Een vrouw kan (nog steeds) niet alles hebben…..

“Ik kan absoluut en ondubbelzinnig verklaren dat haar besluit om op te stappen met niets anders te maken heeft dan met haar betrokkenheid bij haar familie.” dat verklaarde de persvoorlichter van het PENTAGON nadat de staatssecretaris van Defensie, Michèle Flournoy, haar functie had neergelegd in het belang van haar gezin. Haar vertrek verbaasde zowel vrienden als collegae.

Dat iemand in Washington als reden voor vertrek aangaf ‘dat het te maken heeft met de thuissituatie’, werd gezien als het standaardexcuus van iemand die overbodig was geworden. In het ‘geval’ van Flournoy was niets echter minder waar: voor haar kwam op dit moment haar gezin op No. 1. De persvoorlichter diende zich vervolgens in allerlei bochten te wringen om de media van deze werkelijke, legitieme reden te overtuigen…..

Dit voorbeeld wordt deze week aangehaald door Anne-Marie Slaughter, dean van PRINCETON UNIVERSITY, in het inmiddels veelbesproken artikel ‘Why Women Still Can’t Have It All’.

Slaughter over deze ervaring van Flournoy: “Think about what this “standard Washington excuse” implies: it is so unthinkable that an official would actually step down to spend time with his or her family that this must be a cover for something else. How could anyone voluntarily leave the circles of power for the responsibilities of parenthood?

(NB: Slaughter stapt ook terug….)

De reacties op Slaughters persoonlijke artikel/ervaring zijn niet van de lucht; “een vrouw kan niet alles hebben”: én een voorspoedige carrière én een gelukkig gezin én een fijn privéleven a.k.a. quality time. Je hebt daarin zowel voor- als tegenstanders; lees daarvoor o.m. de verschillende blogentries op HBR.

Op zich is het niets nieuws dat wat Anne-Marie Slaughter hier meldt. Wat de reacties m.n. triggerd dat is de positie die Slaughter zelf inneemt: een sprankelende carrière tot in de top van de Obama Regering, nu dean van een prestigieuze opleiding, thuis een man die voor het gezin zorgt en, gezien haar achtergrond en ervaring, nog een wereldcarrière voor zich open! Dat nu juist zij een stap terugdoet, minder gaat werken, kiest voor haar gezin……

Die keuze is toch eenvoudig, althans voor ieder die haar/zijn gezin een warm hart toedraagt: samen met haar man heeft Slaughter 2 puberale zoons. Door haar drukke agenda bracht Slaughter tot nu toe m.n. de weekeinden thuis door. Zij constateerde dat zij het contact met haar oudste, 14-jarige, zoon daardoor dreigde te verliezen. Wilde ze dit contact herstellen & behouden dan diende ze een ingrijpende verandering aan te brengen in haar carrière. Dat doet ze nu.

Slaughter constateert dat ze met de ervaring in haar gezin & het te nemen (voor vele anderen) drastische besluit, ook geconfronteerd werd met zichzelf, met haar persoonlijke overtuigingen tot nu toe. Ze stamt uit de feministische beweging met het streven naar gelijkheid van man & vrouw. Tot voor kort onderwees zij jonge studenten, vrouwen én mannen, “dat alles mogelijk was voor hen!” Nu zegt zij daarover: “I still strongly believe that women can “have it all” (and that men can too). I believe that we can “have it all at the same time.” But not today, not with the way America’s economy and society are currently structured. My experiences over the past three years have forced me to confront a number of uncomfortable facts that need to be widely acknowledged—and quickly changed.

Slaughter constateert dat er een aantal hardnekkige clichés zijn over de carrièreperspectieven van werkende vrouwen. Zij noemt dit The Half-Truths We Hold Dear:

  • “It’s possible if you are just committed enough”. Een vaak gehoord exuus als iemand niet slaagt in een carrière: een gebrek aan commitment. Maar, stelt Slaughter, omstandigheden dragen bij aan je commitment. Zo adviseert haar secretaris (nb; ook een fulltime werkende moeder) ‘MAKE SCHOOL SCHEDULES MATCH WORK SCHEDULES.’ Inderdaad…..
  • “It’s possible if you marry the right person”. Jawel, een gezin heb je met z’n tweeën. (althans…). Dat wil vervolgens nog niet zeggen dat de verantwoordelijkheden evenredig zijn verdeeld. Slaughter: “I do not believe fathers love their children any less than mothers do, but men do seem more likely to choose their job at a cost to their family, while women seem more likely to choose their family at a cost to their job.”
  • “It’s possible if you sequence it right”. Planning als de 1/2 van het werk. Ofwel: “You can have it all; you just can’t have it all at once.” Carrière, gezin, quality time, inkomen: ze lopen nooit in pas gelijk. Altijd is er wel ‘iets’ waaraan je een tekort hebt.

De voorstellen die Ann-Marie Slaughter doet om diversiteit in carrières maatschappelijk breed te implementeren, zijn even eenvoudig als ingrijpend. Ze noemt dit Changing the Culture of Face Time:

  • Revaluing Family Values Het is inderdaad te gek voor woorden dat als je zegt dat je voor je gezin kiest dat wordt opgepakt als een “kneuzen-beslissing”.
  • Redefining the Arc of a Successful Career Dient het werkelijk zo te zijn/blijven dat je 40u+/wk aanwezig dient te zijn om naar de Top door te kunnen stomen? Hoe zit het dan eigenlijk met de prestaties die je levert?
  • Rediscovering the Pursuit of Happiness Veel ervaringen/onderzoeken laten zien dat de vrouwen én mannen die met Passie & Plezier hun werk doen (nb; waarschijnlijk mede te danken aan een goede work/life balans), de Beste Resultaten behalen, zowel voor zichzelf als voor hun werkgever. Waarom dan maken hiervan zo weinig werkgevers gebruik?
  • Innovation Nation Hier breekt Slaughter een lans voor de grote groep vrouwen die niet hoog opgeleid zijn, vrouwen die meer afhankelijk zijn van de grillen van hun (beoogd) werkgevers dan van hun mogelijkheden; zeker nu. “At the core of all this is self-interest. Losing smart and motivated women not only diminishes a company’s talent pool; it also reduces the return on its investment in training and mentoring. In trying to address these issues, some firms are finding out that women’s ways of working may just be better ways of working, for employees and clients alike.”
  • Enlisting Men Slaughter is er nog niet van overtuigd dat Generatie Y mannen veel aan deze situatie zullen veranderen “These young men have not yet faced the question of whether they are prepared to give up that more prestigious clerkship or fellowship, decline a promotion, or delay their professional goals to spend more time with their children and to support their partner’s career.” Hoe krijg je dan die verandering in je maatschappij? “We may need to put a woman in the White House before we are able to change the conditions of the women working at Walmart.”

De situatie in de VS gaat niet helemaal 1 : 1 op voor de NL thuismarkt. Flexwerk, thuiswerk, ‘Het Nieuwe Werken’ e.d. maken dat voor relatief veel (carrière) vrouwen de omstandigheden hier anders (gunstiger?) zijn, dan die voor Anne-Marie Slaughter & veel van haar collegae (NB: hoeveel van ons, moeders & vaders, zijn i.v.m. hun carrière alleen in de weekeinden thuis?).

Los daarvan is er voor de voorstellen die Slaughter doet, zeker ‘iets’ te zeggen. Het is hier al vaker ‘aangedragen’: diversiteit draagt bij aan innovatie én is goed voor je organisatie. Alleen lijkt het er (ook hier) op dat er een cultuurverandering nodig is willen daarvan met z’n allen optimaal kunnen profiteren; een vrouw kan niet alles hebben, een man ook niet, laat staan een economie of misschien toch wel? …..

Bron: “Why Women Still Can’t Have It All” (nb; een aanrader!)

============

290612

CNN komt vandaag met een, in dit kader, relevant schema: In numbers: Women in politics globally. Ofwel: “Sex and Power, How Women are Represented in Global Politics.” De verschillen tussen de continenten zijn opmerkelijk, wat te denken bijv, van diversiteit in de (tot voor kort) ‘onderontwikkelde gebieden’…..

020712

Zoals hiervoor opgemerkt: niet iedereen is het eens met de stelling name van Anne-Marie Slaughter zo bijv. Sylvia Ann Hewlett, director Centre of Talent Innovation. Zij stelt dat je beter met positieve verhalen kan komen om jonge vrouwen een carrièrekans te laten maken.

“Young women need stories of struggle and sacrifice like a hole in the head. Instead of painting a bleak picture of success (not to mention and wealth and power) as a lonely, soul-sucking slog, give younger women stories of success to carry them through the tough years ahead.” Daarvoor is ‘iets’ te zeggen.

Toch merkt Hewlett ook op: “41% of professional women these days are choosing not to have children,” Heeft het één dan toch met het ander te maken (nb’; privé & zaak)?

Bron: Anne-Marie Slaughter Misses a Huge Opportunity.

200712

(m.n.) In de VS gaat de dialoog rondom ‘een vrouw kan niet alles hebben’, ‘gewoon’ door. CNN verzamelde enkele voor- en tegenstanders in het bericht: Marissa Mayer: Your thoughts on the ‘having it all’ debate.

4 thoughts on “Een vrouw kan (nog steeds) niet alles hebben…..”

Ms Positive 7 jaar ago

Grappig dat deze keus de naam ‘why women can’t have it all’ krijgt. Toen Wouter Bos stopte met de politiek om ‘meer tijd aan zijn gezin te besteden’ werd hij de hemel in geprezen…

Albert Willem Knop 7 jaar ago

Ook mannen kunnen niet alles krijgen. Ook voor hen zitten er “maar” 168 uur in een week en die uren zijn op een gegeven moment op. Zowel voor mannen als voor vrouwen geld dat dat niet iedereen met 3 uur slaap toe kan, niet iedereen een goede planner is, niet iedereen met de “juiste” persoon trouwt (die dan dus ook een aantal zaken niet kan doen), niet iedereen kinderen heeft die bloeien op een beperkte hoeveelheid aandacht, niet iedereen dezelfde hobby’s heeft, niet iedereen van afspraak naar afspraak kan rennen zonder even rust te nemen, niet iedereen inziet dat het gras bij de buren minder groen is dan het lijkt, niet iedereen snapt dat je niet alles kunt krijgen wat je in de media en bij andere mensen ziet, enz enz. Je moet dus binnen je eigen mogelijkheden en wensen keuzes maken en dat betekent je soms bepaalde zaken die je wel wilt niet kunt doen of niet kunt kopen.

Tjalling Beets 7 jaar ago

suggestie –
“why one can’t have it all”

Laat de media mensen zich realiseren dat ‘juist zij’ voor het grootste deel verantwoordelijk zijn voor het ‘prolilen’ van het verschil tussen mannen en vrouwen, zeker in dit soort situaties.

Beperk de focus op – ‘mannen’ versus ‘vrouwen’ – tot die issue’s waarbij dat er echt toe doet en een functie heeft; dat versterkt de argumentatie.

Lean In, het boek van Sheryl Sandberg, lossen we daarmee ook het tekort aan technisch personeel op? – ManagementPro 6 jaar ago

[…] In Het Financieele Dagblad is het commentaar op het boek Lean In dat Sandberg oproept tot ‘meer vrouwelijke ambitie!’, deels is dat terecht. Het FD e.a. worden daarin bevestigd door een commentaar op het boek als dat van Princeton prof Ann-Marie Slaughter: “For decades, we have focused on giving women the choice to work inside or outside the home. . . . But we have to ask ourselves if we have become so focused on supporting personal choices that we’re failing to encourage women to aspire to leadership.” Overigens, Slaughter wist vorig jaar de dialoog over diversiteit ook op te schudden met haar minstens zo veel becommentarieerde artikel ‘Why Women Still Can’t Have It All’. […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *