Over “Slimme” Ondernemers en eerlijk duurt het langst.

Ik heb erg genoten van het interview met Bas Hoogland in Trouw en werd geïnspireerd door les #2, “Kijk of het ook goed is voor een Ander”. Over de wijze waarop een “slimme” Ondernemer een collega-ondernemer te pakken nam. De “Slimme” ondernemer had 50.000 viooltjes besteld om langs de oprit naar zijn hotel te laten planten. Toe ze er allemaal in stonden zei hij tegen de hovenier. “Ik vind ze eigenlijk niet mooi, haal ze er maar weer uit. Of, weet je wat, voor de helft van de prijs mag je ze laten staan”. EIND citaat.

Ik kan mij niet voorstellen dat de “Slimme” ondernemer veel aanhangers heeft of heeft gehad. Om te beginnen met de collega-ondernemer. Die zal de rest van zijn leven een naar gevoel overhouden aan deze rotstreek. Het is niet eerlijk, niet rechtvaardig en uiterst onredelijk.

Ondernemers zijn ook mensen. Ondergetekende is er inmiddels achter, dat het daar allemaal om draait. Ik heb gedurende 5 jaar gewerkt bij het Amsterdamse Marriott hotel. Een geweldige tijd. Nu realiseer mij, dat de Marriotts geen boekje hadden gelezen “How to motivate your staff”, maar dat ze vanuit hun (Mormoonse) geloof op een zorgvuldige manier om wilden gaan met mensen, of dat nu medewerk(st)ers gasten of leveranciers waren, dat maakte niet uit.

En dan realiseer ik mij, dat het succes van Covey, Drucker, Goldsmith, Kotter, Greenleaf, Kolind, Hsieh, George c.s. te maken heeft met mensen, niet met processen.

Momenteel verschijnen er de nodige boeken over leiderschap. Daarnaast wordt er het nodige geschreven over leiders, wereldleiders en misleiders. Ik schrijf en zeg zelf vaak: Het zou niet moeten gaan over geloven en politiek, maar over mensen. In dat verband zouden de universele rechten van de mens een grote(re) rol moeten spelen als het gaat om het beoordelen van een (wereld)leider.

Helaas blijken de universele rechten van de mens geen garantie te bieden als het gaat over de wijze waarop men met elkaar omgaat. Erger nog het is een politiek handvest waar geen sancties op mogelijk zijn: https://nl.wikipedia.org/wiki/Universele_Verklaring_van_de_Rechten_van_de_Mens

Niet alleen wereldleiders en hun volgers zouden zich moeten houden aan de universele rechten van de mens(en), maar ook de “gewone” mensen. (met dank aan Marja Ruijterman). “Gewone” managers, bestuurders en toezichthouders zouden zich eens moeten verdiepen in de visie en het boek “Tot hier en nu verder” van Marshall Goldsmith. Hij heeft – samen met mensen als John Kotter en Paul de Blot – mijn denken over en visie op leiderschap erg beïnvloed. Hij zegt en schrijft: “I is all about behaviour”. Inderdaad het gaat om gedrag. In zijn boek gaat hij o.a. in op:

  1. Altijd willen winnen De behoefte om koste wat kost in alle situaties te willen winnen, wanneer het er wel toe doet, wanneer niet en ook wanneer het nergens op slaat.
  2. Te veel waarde toevoegen De drang om in iedere discussie jouw duit in het zakje te doen.
  3. Oordelen De behoefte om anderen de maat te nemen en onze normen aan hen op te leggen.
  4. Vernietigend commentaar leveren De onnodige sarcastische en scherpe opmerkingen waardoor we denken gevat over te komen.
  5. Antwoorden met ‘nee’, ‘maar’ of ‘echter’ Overmatig gebruik van deze negatieve kwalificaties die heimelijk eigenlijk zeggen: “Ik heb gelijk, jij niet.”
  6. Rondbazuinen hoe slim we zijn De behoefte om mensen te laten zien dat we slimmer zijn dan ze denken dat we zijn.
  7. Spreken wanneer je boos bent Emotionele wispelturigheid inzetten als managementinstrument.
  8. Geen erkenning geven Het onvermogen om te prijzen en te belonen.
  9. Pronken met andermans veren De zeer irritante manier om onze bijdrage aan welk succes dan ook te overdrijven.
  10. Voortrekken Niet inzien dat we iemand onrechtvaardig behandelen door anderen voor te trekken.
  11. Geen spijt betuigen Het onvermogen om verantwoordelijkheid te nemen voor onze daden, toe te geven dat we fout zitten of om te erkennen welk effect ons handelen heeft op andere
  12. Niet luisteren De meest passief-agressieve vorm van gebrek aan respect.
  13.  Geen dankbaarheid tonen De meest basale vorm van slechte manieren.

De wereld zou er snel een stuk mooier uitzien als alle leiders en hun volgers zich zouden houden aan de universele rechten van de mens EN als alle managers, bestuurders en toezichthouders zich zouden realiseren dat het gaat om mensen (en gedrag).

Koos Groenewoud voor managementPRO 9 mei 2016

Meer weten over Marshall Goldsmith? http://www.marshallgoldsmithlibrary.com/cim/Dutch.php

Meer weten over ons boek “Authentieke leiders, ECHTE leiders”, waar zijn 20 slechte gewoonten van leiders ook in staan? http://www.aaa-tfm.nl/AuthentiekeLeidersEchteLeiders.pdf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *