Tag: Samenwerking

Weg met het Organogram!

De ene HR afdeling zweert erbij, de andere wil er zo snel mogelijk vanaf: het organogram.

Het organogram, zo je wil het organigram, is de kaart die de organisatie representeert: de baas op de top van de (vaak) piramide met de minderen daaronder. Minderen die aftakken naar senioriteit c.q. conform de lijnen waarin zij dienen te rapporteren. Over het algemeen is deze kaart een zwakke afspiegeling van de dagelijkse realiteit al was het maar om in de kaart de bijna dagelijkse functieveranderingen bij te kunnen houden.

Nu de economie weer lijkt aan te trekken, daarbij vergezeld door nieuwe dienstverbanden zoals flexwerken, tijdelijke contracten, de 3rd wave of virtual work, de holacratie, zijn organogrammen nu meer dan ooit de relieken van een ver verleden. Vroeger leek informatie zich te verplaatsen via vaste lijnen: van de baas van je baas, naar je baas om vervolgens bij jou terecht te komen. Vervolgens verliep je reactie, jouw informatie, via dezelfde weg terug naar de baas der bazen. Althans: zo behoorde dat te gaan…

Momenteel is de baas van je baas een fervent twitteraar. De baas reageert zelfs op je tweets. Mooi, héél mooi zelfs maar het blijkt de intermediair rol van je baas totaal overbodig te maken; en daarmee het organogram ook; tijd voor een alternatief.

Jonge Studenten hebben een Strategisch Plan voor EU regeringsleiders.

Net zoals iedere organisatie, behoort ieder land over een “Strategisch Human Resources (and Robotics) Plan” te beschikken. Een land, een regering, draagt de verantwoordelijkheid voor de burgers, draagt de verantwoordelijkheid voor zowel de huidige als de toekomstige generaties.

(disruptieve) Ontwikkelingen zoals vergrijzing, diversiteit, duurzaamheid, globalisering, een leven lang leren en ontwikkelen, autonoom transport, kunstmatige intelligentie, augmented (of toegevoegde) realiteit, dwingt regeringen om met een Plan te komen.

Om niet alleen hun Bundeskanzlerin Angela Merkel en haar regering maar ook de EU Commissie te inspireren, kwamen studenten van BiTS Hochschule Iserlohn met een voorstel dat zij maakten tijdens hun recente summer course aan Maastricht University. Een course met de titel Leadership, Culture and HR in International Context die ik mocht verzorgen samen met mijn gewaardeerde collega Geert Heling.

We hopen dat het je inspireert.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Mannen maken Rotzooi, Vrouwen Ruimen Op; niet alleen tijdens BREXIT

Ondergoed en sportkleding ligt naast de wasmand, sokken op tafel en overal door het huis liggen spullen waarmee een man kan doe-t-zelf-en, dat zelden doet maar het spul wel altijd kwijt is. Menig partner die samenleeft met een man zal dit herkennen (hier in huis iig wel). Het voorbeeld is ook een prima metafoor voor organisaties: mannen maken rotzooi, vrouwen ruimen op.

Vandaag start Theresa Mary Brasier May in haar functie als premier van het Verenigd Koninkrijk. ‘Last Woman Standing’ kopt The Economist. De titel is daarmee veelzeggend: de mannelijke beoogd opvolgers van David Cameron liggen uitgeteld op de vloer, of zijn met de staart tussen de benen vertrokken. Opmerkelijk is dat zich bij de politieke tegenstanders van May ook een vrouw heeft aangemeld voor het leiderschap: Angela Eagle.

Theresa May en Angela Eagle treden daarmee in de voetsporen van niet alleen Margaret Thatcher maar ook van vrouwelijke leidinggevenden als Sheryl Sandberg (Facebook), Marissa Mayer (Yahoo), Mary Barra (GM), Nancy McKinstry (WoltersKluwer), Herna Verhagen (PostNL), Elanor Boekholt (KLU)*…..

Vacatures

Manager Service Bureau (Amsterdam)

Heb jij ervaring met het verbeteren van integrale dienstverlening? Heb je een bedrijfskundige, financiële achtergrond? Dan zoeken we jou voor onze nieuwe positie bij Huisartsenposten Amsterdam!<br />   Bekijk alle vacatures

Advertorial

Het verschil tussen Doel en Missie

“Ik wil met je bespreken waarom een bedrijf in de eerste plaats bestaat. Met andere woorden, waarom zijn wij hier? Ik denk dat veel mensen veronderstellen, ten onrechte, dat een bedrijf bestaatgewoon’ om geld te verdienen. Hoewel dit een belangrijk resultaat is van het bestaan van een bedrijf, moeten we dieper gaan om de echte reden van ons bestaan te vinden. . . .

Hét Doel van je bestaan (wat voldoende dient te zijn voor ten minste 100 jaar) mag niet worden verward met specifieke doelen en zakelijke strategieën (die in 100 jaar tijd vele malen dienen te veranderen). Terwijl je een doel kan bereiken of een strategie kan voltooien, kun je het Doel van je bestaan nooit vervullen; het is als een leidende ster aan de horizon voor altijd nagestreefd, maar nooit bereikt.

Maar hoewel het Doel van je bestaan zelf niet verandert, inspireert dit Doel verandering. Het feit dat het Doel nooit volledig kan worden gerealiseerd betekent dat een organisatie nooit kan stoppen met het stimuleren van verandering en vooruitgang.” David Packard (1960)

Brief aan Max Zuckerberg is ook Commitment aan Toekomstige Generaties.

‘Terwijl de media hun focus leggen op dat wat er fout gaat in deze wereld, verbetert diezelfde wereld zich op verschillende manieren. Gezondheidszorg verbetert. Armoede neem af. Kennis groeit. Mensen zijn verbonden.

Technologische vooruitgang op ieder vlak betekent dat jouw leven dramatisch beter kan zijn dat het onze vandaag.

Wij willen ons deel doen om dit mogelijk te maken, niet alleen omdat wij van je houden, maar ook omdat we een morele verantwoordelijkheid hebben tegenover alle kinderen van de volgende generatie.”

Met de geboorte van hun dochter Max sturen Priscilla Chan en Mark Zuckerberg een brief de wereld in die veel meer is dan een herinnering voor hun later volwassen kind.

Klantbeleving kun je het best testen bij een kankerpatient

 

De beoordeling van klanten over de waarde en de kwaliteit van een product c.q. een dienst, de beslissing wat waar aan te schaffen, de aanbevelingen die zij doen aan familie, vrienden en bekenden, zijn allemaal beïnvloed door hun emoties.

Slechts zelden houden aanbieders zich echter bezig met deze emoties, met deze klantbeleving. Ze proberen dat te realiseren in marketing campagnes. Maar in het dagelijkse praktijk, in het rechtstreeks contact met de klant ziet dat er (vaak) toch anders uit….. Dit gaat helemaal op als we het hebben over dienstverlening waarbij de emoties van de klant een cruciale rol spelen, zgn. high-emotion-services.

Is deze beleving van de klant goed, beter nog: uitstekend, dan zal dat ongetwijfeld worden gedeeld. Maar als bedrijven klanten verliezen door een negatieve ervaring, dan verliezen zij daarmee niet alleen de directe opbrengsten maar ook de indirecte door de negatieve ervaring die zeker nu multimediaal wordt gedeeld.

David De Gea levert interessante managementcase op.

David de Gea, ongetwijfeld getalenteerd goalkeeper in dienst van Manchester United en beoogd opvolger van Iker Casillas tot nu toe No. 1 in het Spaans elftal, is terecht gekomen in een interessante managementcasus.

De Gea wilde weg bij ManUnited (of was het bij Louis van Gaal?). Wat doet een werknemer of i.i.g. een voetballer dan? Hij ‘gooit de kont tegen de krib’: werkweigering om zo de vurig gewenste transfer af te dwingen. Werkweigering kan ook interessant zijn voor de overnemer c.q. koper want je waarde daalt met de dag. Niets leek dan ook een overstap naar Real Madrid nog in de weg staan; leek…..

Tot dat de FIFA roet in het eten gooide door een vernieuwde High Tech overdracht procedure genaamd Transfer Matching System, of zit het toch anders in elkaar? Hoe dan ook: interessant!

Passievol Innoveren: Je Innoveert met je Hart, niet met je Hoofd.

‘ZORG krijgt een Onvoldoende’ lees ik vanochtend in de media. “Ouderen, chronisch zieken en gehandicapten geven de gezondheidszorg een rapportcijfer 5,1 en de toekomst van de Zorg een 4.”

Is de Zorg teveel geïndustrialiseerd? Denk ik dan. Wordt de zorg te veel met het Hoofd en te weinig met het Hart uitgevoerd? Let wel: ik twijfel niet aan de goede bedoeling van ‘de handjes aan het bed’. Maar dat een ‘gemiddelde’ zorgorganisatie ‘met meer hoofd dan hart’ wordt aangestuurd, kan niet verrassend zijn.

Vorige week schreef prof. Gary Hamel een entry waarin hij het voorbeeld aanhaalde van het Lakeland Health In Michigan, VS. Een zorgorganisatie die ook teveel was doorgeslagen richting het bedrijfsmatig aansturen. De patiënt of cliënt was daarbij volledig uit het oog verdwenen; constateerde de nieuwe CEO. De waardering die de cliënt het Lakeland Health gaf, was dramatisch: een dikke onvoldoende!

Tijd voor Actie dus, tijd voor wat Hamel noemt Passievol Innoveren!

50% van je Medewerkers kent de Strategie van je Organisatie niet.

Dat percentage komt uit recent Amerikaans onderzoek. Het valt mij, eerlijk gezegd, nog mee. Het impliceert namelijk dat de overige 50% wél op de hoogte is van je organisatiestrategie. Zij kennen dan wellicht ook de doelstellingen. Zij weten i.i.g. wel wat er van hen wordt verwacht. Soms zou je de indruk krijgen dat het percentage medewerkers dat van deze zaken op de hoogte is, juist véél lager is….

Als je de organisatiestrategie niet kent, dan is het twijfelachtig dat je een optimale bijdrage levert aan het organisatieresultaat. Juist het analyseren van dat organisatieresultaat wordt steeds belangrijker. Zonder een duidelijk inzicht in de prestaties van de organisatie, het op een correcte manier verwerken van de gegevens en het beschikken over een kader voor het interpreteren van soms complexe constructies, wordt het ongelooflijk uitdagend om een heldere organisatiestrategie neer te zetten.

Hoe anders de High Performance Organization. Daar zijn de rollen, de functies van de medewerkers zodanig ontworpen dat die zich kunnen aanpassen aan de (continue) veranderende behoeften van klanten, in de markt, in de organisatiestrategie en in de populatie van de medewerkers zelf. De basis daarvoor? Een duidelijke organisatiestrategie waaraan iedereen in de organisatie zich committeert.

Vergaderen* en telefoneren kost je € 30.000 omzet, pp/pj……

Sterker nog met het versturen en beantwoorden van mail loop je € 50.000 omzet mis per medewerker, per jaar. Het zijn nog al bedragen. De bedragen komen naar voren uit een onderzoek van het Amerikaanse AFFINITY LIFE.

Als je die bedragen doortrekt op een landelijk niveau voor de economische betekenis van al dat vergaderen en mailen, dan is het resultaat daarvan zelfs giga. Zo kost dit de Amerikaanse economie volgens AFFINITY een gemis aan 50 miljoen declarabele uren per dag ofwel $ 7,4 miljard aan productiviteit die dagelijks wordt misgelopen…. Voor onze economie zal het totaal bedrag lager zijn, maar het resultaat naar rato niet veel beter; verwacht ik.

NB; Nu je medewerkers achter de broek gaan zitten om zich hiervan (meer) bewust te zijn, is niet de oplossing aldus Harvard’s Gretchen Gavett. Maar wat dan wel?