Tag: Overheid

De Politiek staat haaks op de eisen en kansen van de 21ste eeuw

Voorheen slaagden de politieke leiders erin grote groepen “nieuwe” burgers in de democratische staatsorde te integreren, waardoor ze garant stonden voor een hoge mate van politieke stabiliteit.

De kracht van deze elites lag in hun combinatie van politieke invloed én maatschappelijke representativiteit. Eerst waren het leden van de gegoede burgerij en intellectuelen, later partijleiders en voormannen van vele verzuilde organisaties die de volksvertegenwoordiging domineerden. Ze werden gekozen omdat ze in de samenleving iets betekenden, en ze betekenden iets omdat ze namens bepaalde bevolkingsgroepen leiding gaven aan kerninstituten: werkgevers – en werknemersorganisaties, boeren – en middenstandsbonden, dagbladen, omroepen en universiteiten.

Een Nederland verlost van de smorende bureaucratie; wie wil dat niet?

De parlementaire structuur is de afgelopen 200 jaar nauwelijks veranderd en is gewoon niet toegerust voor het soort managersbeslissingen dat vandaag de dag noodzakelijk is. Het gehele apparaat is volkomen ineffectief.  Een politiek stelsel moet niet alleen besluiten kunnen nemen en die uitgevoerd zien te krijgen. Het moet op de juiste schaal kunnen opereren, instaat zijn ongelijke stukken beleid te integreren en tegelijk de diversiteit in de samenleving kunnen weergeven en daarop reageren. Onze problematiek speelt zich niet langer af rond zaken als “links versus rechts’, of sterk of zwak leiderschap. Het huidige  bestuursmodel en systeem van besluitvorming wat daarop geënt is, is zèlf tot één groot gevaar uitgegroeid.

Toen er sprake was van een voornamelijk statische samenleving werkte het bestuursmodel met onafhankelijke ministers en wethouders wel. Het was zeker niet ideaal, maar door een weinig dynamische samenleving waren de effecten acceptabel. Nu is dat anders. De ene onverwachte ontwikkeling volgt op de andere. De overheid tracht de verwarring te beteugelen door regels op te stellen. Daarvan zijn er nu zoveel, dat het totaal te talrijk en daardoor onoverzichtelijk is. Er zijn veel onafhankelijk van elkaar dirigerende en beslissende instanties die geheel ongecoördineerd en verkokerd functioneren. Hun beter weten is gebaseerd op een kijk, die strikt tot het eigen terrein en de eigen doestellingen is beperkt en vervolgens met bureaucratische logica wordt uitgewerkt.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Hoe is de Economische Impasse echt te doorbreken?

Twee onverenigbare opdrachten

De oorzaak van de crisis, is dat de banken na hun redding twee totaal onverenigbare opdrachten van de overheid hebben meegekregen. Enerzijds moesten ze herkapitaliseren, om een eigen failliet te voorkomen, en moesten ze dus geld in kas houden. Anderzijds vraagt de samenleving aan ze dat ze wel kredieten blijven verstrekken, omdat anders de economie niet op gang komt. Als de banken dan ook nog eens hun te hoge leverage–ratio willen of moeten verlagen, dan betekent dit dat zij vanwege inkrimpen van hun eigen activa nóg minder geld uitlenen aan bedrijven en particulieren. Als de banken vervolgens gaan zitten wachten tot de waarderingen zich herstellen, komt de economie tot stilstand. Aldus is gebeurd!

Krediet als zuurstof

De uitweg, zit niet bij de banken, maar bij het midden- en kleinbedrijf. Dat is immers de ruggengraat van onze economie. En daarom is het MKB ook dé motor om onze economie weer in beweging te krijgen en te houden. Krediet voor het MKB is als zuurstof voor de mens. Daarom moet het MKB uit de wurggreep van de banken komen Hoe dat kan, is te zien in Zwitserland. Bankenland bij uitstek, maar ook de uitvinder van een kredietverleningsysteem dat WIR wordt genoemd.

Vacatures

Manager HR

Heb je een afgeronde HRM-opleiding en minimaal 3 jaar werkervaring als HR-adviseur? En heb jij actuele kennis van de wet- en regelgeving binnen het werkveld? Lees dan snel verder Bekijk alle vacatures

Advertorial

Een Catastrofaal Nederland Rusland Jaar, Hofstede had het voorspeld. Valt er nog iets te redden?

Ambigue of onzekere situaties gaan de Russen bij voorkeur zoveel mogelijk uit de weg.  Juist voor deze groep wereldburgers geldt dat de toekomst zéér onzeker is (nb; meer nog dan voor ons Nederlanders). De kans dat dan ook een voor hen onbekende Koning Willem Alexander en Koningin Maxima volgende maand door de Russische Overheid worden gegijzeld, is niet ondenkbaar…. 😮

Vooraf bestond er al ijdele hoop dat het Nederland Rusland jaar een suc6 zou worden. De handelsbelangen mogen dan groot zijn, de culturele verschillen tussen beide landen daarentegen lijken nergens groter dan die tussen Rusland en Nederland. ‘Nederlanders zijn maar rare koekenbakkers.’ in de ogen van de Russen & da’s nog maar één van hun meer cynisch-vriendelijke uitdrukkingen.

De culturele inzichten van Geert Hofstede leveren voor Nederland en Rusland op dat er op ieder van zijn culturele dimensies aanmerkelijke verschillen zijn tussen beide landen. Je vraagt je dan ook af of niemand daarvan kennis had kunnen nemen voordat men aan een Nederland Rusland Jaar begon?

Overigens, van de Russen hadden we dit initiatief gezien hun culturele profiel niet mogen verwachten….

Een ZZP-er die zichzelf niet meer ontwikkelt is de nagel aan de doodskist van de economie…..

http://www.youtube.com/watch?v=ICuJaUOvrCo

“Het financiële voordeel van al snel 30% doet werkgevers vergeten dat ZZP-ers minder productief zijn, dat ze geen cultuurdragers zijn en een zwakke schakel vormen in het collectieve geheugen van de onderneming. De plicht om ook ­ZZP-ers bij te scholen wordt minder gevoeld en er is meer management nodig om telkens wisselende werknemers bij te staan. Het grote kostenvoordeel verdampt snel, want deze bedrijven blijken geen snellere omzetgroei te boeken.”

Dat is, volgens commentaar in Het Financieele Dagblad vanochtend, de basis voor de Regeringscoalitie om de financiële prikkel die er nu (nog) is voor werkgevers, om vast personeel te vervangen door zelfstandigen zonder personeel (ZZP-er), aan te pakken; deels bij de ZZP-ers zelf.

Paul Schnabel, v/h directeur SCP, meldde gisteravond bij KvdB (vid.) dat er momenteel 750.000 ZZP-ers zijn. 40% van hen zou niet meer dan 15u/week werkzaam zijn en dan ook nog eens tegen een vergoeding waarvan het nog maar de vraag is of het een ‘beloning’ is voor de inzet(?). De getallen van het CBS over de ZZP-er zijn zelfs nog schrikbarender maar Schnabel zet i.i.g. ‘de toon’….

Het zijn ‘mooie’ getallen (sic.) maar de grootste adder onder het gras, zeg maar Boa Constrictor, zit ‘m in het zinnetje ‘de plicht om ook ­ZZP-ers bij te scholen wordt minder gevoeld’. Als je jezelf niet meer kan ontwikkelen, wat is je toegevoegde waarde dan nog?

Kishore Mahbubani: ”De EU kent onwaarschijnlijke verworvenheden. Dat is waanzin. Iemand moet de mensen vertellen dat zoiets niet mogelijk is.”

“Jullie Europeanen gaan door een periode van pijnlijke veranderingen. Ik las net een artikel over honger in Griekenland. Ik vind dat stuitend. Een kind in Europa dat al drie dagen lang zonder eten naar school moet. Zulke verhalen zijn schokkend. Uit sociaal oogpunt een zeer gevaarlijke situatie.” aldus Kishore Mahbubani in een interview dat vandaag verschijnt in FD Outlook.

Op de vraag ‘Wat stelt u Europa voor?’ antwoordt Mahbubani: “Word wakker. De nieuwe werkelijkheid zal jullie recht van voren raken. Het is onmogelijk die honderden miljoenen mensen in de opkomende landen te stoppen in hun ontwikkeling en ambitie.

Jullie eigen welvaart is niet meer te betalen, maar je wilt niet meer accepteren dat je weer moet vechten om economisch bij te blijven. Ik kom net uit Italië. Een parlementslid krijgt daar € 9.000 per maand en het parlement telt 600 leden. Iemand die twee jaar in het parlement zit en daarna stopt, krijgt voor de rest van zijn leven nog altijd € 6.000 per maand. Welke samenleving kan zich dat veroorloven?

Ook elders in Europa zie ik onwaarschijnlijke verworvenheden. Een brandweerman die, laten we zeggen, twintig jaar heeft gewerkt krijgt dertig tot veertig jaar een pensioen van ongeveer de hoogte van zijn salaris, Dat is waanzin. Iemand moet de mensen vertellen dat zoiets niet mogelijk is.”

Samsom wil Pensioenvermogens aanspreken is dat een goed idee, wanbeleid, bestuursfraude?

Het ‘Initiatief Fraude Aanpak’ komt met een mooi animatiefilmpje. De initiatiefnemers ‘proberen systeemfraude op alle mogelijke terreinen in kaart te brengen’. Diverse vormen van fraude komen dan ook in het filmpje aanbod. Slechts één vorm van fraude blijkt te ontbreken nl. de bestuursfraude…..

Het woordje ‘fraude’ kennen we van de bouwfraude, de vastgoedfraude, de dopingfraude. Het woordje ‘fraude’ valt niet altijd bij internationale zaken als de BP Oil Spill c.q. Fukushima. Het valt niet bij de reddingen die wij als belastingbetalers uitvoerden bij banken en EU economieën. Ook bij mislukkingen binnen woningcorporaties, onderwijsinstellingen, ziekenhuizen valt het woordje ‘fraude’ nauwelijks. We denken dan vaak alleen aan ‘wanbeleid’.

Is het faillissement van het Ruwaard van Putten wanbeleid of fraude? Ruwaard’s ‘redder’ Maasstad gaf in 2012 € 1 miljoen uit aan interim-bestuurders maar is daarmee nog steeds niet verlost van de klebsiellabacterie; wanbeleid? Vanochtend melden de media ‘Kostbaar ICT debacle bij Justite’. Wanbeleid? Of zou je bij nader onderzoek op bestuursfraude kunnen stoten?

Gedrochten uit de Haagse krochten.

Het kabinetsplan om Nederland in de toekomst op te delen in vijf grote landsdelen vindt weinig draagvlak onder de bevolking. Ruim de helft van de Nederlanders (54 procent) is tegen het samenvoegen van provincies. Drie op de tien zijn slechts voorstander van grotere provincies. Dit blijkt  uit onderzoek van EenVandaag en regionale omroepen onder 29.000 deelnemers van het EenVandaag Opiniepanel.

Het is ergerlijk dat er bij de overheid een cultuur is ontstaan die strijdig is met wat een normaal mens denkt, is en verwacht. Niet voor niets vragen steeds meer Nederlanders zich af waar het gezonde verstand van de overheid is gebleven.  De in normale ogen onbegrijpelijke neiging om alles heel groot en veelomvattend te maken is bij gebrek aan beter een politiek stokpaardje van Minister Plasterk geworden. Als je hem daarover hoort praten dan is er geen enkele logica in zijn redenatie te beluisteren. De overheid vindt dat grotere eenheden efficiënter, goedkoper en beter werken.

Business Service Management interessant voor gemeenten (deel 1)

1. Klantgerichtheid:
Bij een organisatie die klantgericht wil zijn, moet de nadruk moet liggen op de behoeften van de uiteindelijke afnemer (de gewenste resultaten) en niet de eigen werkwijze. Bij het ontwerp en de inrichting van Business Services staat de (aan)vraag van de afnemer en de gebruikerscontext voorop. Vanuit de (aan)vraag van de (interne/externe) klant wordt bepaald welke bijdragen van wie nodig zijn om het product of de dienst te leveren. Deze benadering helpt dus om het redeneren vanuit de eigen werkwijze los te laten en meer klantgericht, van buiten naar binnen te denken.

Hoewel vaak wordt geroepen dat bij procesbeschrijvingen ook de klant het uitgangspunt vormt, richt deze benadering zich vooral op de wijze waarop activiteiten tijdsvolgordelijk binnen organisaties worden gerangschikt en geoptimaliseerd EN de wijze waarop de uitvoering op de activiteiten wordt bestuurd. Dit betekent dat bij deze benaderingswijze vooral geredeneerd wordt vanuit de eigen werkwijze.

Voor hongerstakende vluchtelingen gelden de wetten, voor andere misstanden ook? Overigens, van wie is de aarde eigenlijk?

Gisteravond, Pauw & Witteman, aan tafel zitten de politici Teeven & Klijnsma, aangeschoven is ook Vlaams auteur Dimitri Verhulst. Eén van de thema’s: de vluchtelingen die momenteel in ons land in hongerstaking zijn. Het ene kabinetslid verdedigt het opsluitings- en uitzettingsbeleid met meer verve dan de ander. Op dat moment breekt Verhulst in. Hij heeft een probleem met het woord illegaal, ‘Het zijn verdomme mensen die hier niet komen voor hun lol’. Teeven verdedigt zijn beleid met de woorden ‘In een land spreek je wetten af!’…..

Ik laat die woorden nog eens op me inwerken & vraag me af: ‘Geldt dat voor iedereen, die wetten?’ Het is namelijk de dag dat ook bekend wordt dat oliemaatschappijen mogelijk de olieprijs hebben gemanipuleerd, iets wat niet wordt toegestaan in de Wet, en de dag dat de Brusselse begroting, ondanks allerlei schriftelijke afspraken, wederom is overschreden. & Dat zijn op één dag nog maar 2 voorbeelden van betrokkenen die zich ook niet aan de wetten van het land lijken te houden.

Hoe staat het er eigenlijk voor met de wetgeving in een zich blijkbaar sterk veranderende maatschappelijke omgeving? Sluit die nog voldoende aan op de nieuwe dynamiek? Overigens, van wie is de aarde eigenlijk?