Communicatie

Weg met het Beoordelingsgesprek! 2 (over Favorieten)

Op 23/09/10 schreef ik de entry Weg met het Beoordelingsgesprek! de essentie was dat er niet zoiets bestaat als een objectief beoordelingsgesprek dus weg ermee! Dit is het vervolg.

Een vervolg gebaseerd op resultaten uit een onderzoek door de Georgetown University’s McDonough School of Business waaruit blijkt dat het promoveren van (je) favorieten op de werkplek een wijdverspreide managementbenadering is: ‘Connections and relationships play a significant role in employee promotions despite policies and procedures at most companies designed to lower the impact of non-objective assessment and despite general acknowledgment that such favoritism leads to bad decision making.’

92% van de 303 ondervraagde CEO’s onderkennen dat het promoveren van favorieten, die al bij hen bekend zijn vóór het beoordelingsgesprek (….) gebeurt, slechts 23% van hen geeft toe dat zij ook zelf hieraan schuldig zijn….

Een Lean ‘project’ gedoemd om te mislukken.

Freek Hermkens in: Gastcolumns 31 aug 2011

Om te voorkomen dat met het afronden van een Lean project ook de resultaten wegvloeien, is het essentieel dat er continue aandacht blijft voor de resultaten. Die continuïteit kan alleen vanuit het lijnmanagement worden geboden. Verder betekent verandering dat er pijn optreedt: financieel, qua inspanning en/of door het loslaten van bestaande structuren en patronen. Is de manager bereid die pijn te dragen? Door in een verandertraject regie te voeren op het beleggen van eigenaarschap in de lijn wordt duidelijk of de wil en de ambitie voor verandering daadwerkelijk aanwezig zijn.

Hoe herken je eigenaarschap?

Maar wat houdt dit nu concreet in? Waaraan herken je of het eigenaarschap ook écht in de lijn verankerd ligt of dat het een ‘feestje’ van de projectleider is? Enkele vragen die als handvat kunnen dienen bij deze diagnose:

Wat wel & wat niet te doen met Ontevreden Medewerkers?

Vanochtend plaatste ik via TwitPic een foto uit de krant waaruit bleek dat medewerkers graag op de hoogte worden gehouden over de status van hun werkgever, zeker nu na hun vakantie blijkt dat de crisis nog (lang?) niet over is. Doe je dat niet als baas, dan is de kans groot dat je medewerkers ontevreden zijn….

Wat dan te doen? Toeval of niet: vanmiddag komt prof. Rosabeth Moss-Kanter met een mooie aanvulling hierop ‘Wat wel & wat niet te doen met ontevreden medewerkers’, Moss-Kanter heeft 9 eenvoudige tips.

Leiderschap in CRISIS: lessen van de Chileense Mijnwerkers.

Willem Scheepers in: Leiderschap 18 aug 2011

Weet je het nog 1 jaar geleden: 33 mijnwerkers die 69 dagen lang in de val zaten van een afgesloten Chileense mijn. ‘Spannend!’, zeggen we dan samen met 1 miljard andere tv-kijkers. Eerst was het onduidelijk of ze nog in leven waren en vervolgens diende er een vooraf schijnbaar onmogelijke reddingsoperatie op gang te komen. Zoiets vraagt om Leiderschap! & Als ieder slachtoffer vervolgens die crisis ook nog eens overleeft dan vraagt dat om onderzoek: ‘Hoe kan dat? Wie was hier de Leider die dit tot een succes wist te maken?’

Vooraf zou je misschien verwachten dat de onderzoekers als voorbeeld nemen de man die in de afgesloten mijn als een natuurlijk leider opereerde: Luis Alberto Urzua Iribarren, maar dat is niet het geval. De Leider in deze Crisis is Laurence Golborne, Chili’s Minister of Mining, de man die vanaf het moment dat hij het telefoontje ontving dat er een mijn was ingestort als van nature de leiding van de reddingsoperatie op zich nam.

Dan naar de lessen die we van deze Chileense Mijnramp kunnen leren.

Een Klootzak verdient meer! (maar dat geldt alleen voor mannen).

Dat een vrouwelijke medewerker voor haar inzet minder wordt betaald dan haar in functie gelijkwaardige mannelijke collega, wisten we al. (nb; zo loopt dat negatieve verschil voor een vrouwelijke advocaat gedurende haar carrière op tot 1,5 miljoen). Voorzover niets nieuws onder de zon, dus (helaas).

Nieuw onderzoek laat nu nog iets interessants zien: ben je een aardige medewerker dan verdien je aanmerkelijk minder dan een onaardige collega, zeg een échte klootzak. Maar….. dat geldt dan alleen voor mannen niet voor vrouwen!!!

Het equivalent voor een onaardige mannelijke medewerker, manager kan ook, is dat hij ‘een vaardig onderhandelaar is, iemand die weet wat hij wil, direct voor zijn mening uitkomt, gaat voor zijn doel!’ Wat wil je nog meer?

Een onaardige vrouwelijke medewerker, manager kan ook, wordt daarentegen beschouwd als ‘een bitch, een echte Kenau, iemand die altijd dwarsligt.’… Die wil je dus zo snel mogelijk kwijt.

Wat te doen?

Geen “Black Tuesday” helaas…. (versie 6. 090811)

Toelichting: i.p.v. steeds een nieuwe entry te besteden aan de zeker (zéér) interessante ontwikkelingen op de financiële Wereldmarkt, ontwikkelingen die in hoog tempo over elkaar heenvallen, pas ik voor dit moment deze entry van oorspronkelijk 010811 aan met relevante updates & pas dan ook de versie & de datum aan. Je kan meer berichten hierover ook volgen op de ManagementPro Twitter account.

010811

Het ziet er naar uit (nb; het is op dit moment nog niet definitief) dat na een zéér bedroevend machtsspel, waarbij egocentrisme centraal leek te staan, republikeinen en democraten in zowel het Huis van Afgevaardigden als de Senaat van de Verenigde Staten, tot een akkoord zijn gekomen over het verhogen van de zgn. debt ceiling; eenvoudig gezegd: het verhogen van de overeengekomen kredietlimiet. (nb; & wie van ons wil dat niet: af & toe een verhoging van de kredietlimiet? ;-))

De afgelopen dagen vielen de economen over elkaar heen bij de vraag: ‘wat als men niet tot een akkoord komt?, wat betekent dat voor de VS? maar erger nog: wat betekent dat voor de wereldeconomie?’ Paniek alom dus, niet alleen op de effectenbeurzen, zo bleek & dat terwijl er momenteel ernstiger menselijke crises zijn.

Vraag de manager: ‘waarom doen we dit eigenlijk?’

Freek Hermkens in: Gastcolumns 30 jul 2011

Als er wordt gesproken over veranderingen zowel in publicaties als in de praktijk kom ik vaak de lineaire behandeling veel tegen. Dat is een in eerste instantie aansprekende methode waarbij na analyse en herontwerp de implementatie volgt. Mijn overtuiging is echter dat implementeren al bij de start van een project begint. Het gehele project betreft de implementatie. Dat betekent dat het eigenaarschap van de lijn vanaf dag één een issue is. Lijnmanagers moeten daarom al betrokken worden gedurende de besluitvormingsfase van een project.

De vraag die hen dan voor ligt is: is het nut en de noodzaak van deze ingreep helder en wordt dit door eenieder gedeeld? Het is een professionele vertraging (niet te snel starten en echt de noodzaak helder hebben) om hier echt tijd in te investeren bij de start van een project en het besluit er niet zo snel mogelijk doorheen proberen te krijgen. De toets hiervoor: kun je de vraag ‘waarom doen we dit project eigenlijk?’ helder beantwoorden?

Horrible Bosses: Verschrikkelijke Bazen; Intimidators II.

Willem Scheepers in: Leiderschap 22 jul 2011

De recent uitgekomen film HORRIBLE BOSSES is in de VS een groot suc6! OK financieel niet zo’n groot suc6 als de laatste Harry Potter, de gelijktijdige release van HORRIBLE BOSSES verschoof daarmee wat naar de achtergrond, maar de business analisten hebben de film, vrij vertaald VERSCHRIKKELIJKE BAZEN, inmiddels ontdekt. Conclusie: iedere overeenkomst met jouw realiteit is louter toeval…..

Hoewel: ‘If the negative portrayal of managers in Horrible Bosses were an aberration, it wouldn’t matter much — but examples abound.‘ (nb; ‘aberration’ als ‘uitzondering'; ‘examples abound’ = ‘voorbeelden in overvloed’) stellen Harvard professoren Teresa Amabile en Steve Kramer in hun blogentry Horrible Bosses?  ‘In the past few years, some executives have engaged in behaviors that do deserve public scorn. (……) If managers spend less time focusing narrowly on quarterly profits, and more time thinking about how they can improve people’s lives, we might begin to see more hero-managers in our popular media.’

Robert ‘Good Boss, Bad Boss’ Sutton in the Financial Times: ‘”Horrible Bosses” provides a satisfying if rather shallow dose of  guilty pleasure for just about anyone who has endured a nasty and incompetent  superior. (….) The actions by the bosses in the film are cartoonish but all suffered symptoms  identified by psychologists who study the perils of power: they were  self-absorbed, greedy, lacked impulse control, were insensitive to subordinates  and acted like the rules applied to everyone but them.’

Zachte heelmeesters maken stinkende wonden

Dorine Mobron in: Gastcolumns 4 jul 2011

Voor leidinggevenden is het vaak een lastige taak om medewerkers mee te krijgen in een Verandertraject. Ook als het over klantgerichtheid gaat. Er wordt een plan uitgerold, er staan trainingen gepland en ook het werkoverleg staat in het teken van de klant. Maar wat gebeurt er vaak? Mensen schieten bij de start al in de weerstand. ‘Doen we het niet goed dan?”. En als vervolgens leidinggevenden weerstand tegen de weerstand krijgen, heb je de poppen helemaal aan het dansen. Met een beetje pech komt de hele club niet verder dan een paar goede voornemens op papier t.a.v. een betere klantgerichtheid.

Een valkuil is dat leidinggevenden het probleem verzachten. Om toch vooral ‘positief te blijven insteken’ (en niemand voor het hoofd te stoten misschien?). Maar zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Want als mensen blijven twijfelen aan de noodzaak (en daar kunnen vele redenen voor zijn), zal de vraag: “Waarom zou ik?” je als leidinggevende blijven achtervolgen.

Willem was in het Jeroen Bosch Ziekenhuis, een onderzoek waardige organisatie….

Jawel, ik weet het: ik lijd aan een beroepsdeformatie (maar niet heus ;-) ). Laat mij een hotel, restaurant, (fictief) theater, (potentiële) relatie, benzinestation of welke organisatie dan ook bezoeken & vanuit een natuurlijke nieuwsgierigheid kijk ik naar & beleef ik dat wat er daar zo allemaal gebeurt. Hoe de organisatie zich ten toon spreidt, hoe die is ingericht, hoe er verbaal & non-verbaal wordt gecommuniceerd, hoe gebruikers & bezoekers interacteren, hoe de betrokkenheid & het commitment zijn aan de organisatie. Kortom: hoe de organisatie communiceert; mijn kernactiviteit. Zoiets kun je altijd doen, hoe lang of kort je bezoek ook duurt. Die nieuwsgierigheid laat ik dan beantwoorden door aan de ‘acteurs & actrices’ vragen te stellen met als kern ‘Wat gebeurt hier?’

Zo was ik, door omstandigheden bij 1 van mijn geliefden, de afgelopen 24 uur in het Jeroen Bosch Ziekenhuis in ‘s-Hertogenbosch. (nb; de ‘patiënt’ is inmiddels weer thuis, die ‘situatie is onder controle’ zeggen we dan; gelukkig!!) Het JBZ is nu 2 maanden geopend & al eerder was ik er een enkele keer geweest, ook uit die genoemde nieuwsgierigheid. Het regionale Brabants Dagblad had er dan ook al menig artikel aan besteedt….

Hierna volgen mijn ervaringen. Kijk ook even naar het filmpje. Daaraan verbonden is een prijsvraag: wat zie je op de wand in de lift na 1,44’?*

Laatste reacties

Jan, 5 dgn geleden

Ik vraag me af of altijd wel de beste mensen blijven bij ZAPPOS. De mensen die geen l…

reactie op: Tim Cook adviseert je je Polaris te volgen, mooi maar past dat bij de cultuur van APPLE?
anton, 13 dgn geleden

Heel herkenbaar en heb het zelf zo ook ervaren als leidinggevende. Het is namelijk oo…

reactie op: Managers: stop met baasje spelen!
Smallie, 16 dgn geleden

Thanx Mathieu..... Zo werkt het:"If you understand people, you understand business..…

reactie op: Managers: stop met baasje spelen!

Opleiding

Boek van de week

Over ManagementPro.nl

ManagementPro.nl, de management trendwatcher! ManagementPro vind je o.m. ook op twitter, pinterest, youtube, facebook, linkedin, met nog meer tips ‘n trics.

Het NIEUWE boek in de ManagementPro Serie is uit! “8ste Dagboek van de ManagementPro.” Beschikbaar als e-boek & hard copy, nu met Introductiekorting! ;-)

8e dagboek van een ManPro voor

Klik op het plaatje om naar de boekwinkel te gaan.

Redactie

Auteurs