‘Vertrouw Ons!’ alsjeblieft…..

Hij lijkt ons ook te vertrouwen .....

‘Hoe meer vertrouwen er is, hoe beter de relatie.’ dat stelt vanochtend Frans van Lanschot, what’s in a name?,  topman Private Banking bij ABN AMRO in Het Financieele Dagblad.

Nu na een zéér roerige periode zowel de opsplitsing met de Royal Bank of Scotland als de fusie met FORTIS voor ABN (AMRO) bijna een feit lijkt te zijn, luidt het kernwoord binnen de burelen VERTROUWEN! ABN (AMRO) wil het vertrouwen terugwinnen van de klant & dat impliceert dat in iedere boodschap die je nu in de media brengt het woord VERTROUWEN toch minimaal 1x genoemd dient te worden. De heer Van Lanschot voldoet daar prima aan.

Inderdaad, vertrouwen is een kernbegrip in het zaken doen: vertrouw je je klant niet waarom doe je dan überhaupt zaken met elkaar?, vertrouw je je medewerker niet, waarom neem je die dan überhaupt aan?, etc. etc. Vertrouwen kan dan ook ‘zo maar’ een goede kernwaarde of een goed business principle zijn.

Mooi, maar er is hier één probleem: wil vertrouwen effectief zijn dan is dat vertrouwen wederzijds/wederkerig. Ik vertrouw jou & vervolgens bestaat er een kans dat jij mij gaat vertrouwen. Het begint altijd bij de zender, bij de bedenker of eigenaar van de kernwaarde(n). De vraag is dan vervolgens vertrouwt ABN (AMRO) mij? & Da’s twijfelachtig.

Niet omdat ik niet te vertrouwen ben, het zou wat zijn. 😉 Nee, VERTROUWEN past nu eenmaal niet in het business model van een bank!

Van oudsher is een bank beveiligd, kent men een kluis, ligt alles achter slot & grendel, dien je heel wat hordes te nemen voordat je bij zowel jouw chartale als jouw digitale geld kan komen, dien je een scala aan aktes te tekenen om daarmee zelfs je ondergoed in onderpand achter te laten én breng je een bezoek aan een derde, de notaris, omdat De Bank het toch nog niet helemaal vertrouwt, dat je die lening terugbetaalt….

Op zich is dat allemaal ook niet zo erg. In het verleden wisten wij dat ons geld goed bewaard werd, door de bank. Daarop hopen we nu nog (….). Dat de bank mensen c.q. cliënten niet vertrouwt is voor ons consumenten dan ook eigenlijk heel logisch.

Prima dus, maar verwacht nu van mij niet dat ik plotseling bankiers ga vertrouwen……

Bookmark and Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *