Tag: Manager

Terwijl Politiechefs weigeren in te leveren en het Bestuur van Sensire op de vlucht slaat, zet Paus Franciscus de kerkdeur voor Homo’s op een kier.

Binnen de Rooms Katholieke kerk staat het, zeker voor een paus, bijzondere gedrag van Paus Franciscus inmiddels bekend als het ‘Franciscus Effect’: weg met al het pompeuze & terug naar een basis van goedertierendheid, mededogen, nederigheid en opofferingsgezindheid. Bij Franciscus herkennen we dat in zijn eenvoudige kleding, zijn zwarte schoenen en aan de Ford Focus waarin hij rondrijdt….. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg.

In een interessant artikel dat eerder deze week verscheen in The Financial Times beschrijft Philip Delves Broughton de ‘Leadership lessons from the pontiff’. Delves Broughton wijst daarin m.n. op het belang van het gedrag dat je als leidinggevende vertoont, vooral op de momenten dat je organisatie in Zwaar Weer verkeert: “Less pageantry, more focus on the nuts and bolts of management.”

Nederigheid is daarbij dan een prima eigenschap alleen kent het één valkuil namelijk dat je nederigheid wordt uitgelegd als een persoonlijke zwakte….

Managen is de minst efficiënte activiteit in je organisatie. Part Deux.

http://www.youtube.com/watch?v=QTOaNKYVQIc

30 november 2011 verscheen hier de 1e entry met de titel Managen is de minst efficiënte activiteit in je organisatie. Sinds die tijd is het een regelmatig terugkerend onderwerp o.m. in Master Classes ‘Persoonlijk Leiderschap’. Het levert vervolgens een mooie dialoog op met de studenten, vaak zelf ook (nog) leidinggevenden.

Net als voor de toen al aangehaalde Gary Hamel is de ‘democratische organisatie’ een onderwerp dat me intrigeert. Individuele ‘zaken’ als (virtuele) Kennis, Kunde en Competenties komen steeds dichter bij elkaar, dus dat kan het verschil tussen een baas en een medewerker niet meer verklaren: de Baas als de ”al wetende”. Daarnaast maakt de crisis pijnlijk duidelijk dat er maar weinig mensen beschikken over een (liefst) unieke Visie, toch een capaciteit van de Baas om onze organisatie vlekkeloos naar de toekomst te leiden….. Vraag is dan: Wanneer Stopt de Baas?

Het is een vraag die deze week wordt beantwoord in het New York Magazine. Auteur Matthew Shaer stelt het nog stelliger: The Boss Stops Here. Vanaf nu is het afgelopen met de Baas……

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Waarom is de ene baas een Zakkenvuller en de andere een Filantroop?

“Ik ben het dan ook van harte eens met je stelling dat het ontstane probleem van een pensioentekort als gevolg van de kredietcrisis niet op jou mag worden afgewenteld.” Met deze verklaring van commissaris Jeroen Lugte was v/m VESTIA topman Erik Staal in staat een persoonlijke ‘pensioenreparatie’ toe te passen van € 3,5 miljoen. Staal mocht eens persoonlijk nadeel ondervinden van de financieel economische crisis….

Op het moment dat ik dit bericht las in Het Financieele Dagblad, gisteren, las ik op TLNT de verklaring van Blake Mycoskie voor het (toch) bijzondere business model van zijn TOMS Shoes: “I started Toms as a spontaneous response to giving shoes, because giving feels good.” “Als ik iets weggeef dan geeft me dat een goed gevoel.” TOMS geeft schoenen weg aan kinderen die ze hard nodig hebben, inmiddels zijn dat er al 10 miljoen paar.

Zo staat de ene bestuurder bekend als een ‘zakkenvuller’ en de andere als een ‘filantroop’. Van het ene naar het andere uiterste. Hoe kan het zo ver komen?

Vacatures

Manager Engineering (Breda)

Voor een toonaangevende en innoverende achtbaanfabrikant zijn wij op zoek naar een Manager Engineering. Met ruim 300 medewerkers ontwikkelen ze van thrill- tot familyrides en maatwerkproj... Bekijk alle vacatures

Advertorial

Leiderschap en de op afstand bestuurbare kakkerlak: the good, the bad and the ugly…..

Unveiled today at TEDGlobal, and available to backers via Kickstarter later this week, the RoboRoach is a $99 kit consisting of electrodes, sensors, and a few batteries that allows anyone to drive their very own cockroach.” Voor 99 USD bestuur je je eigen kakkerlak. Op het moment dat ik deze reclame vanmiddag las op de site van Fast Company dacht ik nog aan een goedkope grap: is het een hoax of is het realiteit?

Zoek je iets verder dan blijkt er op z’n minst een technologische kern van waarheid in te zitten gebaseerd op de innovatieve, of disruptieve, technologieën binnen de neurowetenschappen. Je persoonlijke, op afstand bestuurbare kakkerlak, wie er op zit te wachten is nog de vraag maar dat een volgende stap je op afstand bestuurbare werknemers kunnen zijn, is dan nog maar een kwestie van tijd. 😮

I’ve always believed in the stick and not too much of the carrot. People need to know the boundaries and they need direction.” & Die richting geef je hen het best als je mensen kan besturen, letterlijk…. Let wel, deze uitspraak van een leidinggevende is nog niet eens zo heel oud, i.i.g. van een recentere datum dan de ontwikkeling van RoboRoach

Is er plaats voor een vrouw in de directiekamer? (nb; wellicht nu meer dan ooit).

“Het dilemma rondom leiderschap is dat organisaties en het organiseren daarvan complexer zijn geworden en dat binnen een zich steeds sneller veranderende omgeving. Er zijn hiervoor gewoon onvoldoende uitzonderlijk goede leidinggevenden beschikbaar.

We verwachten van een leidinggevende overtuigd te zijn van zichzelf en van de beslissingen die er worden genomen. Tegelijkertijd verwachten we van de leidinggevende nederigheid. We verwachten dat de leidinggevende niet alleen kracht uitstraalt maar ook beïnvloed wil worden door andere inzichten. We verwachten dat de leidinggevende een uitzonderlijk vooruitziende blik heeft maar ook praktisch in de dagelijkse realiteit. We verwachten moed maar ook zelfreflectie.”

Dit citaat komt uit een interview dat professor Gary Hamel deze week gaf aan McKinsey. Hij betwijfelt dat er nog voldoende capabele leidinggevenden te vinden zijn om organisaties te leiden door de uitdagingen waarmee ze worden geconfronteerd…….

Niet onmogelijk deze stelling maar misschien helpt hier de analyse van hun onderzoek naar diversiteit en inclusiviteit zoals collega professoren Boris Groysberg en Deborah Bell dat beschrijven in het recente HBR artikel ‘Dysfunction in the Boardroom’.

Krijgen we met een Nieuwe Generatie-Y Leidinggevenden niet als vanzelf het Vertrouwen terug in onze Economie op weg naar Wereldland Nederland?

“Nederlanders het vertrouwen teruggeven in Nederland!” dat is de Missie van de Stichting Wereldland Nederland die vandaag van start gaat. De partners in de stichting signaleren zoveel ontevredenheid onder de Nederlanders dat het in hun ogen tijd wordt voor Actie! 😮

Op zich prima natuurlijk dit initiatief maar om na te gaan hoe het er nu voorstaat met die ‘ontevredenheid’ onder ons volk, ging de redactie van De Heer Ontwaakt vanochtend vroeg op pad. Al bij de eerste geïnterviewden viel op dat het met die ontevredenheid zo ’s ochtends vroeg best meevalt.

Dan maar eens gekeken op de site van Wereldland Nederland & wat blijkt? Zoals iedere stichting heeft ook deze behoefte aan financiële middelen om de prestigieuze doelen te kunnen realiseren. Daarvoor wordt aan ieder van de partners die zich willen aansluiten gevraagd een bijdrage te leveren van € 8.500,-.  Kijk daarvan word je nu in tijden van crisis een optimist. 🙂

Dan vraag ik me toch af: kan dat nu niet anders? Waarschijnlijk wel, daarbij helpt ons o.m. Richard Branson….

Ik ben de baas!

“Je draait de zaken weer om! Er is maar één iemand de baas in dit bedrijf en dat ben ik! En niet zij! Zij zijn degene die zich moeten druk maken om datgene wat ik wil! En niet andersom! Ben ik duidelijk? Zo sprak de manager in de tijd van de grijze maatpakken. Gelukkig zijn de tijden veranderd.”

De titel “manager” is niet langer een vrijbrief om als een olifant door de porseleinkast te gaan. Het tijdperk van het “baas”-zijn is voorbij. De verhoudingen en de werkomgeving zijn ingrijpend veranderd. De manager van tegenwoordig zegt “Ik kan mijn werk niet uitvoeren zonder mijn medewerkers.” Dit nieuwe inzicht maakt dat managers zich er steeds meer van bewust worden dat problemen samen aangepakt moeten worden. Immers, als de medewerkers een probleem hebben, heeft hij dat ook. En de oplossing is even eenvoudig als doeltreffend: als hij de problemen van de medewerkers oplost, lost hij ook zijn eigen problemen op.

En zie daar: samenwerking is geboren en men werkt met elkaar mee in plaats van elkaar tegen.

Wat wordt het: Hi Alex, Hoi Máxima? Of toch: Hulde Koninklijke Hoogheden? Kunnen wij hen zien door de ogen van een forensisch analist?

Alex: “Ik ben geen protocol fetisjist. Mensen mogen me aanspreken zoals ze willen.” Máxima: “Iedereen roept maar ‘Maxima’ hoor. Koningin of Prinses, dat doet er niet toe.” Onze a.s. Koning vult zijn opmerking nog aan met “Daarmee kunnen mensen op hun gemak zijn.” Mooi, maar da’s natuurlijk nog maar de vraag of iedere volgeling zo blij is met die vrijheid….

‘De Baas’ is niet duidelijk over de wijze waarop je hem, haar kan ook, mag benaderen. Voordat je het weet word je als volgeling dan geconfronteerd met een persoonlijk dilemma, een dilemma dat waarschijnlijk wordt ‘opgelost’ door je leeftijd & je opvoeding. Gedrag dat ook wel bekend is onder de naam ‘assertiviteit’….

Je kan dit dilemma ook omdraaien: hoe zien je volgelingen je? Hoe zouden zij je omschrijven & in het verlengde daarvan: hoe zouden zij je willen benaderen? In dat verband is het experiment dat cosmeticamerk DOVE recent uitvoerde meer dan interessant. Een forensisch artiest ziet je niet maar maakt aan de hand van je persoonlijke beschrijving een compositietekening van je. Vervolgens maakt hij nog een 2e tekening van je maar nu op basis van de informatie zoals anderen je zien. De verschillen zijn opmerkelijk.

Je nieuwe Strategie ziet er goed uit op het papier van je directiekamer, maar hoe krijg je nu je medewerkers betrokken?

However beautiful the strategy, you should occasionally look at the results.”, zou Winston Churchill hebben opgemerkt tijdens WOII over de Strategie van de geallieerden. & Die resultaten van je Strategie, die behaal je met je medewerkers. Daarvoor is het dan weer handig dat diezelfde medewerkers snappen hoe je Strategie dient te worden uitgevoerd. Beter nog is het dat zij zichzelf betrokken voelen bij je Strategie, bij hun Strategie! Mooi, maar hoe doe je dat?

Of zoals INSEAD prof. of Organisational Behaviour Charles Galunic zich de vraag stelde: “Your new strategy looks good on paper, it looks good in the executive suite. But what does it take for the work force to get it?”

Om die vraag te kunnen beantwoorden deed Galunic onderzoek bij BERTELSMANN, een media-organisatie die beschikt over 363 wereldwijd gevestigde bedrijven met 60.000 mannen en vrouwen in dienst heeft. De vraag aan hen was “Begrijp je & Accepteer je de Strategie van de Organisatie?” Waarbij het 2e wellicht nog belangrijker is dan het 1e.

Een verspreking zoals die van Minister Dijsselbloem, is dat nu handig? Nee niet echt.

Op zich was het natuurlijk weinig nieuws dat wat Minister Jeroen Dijsselbloem dinsdag meldde aan de journalisten van REUTERS en The Financial Times: als je ervaart dat iets een succes is, dan herhaal je dat trucje ‘gewoon’ nog een keer. Je geeft het verzamelde journaille vervolgens de indruk dat ‘Cyprus’ inderdaad ook elders zou kunnen worden toegepast. Die al dan niet onbewuste verspreking zorgde direct voor nog al wat reuring.

Hadden de Europese beurzen ’s ochtends nog lankmoedig gereageerd op de EU ingrepen in Cyprus, nadat later die middag meer details bekend werden over het interview dat Minister Dijsselbloem gaf n.a.v. deze actie, kelderden de koersen zodanig dat dat verlies groter werd dan de steun aan Cyprus…..

Dat Dijsselbloem achteraf verklaarde niet te weten wat het woord template betekende (nb; sjabloon of blauwdruk), maakt het geheel er niet sterker op. & Zo krijgt zijn verspreking nu meer aandacht dan de deplorabele staat waarin de Cypriotische economie nu terecht is gekomen.