Omkoping casus: Valt er nog iets te leren van De Jong Infra?

Bouwbedrijf Janssen de Jong Infra wordt werd verdacht van het omkopen van ambtenaren e.a. bouwcliënten. Was dit een probleem? Was dit te voorkomen? Wat kunnen wij hiervan leren?

Het Financieele Dagblad komt vandaag met het bericht ‘Omkoping op grote schaal bij bouwbedrijf’. Het artikel refereert aan ‘een geheim onderzoek van de Rijksrecherche dat in handen is van Nieuwsuur en Het Financieele Dagblad’. Het artikel geeft tekst & uitleg over de handelwijze van werknemers van Jansen De Jong Infra om werk aan te kunnen nemen & omzet te kunnen realiseren. Het geheel wordt gelardeerd met een scala aan zwart/wit foto’s.

Die foto’s vormen een interessante aanvulling. De verklarende tekst geeft per foto aan wat er op het plaatje aan de hand is. Mooi dat die tekst er bij staat, voor hetzelfde geld betreft het hier vrienden/kennissen die samen op weg zijn naar een gezellig uitje….

Laten we deze praktijkervaring eens leggen naast de Harvard Case ‘World-Class Bull’ .

In 2002 werd er op het ManagementSite Netwerk geplaatst het artikel ‘De Bouwfraude is een zegen voor de economie’. 8 jaar later kunnen we i.i.g. stellen dat er bouwondernemers blijken te zijn die deze mening (nog steeds) delen…..

Wat is er, in het kort, aan de hand bij Jansen de Jong Infra? ‘Volgens de Rijksrecherche zijn topambtenaren van de gemeente Heerlen ervan overtuigd dat Janssen de Jong stelselmatig valselijk veel te lage offertes maakte. Als zo een opdracht was binnengehaald, werden vervolgens grote hoeveelheden meerwerk uitgevoerd. Daardoor zouden bouwprojecten van Janssen de Jong vaak twee- tot driemaal duurder uitvallen dan geoffreerd. Getuigen vertellen de politie dat dit bewust beleid was.’ aldus het FD artikel.

Omdat betrokkenen soms toch ‘nattigheid voelen’ & om te voorkomen dat zij ‘uit de school klappen’ fêteer je hen door hen van alles & nog wat aan te bieden zoals een reisje naar Monaco voor een bezoek aan de F1: ‘Het was het meest decadente ooit gezien’.

Is dit handelen door werknemers en managers van De Jong Infra een probleem? Nee, dat vindt nl. Het Openbaar Ministerie. Vanmiddag komt het bericht: ‘Vervolging van bouwbedrijf vervalt na belofte beterschap’.

‘Foei! Niet meer doen hoor!’ ‘Nee, ik zal het nóóóóóit meer doen, eg nie!’

Eenvoudig gezegd zou je kunnen stellen: ‘deze handelwijze is nu eenmaal onderdeel van de cultuur binnen de Bouwsector’; dat is ‘t. Daarmee lijkt de 2e vraag ‘Was dit te voorkomen?’ ook beantwoord. ‘Lijkt’ want er speelt hier nog iets interessants. Op de site van Jansen De Jong Infra lezen we:

Integriteit

Aandacht voor integriteit en inbedding hiervan is een voortdurend proces. Integriteit is geen kwestie van regels alleen, maar ook van procedures en de bedrijfscultuur waarbij medewerkers bereid zijn elkaar aan te spreken en hun verantwoordelijkheid te nemen.

Voor Janssen de Jong Infra staat “de mens” centraal. Dit geldt zowel voor onze medewerkers als voor onze klanten en zakenpartners. We treden elkaar met open vizier en vertrouwen tegemoet. Integriteit, kwaliteit, duurzaamheid en veiligheid zijn hierbij onze kernwaarden.

Elke medewerker van Janssen de Jong Infra is op zijn of haar integriteit aanspreekbaar. De leiding gaat daarbij voorop in het uitdragen ervan. Integriteit maken we echter niet alleen, maar juist met elkaar. Leidinggevenden scheppen hiervoor het juiste klimaat en vormen hiermee het fundament van ons integriteitbeleid.

Bijgaand treft u ons integriteitbeleid en de bedrijfscode aan. De flyer (Ons beleid) is een samenvatting.

De Directie.”

Handig deze verklaring zowel voor medewerkers, leveranciers, afnemers en stakeholders zoals aandeelhouders, bankiers, verzekeraars. Dan weet je tenminste met wie je zaken doet!….. (veel) Eerder hadden we het hier al over dat wat het een organisatie kost om zich aan de zelf(!) opgelegde kernwaarden te houden, voor De Jong Infra is het al niet veel anders, zo (b)lijkt.

In 2009 publiceerde Harvard Business Review de case World-Class Bull: Chris ‘Fort’ Knox sluit een geweldige deal, niet alleen geweldig voor zichzelf maar ook voor zijn organisatie! Er is maar 1 minpuntje: Fort hield zichzelf daarbij niet aan de Kernwaarden van zijn organisatie, m.n. niet aan de ethische code.

“You’ve got to be kidding me, Sam (nb; human resources vice president Samantha Williams)” Jeremy sputtered. “Chris brought in the single biggest piece of business we’ve won here in more than two years. He’s our top performer! He broke that logjam with Armadillo! He was absolutely brilliant!”

“If ‘brilliant’ is a synonym for ‘devious,’ maybe so,” said Sam, eyebrows raised. Sam was Jeremy’s friend and frequent ally, having helped him push through a reorganization of the sales force, including new incentive and commission structures. But she was also currently the chair of SFS’s ethics review board. “An ethics breach is an ethics breach. As our code states, ‘deceptive business practices’ are unethical. There have to be consequences. And you, of all people, should know that.”

De vraag is nu: krijgt Fort een compliment mét de daarbij behorende forse bonus of vliegt Fort de laan uit?

Het dilemma, want dat is ‘t, levert een leerzame casus op. Wat er hier in deze situatie uiteindelijk gebeurt laat ik aan jou, lezer, over. De reacties op de casus zijn daarbij ook veelzeggend.

De vraag hier & nu is interessanter: wat leert jouw organisatie van ‘De Jong Infra’? Wat zou jouw organisatie in een vergelijkbare situatie doen? Wijk je dan af van je zelf opgelegde Code of Conduct?

Als dat laatste zo is, dan is het wellicht raadzaam om die Code i.i.g. op te heffen; toch?

Bookmark and Share

7 thoughts on “Omkoping casus: Valt er nog iets te leren van De Jong Infra?”

Evert Tuinhout 9 jaar ago

Omkopen is in veel landen heel iets anders dan wij daar bij denken. Wil je in die landen zaken doen en geloofwaardig blijven, dan moet je creatief worden. Ik herinner mij een hele grote order die Philips binnen kon halen in Saoudi Arabië. Daarvoor moest de hulp in geroepen worden van een lid van de koninklijke familie. Dat gaat niet gratis en Philips, als een van de motoren achter de morele herbewapening, weigerde dat. Tot een nieuwe controller aantrad, grinnikte om het probleem, het familielid op de NL payroll zette, zijn beloning bruteerde en netto uitkeerde. Het gaat hier om NL dignitarissen, dus gelden de NL standaarden. Ik heb ook in de bouw gewerkt en weet dat dit onderwerp nog steeds speelt, maar dat de grote partijen afscheid genomen hebben van dit soort extravagante verleid methodes. zij zoeken het in het bieden van kennis waardoor klanten een meerwaarde aangeboden krijgen. Ook een kostenpost, maar een die uiteindelijk voor partijen meer oplevert. Het probleem verschuift zich nu naar de klanten die moeten kiezen voor of extra prive genot of voor een beter zakelijk aanbod. Er is dus een alternatief in NL en het is aan de toezichthouders om er op toe te zien dat persoonlijk gewin wordt afgestraft. Bij infra praten wij over overheden als klant.. Dus de 2e Kamer, de staten- en gemeenteraads leden moeten betere checks en balances in bouwen!!

Carolien de Monchy 9 jaar ago

@Willem, mooi artikel, en ja, de vraag is wat we er van leren. Alleen denk ik niet dat iemand er iets van wil leren. Dat hadden ze toch al lang kunnen doen, er zijn genoeg voorbeelden, zoals Jerome Kerviel.

Wat mij treft in de kwestie is de dubbele moraal in het bedrijf Jansen de Jong. Het bedrijf spoort werknemers enerzijds aan om alles te doen om de order binnen te halen, want dat verhoogt je bonus / status. Ze zijn niet voor niets al 8 keer beboet door de NMA, afgelopen jaren. (zegt het FD) Maar als het misgaat, laten ze je genadeloos vallen. Want nu is het opeens de schuld van de individuele werknemer, die staat terecht, en het bedrijf …. weet van niets.
Het voordeel van die dubbele moraal is dat ze hun website niet hoeven aan te passen, (SIC!! goed idee om op de site te kijken). Mij stoort het hypocriete wel. Het is een variant op de vraag: ‘kun je wel eerlijk zaken doen boven een miljoen?’

Tweede wat mij treft is de reactie van het OM. In het FD stond dat de zaak tegen het bedrijf geseponeerd werd want ‘het is nu een ander bedrijf’. Dat verbijsterde mij: is dit echt waar?  Dat gelooft het OM toch niet echt? Ook hier de vraag: is het gemakzucht van het OM? hoeven ze een complexe zaak niet te doen? of is het domheid en volslagen gebrek aan kennis van de invloed van organisatie op het handelen van mensen. In beide gevallen daalt mijn vertrouwen: hoe kun je een club vertrouwen die gemakzuchtig is of oliedom? 

Hopelijk zie ik iets over het hoofd, suggesties? Carolien de Monchy

Wordt 2011 het Jaar van Vertrouwen? 9 jaar ago

[…] geen vertrouwen te hebben in Het ‘Nieuwe’ Werken, vroegen zij zich af of je nog kan vertrouwen op de eigen gedragscodes, ook weten zij door de WIKILEAKS affaire niet meer wie zij in- en extern nog kunnen […]

S.TeT 9 jaar ago

Criminaliteit loont! en dat de overheid voor €500.000,- benadeelt is gelooft toch niemand!…dat is een schijntje van wat ze echt gerooft hebben. En nu gewoon weer over tot de orde van de dag, gewoon weer zaken doen met deze criminelen en over 10 jaar er weer achter komen dat ze je hebben opgelicht. Wat denken jullie dat dit voor concurrentie vervalsend effect heeft?… zo vaag je ieder bedrijf dat wel een moraal heeft gewoon weg uit je branche!

Iedere Investor in People heeft Kernwaarden, toch? « Willem Scheepers over het Investeren in Mensen. 9 jaar ago

[…] dat die organisatie vervolgens vertoont. Da’s vaak nog een tour de force, zo zagen we hier al eerder & vaker, zeker als de wijzigingen hier ingrijpend […]

Waarom Het Nieuwe Werken niet werkt. Casus. – ManagementPro 8 jaar ago

[…] om?’ dan wordt het nog lastiger want als die er al zijn, dan bestaat het risico dat het papieren tijgers […]

Italië Zien & Sterven*. – ManagementPro 8 jaar ago

[…] Er zijn ook manieren van zaken doen die ‘op het randje zijn’, zaken die op zijn minst botsen met de kernwaarden van de organisaties die op deze manier […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *