Paniek in de Tent! (INFORMATIE verdwenen?)

‘Ondanks geheimhoudingsclausules en kantoorregels liggen bedrijfsgeheimen en jaarcijfers regelmatig op straat door hardwerkende, en vooral te hard pratende professionals. Op papier houden zij zich gewetensvol aan hun geheimhoudingsplicht. Maar onbedoeld lekken deze wandelende ‘informatiedragers’ maar al te vaak door onzorgvuldig gedrag. ‘ meldt Het FD zaterdag in het artikel ‘Pas op met Fluistergesprekken’. Auteur Aya Langeveld neemt het probleem serieus en geeft de lezer direct 8 Tips!

Voor wie nu bang is dat cruciale bedrijfsinformatie gierend de tent verlaat, kunnen dit prima tips zijn. Vraag voor mij is alleen: hoe lang is die cruciale bedrijfsinformatie van u nu ‘houdbaar’? & Hoe zit het eigenlijk met het vertrouwen in je medewerkers?

Vorig jaar schreef David Weinberger het artikel ‘If You Love Your Information, Set It Free’, zijn motivatie: ‘In the long run, resistance to aggregators (nb: ‘mensen die info verzamelen’) is futile. Somewhere, undoubtedly, a couple of kids are sitting in a dorm room figuring out how to aggregate and disseminate your firm’s data. Executives should therefore make sure that aggregation works to the advantage of their company, their customers, and the firm’s other stakeholders.’ Eenvoudig gezegd: het ‘gevaar’ zit wellicht niet binnen maar buiten….

Langeveld stelt dus iets anders voor. Haar tips om ‘onbedoeld lekken’ te voorkomen zijn:

  1. Gebruik een privacyfilter bij gebruik van de laptop in het openbaar, waardoor de zichthoeken op het scherm worden beperkt.
  2. Koop een slot. Waarom zet iedereen zijn fiets op slot, maar legt niemand zijn laptop aan de ketting?
  3. Zelfs bij thuisgebruik van de laptop kan er nog onbedoelde informatieoverdracht plaatsvinden door een onbeveiligde verbinding met het internet. Maak gebruik van versleuteling bij alle dataverkeer via internet. &: Koop een papierversnipperaar.
  4. Draag geen toegangspas aan een keycard (sowieso niet) in het openbaar. Vermijd het dragen van kleding met de naam of het logo van het bedrijf.
  5. Spreek bij zakelijk overleg niet af op geijkte plaatsen, daar strijken de luistervinken bij voorkeur neer. Hotel De Witte Bergen in Eemnes en de lobby van Krasnapolsky in Amsterdam zijn niet de meest veilige plek voor bedrijfsgeheimen.
  6. Vertrouw niemand als het om vertrouwelijke informatie gaat. Zelfs je eigen familie en vrienden niet.
  7. Google bewust. Iedereen laat zijn sporen na op internet. Dat kan leiden tot een onbewuste lek, zoals bij de politie, waar rechercheurs via internet onbedoeld hun onderzoek bekendmaakten door gebruik van zoekmachines.
  8. E-mail bewust. Verstuur vertrouwelijke informatie bij voorkeur niet per e-mail. Een druk op de verkeerde knop op het toetsenbord en elk rampscenario met betrekking tot onbedoeld lekken is mogelijk.

Sommige tips zijn prima. De laatste bijv.: e-mail, het is mij ook wel eens overkomen dat ik snel reply-de en hup ‘de verkeerde ontvanger’ ontving mijn reactie (….). Maar om nu te veronderstellen dat ik mijn eigen bloedjes van kinderen niet meer kan vertrouwen.??? & Hoe zit het eigenlijk met bedrijfstrots? Mijn jas met bedrijfslogo draag ik met plezier (nb: ook omdat ie met de storm van de laatste dagan zo prettig is 😉 ).

OK recent was er de voorkenniszaak bij RANDSTAD / VEDIOR met dito beurshandel, waarnaar de SEC nu een vooronderzoek doet, maar zou die beurshandel zo kort voor de beoogde fusie afkomstig zijn van de receptioniste, de restaurantmedewerker en de huismeester van VEDIOR? Ik betwijfel het.

Informatie is vlottend, wat vandaag NIEUW, NIEUW, NIEUW is, is morgen alweer ‘historie’ dus waarom zo moeilijk doen. Daarnaast hoe zit het eigenlijk met het vertrouwen in en van je medewerkers?

Nog niet zo heel lang geleden schreven Robert Galford en Anne Drapeau het artikel ‘The Enemies of Trust’. Zij hebben het over 3 vormen van vertrouwen:

  1. The first is strategic trust-the trust employees have in the people running the show to make the right strategic decisions.
  2. The second is personal trust-the trust employees have in their own managers. Do the managers treat employees fairly?
  3. The third is organizational trust-the trust people have not in any individual but in the company itself.

Ook Galford & Drapeau geven u in hun artikel enkele tips, tips om vertrouwen te herstellen bijv. Zij sluiten hun artikel af met:

‘Trust within organizations isn’t easy to pin down. It’s hard to measure, even in a quick-and-dirty way. And suppose you could measure it perfectly-the truth is that no company would ever get a perfect score. Organizations and people are too complicated for that. Nor is it easy to define the trustworthy leader. Some exude emotional intelligence; others appear to be rather boring, extremely consistent bureaucrats. And being human, even the best of them occasionally make mistakes that erode trust. But trust is the crucial ingredient of organizational effectiveness. Building it, maintaining it, and restoring it when it is damaged must be at the top of every chief executive’s agenda.’

Aan u de keuze (maar ik weet het wel, overigens: welke info van u is eigenlijk ‘levensbedreigend’?).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *