Tag: Bestuurder

“To be, or not to be: that is the question”

De industriële revolutie begon rond 1750 in Engeland. Ze vervolgde begin 19e eeuw in de rest van Europa. Ambachtelijke en kleinschalige werkplaatsen groeiden uit tot grote fabrieken en vormden samen een grootschalige industrie. Door die groei daalde de prijs van de producten enorm waardoor steeds meer mensen zich deze konden veroorloven.

Door de uitvinding van een aantal nieuwe communicatievormen vanaf het eind van de 19e eeuw – en vanaf de jaren vijftig in de 20ste eeuw, de computer – werd het mogelijk om informatie bijna overal ter wereld te raadplegen. Mede hierdoor werd het voor bedrijven mogelijk te globaliseren: coördinatie van productie en levering kon vanaf dat moment zeer efficiënt en wereldwijd plaatsvinden waardoor grote schaalvoordelen mogelijk werden.

Eind 20e eeuw vond door internet een van de meest revolutionaire ontwikkelingen in het digitale tijdperk plaats. In het begin was het internet alleen beschikbaar voor de overheid en het onderwijs, maar vanaf 1993 werd het ook openbaar gesteld voor het bedrijfsleven en de particulier. En binnen 3 jaar tijd was het al bekend bij het ‘grote publiek’.

Angst als Wapen in de Politiek

Vooral de vanuit de naoorlogse bestuurssystemen ingevoerde sociale vangnetten en andere ter bescherming opgerichte instellingen hebben ervoor gezorgd dat inwoners van de ontwikkelde landen tot nu toe werden verlost van de knagende gevoelens van onveiligheid en angst die het politieke leven tussen 1914- 1945 hadden beheerst.  Er zijn redenen om aan te nemen dat hier verandering in gaat komen. Angst is aan het terugkeren als een actief ingrediënt in het politiek leven in westerse democratieën.

Angst voor terrorisme, maar ook en misschien wel verraderlijker, angst voor de onbeheersbare snelheid van de veranderingen, angst voor het verlies van werk, angst om in een tijd van steeds ongelijkere spreiding van middelen terrein aan de anderen kwijt te raken, angst om de greep op omstandigheden en routines van het dagelijks leven te verliezen. En daar allemaal wellicht nog bovenuit leeft de angst dat het niet alleen voor onszelf steeds moeilijker wordt om ons leven richting te geven, maar dat ook de gezagsdragers de greep daarop zijn kwijtgeraakt.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Het wordt nu toch echt tijd Karl Marx de laan uit te sturen!

Karl Marx stelt dat de werknemer die continue aan de productielijn staat vervreemdt raakt van het werk; ‘Entfremdung‘. Uiteindelijk verliest deze werknemer alle besef over niet alleen het totale productieproces maar vooral ook over de persoonlijke verbinding met de organisatie en de persoonlijke identiteit.

Aangezien werknemers niet de eigenaar zijn van de productiemiddelen, worden zij geketend aan de productielijn, verdienen zij slechts een klein deel van de door de organisatie gecreëerde waarde en hebben zij daarbij ook nog eens een kleine kans omhoog te klimmen in de lijn van de hiërarchie.

Deze week lees ik 2 artikelen die mij doen besluiten dit gedachtengoed van Karl Marx niet in de verleden maar in de tegenwoordige tijd te schrijven. Crisis of niet, dat wat Marx waarnam lijkt nog steeds van toepassing te zijn op het arbeidsproces.

Het opmerkelijke is, of wellicht ook niet, dat werkgevers juist van dit gedachtengoed afstand dienen te nemen willen zij dat voor de continuïteit van de organisatie o-zo-broodnodige talent kunnen aantrekken én behouden.

Vacatures

Manager Engineering (Breda)

Voor een toonaangevende en innoverende achtbaanfabrikant zijn wij op zoek naar een Manager Engineering. Met ruim 300 medewerkers ontwikkelen ze van thrill- tot familyrides en maatwerkproj... Bekijk alle vacatures

Advertorial

Het begrip Werkloosheid vereist een nieuw etiket .

Niet alleen de politiek/overheid maar ook bedrijven moeten de draai naar een gehorizontaliseerde  samenleving maken (een samenleving waarin mensen, bedrijven en maatschappelijke organisaties in netwerken samenwerken, kennisdelen en communiceren). Maar er is een belangrijk verschil tussen de private en publieke sector.

Bedrijven die zich niet tijdig aanpassen aan de nieuwe realiteit van het Kennis en Innovatietijdperk worden genadeloos afgestraft. Omdat de Nederlandse overheid niet failliet zal gaan, is de dwang bij politici om noodzakelijke veranderingen en vernieuwingen door te voeren helaas niet aanwezig. Jongere generaties wordt daardoor een aansprekend perspectief van Nederland ontnomen. De negatieve gevolgen daarvan zullen groot zijn maar pas op termijn zichtbaar worden.

Voor het doorvoeren van noodzakelijke veranderingen en vernieuwingen zijn leiders nodig. Managers zijn er volop te vinden, goede leiders zijn veel zeldzamer. Een manager moet er voor zorgen dat de opgedragen taken op een juiste manier, met inachtneming van de ter beschikbaar gestelde middelen, worden gedaan. Leiderschap houdt ondermeer de competentie in om noodzakelijke veranderingen en vernieuwingen in het belang van de toekomst van Nederland op basis van maatschappelijke draagkracht tot stand te brengen.

In ‘5 Leiderschapslessen in Organisatieverandering voor managers, bestuurders, ondernemers.

“In 2000 keken wij naar onze toekomst. Wat we zagen dat was een organisatie met een top down autocratie. De manier waarop wij het bedrijf manage-den was zeker niet de manier waarmee we in de nabije toekomst ons geld zouden verdienen, de manier waarmee we onze medewerkers betrokken zouden kunnen krijgen en de manier waarmee we onszelf zouden kunnen onderscheiden van de concurrentie.” Zo opent Dr. Andy Wood, Chief Executive van ADNAMS BREWERIES zijn ‘5 durende toespraak. Een toespraak waarin hij enkele leerzame leiderschapslessen deelt.

Wil een organisatie veranderen dan is er daarvoor ‘a sense of urgency’ nodig. Voor ADNAMS was die sense of urgency in 2000, na een bestaan van 130 jaar, zeker aanwezig! De opkomst van talloze lokale hobby- c.q. microbrouwerijen en de forse ingreep die de Britse Overheid deed in o.m. het bestand aan de lokale pubs zoals ADNAMS die beheerde, waren voor het ADNAMS management voldoende redenen om in te grijpen.

De manier waarop zij dat deden is, zoals gezegd, leerzaam m.n. voor de vele organisaties die nu in verandering zijn (of dat behoren te zijn….) en dat in ‘slechts’ ‘5.

ORDINA Topman bij Commissie Elias: “Een op de tien keer gaat het met IT fout.”

“We zullen toch met z’n allen moeten accepteren dat als wij een digitale infrastructuur en wereld met elkaar aan het bouwen zijn, het wel een keer misgaat; 1 op de 10 keer zelfs.” Stépan Breedveld, vicevoorzitter van Nederland ICT en CEO van ORDINA. De organisatie die recent door ZEMBLA onder de loep werd genomen en waarvan de CEO (blijkbaar) een Wereld bouwt: ‘Foutje, bedankt’. Het is alleen jammer dat met die 10% de rekening voor de belastingbetaler zo hoog is…..

“Sec genomen is dit ook waar. Wel liet de heer Breedveld hierbij buiten beschouwing dat leveranciers weliswaar soms niet op de ontwikkeling verdienen, maar juist wél op bijkomende zaken zoals het beheer en onderhoud.” lezen we als reactie (pg. 166) op de stelling van Breedveld in het zojuist verschenen Eindrapport van de IT COMMISSIE ELIAS.

Veelzeggend zinnetje van de Commissieleden want is het nu onbewust of bewust dat er o.i.v. externe IT leveranciers, leveranciers die ook vaak de projectleiders blijken te zijn, ‘iets misgaat’ bij 10% van het scala aan IT projecten dat er loopt binnen de Overheid?

Dat maakt het rapport niet duidelijk. Wel wordt helder dat het zowel de Overheid zelf als de externe IT leveranciers nauwelijks lukt om de meest geschikte talenten op de projecten in te zetten. Talenten die zowel beschikken over de juiste kennis, kunde en competenties als over het noodzakelijke commitment.

Hoe anders de Britse Government Digital Service, waarnaar de Commissie verwijst. We gaan (opnieuw) leren van de Britten…..

Anders dan TESLA’s Elon Musk ontbreekt het Overheid en Publieke Sector aan de SOLL situatie…..

Als ‘docent van werkend Nederland’ leer ik ook van ‘mijn’ studenten; gelukkig. Het is dan ook niet voor het eerst dat hun ervaringen mij de inspiratie leveren voor een entry, zo ook vrijdag. Masterstudenten die ieder hun Ministerie, Uitvoerings Orgaan, Universiteit, Gemeente, Zorgorganisatie, Bankwezen, vertegenwoordigden leerden mij de termen ‘ideeënsex’ en de organisatiemetafoor ‘petrischaaltjes’. Tot hun verbazing had ik er nog nooit van gehoord ….. 😮

Tot deze termen behoorde in hun ogen ook het niet benoemen van een ‘SOLL situatie’ op het moment dat je met een organisatieverandering start. Je kent dat wel (hoop ik nu): ‘We gaan van IST naar SOLL!’. De studenten hadden elders geleerd dat de SOLL situatie nimmer wordt bereikt, dus waarom al die moeite doen?

Minister met zware, monotone stem tijdens de a.s. Nieuwjaarsborrel: ‘Mensen, we gaan naar Mars! Overigens, het kan ook Jupiter of Pluto worden.’ Ambtenaar: ‘Kunnen we ook nog terug?’ Minister: ‘Da’s een goede vraag.’…..

Intrigerender nog dan het gebrek aan die SOLL situatie was voor mij het gegeven dat dit ‘gedachtengoed’ blijkbaar breed wordt beleefd binnen een sector.

Opeens werden mij de antwoorden op vragen als: “Hoe kan het dat er binnen een sector managementmisstanden worden gecreëerd? Waarom wordt er niet ingegrepen op de structureel falende, miljarden verslindende IT projecten? Waarom wordt de overschrijding van € 130 miljoen op het project genaamd ‘Nationale Politie’ afgedaan als een futiliteit? Op basis van welke resultaten baseren de bestuurders in deze sector hun salariseisen?” helder: er is geen Soll-situatie……

Is democratie nog de wil van het volk?

In het belang van ons zelf en de toekomst van Nederland moeten wij ons ervan bewust worden dat het echt niet langer zinvol is dat de Staat in vrijwel alle economische en maatschappelijke kwesties de bepalende factor is. Bureaucratisering van onze samenleving, regelzucht, parasitisme, criminaliteit, machtsmisbruik, werkloosheid, inflatie enzovoort zijn niet een gevolg van een gebrek aan democratie, maar worden mogelijk juist door de democratie veroorzaakt.

Democratie ontstond in een tijd dat de overheid relatief klein was en heeft op zichzelf veel goeds gebracht. Maar er is ook een soort heiligverklaring van de democratie ontstaan en een kritiekloos geloof in het collectivisme. Een collectivisme waarin de individu per definitie aan de groep ondergeschikt is. Er komt echter steeds meer verzet tegen een systeem dat tot in detail ons leven beïnvloed.

Nederlanders, haal de overheid van de doodlopende weg af!

Niemand had bij de overgang van het agrarische — naar het industriële tijdperk een beeld hoezeer de industriële revolutie de groei van de markt, het aanzien van de wereld op het gebied van techniek, politiek, godsdienst, kunst, het sociale leven, wetgeving, huwelijk en persoonlijkheidsontwikkeling zou gaan veranderen. In een vergelijkbare niet vaak voorkomende situatie zitten we nu, ruim 165 jaar later, weer.

Met de huiscomputer, een eigen website, zaad dat genetisch is afgestemd op gebruik in de stad en/of eigen huis, met goedkope gereedschappen, nieuwe materialen, een 3D printer, plus gratis adviezen via internet en (mobiele) telefoon, wordt in de 21ste  eeuw een manier van leven mogelijk die compleet anders zal zijn als in de 20ste eeuw; dat is wel zeker.

Na Eed van Hippocrates, Eed van Advocaten, Bankierseed, Accountantseed ook een ISterroristeneed?

“Om vertrouwen te kunnen verschaffen moet je allereerst zelf worden vertrouwd.” zo opent ‘In het Publiek Belang’ een rapport samengesteld door de voornamelijk uit jonge accountants samengestelde Werkgroep Toekomst Accountantsberoep. Da’s al direct een interessante zin: eerst dienen je klanten jou, als accountant, te vertrouwen dan pas vertrouw jij hen.

Voor mij is dat nu precies andersom: als ik jou niet vertrouw dan zal jij mij nooit vertrouwen. Het is hetzelfde als met respect: het begint allemaal bij mij. Overigens, je kan deze volgorde ook hanteren voor integriteit, moraliteit, ethiek: ben ik het niet, dan mag/kan ik dat ook niet van jou verwachten; toch?

Het aantal ‘Eden’ dat momenteel kan worden afgelegd door de beroepsbeoefenaren uit een scala aan door schandalen getroffen beroepsgroepen is niet meer te tellen. Je kan dan ook eenvoudig (sic.) concluderen dat het woord ‘Eed’ in ernstige mate is gedevalueerd: “Leg maar een Eed af & alles is opgelost.” Hippocrates draait zich om in zijn graf.