Tag: Leiderschap

Wat vraagt u aan uw spiegelbeeld?

Ja als u in de spiegel kijkt wat zou u dan vragen aan de persoon die u daar zo ziet staan? Welke vragen houden u bezig? & Dan bedoel ik hier: vragen die gerelateerd zijn aan uw managementfunctie. Welke vragen stelt u aan uw spiegelbeeld?

Enige zelfreflectie op zijn tijd kan geen kwaad. Dat je vervolgens weet waar je goed in bent, dat is prima. Nog beter is het om te beseffen dat er ook dingen zijn aan, of bij, je die verbeterd kunnen worden.

Onderscheid kunnen maken, dus. Da’s handig want: ‘The fact is, having 15 priorities is the same as having none at all.’

‘I am the Greatest!’

Wie van ons, en dan trek ik het ‘breed’ over onze gehele Globe, kan met droge ogen zeggen ‘I am the Greatest!’? Weinigen denk ik. Het zijn die mannen en vrouwen die uitzonderlijke prestaties leveren; een moeder Theresa, een Ghandi, een Martin Luther King, een Mandela, dat ‘soort types’. Op andere gebieden dan onbaatzuchtigheid zie je hen soms ook, die ‘Greatest’-types. U mag het zelf invullen.

Muhammad Ali f.a.k.a. Cassius Clay is er zo één. Hij riep het al héél vroeg in zijn carriére ‘I am the Greatest!’ maar hij toonde aan dat hij, eenmaal daar gearriveerd, the Greatest bleef. Gisteren werd hij, inmiddels fysiek labiel, 65 jaar en verkocht hij zijn naam voor $ 30.000.000; het is hem gegund. Veel documentaires zijn er over Ali gemaakt en nog meer boeken geschreven. Het mooiste en wellicht ook het kostbaarste boek over Ali is getiteld G.O.A.T.  een aanrader, dat boek (nb: ook als paperback), met een inhoud die u kan inspireren.

Boek van de week

Opleidingen

& dan nu: Opvolging!

Misschien wrang met het oog op de nieuwsberichten, over STORK, die op dit moment via de Ondernemingskamer over het Web rollen (zie daarvoor o.m. nieuwssite van Het FD) maar gisteren beloofde ik het: u hebt van mij tegoed enkele markante vaststellingen inzake opvolging.

En dan bedoel ik hier: de opvolging van de (eind)verantwoordelijken in een organisatie. Maar wie weet kun je zelfs dat breder trekken. U vindt de ‘markante vaststellingen’ door verder te lezen.

Vacatures

Manager Service Bureau (Amsterdam)

Heb jij ervaring met het verbeteren van integrale dienstverlening? Heb je een bedrijfskundige, financiële achtergrond? Dan zoeken we jou voor onze nieuwe positie bij Huisartsenposten Amsterdam!<br />   Bekijk alle vacatures

Advertorial

Het ‘Peter Principe’ gaat niet op voor G. Kleisterlee.

“De sequel (of ‘het vervolg’) is nooit zo goed als het origineel.” En dat gaat, volgens prof. Rick van der Ploeg, op voor zowel films, als producten, als mensen: de opvolger stelt bijna altijd teleur.

En da’s opmerkelijk, zeker als je weet dat andere betekenissen van het woord sequel (toch) zijn: consequence, continuity, effect, better thing (of, in dit geval, better manager). Misschien gaat hier dan helaas het Peter Principe op: je laatste stap in je carriére is er net één te veel……

Jonge Bazen of Jonge Dwazen?

“The earliest test of leadership comes with that first assignment to manage others. Most new managers initially fail this test because of a set of common misconceptions about what it means to be in charge.” en: “New managers often discover, belatedly, that they are expected to do more than just make sure their groups function smoothly today. They must also recommend and initiate changes that will help their groups do even better in the future.” zo maar 2 citaten uit ‘The Tests of a Leader’.

Mijn advies: leest u ze, deze mythes en vooral de feiten, zeker als u een Jonge Baas wilt zijn (en geen jonge dwaas…..).

Don’t follow the leader

Er rijst steeds meer verzet tegen het poldermodel. Traag, onnodig dempend, nivellerend, en niet meer van deze tijd. Dat mag zo zijn, maar het poldermodel is in feite één van onze meest gewortelde tradities, zo betoogt Frits van Oostrom. En een traditie die resultaat oplevert. In termen van bijvoorbeeld waterbeheersing (watermanagement sinds ZKH WA zich er mee bezig houdt), maar zeker ook in termen van maatschappelijke cohesie.

Een blijk van waardering of toch maar niet.

De commercieel directeur had, in de periode dat hij werkzaam was voor de organisatie, dat gedaan wat hem was opgedragen; niet meer, niet minder. Maar helaas waren de klanten ontevreden. De producten werden te laat geleverd, de helpdesk was onderbemand en de servicedienst onvoldoende geïnstrueerd. Dat alles werd breed uitgemeten in de media. Maar er waren vooral externe oorzaken voor dit falen, namelijk: te late leveringen vanuit Oost Azië, onlusten in Nigeria, te strenge controle vanuit the US, de financieel sterke € etc.etc. De vraag die de Raad van Commissarissen nu diende te beantwoorden was: geven we hem alsnog een blijk van waardering of toch maar niet? En zo ja, hoe komt dat dan over bij de klanten?

‘Bejaardenhuis geruimd, bewoners afgevoerd.’

Ja leest u het nog maar eens goed: ‘Bejaardenhuis geruimd, bewoners afgevoerd.’ Da’s even schrikken niet waar. Maar dat was ook niet wat de spreker bedoelde, hij wilde ingaan op de recente ruiming van een kippenfokkerij maar hij versprak zich. Kan gebeuren. In dit bijzondere geval noemen we dat een ‘Bushism’, ook omdat de (ver)spreker-in-kwestie president Bush was. In zijn thuisland horen zijn landgenoten ze niet vaak meer, deze ‘Bushisms’. Met de ‘midterm elections’ op komst gaat president Bush het spreken in het openbaar steeds beter af(!). Er is een trend in zijn optredens te ontdekken en, dus, is er nog iets van te leren. 

Tip: geef een tip!

Tip: geef een tip, geef een fooi als u vindt dat u goed geholpen bent! Laat uw tevredenheid zien aan degene die u verzorgd heeft. Zo niet, dan krijgt hij/zij (helaas) niets. Betere vorm om klantentevredenheid te meten is er niet, toch? Momenteel zit ik aan de andere zijde van de oceaan waar het geven van tips of fooien een industrie op zich is. Een ‘industrie’ die inwoners van buiten dit land, de VS, niet altijd begrijpen maar kom: laat die ‘ Green Bill’ maar waaien en de klantvriendelijkheid zwaait je tegmoet: ‘ When in Rome, do as the Romans do!’.

Vakantie! …….. Rust…..

Het is Vakantie! Eindelijk Rust…… Voor mij begint die vakantie en voor u zal die ook wel niet meer zo lang op zich laten wachten, toch? Het zou u toekomen, verwacht ik. Als je alle, zelfs internationale, pré-vakantieberichten volgt dan zou je denken dat: – of managers kunnen niet c.q. gaan niet op vakantie (‘druk, druk, druk’) – of managers gaan met zoveel stress op vakantie dat ze daarmee zichzelf, hun familie en vrienden en de andere gasten op het resort zeker geen plezier doen. Allemaal kommer & kwel zo’n vakantie blijkbaar, nou voor mij niet! (en ik hoop voor u ook niet)