Rubriek: Gastcolumns

Recensie “Waar een wil is, is een omweg zoektocht van een ziel naar zin.” van Wouter ter Braake.

Ondergetekende leest graag en noemt zichzelf (HoReCa man en expert nieuw leiderschap) zowel fijnproever als veelvraat. Ik verslind boeken. De afgelopen jaren heb ik ongeveer 150 boeken over leiderschap gelezen en gerecenseerd. Daar was één boek bij dat ik op één dag uitlas. Het boek van Wouter ter Braake is het tweede.

Toen ik op de helft was schreef ik de schrijver “Guy de Maupassant wist een sfeer, gebeurtenissen en omgeving zo te beschrijven dat je het gevoel had dat je er bij was. Nou zo schrijf jij ook. Ik lees net het prachtige stukje over het plakken van de fietsband op zondag. PRACHTIG. Doet me denken aan Simon Carmiggelt. Ik geniet. En wat stel jij je kwetsbaar op en heb je veel gekeerd op je reis, levenspad. Jouw verhaal geeft ook weer aan wat de impact en verantwoordelijkheden zijn van ouders en verzorgers. Ik ben geraakt en herken veel”.

Bespiegeling over het boek “Een nieuw sociaal contract” van Pieter Omtzigt

Samen met mijn goede vriend en kanteldenker Marcel Kolder lazen we dit boek in één dag uit, zo grijpt het je aan en zo helder is het geschreven. Daarna zaten we op corona-afstand van elkaar in mijn bibliotheek om hierover door te praten, want dat doet het boek met je. Je moet het doorvertellen, toetsen aan je eigen beeld van een rechtvaardige wereld. Het is het verhaal van vandaag. De woorden die over tafel gingen waren: ontluisterend, onthutsende feiten, perverse politiek en dan toch: de uiteindelijke ontmaskering. De oplossing lijkt helder, we moeten terug naar de menselijke maat, naar een rechtvaardiger systeem, moed hebben om dat te willen veranderen en bieden van tegenspraak. In het boek staat niet voor niks een heel stuk over klokkenluiders.

Ik schrijf al jaren over de verkeerde P’s. Die van Processen, Prince2, Projecten, Programma’s. De goede P is die van People (uit dat bekende rijtje van People, Planet en Profit). Dat hebben we in het gesprek met elkaar ontdekt. Marcel blogt juist enorm veel over mensen. Een organisatie is geen zelfstandig levend ding, het zijn mensen de organisatie. Ik schreef vaak over proces- en systeemdenkers en spreadsheetmanagers, terwijl ik merkte in ons gesprek dat, als we het over leiderschap hebben, juist de dienende leiders naar de horizon blijven kijken. Pieter Omtzigt beschrijft dat mooi in zijn metafoor van de filosoof Kierkegaard; waarom we telkens toch weer zo gefocust zijn op de dagelijkse golven en strubbelingen in het leven, terwijl de sterren boven de oceaan ons de weg wijzen.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Don’t fix the women, fix the system: De war of talent winnen? Focus op diversiteit!

“Gefeliciteerd met Internationale Vrouwendag!”, zei iemand afgelopen 8 maart tegen mij. Pas als er geen sprake meer is van een pay-gap van veertien procent, er gelijke kansen zijn voor vrouwen én er meer vrouwen in key-posities van organisaties zitten… Dán mag je me feliciteren! Mijn missie is om Nederland ‘inclusiever’ te maken. In dit artikel geef ik praktische handvatten hoe je in jouw organisatie of team diversiteit kunt stimuleren.

Het biedt veel kansen voor organisaties en medewerkers om verschillen tussen mensen te benutten. Vrouwen blijken vandaag de dag echter nog op elk niveau in organisaties ondervertegenwoordigd, zo komt uit onderzoek van organisatieadviesbureau McKinsey.[1] Ook ontbreken in organisaties de vrouwelijke rolmodellen. Zo heeft twee derde van de grote bedrijven nog geen enkele vrouw in het bestuur.[2] Om de cijfers te veranderen, moeten bedrijven zich concentreren op waar het echte probleem zit. Want het verzilveren van de kansen die inclusie biedt, levert dubbele winst op: voor bedrijven én voor medewerkers.

Vacatures

Senior Commerciële Business Developer Waterstof

Het is tijd om de wereld te transformeren! Kom jij ons helpen als Senior Commerciële Business Developer Waterstof? Bekijk alle vacatures

Advertorial

Mijn eigen preek n.a.v. het boek “Dominee van de Duurzaamheid” van Leen Zevenbergen.

Mensen die mij kennen weten dat ik een duidelijke mening heb over geloven. Dat heeft te maken met mijn visie, dat het niet zou moeten gaan over geloof/geloven, maar over mensen. Het zou ook niet moeten gaan om en over traditie, G.S.M. (Geld Status, Macht), cultuur en politiek. Ook vlieg ik –zelf gelovig- Nieuw (dienend) Leiderschap nooit aan vanuit het geloof. In 2005 kwam ik in aanraking met Nieuw Leiderschap via Robert K. Greenleaf. Eén van de 10 kenmerken van Nieuw Leiderschap is rentmeesterschap (servant leadership = stewardship). Dan is het niet zo vreemd dat je vervolgens ook de “bijbel” van Leen Zevenbergen in je handen hebt.

Ik leerde Zevenbergen kennen in 2008 tijdens de leergang Authentiek Leiderschap van Focus Conferences op Nyenrode en recenseerde op één na al zijn boeken, waaronder recent “Once Upon A Future”, dat hij samen schreef met Ruud Veltenaar. Daarnaast heb ik geholpen bij van een tweetal initiatieven van Leen: het op de BAAK-planken krijgen van Ricardo Semler in 2014 en het Promoten van de sessie met Robert Kennedy jr. bij de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Ik zie Zevenbergen als visionair, koploper en kantelaar, waarbij ik hem de laatste twee jaar steeds meer citeer over het onderwerp “bestuurders in de bak”. Hij voorspelde dit al een jaar of zeven geleden. Daarom geloof ik (in) hem!

Recensie ‘Als mijn knieën het maar houden – Voettocht- Zoektocht naar de pelgrim in mij.’

De dag nadat ik het boek in huis kreeg, schreef ik het volgende bericht aan Dick van der Klaauw: Ik ben op de helft en lees je boek vandaag nog uit. Ik maak een diepe buiging voor je. Wat een leuk, leerzaam en inspirerend boek. Ook gelezen met mijn leiderschap-bril op. LOSLATEN (En Vertrouwen), zeer actueel in deze COVID19 tijd.

Ook erg onder de indruk van je kwetsbare opstelling (huilen na het overlijden van jullie hond). Voor mij ook veel herkenning als het gaat om de (bedevaart)plaatsen. Ook weer iets wat ik graag met Jannie R.I.P. had gedeeld. Wij hebben namelijk een groot deel van de Camino per auto gereden, tijdens onze langste autovakantie ooit. Via de Golf van Biscaye, Bilbao naar ons vakantieadres in Praha de Tocha ter hoogte van Coimbra in Portugal. We noemden dit onze mooiste vakantie ooit. Ik heb dan ook met meer dan gewone belangstelling zijn reisbeschrijving gelezen van de Camino del Norte. (van Biarritz via Irun, Bilbao, Santander en Gyon naar Santiage do Compostela.)

K(r)onings drama bij staal bedrijf GS

Koningsdrama bij staalbedrijf GS; oprichterszoon ontslagen (msn.com). Om met de slotzin te beginnen “GS heeft dit niet gewild en heeft er alles aan gedaan om dit te voorkomen”.

Als je als leidinggevende een beeld neerzet van “tiran en bullebak die als zoon van de baas je zin probeert door te drijven” en dat beeld versterkt door woedeuitbarstingen en scheldkannonades dan is er iets ernstigs aan de hand. Als je gedrag vertoont “waar de honden geen brood van lusten”, dan heeft dat grote impact op je stakeholders. Om te beginnen op je medewerkers, die ziek worden of ontslag nemen. Vervolgens leveranciers en financiers die kopschuw worden.
De cabaretier Fons Jansen had het over “Voorkomen is beter dan genezen”. Voorkomen bij de rechter…

Accenten binnen een Lerende Veiligheidscultuur

Komen tot een cultuur waarin medewerkers op de werkvloer zich daadwerkelijk veilig voelen om zich veilig te gedragen en onveilige situaties te melden om van te leren? Het klinkt te mooi om waar te zijn nietwaar? Want mensen maken nu eenmaal fouten en ze laten zich niet graag de les lezen, zeker niet in polderlandje Nederland, waar autoriteit en gezag niet per se het middel is om mensen te doen bewegen. Toch is er een oud Hollands gezegde dat ons vertelt: een ezel stoot zich in het algemeen… In de luchtvaart en de (petro)chemie weet men al te goed dat fouten kunnen leiden tot ernstige gevolgen en dat je er maar beter van kan leren voordat de volgende steen een desastreuze lawine veroorzaakt.

Met dit artikel wil ik ingaan op een aantal accenten die kunnen worden aangebracht vanuit het palet van inzichten, methodieken en handreikingen die er te vinden zijn waar het gaat om het bewerkstelligen van een lerende organisatie en een veiligheidscultuur zoals beschreven in de openingszin. Het schaven aan zo’n cultuur vergt naast noest beeldhouwwerk toch een timmermansoog en liefde voor het vak. Het oog voor detail maakt uiteindelijk het bouwwerk compleet en zo is het ook met veiligheidscultuur. Tegelijk is het goed om te weten dat cultuur geen vrijstaande woning is, maar onderdeel van een groter bouwwerk, namelijk de organisatorische driehoek. En binnen die driehoek zijn we bezig met het stucen van gedrag.

Korte Recensie Werk heeft het gebouw verlaten

‘Anders samenwerken na de corona cultuurshock’ van Jitske Kramer Praktisch, bruikbaar, leerzaam, veel (h)erkenning en heel veel informatie

Als eerste maak ik een diepe buiging voor het feit dat Kramer het boek in een heel korte periode schreef en in staat was haar deadline te halen. Verder voor het feit dat ze het als co-creatie heeft samengesteld. De voorbeelden zijn aansprekend.

Ik heb dit boek met veel plezier gelezen, voor mij ook een beetje een ontdekkingsreis als het gaat om Zoomen etc. In mijn KPN-tijd waren we al bezig met videoconferences, maar daarna heb ik niet of nauwelijks geskyped en al helemaal geen online teamsessies gedaan. Volgens Kramer ben ik niet de enige… De belangrijkste boodschap van het boek is overigens dat managers met minder goede menselijke kwaliteiten een extra uitdaging hebben. Ik ben begonnen met het hoofdstuk Hybride Leiderschap: helder, menselijk en improviserend. Het klopt! Alleen al door dit hoofdstuk en alle ervaringen uit het veld is het boek zijn geld al meer dan waard. Als bonus krijg je een grote hoeveelheid kennis en handvatten waar je zo mee aan de slag kunt. Dat kan je veel tijd schelen, want het boek is zo compleet dat je niet of nauwelijks andere bronnen hoeft te gebruiken.

Food 4 Thought: Meet them where they are, not where you want them to be

Tom Verheggen, Anouar Sighaoui en Sameer van Alfen hielden mij een spiegel voor. En als dessert een tip die ik kreeg van Marga Hoek.

EYEOPENER

In mijn recensie van het boek “Ontmanagen voor managers” van Thom Verheggen vond ik de volgende zinsnede een eyeopener. “Meet them where they are, not where you want them to be”. Waar zitten je toehoorders of lezers, wat vinden zij belangrijk en waar zijn ze ongerust over? Loop je zelf te ver voor de troepen uit? Stof tot nadenken! Einde citaat.

Recent sprak ik met mijn goede vriend Anouar Sighaoui over de bundel “Bespaar 300 mensuren!” die ik samen met Emmy Soplantila schreef. Hij was ontzettend enthousiast over het boek. Ik ben dat vooral ook door de aanbevelingen, het voorwoord, de (h)erkenning en recensies door de absolute top van de markt. (zie ook slideshare.net)

Anouar maakte mij ervan bewust dat het nog niet zo vanzelfsprekend is dat iedereen weet wie tot de top hoort.

Bespaar 300 mensuren! Recensie door Jaap Peters

De tsunami aan managementboeken is nog nauwelijks bij te benen. Zoveel boeken dat je door de bomen het woud niet meer ziet. Kennelijk valt er nog heel veel te verbeteren in onze organisaties. En dat blijft ook zo, een organisatie is nooit af. Op zich overigens best boeiend je te realiseren dat de Aarde zonder mensen heel goed de boel op orde kon houden door zelforganisatie, maar sinds er mensen zijn – verhoudingsgewijs nog niet eens zo heel lang overigens – moet er heel veel worden ‘gemanaged’.

Kennelijk gaat niets meer vanzelf als je het gedachteconstruct ‘de organisatie’ toevoegt. De eerste fabriek was in het Verenigd Koninkrijk zo rond 1720, weten we. Hoe paradoxaal is het dan als iemand (in dit geval Emmy Soplantila en Koos Groenewoud) de moeite neemt door al die boeken heen te worstelen en daar een handleiding bij schrijven. Dus nog een boek extra! Een soort catalogus/wegwijzer om het kaf van het koren te scheiden.