Boek’. Een voorbeeld van een tegenstander is René Butter met zijn ‘De Moeder aller Management Waanideeën’. Leuk om al die verschillende inzichten op 1 boek te lezen. (nb; zo lijkt het er sterk op dat er waarheid zit in de veronderstelling: ‘Je leest wat je wilt lezen.’)

Ook in Wikipedia is het Halo Effect inmiddels een ‘naam’ geworden, zowel internationaal als in Nederland. De auteur zelf is een weblog gestart maar o.i.v. zijn vele lezingen over dit onderwerp is het blog niet up-to-date.

& Zo komt er vandaag de recensie bij van Dominique Haijtema. Haijtema mag toch bekend staan als redelijk kritisch maar deze keer is zij opmerkelijk enthousiast. Op een waarderingsschaal van 5 sterren geeft ze Het Halo Effect de volle 5* waardering voor ‘toegevoegde waarde’. Haijtema voegt er aan toe: ‘Het pleidooi van Rosenzweig is helder en goed gedocumenteerd. Zijn boek raakt een heel gevoelige snaar van het bedrijfsleven en elke manager doet er goed aan dit boek te lezen en net als de auteur kritisch te blijven kijken.’

5* vind ik zelf redelijk veel voor dit boek, hoe dan ook: de inhoud van het boek is en blijft voorlopig interessant, het zal de mening van menig management beoordelaar beïnvloeden(!).

(nb; Als u dan toch Rosenzweig leest & de inhoud inspireert u, buigt u zich dan ook eens over de boeken van Nassim Taleb.)

Het HALO Effect.

Onze zakenwereld wordt overspoeld met onderzoeken en analyses, allemaal bieden ze de manager een comfortabel gevoel: dat je succes is gegarandeerd als je ‘deze formule’ volgt, dat bepaalde acties altijd leiden tot voorspelbare uitkomsten, dat jij (& alleen jij) tot Grootse Daden in staat bent wat je concurrentie ook allemaal uitspookt, om dat proberen te voorkomen natuurlijk. 

De waarheid is echter compleet anders: de zakenwereld is geen plaats met duidelijke causale verbanden waar een bepaalde combinatie van acties leiden tot een voorspelbaar resultaat, de zakenwereld is eerder vaag en onzeker. Als je nu toch van het eerste uitgaat dan is er sprake van de toepassing van het Halo effect. Dat kan dus tot grote teleurstelling en vergissingen leiden!

In februari verscheen het boek ‘The Halo Effect’ van Phil Rosenzweig. In korte tijd heeft het in de VS al veel stof doen opwaaien. Als er nu maar geen Halo verschijnt….

Boek van de week

3 Klassieke Blunders in het Beloningsbeleid.

Bestuurder A: ‘Ik ken de CAO van de medewerkers niet. Ook ben ik niet op de hoogte van regelingen in andere sectoren, ik heb mezelf daarin niet verdiept.’ Bestuurder B: ‘We betalen onze talentvolle medewerkers goed omdat zij anders vertrekken.’ Bestuurder C: ‘Als de er aan de Top van de organisatie veel wordt betaald dan kun je ook duurdere medewerkers aannemen.’

Deze veronderstellingen over het beloningsbeleid zijn tevens Klassieke Blunders!

  • Blunder 1: Jezelf niet of onvoldoende verdiepen in dat wat er ‘in de markt’ speelt. Hoe kun je dan überhaupt Beleid maken?
  • Blunder 2: Voorbijgaan aan het feit dat het talent van iemand situationeel wordt bepaald. Dat je hier succesvol bent wil nog niet zeggen dat je dat daar ook bent.
  • Blunder 3: Het aloude piramide-denken: als medewerker kun je pas veel salaris ontvangen, zodra je baas meer ontvangt.

Deze blunders zag ik in het ZEMBLA programma ‘De Balkenendenorm Top 2000’: ruim 2.000 managers in de Publieke Sector verdienen meer dan premier Rutte, meer dus dan € 191.000/jaar. De topverdiener is de bestuurder van ORBIS Sittard, goed voor € 643.000/jaar.

De discussie in de Tweede Kamer over beloning van topmanagers sleept zich nu al 10 jaar voort. Mocht de Arbeidswetgeving in deze generatie nog worden veranderd dan stel ik voor om dat Beleid te baseren op prestatiegericht belonen.

Advertorial

De confronterende auditor/controller? Een Utopie.

eenvoudig te controleren, 1 potje

De entry over LEHMAN Brothers roept dialoog op; zo ook dit weekeinde & da’s mooi.

De banken in Nederland zijn momenteel druk bezig om hun auditors & controllers (nb; A&C) een andere rol te geven, een confronterend controlerende. In een scala aan trainingen, cursussen & workshops worden A&C’s klaargestoomd om vanaf nu: indringender vragen te stellen, meer objectief te handelen en managers confronterender te benaderen! Doel van dit alles: een volgende CRISIS voorkomen!

Om e.e.a. ook in de dagelijkse praktijk ‘handen & voeten’ te geven wordt het vanuit de productie-industrie afkomstige LEAN Model ingezet: een focus op de bewaking van processen, procedures & protocollen.

Zou dit alles helpen? Zou ’t helpen om banken meer ‘in control’ te hebben & houden? Zou het ons belastingbetalers een volgende Financiële CRISIS kunnen besparen?

Nee. Zo lang banken zich niet committeren aan het Model van de Lerende Organisatie blijft dit alles een utopie; helaas……

Voorspellen is lastig te voorspellen, zo blijkt.

FF in mijn kristallen bol kijken.....

FF in mijn kristallen bol kijken

Wellicht de meest opmerkelijke / meest eerlijke (…) uitspraak gisteren, op de 1e dag van de ‘verhoren’ door de Commissie De Wit, kwam van Coen Teulings directeur van het Centraal Plan Bureau. Iets meer dan 1 jaar geleden voorspelde Teulings ons het sombere bericht: ‘Krimp van 3/4%  met mogelijk 600.000 werklozen tot gevolg.’ Teulings vulde dit nog aan met: ‘Dit is Once in a Lifetime.’, ‘Nog nooit meegemaakt.’, ‘Hoop ook dit niet nog eens mee te maken.’ Ik noemde hem toen ‘een ras voorspeller’ omdat hij voor zichzelf de ‘crisis’ al helemaal had doorleefd; een cruciale voorwaarde voor een voorspeller zie Nostradamus.

Geconfronteerd gisteren met dat wat er in het afgelopen jaar nu werkelijk is gebeurd, reageerde Teulings met de opmerking dat niets zo lastig te voorspellen is als de voorspelling zelf…. Hoe waar.

Maar hoe dan wel?

3 Redenen waarom Jan Peter Balkenende President van Europa wordt (en 7 verrassingen voor zijn opvolger).

Het helpt niet, ontkennen: J.P. Balkenende wordt de 1e President van Europa, da’s niet zo’n lastige voorspelling. Er zijn hiervoor 3 redenen:

1. Aan de benoeming van Balkenende tot eerste Europees President stoot zich geen enkele Europese parlementariër. Niemand zal het later kwalijk worden genomen dat hij (zij kan ook) zijn stem uitbracht op JPB; compromisloos. Bij tegenstrever Tony Blair, toch niet geheel van onbesproken gedrag, ligt dit gevoeliger.

2. Balkenende neemt nu al afscheid van zijn huidige functie. Hij laat de ‘crisis’ volledig over aan collega Wouter Bos, hij bemoeit zich niet eens meer met ‘zijn’ Uruzgan. Hij reist de wereld rond, is dit een afscheids- of juist een kennismakingstoer? Ik vermoed het laatste. Zelfs de Tweede Kamer leden voelen dat JPB’s vertrek aanstaande is & lopen als nerveuze mieren door de gangen van de regeringsgebouwen: ‘Wat nu?’ hoor je hen zeggen; daarover zo meer.

3. Europees Commissaris van Mededinging Neelie Kroes heeft in Brussel een onuitwisbare indruk achtergelaten & daarmee het pad geeffend voor een landgenoot, voor onze premier. Men denkt nl. al snel dat als één Hollander zo is, dan zal de rest dat ook wel zijn, dito gedrag vertonen; het Halo Effect noemen we dat ook wel.

Er zijn nog wel meer redenen te verzinnen voor deze benoeming, zoals JPB’s goede verstandhouding met (bijna) iedereen op het internationale politieke toneel. Ons land leverde ook al de 1e President van de Europese Centrale Bank, Wim Duisenberg. Etc.etc, ik houd het bij deze Top 3. Wij mogen best wel trots zijn op Jan-Peter’s benoeming: ‘we’ tellen weer mee!!!

Dus kunnen we nu al met een gerust hart over gaan naar de procedure voor zijn opvolging & zijn opvolger zichzelf voor laten bereiden op 7 verrassingen!

4 Tips om je Imago te Herstellen

Met het faillissement van DSB heeft niet alleen Scheringa een deuk in zijn imago opgelopen maar feitelijk de gehele Nederlandse Financiële Dienstverlening.  Het internet wordt momenteel overspoeld met berichten over DSB & de reacties die lezers daar plaatsen liegen er vaak ook niet om. Veel van de reacties zijn, eufemistisch, terug te brengen tot emoties om het ‘simpele’ feit dat in het model van de kapitalistische economie op- & neergang conform Kondratieff tot de bijna logische ontwikkelingen behoren; zelfs de neergang van een bank die niet tot ‘het systeem’ behoort zoals DSB. We lijken dat nu te vergeten.

Maar: als Financieel Dienstverlener heb je hiermee nu toch maar ‘mooi’ te maken. Ook jouw imago, als ooit zo respectabele bank/verzekeringsmij, loopt nu een stevige deuk op. Het marktsentiment is dus danig ‘koud’ dat er nog maar ‘dit’ hoeft te gebeuren of er ontstaat opnieuw een bankrun. Het zal je dan maar treffen. Ergo: wat nu te doen? 4 TIPS!

Leert JUMBO van FORTIS, van PORSCHE? (& Remember Ole)

Supermarktketen JUMBO zet een gewaagde stap door een collega over te (willen) gaan nemen die bijna 2x zo groot is; Super de Boer. Waar zagen we dat eerder? Waar zagen we eerder dat een David een Goliath overnam? Jawel FORTIS wilde ooit in een staat van euforie de meer gerenommeerde zakenbank ABN AMRO overnemen, PORSCHE dacht er ook zo over bij hun plannen met VW & we weten allemaal wat er van zulke plannen terechtkomt.

De economische geschiedenis is zeker niet mild voor de overnames van groten door kleintjes. Is het bij een fusie tussen gelijken sowieso al een tour de force om de beoogde resultaten te behalen, een overname zoals die van Super de Boer door JUMBO is bijna onmogelijk. ‘Bijna’ want zeg nooit, nooit.

Hoe dan ook, het worden interessante maanden beter nog jaren: of JUMBO wordt in onze markt een mastodont of AHOLD is de lachende 3e.

Over Opel, Porsche, Koenigsegg

Opel/Vauxhall lijkt te worden overgenomen door het Canadese Magna, maar niets is minder waar. Porsche was tot voor kort in de race om Volkswagen over te nemen maar het gerenommeerde merk lijkt nu zelf op de slachtbank te worden gelegd door Daimler. & Koenigsegg, een merk waarvan het bestaan tot voor kort slechts bij de échte autoliefhebbers bekend was, neemt Saab over. Maar tussen al dat ‘autogeweld’ lijkt het er op dat de milieuvriendelijke Tesla als 1 van de weinige merken écht succesvol is…. (nb; opmerkelijk genoeg Rolls Royce ook: nu meer verkocht dan in dito periode 2008)

Intussen ‘heerst Reuring als Koning’ over de autoindustrie. De resultaten over de 1e maanden van 2009 zijn DRAMATISCH. Alle merken blijven achter op hun targets. Voorbeeld: Opel -/- 44% (nb; wat wil je met al die negatieve berichtgeving), Mini -/- 30%. & Dan is Mini toch nog de nummer 3 in de Top 20 van automerken met de minst gehaalde targets. No. 2 is Mini’s moedermerk BMW. Het automerk dat het in deze malaise nog het ‘best’ of minst slecht doet, de No. 1, is Audi. Maar toch Kommer & Kwel dus, vandaar die faillisementen.

Wat je mening ook is over de autoindustrie, het vormt een prachtig voorbeeld hoe ‘de Wereld’ eruit gaat zien als de CRISIS eenmaal voorbij is: Heel Anders. Het is kleine David die de tot voor kort zo Grote Goliath op zijn grondvesten laat trillen & daar valt heel wat van te leren!

ICT: Boontje komt om zijn Loontje?

Getronics schrapt 1.400 banen‘. ‘Marge onder druk’. & ‘Jarenlang is aan de kant van de grote IT-dienstverleners sprake geweest van arrogantie en een gebrekkige dienstverlening. En daarvoor krijgen deze partijen nu de rekening gepresenteerd.’ wordt er, vanuit de ICT sector zelf(!), opgemerkt. OK, in het 2e bericht is er dan nog sprake van het ‘binnenhalen van grote orders’, toch kan dit niet camoufleren dat het niet goed gaat in de ICT sector & zelfs die opmerking is nog een understatement.

Dat het tot kort voor de CRISIS de ICT Sector ‘hard voor de wind’ ging blijkt wel uit het CBS rapport ‘Digitale Economie 2008’: “De ICT-sector profiteerde sinds 2004 gretig van het aantrekken van de economie, vooral de ICT-dienstensector. Ook stegen de binnenlandse ICT-investeringen tot bijna 15 miljard euro in 2006.’

Als je nu kon zeggen dat zo’n investering van € 15.000.000.000 (nb; in 2008 waarschijnlijk véél meer) de ICT cliënten ook nog dito Rendement opleverde, wat zeur je dan? Niets blijkt echter minder waar, zo bleek uit een NRC Focus artikel ‘IT Mislukkingen’ dat vorig kwartaal verscheen. 

Valt er hier nog iets te leren voor de klanten van ICT-ers? Waarschijnlijk wel.