Afghanistan, go or no go?

Het zal u niet ontgaan, momenteel woedt er in ‘Den Haag’ een hevige discussie over het al dan niet sturen van militaire ondersteuning naar Afghanistan. Volgens de tegenstanders zijn de risico’s voor de ‘werknemers in kwestie’ te groot. Toch vraag ik mezelf nu af, is dit geen ‘normaal’ beroepsrisico? Lopen andere werknemers in hun beroep niet evenveel risico’s?
Ook al lijkt de discussie in ‘Den Haag’ vooral een partij politieke (nb: hoezo zou alles veranderen?), toch is het onderwerp niet minder interessant. Sturen we nu wel of geen militaire ondersteuning naar Afghanistan? En zijn het nu troepen die we sturen of is het humanitaire ondersteuning? Let wel: de kleur van het uniform (sand) blijft hetzelfde, maar de taak is een geheel andere. Ook de media besteden meer dan voldoende aandacht aan het onderwerp. Duidelijk is inmiddels dat de ‘medewerkers in kwestie’, militairen, geen probleem hebben met deze uitzending. En waarom zou het ook? Op het moment dat zij voor dit beroep kozen werden zij geïnformeerd, kenden ze de beroepsrisico’s. Of de risico’s in een beroep opwegen tegen de voordelen, bijv. plezier, dat kan ‘slechts’ ieder individu voor zichzelf uitmaken. Bevalt het je niet meer dan kun je altijd nog je ontslag nemen. (NB: deserteren is van andere tijden, situaties).

Maar lopen onze militairen/hulpverleners nu meer risico’s dan werknemers in andere beroepsgroepen? Dat vraag ik mezelf af. Zo worden bij kantonniers dagelijk de vouwen uit de broek gereden, kennen werknemers van Pro Rail een dito probleem, dienen medewerkers in onze havens en bouwvakkers te vertrouwen op de constructies die hun werkgevers al dan niet tijdelijk hebben opgericht, verplegend personeel dient geïnformeerd te zijn over de mogelijke overdraagbaarheid van ziektes bij hun patiënten etc. etc. We vergeten nu waarschijnlijk dat er in Nederland dagelijks bedrijfsongevallen plaatsvinden en wekelijks zijn daar enkele bij met een fatale afloop. Maakt dat onze militairen dan zo bijzonder?

Gisteren meldde de Afghaanse ambassadeur dat het zeer goed mogelijk is dat enkele Nederlandse militairen in zijn thuisland het leven zullen laten. Daar tegenover staat, zo zei hij, het leven van enkele honderden Afghanen……. Onbaatzuchtigheid noem je dat volgens mij. Ongetwijfeld vertrekken onze mannen en vrouwen na vandaag naar Afghanistan, respect(!) voor hen die dit beroep kozen maar ik vermoed dat hun veiligheid beter is gewaarborgd dan van menig werknemer die in Nederland achterblijft.

4 thoughts on “Afghanistan, go or no go?”

Björn van Vliet 13 jaar ago

Risico is inherent aan het vak van beroepsmilitair, dat is duidelijk. Geen gezeur daar over. Maar als ‘we’ gaan, laten we dan gaan voor de noodzakelijke hulp aan Afghanistan en niet om de VS te ‘pleasen’ of omdat we bang zijn dat de VS ons op allerlei fronten buitensluit.

Nederland en Europa kunnen een eigen koers varen; de VS graaft op dit moment haar eigen graf zowel in het buitenland als in het binnenland en zowel politiek als financieel-economisch.

Onafhankelijk van de VS handelend ben ik dus niet tegen het vertrek naar Afghanistan. Hopen dat het goed afloopt…….

Hans Waltman 13 jaar ago

Ik vind de vergelijking op basis van bedrijfsveiligheid wel erg gemakkelijk en zelfs vlak. Waar het om gaat, of om hoorde te gaan, is of we verantwoordelijkheid willen dragen voor een missie als deze. Daarover kun je van mening verschillen, maar een opvatting kan natuurlijk zijn dat je de missie als zinloos bestempelt. Op regelzucht wordt deze thematiek op een andere manier benaerd door Pierre Pieterse. Een aanrader. Zie: http://www.regelzucht.nl/2006/01/13/dad%e2%80%99s-army/ Succes, Hans

Björn van Vliet 13 jaar ago

Willem Scheepers maakt de vergelijking met bedrijfsveiligheid op de gewone werkvloer ter relativering van het risico dat de militairen lopen in Afghanistan, tenminste zo zie ik het voorbeeld. Niks mis mee, mits ter relativering.

Uiteindelijk heeft Willem het over een belangrijk punt waar andere mensen het in de ‘discussie’ ook over hebben; potentiële slachtoffers. Willem neemt hierin een (indirect) standpunt door het aanvoeren van de bedrijfsveiligheid.

Inderdaad, een andere invalshoek. Pierre Pieterse heeft het in zijn stuk op Regelzucht ook over mensenlevens maar dan alsof de politiek daarmee omgaat als een ‘spelletje’ terwijl in een zogenaamd ‘zuivere’ discussie zoveel beeldspraak als dat Pierre gebruikt voor mij duidt op een eigen spel……… 🙂

Willem Scheepers 13 jaar ago

Thanx Björn & Hans, voor je reacties.
Inderdaad, misschien ‘kort door de bocht’ (maar daar dreigt m.i. de maatschappelijke discussie nu ook op uit te lopen) en inderdaad Nederland is een onderdeel van het internationale krachtenspel. Zelf houd ik altijd in de gaten dat het wij mensen zij geweest die ooit grenzen in het leven riepen maar volgens mij houdt daar onze verantwoordelijkheid (voor een menselijk bestaan) niet op……

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *