Friendly Fire.

‘Friendly Fire’, vriendschappelijk (geweer)vuur, er wordt op je geschoten door de eigen troepen. ‘Friendly Fire’ als de tegenhanger van ‘Enemy Fire’ het is net zoiets als ‘zinvol geweld’, de tegenhanger van ‘zinloos geweld’.

Maart 2003 werd Brits soldaat Matty Hull in Irak gedood door schoten vanuit een A10 Thunderbolt, een vliegtuig bestuurt door een ally, een friendly, een Amerikaan met de alias ‘Popov 35’.

Kan ons dat ook overkomen, in onze organisatie, ‘friendly fire’?
Nu is dit ‘incident’ sowieso al iets aparts: tot enkele dagen geleden was de weduwe van Lance Corporal of Horse Matty Hull volledig in het ongewisse over dat wat haar man nu écht was overkomen, daar in Irak in maart 2003. & Dat terwijl zowel de Britse als de Amerikaanse Overheid al direct na dit ‘incident’ volledig op de hoogte waren van deze ‘vergissing’. Dat de feiten niet eerder naar buiten kwamen? De Overheidsdienaren waren bang voor onderlinge ruzies en Amerikanen laten hun soldaten nimmer veroordelen door een vreemde mogendheid zelfs niet door een ally. Het is aan een tabloid als The Sun te danken dat wij nu getuige kunnen zijn van dat wat er zich op dat fatale moment afspeelde, we kijken mee vanuit de cockpit. Conclusie: communicatiestoornissen leidden tot deze ongelukkige gebeurtenis en duurde daarna nog (te) lang voort. 

Een Communicatiestoornis, een risico dat binnen de meeste organisaties op de loer ligt, toch? Of is het beschoten worden door je eigen troepen, in de rug worden aangevallen door je collegae, nu iets dat alleen in tijden van oorlog voorkomt? Ik betwijfel het. Belt u eens met een vraag of klacht een klanten service afdeling van een ‘beetje grote organisatie’ en bij doorvragen zijn het ‘altijd weer onze collegae van in-, verkoop, administratie, logistiek etc die deze fouten maken, hoor meneer’. Niet echt sterk, deze reactie. Maar het kan nog botter: de Minister die haar ambtenaren in de steek laat (nb: het omgekeerde gebeurt ook), de CEO die in het openbaar zijn twijfels uitspreekt over zijn Midden Kader (nb: maar ook hier kan het omgekeerde het geval zijn). Dit zijn ook vormen van Friendly Fire.

Informatie, Communicatie, een Gedragscode ‘zo doen we dat hier’ en het persoonlijk Commitment dat slechts het teambelang continuïteit kan waarborgen. Problemen los je eerst intern op en pas daarna gaat de, nu weer Schone, Was naar buiten.

Het leek er op dat de Amerikanen dit ook van plan waren. Zij vergaten ‘slechts’ degenen die in de fout gingen, Popov 35 en Popov 36, ter verantwoording te roepen. Dat je je mensen steunt is prima maar daarmee hoef je hun fout nog niet goed te praten. Voor mij is dat laatste, zo’n correctie, geen friendly fire; daarom deze nuance.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *