Tag: Manager

Waarom is de ene baas een Zakkenvuller en de andere een Filantroop?

“Ik ben het dan ook van harte eens met je stelling dat het ontstane probleem van een pensioentekort als gevolg van de kredietcrisis niet op jou mag worden afgewenteld.” Met deze verklaring van commissaris Jeroen Lugte was v/m VESTIA topman Erik Staal in staat een persoonlijke ‘pensioenreparatie’ toe te passen van € 3,5 miljoen. Staal mocht eens persoonlijk nadeel ondervinden van de financieel economische crisis….

Op het moment dat ik dit bericht las in Het Financieele Dagblad, gisteren, las ik op TLNT de verklaring van Blake Mycoskie voor het (toch) bijzondere business model van zijn TOMS Shoes: “I started Toms as a spontaneous response to giving shoes, because giving feels good.” “Als ik iets weggeef dan geeft me dat een goed gevoel.” TOMS geeft schoenen weg aan kinderen die ze hard nodig hebben, inmiddels zijn dat er al 10 miljoen paar.

Zo staat de ene bestuurder bekend als een ‘zakkenvuller’ en de andere als een ‘filantroop’. Van het ene naar het andere uiterste. Hoe kan het zo ver komen?

Leiderschap en de op afstand bestuurbare kakkerlak: the good, the bad and the ugly…..

Unveiled today at TEDGlobal, and available to backers via Kickstarter later this week, the RoboRoach is a $99 kit consisting of electrodes, sensors, and a few batteries that allows anyone to drive their very own cockroach.” Voor 99 USD bestuur je je eigen kakkerlak. Op het moment dat ik deze reclame vanmiddag las op de site van Fast Company dacht ik nog aan een goedkope grap: is het een hoax of is het realiteit?

Zoek je iets verder dan blijkt er op z’n minst een technologische kern van waarheid in te zitten gebaseerd op de innovatieve, of disruptieve, technologieën binnen de neurowetenschappen. Je persoonlijke, op afstand bestuurbare kakkerlak, wie er op zit te wachten is nog de vraag maar dat een volgende stap je op afstand bestuurbare werknemers kunnen zijn, is dan nog maar een kwestie van tijd. 😮

I’ve always believed in the stick and not too much of the carrot. People need to know the boundaries and they need direction.” & Die richting geef je hen het best als je mensen kan besturen, letterlijk…. Let wel, deze uitspraak van een leidinggevende is nog niet eens zo heel oud, i.i.g. van een recentere datum dan de ontwikkeling van RoboRoach

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Is er plaats voor een vrouw in de directiekamer? (nb; wellicht nu meer dan ooit).

“Het dilemma rondom leiderschap is dat organisaties en het organiseren daarvan complexer zijn geworden en dat binnen een zich steeds sneller veranderende omgeving. Er zijn hiervoor gewoon onvoldoende uitzonderlijk goede leidinggevenden beschikbaar.

We verwachten van een leidinggevende overtuigd te zijn van zichzelf en van de beslissingen die er worden genomen. Tegelijkertijd verwachten we van de leidinggevende nederigheid. We verwachten dat de leidinggevende niet alleen kracht uitstraalt maar ook beïnvloed wil worden door andere inzichten. We verwachten dat de leidinggevende een uitzonderlijk vooruitziende blik heeft maar ook praktisch in de dagelijkse realiteit. We verwachten moed maar ook zelfreflectie.”

Dit citaat komt uit een interview dat professor Gary Hamel deze week gaf aan McKinsey. Hij betwijfelt dat er nog voldoende capabele leidinggevenden te vinden zijn om organisaties te leiden door de uitdagingen waarmee ze worden geconfronteerd…….

Niet onmogelijk deze stelling maar misschien helpt hier de analyse van hun onderzoek naar diversiteit en inclusiviteit zoals collega professoren Boris Groysberg en Deborah Bell dat beschrijven in het recente HBR artikel ‘Dysfunction in the Boardroom’.

Vacatures

Afdelingshoofd Werken, Wonen en Leven (Zierikzee)

Beschik jij, naast een opleiding op academisch niveau, over je over ruime en relevante werkervaring in een leidinggevende positie? Solliciteer dan nu! Bekijk alle vacatures

Advertorial

Krijgen we met een Nieuwe Generatie-Y Leidinggevenden niet als vanzelf het Vertrouwen terug in onze Economie op weg naar Wereldland Nederland?

“Nederlanders het vertrouwen teruggeven in Nederland!” dat is de Missie van de Stichting Wereldland Nederland die vandaag van start gaat. De partners in de stichting signaleren zoveel ontevredenheid onder de Nederlanders dat het in hun ogen tijd wordt voor Actie! 😮

Op zich prima natuurlijk dit initiatief maar om na te gaan hoe het er nu voorstaat met die ‘ontevredenheid’ onder ons volk, ging de redactie van De Heer Ontwaakt vanochtend vroeg op pad. Al bij de eerste geïnterviewden viel op dat het met die ontevredenheid zo ’s ochtends vroeg best meevalt.

Dan maar eens gekeken op de site van Wereldland Nederland & wat blijkt? Zoals iedere stichting heeft ook deze behoefte aan financiële middelen om de prestigieuze doelen te kunnen realiseren. Daarvoor wordt aan ieder van de partners die zich willen aansluiten gevraagd een bijdrage te leveren van € 8.500,-.  Kijk daarvan word je nu in tijden van crisis een optimist. 🙂

Dan vraag ik me toch af: kan dat nu niet anders? Waarschijnlijk wel, daarbij helpt ons o.m. Richard Branson….

Ik ben de baas!

“Je draait de zaken weer om! Er is maar één iemand de baas in dit bedrijf en dat ben ik! En niet zij! Zij zijn degene die zich moeten druk maken om datgene wat ik wil! En niet andersom! Ben ik duidelijk? Zo sprak de manager in de tijd van de grijze maatpakken. Gelukkig zijn de tijden veranderd.”

De titel “manager” is niet langer een vrijbrief om als een olifant door de porseleinkast te gaan. Het tijdperk van het “baas”-zijn is voorbij. De verhoudingen en de werkomgeving zijn ingrijpend veranderd. De manager van tegenwoordig zegt “Ik kan mijn werk niet uitvoeren zonder mijn medewerkers.” Dit nieuwe inzicht maakt dat managers zich er steeds meer van bewust worden dat problemen samen aangepakt moeten worden. Immers, als de medewerkers een probleem hebben, heeft hij dat ook. En de oplossing is even eenvoudig als doeltreffend: als hij de problemen van de medewerkers oplost, lost hij ook zijn eigen problemen op.

En zie daar: samenwerking is geboren en men werkt met elkaar mee in plaats van elkaar tegen.

Wat wordt het: Hi Alex, Hoi Máxima? Of toch: Hulde Koninklijke Hoogheden? Kunnen wij hen zien door de ogen van een forensisch analist?

Alex: “Ik ben geen protocol fetisjist. Mensen mogen me aanspreken zoals ze willen.” Máxima: “Iedereen roept maar ‘Maxima’ hoor. Koningin of Prinses, dat doet er niet toe.” Onze a.s. Koning vult zijn opmerking nog aan met “Daarmee kunnen mensen op hun gemak zijn.” Mooi, maar da’s natuurlijk nog maar de vraag of iedere volgeling zo blij is met die vrijheid….

‘De Baas’ is niet duidelijk over de wijze waarop je hem, haar kan ook, mag benaderen. Voordat je het weet word je als volgeling dan geconfronteerd met een persoonlijk dilemma, een dilemma dat waarschijnlijk wordt ‘opgelost’ door je leeftijd & je opvoeding. Gedrag dat ook wel bekend is onder de naam ‘assertiviteit’….

Je kan dit dilemma ook omdraaien: hoe zien je volgelingen je? Hoe zouden zij je omschrijven & in het verlengde daarvan: hoe zouden zij je willen benaderen? In dat verband is het experiment dat cosmeticamerk DOVE recent uitvoerde meer dan interessant. Een forensisch artiest ziet je niet maar maakt aan de hand van je persoonlijke beschrijving een compositietekening van je. Vervolgens maakt hij nog een 2e tekening van je maar nu op basis van de informatie zoals anderen je zien. De verschillen zijn opmerkelijk.

Je nieuwe Strategie ziet er goed uit op het papier van je directiekamer, maar hoe krijg je nu je medewerkers betrokken?

However beautiful the strategy, you should occasionally look at the results.”, zou Winston Churchill hebben opgemerkt tijdens WOII over de Strategie van de geallieerden. & Die resultaten van je Strategie, die behaal je met je medewerkers. Daarvoor is het dan weer handig dat diezelfde medewerkers snappen hoe je Strategie dient te worden uitgevoerd. Beter nog is het dat zij zichzelf betrokken voelen bij je Strategie, bij hun Strategie! Mooi, maar hoe doe je dat?

Of zoals INSEAD prof. of Organisational Behaviour Charles Galunic zich de vraag stelde: “Your new strategy looks good on paper, it looks good in the executive suite. But what does it take for the work force to get it?”

Om die vraag te kunnen beantwoorden deed Galunic onderzoek bij BERTELSMANN, een media-organisatie die beschikt over 363 wereldwijd gevestigde bedrijven met 60.000 mannen en vrouwen in dienst heeft. De vraag aan hen was “Begrijp je & Accepteer je de Strategie van de Organisatie?” Waarbij het 2e wellicht nog belangrijker is dan het 1e.

Een verspreking zoals die van Minister Dijsselbloem, is dat nu handig? Nee niet echt.

Op zich was het natuurlijk weinig nieuws dat wat Minister Jeroen Dijsselbloem dinsdag meldde aan de journalisten van REUTERS en The Financial Times: als je ervaart dat iets een succes is, dan herhaal je dat trucje ‘gewoon’ nog een keer. Je geeft het verzamelde journaille vervolgens de indruk dat ‘Cyprus’ inderdaad ook elders zou kunnen worden toegepast. Die al dan niet onbewuste verspreking zorgde direct voor nog al wat reuring.

Hadden de Europese beurzen ’s ochtends nog lankmoedig gereageerd op de EU ingrepen in Cyprus, nadat later die middag meer details bekend werden over het interview dat Minister Dijsselbloem gaf n.a.v. deze actie, kelderden de koersen zodanig dat dat verlies groter werd dan de steun aan Cyprus…..

Dat Dijsselbloem achteraf verklaarde niet te weten wat het woord template betekende (nb; sjabloon of blauwdruk), maakt het geheel er niet sterker op. & Zo krijgt zijn verspreking nu meer aandacht dan de deplorabele staat waarin de Cypriotische economie nu terecht is gekomen.

Waar zijn nu die Unieke Talenten gebleven?

Het is nog maar enkele jaren geleden, voordat de crisis begon in september 2008, dat bestuurders binnen the old boyzz network de mond vol hadden van de “unieke talenten” waarover de nieuw benoemde eindverantwoordelijke(n) beschikte(n)! Tegelijkertijd een rechtvaardiging voor de zojuist ondertekende arbeidsovereenkomst met daarin exorbitante vergoedingen én dito verantwoordelijkheden en bevoegdheden.

OK, er was dan wel enig protest maar met z’n allen kwamen we toch niet veel verder dan ‘dat zal dan wel, deze baas zal dan zeker uniek zijn.’ Die reactie was begrijpelijk want de ‘unieke talenten’ waren tot aan de crisis nog niet écht getetst. Uit hun CV leken zij goede ‘mooi weer zeilers’ te zijn, maar of zij ook de zwaarste stormen zouden kunnen weerstaan? Dat was nog maar de vraag…..

Vorige week vielen er weer een paar van die ‘unieke talenten’ door de mand. Deze keer zijn het de bestuurders van Zorgsuper MEAVITA die we kunnen rijgen aan de lange snoer met kralen van door de mand gevallen ‘unieke talenten’…..

Paus Benedictus XVI, Koningin Beatrix, CEO Ben Verwaayen, Tennis-Ster Esther Vergeer: weten wanneer je houdbaarheidsdatum is bereikt, is een kracht.

Op de dag dat je je aftreden bekendmaakt slaat de bliksem in op je ‘hoofdkantoor’, dat kan geen toeval zijn. Op z’n hoogst is het teken een ‘black swan’. Het Katholieke geloof is met rituelen, symboliek, zelfs mystiek omgeven & in dat rijtje past prima de inslag van een bliksemschicht juist op een voor de gehele wereld verbazingwekkend moment.

Gisteren maakte Paus Benediktus XVI bekend dat hij vroegtijdig aftreedt. ‘Vroegtijdig’ omdat het tot dan toe (nb; met een enkele uitzondering) in dit ambt gebruikelijk was dat je tot je laatste snik ‘in het harnas’ bleef. Niet zo verrassend was de mededeling die Koningin Beatrix op 28 januari deed toen zij haar aftreden bekendmaakte (nb; mogelijk heeft dat de Paus geinspireerd….)

In al dat mediageweld is het vertrek van de Nederlander Ben Verwaayen als topman van het Franse ALCATEL-LUCENT bijna aan de aandacht ontsnapt. Verwaayen meldde ons zijn, deels vroegtijdig, vertrek op 07 februari. Wat zijn vertrek ‘in dit kader’ interessant maakt dat is dat Verwaayen zich als één van de eerste CEO’s realiseerde dat je zelfs als eindverantwoordelijke beschikt over een beperkte houdbaarheidsdatum…..