Dames, is het echt zo erg?

Een bericht in de Volkskrant, vorige week, heeft nog al wat reacties opgeroepen. De kop van het bericht luidde: ‘Vrouwen in de Top, net Mannen’. De inkt was nog niet droog of collega bloggers als Alef Dekker & Leidjes lieten er hun kritische blik over schijnen. De Volkskrant plaatste het bericht ‘ter ere’ van de Internationale Vrouwendag die gisteren plaatsvond.

Of de inhoud van het Volkskrant artikel nog niet genoeg was kwam Het FD zaterdag met het bericht ‘Helft Zakenvrouwen mist Uitdaging’. (ook) Da’s fors. (nb; interessant zou nu zijn om te weten hoeveel van hun mannelijke collegae ook die uitdaging missen…..) & On Top of it All was daar dan ‘Brussel’ met de mededeling dat ‘Vrouwen in de EU bruto gemiddeld 17,4 procent minder per uur verdienen dan mannen.’

Dames, is het echt allemaal zo erg op je werkplek? Zo ja, wat kan dan de oorzaak zijn? Een Harvard Classic biedt hier wellicht de oplossing.

Dat het in het bedrijfsleven niet overal kommer & kwel is als het om vrouwen gaat, dat laat o.m. het Women’s Initiative Plan (WIN) zien van Deloitte USA. De motivatie achter dit, toch nog steeds vooruitstrevende, Plan is voor een Deloitte een zuiver Strategische. Ze richten hun blik op vrouwelijke arbeidskrachten omdat er een ernstig tekort komt aan mannelijke. Logisch, toch?

& Dan is daar nog voor de bedrijven die geholpen willen worden bij het opzetten van zo’n zelfde WIN programma het bekende IiP-Model met een aparte ‘Gelijkheid & Diversiteit Module’. Ook handig, zeker nu zo (b)lijkt uit de diverse hiervoor genoemde artikelen.

Maar wat is nu de oorzaak van die verschillen tussen mannen & vrouwen als het om de werkplek gaat? Da’s m.n. interessant om te achterhalen.

Wellicht helpt hier de Harvard Classic uit 1977 ‘Two Women and Three Men on a Raft’ van Robert Schrank. Schrank schreef het artikel al in 1977, het artikel is nog steeds relevant & het lijkt er sterk op dat maar weinig managers (m) dat wat ze hier lazen in de praktijk hebben gebracht.

Een synopsis van de praktijkervaring die Schrank & enkele mannelijke collegae hadden met het leidinggeven van een paar vrouwelijke collegae. Vanuit het oogpunt van teambuilding maakten de collegae een rafttocht, samen raften over het wilde water! Leuk! Zou je zeggen. Op enig moment werd de helmstok, beter gezegd ‘de leiding’, overgedragen aan 1 van de dames. Wat er toen aan boord gebeurde, en waarom de boot omsloeg, da’s interessant om in je op te nemen.

Schrank: “What really happened on the river? Why did the raft flip over? Not until I was back in the comfort of my office did I begin to understand, and the realization of the truth was as shocking as any of the splashes of cold water had been on the Rogue. It became clear to me that not only had I been unhappy with a woman as helmsperson, but also that Bill and I had subconsciously, by habit, proceeded to undermine the women. When one of the other two men was in charge, I was comfortable, supportive, and worked to help him be a better helmsperson. When a woman was at the helm, I seemed to direct my activity at getting her replaced rapidly by one of the men.

A most revealing part of the raft experience, however, was not so much the power relationship between the sexes, which I think I understood, but how Bill and I unconsciously or automatically responded to protect our power from female encroachment. When the trip started, I knew that I might have some difficulty accepting a woman at the helm, but I did not realize that the threat would be so great that I would actually desire to see her fail. On that trip I did something new: I actively tried to sabotage Marlene’s and Helen’s efforts to lead.

Bill and I were unconsciously building on each woman’s doubts about herself with negative reinforcement of her leadership role. The effect of our male, sabotaging behavior was to increase Helen’s and Marlene’s doubts about themselves as leaders. For each of them, their lifelong conditioning that a woman ought to be a passive sweet thing came into play, and eventually both of them gave up the helm because men “do it better.”

De accentuering is van mij. Uw conclusie mag u zelf trekken. Maar het artikel: het blijft interessant niet alleen voor vrouwen & mannen in organisaties maar ook voor de Politiek & voor krachtenvelden als vakbonden, werkgeversverenigingen, SER etc.etc. Voor ieder die Gelijkheid & Diversiteit op de agenda meent (….) te hebben staan.

Schrank vult nog aan dat dat wat er gebeurde op de wilde rivier, ook gebeurt in organisaties. Kan me er ‘iets’ bij voorstellen.

17 jaar later (1994) merkt Schrank nog op: “Women have undoubtedly made progress in the corporate workplace since the article first appeared, but certainly not as much as they had expected. We have new laws, rules, and policies relating to women in the workplace, but what we haven’t changed much is the male behavior. Women have fallen short in their goals-of crashing through the glass ceiling, for instance-because I think we underestimate the potency of the male need to maintain their power.”

En: “I think what we have to do, especially we men, is keep trying to get to our underneath side. Instincts and hormones are mysterious things, not easily understood-and not an excuse for anything. But they are a reason for certain behavior. We need to understand more about what motivates the behavior that lies underneath our surface actions and intentions. Not so that we can justify it, but so that we can change it.”

Succes Dames én m.n. Heren……

4 thoughts on “Dames, is het echt zo erg?”

Alef Dekker 11 jaar ago

Hallo Willem,

Goed dat je stelt dat het in het bedrijfsleven niet overal kommer en kwel is, als het om vrouwen gaat. Ik ben het zeker met je eens. Nog beter is dat je een aantal zaken aanhaald, zoals het bekende IiP-Model met een aparte ‘Gelijkheid & Diversiteit Module’.
Ook stel je terecht de vraag: wat is nu de oorzaak van die verschillen tussen mannen en vrouwen als het om de werkplek gaat? Je geeft jouw lezers de tip om es een Harvard Classic uit 1977 ‘Two Women and Three Men on a Raft’ van Robert Schrank te lezen. Voor velen/sommigen is dit een goeie tip, maar de vraag blijft natuurlijk of de meerderheid van die 200 top-bestuurders van de Volkskrant dit soort verhalen ooit wel zullen lezen. (hierbij baseer ik me natuurlijk alleen op het gepubliceerde onderzoek).
De wereld van de man-vrouw verhoudngen aan de top van het bedrijfsleven kent vele gezichten, zeker, maar feit blijft dat het aantal vrouwelijke managers in de EU slechts stapje voor stapje voor stapje toe neemt. In 2007 was 33 procent van de managers vrouw, in 2001 was dat nog 30 procent. Nederland doet het vergeleken met andere landen niet goed. Dit blijkt uit onderzoek van het statistisch bureau Eurostat, dat ter gelegenheid van de Internationale Vrouwendag op 8 maart de rol van vrouwen op leidinggevende posities bekeek. Ook het aantal vrouwelijke managers in Nederland is toegenomen: in 2007 was bijna 28 procent van de managers een vrouw. Zes jaar eerder was dit nog 26 procent. Bijvoorbeeld bij de overheid, in dit geval bij de politie, is het nog veel slechter. Daarom denk ik dat Minister Guusje ter Horst (Binnenlandse Zaken) terecht de benoeming van de korpschef van de politie Zuid-Holland Zuid heeft aangehouden. Ik kan me ook niet voorstellen dat er geen capabele vrouwen zijn voor deze post. (lees verder: http://alefdekker.blogspot.com/2009/03/vrouwen-aan-de-top-nederland-blijft.html Kortom: er is nog een wereld te winnen, voor mannen en vrouwen met vriendelijke groet, Alef

Leuk: Diversiteit? Stuur vrouwen op cursus! 10 jaar ago

[…] al kom je er zelf niet uit tijdens een recente Ronde Tafel Bijeenkomst. Lees nog eens de entry ‘Dames, is het echt zo erg?’ & je weet waarom (nb; mail/bel me anders). Over Diversiteit, & dat dit meer is dan alleen […]

Tenenkrommend diversiteitsdebat in Pauw en Witteman 10 jaar ago

[…] ik de uitzending nog eens terugzag heb ik het HBR artikel ‘Two Women and Three Men on a Raft’ weer eens opgehaald. Verbazingwekkend dat Robert Schrank in 1977 al de uitkomst van deze Pauw […]

‘Goh Sjan¹, wat heb je weer een leuk rokje aan vandaag.’ – ManagementPro 8 jaar ago

[…] Tegenover me zit een jonge manager. Je ziet aan haar dat de verontwaardiging oprecht is. Het voorval doet mij denken aan de Harvard Classic ‘‘Two Women and Three Men on a Raft’. […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *