Tag: Zorg

Oproep tot High Performance Working in de Zorg

Gisteren deed Rien Meijerink, voorzitter van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg, in de media een oproep aan de werkgevers in de Zorg om “anders te gaan denken”.

Meijerink opent zijn oproep met de woorden: ‘Er zullen nooit genoeg mensen beschikbaar zijn om aan de vraag naar personeel in de zorg te voldoen.’ Deze ontwikkeling is bekend. Kijken we naar de Zorg met 700.000 banen dan zijn er nu ca. 50.000 vacatures. Halen we hier de sector Welzijn bij dan komen we getotaliseerd op 1.300.000 functies met, ook getotaliseerd, ruim 100.000 vacatures and rising, zeggen we dan. Meijerink noemt de Zorg een Rupsje nooit Genoeg.

Hij vraagt zich af ‘Moeten ziekenhuizen die nu klagen dat ze niet aan voldoende personeel kunnen komen zich daar maar bij neerleggen, bij deze situatie?’ Als antwoord geeft hij ‘Zeker niet! Goede werkgevers in de Zorg hebben beduidend minder last van van krapte op de arbeidsmarkt dan de rest.’

Mooi, maar wat typeert dan zo’n ‘Goede Werkgever’?

De laatste manager …..

Bij Haystack verscheen ‘De Laatste Manager’, het laatste (?) boek van Ben Kuiken. Ben is geinspireerd geraakt door het onderwerp ‘organisaties zonder manager’ na een bezoek aan ‘Buurtzorg’. Buurtzorg is een netwerkorganisatie die met veel ‘hart voor de zaak’ is opgezet door Jos de Blok.

Met veel gedrevenheid geeft Jos zijn medewerkers een grote vrijheid van handelen. Dat gedachtengoed past prima binnen deze Zorgsector: medewerkers  in de (buurt)zorg willen vooral met de cliënt bezig zijn & zo min mogelijk met andere activiteiten, activiteiten waarin het juist NIET lijkt te gaan om de cliënt. Aan die vrijheid van handelen is een grote mate van zelfstandigheid & verantwoordelijkheid gekoppeld. Dat maakt een managementlaag overbodig & juist daarmee weet Jos met zijn Buurtzorg aanmerkelijke resultaten te behalen.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Over de Kwaliteit van het Sterven.

tot de Dood ons scheidt ....

De onderzoeken die momenteel verschijnen lijken steeds vaker een focus te krijgen op de grootste uitdaging waar de Westerse Wereld voor staat namelijk: de Vergrijzing!

Meldden we hier eerder de mogelijkheid voor AOW-ers om hun laatste dagen te slijten in Zuid-Oost Azië, introduceerden we hier de ontmanteling van de vergrijzingsbom zoals BMW dat voor ogen heeft, hebben we nu de resultaten uit een onderzoek van the Economist Intelligence Unit; ‘voor waar’ niet de minste. EIU publiceert deze week de resultaten uit een recent onderzoek naar The Quality of Death. ‘Macaber’ zeg je? Dat kan.

Toch is het eigenlijk ook een logische stap zo’n onderzoek naar ‘de kwaliteit van het sterven’ want de volgende stap na vergrijzing is: sterven……..  EIU: “Quality of life” is a common phrase. But “quality of death” is another matter. Death, although inevitable, is distressing to contemplate and in many cultures is taboo.” Inderdaad er is nog niemand die dat niet gelukt is, sterven dus.

Zelfs al is er al jarenlang wereldwijde kritiek op ons verstervings- en euthanasiebeleid, toch scoren we nog best goed in de ranglijst van 40 landen waar ‘de kwaliteit van het sterven het hoogst is’: wij staan op no. 7. Toch adviseert EIU ook ons om vanaf nu het Einde van ons Leven te gaan Managen!

Op de één of andere manier word ik opeens van die 7e plek toch niet echt vrolijk……

Vacatures

Junior cost en data manager (Arnhem)

Wil jij als trainee aan de slag met cost management, BIM en databronnen?... Bekijk alle vacatures

Advertorial

De Zorg loopt leeg…..

geen Rood kruis meer....

‘Meer dan de helft van het personeel in de Zorg denkt erover om een andere job te zoeken. Het grootste deel van hen is bang dat de kwaliteit de komende jaren stukken minder wordt. Ook te weinig geld en hoge werkdruk spelen mee in de onvrede op het werk.’ dat meldt het AD vanochtend n.a.v. een onderzoek door zorgverzekeraar MENZIS.

De Zorg is een zorgenkindje, dat is hier al eerder opgemerkt. Vergrijzing neemt toe & daarmee ook de zorgvraag, maar de motivatie voor (jonge) vrouwen & mannen om nog te willen werken in de Zorg neemt af. Dat blijkt ook uit de enquête onder Zorgmedewerkers: ‘Bezuinigingen, werkdruk, agressie. Het vergroot het werkplezier niet. De helft denkt wel eens over een andere baan buiten de zorg. Zij hebben meer last van de werkdruk. Ook is deze groep negatiever over de kwaliteit van de zorg in de toekomst.’

In De Telegraaf stelt MENZIS voorzitter Roger van Boxtel dat er over 15 jaar 400.000 medewerkers extra nodig zijn in de Zorg & Welzijnsector, dan komen we op 1,5 miljoen. Duidelijk is nu al dat deze veronderstelling een utopie is. De kans is groter dat de Zorg dan in sterke mate gerobotiseerd is. Dat hoeft, in meerdere opzichten, niet eens nadelig te zijn.

Maar zover is het nog niet, dat duurt nog ff…. Tot die tijd is het raadzaam om het voorstel van MENZIS op te volgen door te gaan Investeren in Mensen ‘Je dient nu juist te gaan investeren in goed gekwalificeerd personeel. Alleen dan houd je de kwaliteit van de Zorg hoog.’ Wellicht kan hiervoor het Sint Antonius te Nieuwegein als voorbeeld dienen.

Het worden (toch) interessante tijden, ook voor de Zorg.

Lees ook ‘Samenwerken in Talentenjacht’.

Hervormingen in Zorg maken van Dokter nog geen Leider.

Hoor ik daar ‘Leiderschap’?

De hervormingen in de Zorg zijn in een stroomversnelling geraakt nu president Barack Obama zijn fel bestreden Health Reform Bill er door heeft gekregen.

“We are a nation that faces its challenges and accepts its responsibilities.  We are a nation that does what is hard.  What is necessary.  What is right.  Here, in this country, we shape our own destiny.  That is what we do.  That is who we are.  That is what makes us the United States of America.”

Na fel bevochten overwinningen zijn Amerikaanse presidenten bijna altijd in staat tot een legendarische speech. Deze speech van Obama gistermiddag “On Behalf of My Mother” zal er ook zo 1 zijn. (nb; in de titel zit een kern van waarheid, maar pas ‘m zo maar eens toe als tekstschrijver….)

Kan Dokter hier iets van leren?

Van Ego- naar Eco-systeem, kan ‘t?

ecosysteem, een leercircel.

ecosysteem, een leercircel.

“Een ecosysteem wordt gevormd door de wisselwerkingen tussen alle levende organismen en de abiotische omgeving. Dit kan bijvoorbeeld een bos zijn, maar ook de hele aarde. (….) Vaak ziet men ecosystemen als dynamische en functionele eenheden.” bron: Wikipedia. Voor ‘egosysteem’ is er niet zo snel een verklaring te vinden.

We houden het hier & nu dan ook maar eenvoudig: ‘Bij het egosysteem draait het om het ego van een enkel individu.’ Dat ego kan vervolgens ‘meer kapot maken dan je lief is’.

Zojuist door het RUG benoemd hoogleraar Heelkunde Erik Heineman stelde het gisteren bij zijn oratie alsvolgt: “Niet wie de baas is mag het zeggen, maar wie het weet mag het zeggen.”

Da’s mooi, heel mooi zelfs: op weg naar de Lerende Organisatie! Toch zal dit advies voor de Zorg nog een tour de force worden……

Betalen wij onze Zware Beroepers wel genoeg?

Binnen de AOW Plannen is er, ondanks uitgebreid polderen, nog steeds geen overeenstemming over de definitie van het begrip Zwaar Beroep. Tot nu toe zijn het toch vooral de stratenmakers die wat dit betreft in the picture staan; da’s fijn want dan krijgen zij ook eens de aandacht die ze verdienen (sic.).

In november liet FNV Bondgenoten een onderzoek uitvoeren naar de beleving rondom het Zwaar Beroep binnen de sectoren Industrie, Bouw, Transport & Zorg. Daarmee geven de Bondgenoten impliciet aan in welke sectoren dat zij de Zware Beroepen terugvinden.

Vrijwel direct daarop reageerde staatsecretaris van Sociale Zaken Klijnsma met de mededeling dat alleen lichamelijke arbeid onder de noemer Zwaar mocht vallen en niet een beroep waarbij je ‘slechts’ psychisch belast zou kunnen worden; beroepen zoals verpleegkundige, leerkracht, politieagent. ‘Als je versleten bent, houdt het op. Maar wie overspannen is, kan genezen. Dat is vaak een kwestie van voldoende rust en aandacht voor de omstandigheden thuis en op het werk.’

Eén van onze dochters verzorgt in een verpleeginstelling momenteel meervoudig, d.i. zwaar lichamelijk en geestelijk, gehandicapten. Ondanks de hulpmiddelen die aan haar & haar collegae beschikbaar staan, heb ik niet de indruk dat deze verpleegkundigen hun werk als ‘lichte’ fysieke arbeid beschouwen……

Het probleem rondom de definiëring wordt alleen maar groter nu vanochtend werkgevers en werknemers tot de slotsom komen dat er een salarisgrens dient te komen die bepaalt wat een Zwaar beroep is: verdien je minder dan € 35.000,- / jr. dan is de kans groot dat je in een Zwaar Beroep zit. “Mensen met een zwaar beroep zitten meestal in de lagere inkomensklassen. We hebben berekend dat je met een inkomensgrens van 35.000 euro bruto zo’n 90 procent van de mensen die je graag wil ontzien, wel hebt gehad.” aldus FNV Bestuurder Jan Berghuis.

Zo wordt pijnlijk duidelijk dat we in een welvarend land als het onze het toch niet écht goed voor hebben met de mensen die fysiek het zwaarst worden belast. Dat verschil zal nu ook niet worden rechtgetrokken. Maar: dit nieuwe voorstel is i.i.g. fijn voor die genoemde verpleegkundigen, zij vallen zeker onder deze norm; leerkrachten & agenten dito…….

HRM in de Zorg? IiP in de Zorg!

“Geachte,

In ons land wordt Investors in People (IiP) vooral geassocieerd met ‘opleiding en ontwikkeling’. Dat klopt voor een belangrijk deel. Zo investeert British Telecom € 140 miljoen per jaar in trainingen. Om deze investering ook te laten renderen, hanteert men al jaren het IiP-Model.

Meer over de IiP-ervaring van BT leert u op de ‘Investors in People of Investeren in Mensen’ website, de grootste openbare IiP-database buiten het Verenigd Koninkrijk. Daar leert u ook dat het Investors in People Model meer is dan o&o, veel meer. U leert o.a.:

  • over de overeenkomst en het verschil tussen het Amerikaanse Magnet en het Britse IiP, beiden hebben pilot ervaring binnen de Zorgsector,
  • over de supermarktketen Sainsburys die IiP inzet voor de motivatie van hun 140.000 medewerkers,
  • over Carl Raynes die met het IiP Model ‘in control’ wil zijn voor zijn relatief kleine organisatie,
  • over Fujitsu die IiP koos om meer succes te kunnen behalen,
  • over Nederlandse ervaringen met het IiP Model zoals die van een schoonmaakbedrijf, van een postbedrijf, van een bank, van zorginstellingen, van een ziekenhuis,
  • over het Business Issue Scoping Tool, één van de vele IiP-hulpmiddelen; u vindt een toelichting op BIST in de bijlage,
  • over de mogelijke aanpak van het IiP-proces in uw organisatie, dat dit gebeurt in de vorm van building blocks, dat de essentie ligt bij kennisoverdracht, dat u het vooral zelf doet,
  • en wellicht het belangrijkste: dat uw gecommitteerde investering in het IiP Model rendeert!

 De link naar de ‘Investeren in Mensen’ website is: http://investorsinpeople.spaces.live.com

Bent u vervolgens geïnteresseerd in meer informatie, in BIST bijvoorbeeld, of beter nog: in de invoering van het Investors in People Model(!), ik hoor het graag van u.

Intussen wens ik succes met uw activiteiten, met een vriendelijke groet,

Willem E.A.J. Scheepers MBA”

Wat moet er beter op de verpleegafdeling?

“Wie kritiek geeft moet ook in oplossingen durven denken.” meldt de Consumentenbond deze week. Het gaat weer over de Zorg & jawel, onze Zorg is een (zeer) hot issue momenteel.

De Consumentenbond vroeg verpleegkundigen naar hun mening over de ziekenhuisafdeling waar ze werken en je krijgt heel wat kritiekpunten. De opmerking is dan ook terecht: als je denkt dat het Beter kan, zeg het dan!

& Dat deden de verpleegkundigen. Hun aanbevelingen:

  • ‘Artsen verplichten om in avond en nacht beter bereikbaar te zijn en eerder in actie te komen als er iets verandert in de situatie van de patiënt.’ Da’s al direct een opmerkelijk advies, toch? We hebben het hier tenslotte over een ziekenhuis.
  • ‘Beleidsmedewerkers aannemen die verstand hebben van het werk aan het bed. Nu werken er te veel ondeskundige mensen die geen kaas hebben gegeten van de Zorg.’ Nou ja, ook al hebben ze dat wel dan is het nog geen garantie dat zij toch aan het bed verschijnen.
  • ‘Meer inspelen op de situatie van de patiënt. Bijv. partners de mogelijkheid bieden om te blijven slapen als hun zwangere vrouw moet bevallen of erg ziek is.’ Da’s mooi.
  • ‘Eerlijke feedback geven op elkaars handelen om zo de kwaliteit van de Zorg te verhogen.’ Dat dit nog niet gebeurt, communiceren….
  • ‘Niet meer bezuinigen op degene die de Zorg levert.’ (……..)
  • ‘Meer privacy voor de patiënten.’ Ook goed.

Als reactie op het onderzoek melden enkele ziekenhuizen dat ze nu een Magneet of Magnet Ziekenhuis willen worden, “dat zou ‘zo maar’ alles kunnen oplossen!”  Da’s op zich mooi, zo’n focus op de verpleegkundigen (nb; want dat doet Magnet, dat is dus iets wat nu blijkbaar wordt nagelaten), alleen is er voor dat Magnet een beter alternatief, 1-tje die zich al heeft bewezen.

Hoe dan ook met de motivatie van de gemiddelde verpleegkundige is zeker niets mis. Het is de patiënt die het hen lastig maakt! 😉

Wat de volgende sector is die zoveel P-aandacht krijgt? Da’s de Logistiek……

Ernstige zorgen over de Zorg; een casus

Zaterdagochtend 11.44u, telefoon, B: ‘Hallo?’ A: ‘Hoi, kun je wat eerder komen werken vandaag?’ B: ‘Ja.’ A: ‘Kun je ook wat langer blijven werken?’, B: ‘Nee.’ A: ‘Waarom niet?’ B: ‘Omdat ik ’s avonds niet alleen in de zorg sta.’ A: ‘Wil je dan vanaf 14.00u tot 15.30u op Groep L staan en van 15.30u tot 21.30u een SX Dienst draaien.’ B: ‘Da’s goed, tot straks.’

A & B, iedere overeenkomst met de realiteit is louter toeval, werken beiden bij een zorginstelling op een afdeling van psychogeriatrische zorgvragers. ‘Als het werken in de zorg een vak apart is, dan is het werken in de psychogeriatrie helemaal een vak apart.‘, aldus het Ministerie van VWS.

Om 14.00u komt B op haar werkplek, wat blijkt: van de 7 medewerkers die die middag aanwezig dienen te zijn heeft er zich 1 ziek gemeld en 1 ander blijkt bij aankomst ook ziek. Na 1 uur gaat die zieke, op advies van de collegae, toch maar naar huis. Vanaf dat moment is er nog een bezettig van 70%. Later die avond behoren er 5 zorgverleners aanwezig te zijn, de bezetting is op dat moment echter slechts 3. Rondbellen onder eventueel beschikbare collegae heeft geen resultaat, het is vakantie. Als vervolgens 1 van de verpleegkundigen die avond geen beroep zou doen op haar beide studerende dochters, voor ondersteuning bij de huishoudelijke taken, dan zou het voor de 36 zorgvragers helemaal ‘leiden in last geweest.’

“Waar was het management?” Vraagt u zich nu wellicht af……