De Teloorgang van de Horeca.

“Met zijn gezin zou hij vorige week een bezoek brengen aan de mondaine badplaats S. in het Westen van ons land. Een collega adviseerde hem om bij het (nb; naar achteraf zou blijken ‘ooit’) befaamde Italiaans restuarant XYZ te gaan eten; ‘reservering gewenst’. Zelf was hij daar een jaar geleden geweest en een bezoek zou zeker de moeite waarde zijn! Een aanrader dus, zo bezocht hij het restaurant s’middags om voor de komende avond een tafel te reserveren. De reservering verliep vlekkeloss, hoe anders zou de avond verlopen…….” Maar daarover ‘later meer’.

U raadt het al: dit loop niet goed af. Staat dit ‘geval nu op zichzelf’? Nee hoor. U bent, met uw geliefde(n), op zoek naar een fijn avondje uit en aan het eind daarvan blijkt dat die ooit zo geroemde Nederlandse horeca niet meer in staat (b)lijkt om aan uw wensen te voldoen. De oorzaken zijn duidelijk maar zijn er ook alternatieven?

De betrokkene is een goede vriend van me. Hij is in staat om zijn ervaringen naar realiteit te vertellen. Gaan we dus ff verder.

Bij aankomst op het afgesproken tijdstip bleek dat de gereserveerde tafel lastig te vinden was, ‘Waar is ie nu?’. Maar gelukkig: er stonden mensen op ét voila. De kaart en de openingsdrankjes verschenen redelijk vlot op tafel. De soep ook, al leken tomaten- en paprikasoep verdacht veel op elkaar. Vervolgens was het anderhalf uur (….) wachten op het hoofdgerecht. (nb; dit lijkt misschien lang, maar de horeca is ook gebaat bij voldoende drankgebruik ‘tijdens dit wachten’; ws) Bij aankomst bleek 1 van de aangeboden pizza’s alweer koud te zijn. ‘Dat kan na 1 /2 u., toch?’. Maar: ‘5 na de klacht was er een nieuw en nu warm ex.! ‘Da’s snel! Je vraagt je dan toch af waarom je zo lang moet wachten.’ Zie hiervoor.

Het nagerecht voldeed niet helemaal (of: helemaal niet) aan dat wat er op de kaart stond en de afsluitende koffie kende het zelfde euvel als de pizza. Aan het einde van de avond werd er om de rekening gevraagd. Na 3x dit verzoek te hebben gedaan gebeurde er nog niets. Pas het moment dat de gast riep: ‘Ik moet de bus nog halen, dus het is nu of nooit!’ verscheen de gerant tout suite. Daarbij het excuus gevend dat er een gebrek was aan gekwalificeerd personeel…… waar hebben we dat meer c.q. eerder gehoord? & Waar zullen we dit nog meer gaan horen……..

Na de Gezondheidszorg lijkt de Horeca de volgende die nu al te maken heeft met dat tekort aan, gekwalificeerd, personeel. Da’s een trend en geen uitzondering, bij sommigen leeft nog dat laatste idee; ‘tegen beter weten in’.

Wat zijn nu de strategieën die de Horeca kan volgen wil ze niet helemaal ten onder gaan:

  • => Zelfbediening; ze zijn er al, de restaurants waar je als gast per uur betaald en waar je jezelf neert via het zelfbuffet en dito bar.
  • => Klasse; Klasse restaurants met klasse bediening en klasse kwaliteits eten, tegen klasse prijzen dat wel. M.n. zij zijn in staat om gekwalificeerd personeel aan te nemen en te behouden. Cliëntéle is vervolgens graag bereid om daarvoor te betalen. ‘We zijn tenslotte toch uit met onze geliefde(n)!’ Dat mag wat kosten, vindt u niet?
  • => Inkrimpen; i.p.v. groeien of stabiliteit, je omvang terugbrengen. Met de medewerkers die je hebt ben je dan in staat om je klanten in ieder geval een minimum kwaliteit te bieden en da’s altijd beter dan geen kwaliteit.

Doel van e.e.a: Continuïteit!

Het is misschien schrikken voor de horeca, deze veranderingen, maar weet: het zijn ook uitdagingen! & Daarvan krijgen wij er de komende periode nog meer dan genoeg. 😉

{Ook iedereen die gaat veranderen kan, natuurlijk, lid worden van de ManagementPro Group.}

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *